วันที่ 1 มีนาคม ปี ค.ศ.2312 กองบัญชาการป้องกันภัยตัวเอง... หลังจากที่กองยานอาร์คเคาน์เดินทางกลับฐานมาแล้ว
"พวกเดมอนสตาร์ดนั้น มันคิดจะใช้การตายของพวกโอบอสไปเพื่ออะไรกันน่า และมันเกี่ยวอะไรกับไอ้กงเล็บโรคจิตนั้นด้วย อืมมมมม เหมือนเคยได้ยินแต่ก็จำอะไรไม่ค่อยได้เลยน่ะ" พีมานัสกล่าวโดยที่เขานั่งคิดอยู่เพียงลำพัง ในขณะที่คนอื่นๆกำลังเตรียมตัวไว้สำหรับภารกิจขึ้น "แต่สิ่งที่มันจะปลุกขึ้นมานั้น อาจจะไม่ใช่เรื่องดีแน่นอน...หือออออ...."
พีมานัสหลับตาขึ้น เพราะว่าในเวลานี้เขาเริ่มจะจำอะไรบางอย่างได้แล้ว "เฮเลเทียปลดล็อกผนึกความทรงจำออกมาตั้งนานแล้ว และตอนนี้ความทรงจำของฉันเองก็ถูกปลดปล่อยออกมา ซึ่งก็...มีอะไรบางน่ะ....อืมมมมมมม ไหนดูสิ ความลับของมิติของเรา ความรู้ที่ไม่อยากจะนึกถึง และไม่ต้องการจะใช้ มีเป็นกระบุงเลย อืมมมมมม...."
"นะ นะ นี้มัน....ความลับนี้...มันมีอยู่จริงหรือกระนี้" เสียงของชาวมิสทริคอสซึ่งเป็นสหายของพีมานัสกล่าว อีกเสียงนั้นเป็นเสียงของคนแก่ซึ่งเป็นผู้อาวุโสของเผ่า "ไม่น่าเชื่อ ว่ายังมีพลังที่ยิ่งใหญ่กว่าจูเวลไนน์หรือกระนี้ แถมยังเคยเอามาใช้กับจ้าวแห่งเดมอนสตาร์ดมาก่อนเสียด้วย"
"ศิลาจารึกที่ตกลงมากลางสภาแห่งนี้ คงจะเป็นบทจารึกสงครามเมื่อสามหมื่นปีก่อน ซึ่งบรรพบุรุษของเราได้ต่อกรกับพวกเดมอนสตาร์ดกลุ่มแรกๆมาแล้ว แม้ว่าผลจากสงครามจะไม่เหลืออะไรไว้ให้เป็นหลักฐานอ้างอิงสำหรับรุ่นลูกรุ่นหลานจดจำไว้ เพราะคิดว่า หากมันตกอยู่ในเงื้อมมือกับพวกเดมอนสตาร์ดละก็ อาจจะไม่ใช่เรื่องดีแน่ๆเลยละ " พีมานัสอ่านศิลาจารึกขึ้นมาอย่างละเอียด "ถ้าเช่นนั้น การที่มันมาหาพวกเราก็คงจะเป็นชาตะกรรมอย่างงั้นละสินะ" ผู้อาวุโสบอก
"ครับ และมันมากับคีย์ลับที่เป็นกุญแจแห่งขุมพลังอันยิ่งใหญ่ที่ทรงพลังกว่าจูเวลไนน์นะครับ แต่เนื่องจากว่า อักขระบางตัวนั้นเป็นของเก่าอย่างมากและล้วนแล้วถูกลืมเลือนไปกับอารยธรรมเมื่อ 3 หมื่นปีก่อนด้วย ผมจึงอ่านได้แค่ตัวเดียวที่ถูกเน้นให้ชัดเจนขึ้นนะครับ" พีมานัสกล่าวและเอามือลูบไปบนศิลาอย่างช้าๆ ผู้อาวุโสบอก "แล้วมันอ่านว่าอะไรกันละ"
"หือออออ.... เดียวก่อนนะ นึกออกแล้ว นึกออกแล้วละ สิ่งที่ฉันตามหามาตลอดทั้งชีวิต ทำให้ฉันต้องปะทะกับฮาวล์จนต้องกลายเป็นคู่อริกัน ทำให้ฉันต้องก่อความเดือดร้อนให้กับผู้อื่นมาจนถึงบัดเดียวนี้ คำตอบที่คิดเท่าไหร่ก็คิดไม่ออก เพราะเฮเลเทียผนึกมันไปพร้อมๆกับความทรงจำหลังจากที่โค่นอาฮาโทดรากัสลงได้ เธอเองก็คงจะรู้ความลับของฉันมาก่อนหน้านี้ด้วย เลยปิดตายไปพร้อมๆกัน เฮ้ออออ ตอนนี้คำตอบได้เรียบร้อยแล้ว แต่ยังไม่บอกเลยจะดีกว่าน่ะ" พีมานัสบอก โดยที่เดินกลับลงไปที่ฐานทัพหลังจากที่นั่งคิดไม่ออกเลย
"ว่าแต่ยังไม่เจอที่ตั้งของหวังหลิวมินเลยหรือ" สุเมรางิถามเวสมิสต์ที่กำลังค้นหาสัญญาณตัวปรสิตเคลื่อนที่ของมูนิลแซคอยู่ ซึ่งก็ให้คำตอบว่า "ไม่ได้นะครับ เพราะมีการรบกวนคลื่นสัญญาณอยู่มากเลยนะครับ"
"ถ้าไม่สามารถค้นหาหวังหลิวมินที่อยู่กับพวกอินโนเวเตอร์ได้ละก็ เราก็ไม่รู้กันพอดีนะสิ ว่ารีวองซ์เอาเวด้าไปไว้ไหนน่ะ" ทิเอเรียกล่าว ออสม่าที่พึ่งหายดีถาม "ตัวสัญญาณของนายเสียหรือเปล่าละ"
"โอ้ย ถ้ามันเจ๊ง หวังหลิวมินก็น่าจะออกอาการได้แล้วละครับ เธอจะเอามือกุมท้องหรือไม่ก็เกิดคลื่นเหียนอาเจียนซะมากกว่านะครับ" มูนิลแซคบอก ฟูลออเรสกล่าว "ถ้าเช่นนั้น คงต้องมีคลื่นรบกวนส่งมาจากที่อื่นเสียซะมากกว่าน่า"
"ดูเหมือนว่า พวกเธอจะกลับมาก่อนกำหนดน่ะ" ฮาวล์กล่าวเมื่อบัลโซนิคเคิ่ลกลับมาพร้อมๆกับพวกสกายแม็กซ์และกองบินของอัลท์เข้า "ทำไงได้ละครับ คลื่นรบกวนแผ่กระจายไปทั่วเลยนะครับ และเราเลยต้องรีบกลับมาที่ฐานเสียก่อนนะครับ" บัลโซนิคเคิ่ลบอก
"วันนี้มันชักจะยังไงๆน่า เริ่มมาโทรทัศน์หรือไม่ก็โทรศัพท์มีคลื่นแทรกอยู่เป็นพักๆ ต่อมาก็ลามไปถึงคลื่นวิทยุแล้วก็คลื่นเรดาห์ตรวจสอบระยะไกลซะด้วย คงมีเรื่องบ้าอะไรเกิดขึ้นแน่ๆเลยละ" แรมชอว์บอก เกสเลอร์กล่าว "เป็นฝีมือพวกเดมอนสตาร์ดแน่ๆเลยหรือเปล่าละ"
"ไม่นิ เพราะแม้ว่าจะมีคลื่นรบกวนแต่พวกเราก็สามารถจับพลังด้านชั่วของพวกมันได้เลยน่า" ทูมมาส์คกล่าว โคจิบอก "แล้วจะเป็นอะไรได้ละ เพราะองค์กรชั่วเกือบทุกกลุ่มก็โดนกวาดล้างแล้วนิ"
"ไม่เลย เป็นฝีมือของไอ้กงเล็บนั้นแหละ" เรย์กล่าวด้วยความเจ็บปวด โดยที่เขาถูกโจหามลากมาที่นี้เข้า พร้อมๆกับโวลเก้นแบบปรับปรุงที่เสียหายมานิดหน่อย "ไอ้กงเล็บโรคจิตนั้นนะหรือ" พีมานัสที่พึ่งลงมาได้ยินเข้ากล่าวขึ้น
"ใช่ และฉันได้ข่าวแย่ๆมาบอกน่ะ เห็นว่าตรงเกาะที่ตั้งของไอ้พวกกงเล็บกุญแจจะเริ่มแผนการเฮงซวยนั้นเสียแล้วละ" โจบอก ไมโตะถาม "แผนการเฮงซวยนั้นมันแผนอะไรละ"
"ไอ้ชั่วนั้น มันจะดึงดวงจันทร์ลงมาชนโลกนะสิ" เรย์กล่าวขึ้น โดยที่โจชัวร์เองก็ตกใจอย่างมาก พอๆกันกับทุกๆคน "ดะ ดวงจันทร์อย่างงั้นนะหรือ...."
SUPER ROBOT WAR ZEROS X ADVENT
ภารกิจที่ 50 วันจุติของสุดยอดเทวะต่างมิติ นามนั้นคือ ไดเมนเชี่ยนโซดิแอค
"ตอนนี้ ฉันได้รับรายงานจากกองเรือรบฝั่งแปรซิฟิกมาแล้วละ เห็นว่าที่เกาะนั้น กำลังส่งวัตถุสารเหลวสีดำเมี่ยมขึ้นไปนอกโลก และได้ปักติดกับพื้นผิวดวงจันทร์ ซึ่งกำลังจะดึงลงมาทีละนิดๆ อยู่นะสิ" โคชิกิกล่าว และเอาภาพที่ได้มาให้ เป็นภาพดวงจันทร์ขนาดใหญ่ที่กำลังถูกดึงลงมา "แม่เจ้า... ถ้าดวงจันทร์ชนโลกขึ้นมาก็คงจะ..." โนเบรมาสบอก
"ตรงกลางดวงจันทร์นั้นต้องเป็นเครื่องจักรของอะไรสักอย่างแน่ๆเลยละ และคงจะมีอายุมากมายเสียด้วย" ฟูลออเรสกล่าว อีธานบอก "และน่าจะเป็นอุปกรณ์ที่ชายกงเล็บนั้นจะใช้ทำลายโลกแล้วก็สร้างขึ้นใหม่อีกยังไง
ละ"
"ลบทิ้งแล้วสร้างใหม่อย่างงั้นนะหรือ" ไกกล่าวด้วยความตกใจอย่างมาก เอโลลีนกล่าว "หลังจากที่ฉันทำการถอดโค้ดในแผ่นข้อมูลขนาดใหญ่ที่คาร์เมนแย่งมาจากคนที่ชื่อฟาซารีน่านั้น พบเรื่องน่าตกใจอย่างมาก ชายกงเล็บกุญแจนั้นจะใช้เบิร์ธเดย์ หุ่นเกราะขนาดใหญ่ที่สุดซึ่งเป็นโปรโตไทป์ของออริจินัลเซเว่นทั้ง 7 นี้ ส่งวัตถุสารสีดำที่เป็นแหล่งพลังงานของออริจินัลเซเว่นมาเพื่อดึงเอาพระจันทร์ที่มีอุปกรณ์ปรับแต่งพื้นโลกขนาดยักษ์ใหญ่ลงมาลบทุกอย่างบนโลก แล้วสร้างทุกอย่างใหม่ขึ้นเพื่อทำให้โลกนี้มีความสุข บนความหายนะที่ตัวเองก่อไว้นะสิ"
"แผนการแบบนี้ เลวร้ายมากกว่าที่จินตนาการได้เลยนะเนี้ย" แองเจลันบอก อันริวกล่าว "ชายกงเล็บนั้น คิดดีแล้วหรือไงที่อยู่ๆมาลบทุกอย่างบนโลกแล้วสร้างใหม่ขึ้นแบบนี้น่ะ"
"อันที่จริงแล้ว ชายคนนั้นดูเหมือนว่า เขาจะเจอเรื่องเลวร้ายมาจนทำให้เขาเป็นเช่นนี้แล้ว เพราะในแผ่นข้อมูลที่เราถอดโค้ดมานั้น พบบันทึกเกี่ยวกับนายไคลอิ้งอยู่ด้วย" อีธานกล่าว อัลท์ถาม "แล้วในบันทึกนั้นมีเขียนอะไรบ้างละ"
"เห็นว่า เขาน่ะ เป็นกลุ่มตกค้างจากอาณานิคมที่มาครอส 28 ซึ่งรอดตายมาจากมิถุนายนวิปโยคนะสิ แต่ถูกพลัดพรากมายังดวงจันทร์ของโลกในอีก 150-180 ปีต่อมานี้แหละ พวกเขาทั้งหมดต้องใช้ชีวิตในโคโลนี่อย่างจำกัด อาหารน้ำ เชื้อเพลิงและพลังงานล้วนหมดไปทีละนิด จนทำให้ผู้คนที่รอดตายเกิดวิตกจริตและเข่นฆ่าผู้คนไปทีละคนสองคน ซึ่งนายไคลอิ้งเองก็พยายามจะปกป้องคนที่เหลือจากพวกคนพาลนั้น แต่...โชคร้าย ผู้คนเหล่านั้นก็ต้องถูกฆ่าตาย ส่วนตัวเขานั้น แขนขาดไปข้างหนึ่งนะสิ" อีธานบอก เวนดี้กล่าว "นี้คงจะเป็นสาเหตุที่ชายกงเล็บนั้นเป็นแบบนี้ละสิคะ"
"ไม่น่าแปลกใจเลย การอยู่อย่างโดดเดี่ยว ในขณะที่ปัจจัยอย่างอาหารและน้ำ รวมไปถึงอากาศเองก็ค่อยๆหมดลง จะทำให้คนอื่นเป็นบ้าและคลุ้มคลั้งขึ้น รวมไปถึงผมเองก็เช่นกัน" อาเลลูย่ากล่าวด้วยความรู้สึกเห็นใจนิดๆ เพราะตัวเองก็ประสบเหตุการณ์นี้มาเช่นกัน พีมานัสบอก "แล้วเรื่องหลังจากนี้ อย่างเขารอดมาได้ไงนั้น ไม่มีบอกหรือ..."
"ขออภัยด้วย เพราะหลังจากนี้ก็ข้ามไปตอนที่เขาค้นพบออริจินัลเซเว่นแล้วละครับ เลยไม่รู้ว่า เขารอดตายมาได้ไงนะครับ" อีธานบอก วานได้ยินก็กัดฟันด้วยความเจ็บแค้นขึ้น "มันน่าจะตายตั้งแต่ตอนนั้น ไม่เช่นนั้น เอเลน่า ฮึยยยยยยยยยยยยย...." แล้ววานก็เดินออกจากห้องซึ่งก็พลักเบรล่าที่พารันกะไปเดินดูทั่วๆเข้า
"เฮ้ย เดียวสิ....วาน..." เกนกล่าวห้ามขึ้น แต่วานวิ่งออกไปเรียกดันออฟเทิร์ซเดย์มุ่งหน้าไปหาไอ้กงเล็บเป็นที่เรียบร้อยแล้ว "เรารีบตามไปจะดีกว่านะ เพราะลำพังแค่วานคนเดียว คงจะเอาชนะไอ้กงเล็บนั้นไม่ได้แน่ๆแหละ" ฮาวล์บอก
"ถึงเวลาเราออกไปหยุดชายกงเล็บและพวกกันแล้วละสินะ" คาโทริกล่าว โคชิกิบอก "ถ้าอย่างงั้น พวกเธอควรจะเร่งมือโดยเร็วดีกว่านะ เพราะดวงจันทร์ชนโลกอาจจะไม่ใช่เรื่องดีแน่ๆ"
แล้วกองยานเบรฟสควอดอนซ์ได้มุ่งหน้าไปยังเกาะแห่งหนึ่งในมหาสมุทรแปรซิฟิกขึ้น ซึ่งท้องฟ้าในเวลานี้... "เลวร้ายมากๆ สายลมกำลังร้องด้วยความทรมานและหวาดกลัว เพราะพระจันทร์ที่ส่องแสงบนท้องฟ้ากำลังจะชนกับโลกใบนี้น่ะ" บัลโซนิคเคิ่ลบอก เมติน่ากล่าว "เป็นเพราะว่าดวงจันทร์กำลังจะถูกดึงมาอย่างงั้นละสิ"
"ผมตรวจพบได้อีกนะครับ ว่าที่เกาะของพวกชายกงเล็บกุญแจนั้น มีตัวสร้างคลื่นรบกวนระดับหนึ่งๆขึ้นมา เพื่อปิดบังผู้คนไปก่อน จากนั้นก็ค่อยๆลดความถี่ลง เพื่อเป็นการนำเสนอให้ทุกๆคนเห็นถึงแผนของเขายังไงละครับ" เออไบนด์กล่าว เท็ตสึยะบอก "แสดงว่า นายกงเล็บนั้นต้องการจะให้ทุกคนคล้อยตามเขาอย่างงั้นละสิ"
"ว่าแต่พบวานแล้วหรือยังละคะ" เวนดี้ถามด้วยความเป็นห่วงขึ้น คิงเอ็กซ์ไกเซอร์บอก "น่าจะตรงไปที่โน่นนะ เพราะในเวลานี้ ชายกงเล็บไม่ได้หนีไปไหนแล้ว อีกอย่าง ที่นั้นก็เป็นฐานที่มั่นแห่งสุดท้ายและอยู่ในสภาพไม่เคลื่อนที่แล้วก็เป็นได้น่ะ"
"ที่ไม่เคลื่อนที่ก็เพราะว่า กำลังจะควบคุมอะไรสักอย่างเพื่อดึงเอาพระจันทร์ลงมาอย่างงั้นละสิ" สกายโกลดรันกล่าว ไมโตะบอก "ถ้าเช่นนั้นคงจะง่ายมากแล้วละ แค่นั้นสำหรับวานและเรย์ก็น่าจะจัดการได้อยู่แล้วแหละ"
"มีแต่ฉันคนเดียวเท่านั้นแหละที่จะจัดการกับไอ้หมอนั้นเพื่อชิโน่ะ" เรย์กล่าวและขึ้นวอลเกนแบบปรับปรุงที่ซ่อมเสร็จในอาร์คเคาน์เข้า เกเนอร์บอก "แต่คุณเองยังไม่หายดีเลยนะ"
"หึ ฉันจะแลกชีวิตทั้งชีวิตเพื่อส่งมันลงนรกไปกับฉันด้วยน่ะ" เรย์ยืนยันคำเดิม จนโจชัวร์ต้องโวยไปว่า "พี่ชิโนะเองไม่ดีใจหรอกนะครับ ที่พี่ทำแบบนี้ เขาเองคงจะดีใจมากนะ ที่เห็นพี่เป็นฆาตกรเลือดเย็นแบบนั้นน่ะ"
"พอเถอะน่า อย่าทะเลาะไปมากกว่านี้เลยนะ ชายกงเล็บนั้นก็เป็นตัวก่อเรื่องทั้งหมด ซึ่งพวกเราเองก็ต้องจัดการหยุดยั้งเขาไว้ ส่วนตัวชายกงเล็บเอง ก็เป็นของพวกคุณสองคนนี้แหละ" ฮาวล์บอก แรมชอว์กล่าว "แต่เราจะยื่นมือเข้าไปช่วยหากเห็นว่า พวกนายสองคนมีปัญหาเสียก่อนนะ"
"หึ อย่างน้อย แค่พวกนายไม่ลงมือฆ่ามันก่อน ก็ยังดีน่ะ" เรย์บอกอย่างเห็นด้วย เพราะพวกฮาวล์มีความมั่นใจมากกับแผนปฏิบัติการณ์ในครั้งนี้ แนชเชอร์กล่าว "ตอนนี้ เรามีงานเข้าแล้วละครับ"
งานเข้าที่ว่านี้ก็คือ กองรบของกลุ่มชายกงเล็บกุญแจ นำโดยคารอสซ่าและเมรีสซ่า ซึ่งควบคุมซินออฟฟรายเดย์และเซนออฟแซทเทอเดย์พร้อมๆกับหุ่นบลัดเครดอล และดราเกิ้ลจำนวนหนึ่ง เจฟฟรี่บอก "ดูเหมือนว่าพวกนั้นจะมีแค่นี้จริงๆเสียด้วยน่า"
"มาจนได้ละสินะ พวกก่อกวนแผนการของสหายของเรา คราวนี้แหละ แผนของสหายต้องสัมฤทธิ์ผลอย่างแน่นอนเลยละ" คารอสซ่ากล่าว เมรีสซ่าบอก "และตอนนี้ พวกเราเองก็ได้รับการเพิ่มพลังจากสหายแล้ว พวกเราไม่กลัวพวกคุณหรอกคะ"
"งานนี้ให้เป็นหน้าที่ของเราเคลียร์กับสองพี่น้องพวกนี้จะดีกว่านะคะ" แฟริลบอก เรโซเดียกล่าว "พวกเราจะนำทีมไปสกัดกั้นพวกนี้ แล้วให้พวกคุณขึ้นไปช่วยคุณวานยังไงละคะ"
"แผนในคราวนี้ ส่งกองกำลังไปสกัดกั้นกลุ่มด้านหน้า เพื่อเปิดทางให้กองกำลังหลักเข้าไปจัดการกับแกนกลางส่วนในเหมือนเดิม แต่ต้องรีบหน่อยแล้วละคะ เพราะในเวลานี้ ผบ.โคชิกิแจ้งสถานการณ์ฉุกเฉินไปทั่วโลกแล้วนะคะ" ยูเรน่ากล่าว ฮาวล์บอก "เพราะว่า ดวงจันทร์กำลังจะชนโลกละสินะ อย่ารอช้าเลย รีบลงมือเลยดีกว่า"
กองรบที่บุกเข้าสกัดกั้นพวกคารอสซ่าและเมริสซ่านั้น มีหน่วยเบสสตาร์ไลท์ กลุ่มฟาฟเนอร์ กลุ่มเบรนพาวเวิร์ด กลุ่มเกเนอร์ กลุ่มลอนด์เบลและไมสเตอร์ แถมด้วยเอลโดร่าโซลและบราวนี่คอยรับมือเอาไว้ ในขณะที่ยานอาร์คเคาน์และกองยานบางส่วนบินขึ้นไปด้านบน ซึ่งชายกงเล็บกุญแจควบคุมเบิร์ธเดย์กำลังดึงดวงจันทร์ลงมา และมีฟาซาริน่าและมิฮาเอลทำหน้าที่ป้องกันสหายของตนอีกที
"เออ ดูท่าว่า ชายกงเล็บจะไม่ได้มีแค่นี้หรอกมั่ง" เกเนอร์สังหรณ์ใจไม่ดี เพราะว่า นอกจากพวกหุ่นบลัดเครดอลและหุ่นมังกรแล้ว... ไลล์กล่าว "สงสัยว่า คนของชายกงเล็บนั้นจะซื้ออาวุธจากพวกเอลอว์มาอีกทอดแน่ๆน่ะสิ" แล้วก็ยิงพวกหุ่นจิงซ์สามที่แห่มาจนระเบิด
"สหายรู้ดีว่า ลำพังกำลังของพวกเราไม่สามารถต้านทานพวกแกแน่ๆ เลยเตรียมการซื้ออาวุธมาจากคนในของเอลอว์ที่อ้วนๆและมีพิรุธประหลาดๆนะสิ" คารอสซ่ากล่าวและใช้ทอนฟาโจมตีใส่มาสค์ไซน์และมาสค์ดรายเข้าจังๆ ในขณะที่เมริสซ่าปะทะกับมาส์คฟุนและมาส์คอาฮาโต้เข้า "แม้ว่าเราจะเล่นของโหลแต่เราติดตั้งระบบอัตโนมัติเพื่อการนี้ยังไงละ"
"สหายกงเล็บของพวกเธอเองเก่งกาจก็จริงน่ะ แต่...น่าเสียดายที่พวกเราต้องยับยั้งไม่ให้มันเกิดขึ้นอีกน่ะ" บูลทูซกล่าวโดยที่พ่นลำแสงไฟเข้าใส่ซินออฟฟรายเดย์เข้า ในขณะที่แฟริลปล่อยพลังพายุอัดใส่เซนออฟแซทเทอเดย์อย่างจังๆ "แผนของสหายของเธอ มันไม่ได้แค่เปลี่ยนโลกและผู้คนทั้งหมด แต่มันหมายถึงพวกเธอเองก็จะสูญสิ้นไปด้วยน่ะ"
"พวกเราต้องการให้มันเป็นเช่นนั้น เพราะว่า....เพราะว่า.... พวกผู้ใหญ่ทั้งหมดนี้ มันน่ารังเกียจทั้งนั้นแหละ" คารอสซ่ากล่าวอย่างกริ้วกราดและไล่ฟาดฟันใส่คิงเกเนอร์ เนลลี่เบรน แนกกี้เบรน เอมเพรันซ่า นิวกันดั้ม อัลติเมทเหรดเข้าอย่างจังๆ "ผู้ใหญ่ในโลกใบนี้ทำอะไรที่เห็นแก่พวกเรามั้ยละ ไม่มีเลย ไม่มีใครเห็นใจหรือสงสารพวกเรา ไม่มีใครคอยดูแลพวกเราได้ดีเท่ากับสหาย พวกผู้ใหญ่หน้าโง่นั้นดีแต่ใช้กำลังเข่นฆ่าเพื่อสนองความต้องการของตัวเอง ทำให้ตัวเองอิ่มโดยไม่สนว่าพวกเราจะอดอยากกันแค่ไหน หรือแม้แต่แก่งแย่งชิงดีชิงเด่น ปากก็อ้างทำให้เรามีความสุข แต่พวกเขากลับโขกสับเราเหมือนแมลงเล็กๆแบบนี้ แค่สหายลบพวกผู้ใหญ่เฮงซวยพวกนี้ไปซะ พวกเราก็ดีใจแล้วละ"
"แสดงว่า พวกเธอเองก็เจอเรื่องลำบากยากเข็นและเคียดแค้นอย่างมากละสิ" เซ็ตสึนะกล่าวโดยนึกถึงตัวเองในสมัยเด็กๆที่ถูกอาลีปั่นหัวด้วยความเชื่อในพระเจ้าไปด้วย เกเนอร์กล่าว "พวกนายไม่มีพ่อไม่มีแม่ และเจอเรื่องเลวร้ายขนาดนี้ แต่ก็ไม่น่าร่วมมือกับสหายของนายเลยนิ"
"แต่ถ้าไม่เพราะสหายแล้ว พวกเราสองคนก็ต้องจบสิ้นในสลัมที่สหายของเราไปเจอเข้านะคะ และนี้คือบุญคุณที่เราต้องทดแทนให้กับท่านด้วย" เมรีสซ่าซัดกงจักรเข้าเล่นงานเซต้ากันดั้ม ดับเบิ้ลเซต้ากันดั้ม ฮิเมะเบรน แถมเสยใส่เซราพิมกันดั้ม และดับเบิ้ลโอไรเซอร์เข้าไปด้วย แต่โดนมิโรเตโอ้เตะกระเด็นย้อนศรมา "สรุปคือ เธอสองคนมีบุญคุณต้องทดแทนอย่างงั้นละสิ"
"แต่สหายของเธอเอง มีหนี้แค้นให้ต้องชำระด้วยนั้นแหละ" เกนกล่าวและระดมยิงจากระยะไกลช่วยมิลด์ มายะและไลล์เข้าอย่างรวดเร็ว เข้าใส่สองพี่น้อง พร้อมๆกับสอยพวกหุ่นมังกร เทียเร็นแบบผู้บัญชาการ แฟลคคัสตอม เฮลเลี่ยนและเอแนคจำนวนหนึ่งเข้าด้วย เรโซเดียบอกพร้อมๆกับใช้แทรซปาปิยองยูนิตเล่นงานกับพวกบลัดเครดอลอย่างจังๆ "พวกเธอเองก็น่าเห็นใจเช่นกัน แต่น่าเสียดาย ที่พวกเธอตอบแทนบุญคุณให้คนเพี้ยนและควบคุมตัวเองไม่ได้แล้วละ"
"ถึงสหายจะเป็นยังไง แต่เราเองไม่ยอมให้ใครแตะต้องสหายได้หรอก" คารอสซ่ากล่าวและเรียกเมรีสซ่ามารวมร่างเข้า "เสร็จจากพวกคุณ เราจะไปช่วยสหายเองแหละ"
ในขณะเดียวกันนั้นเอง กองยานอาร์คเคาน์บินเข้ามาใกล้จุดศูนย์กลางของเกาะ ซึ่ง... "ไอ้ยักษ์แขนโตนั้น ชายกงเล็บอยู่ในนั้นละสินะ" ออสม่าบอก โดยที่บินนำทีมสกัลออกมา อิจิโจบอก "และดูเหมือนว่า วานจะเจอศึกหนักแล้วละ"
วานกับดันออฟเทิร์ซเดย์โดนดาเลียออฟเวนเดย์ของฟาซาริน่าและซาวดาเด่ออฟซันเดย์ของมิฮาเอลเล่นงานอย่างจังๆ เวนดี้กล่าวต่อยูเรน่าขึ้น "ขอไมค์หน่อยได้มั้ยละคะ"
"จะเกลี้ยกล่อมพี่ของเธออย่างงั้นละสินะ" พีมาไนเซอร์บอก คาร์เมนกล่าว "ถ้าเป็นเวนดี้แล้ว บางทีน่าจะทำให้พี่ชายตัวแสบนั้นหายบ้าได้นะ"
"หือออ เบรฟสควอดอนซ์นิ..." ฟาซาริน่ากล่าวเพราะเห็นยานอาร์คเคาน์ มาครอสควอเตอร์ นาเดซิโก้บินเข้ามาพอดี "พี่คะ ได้โปรดเถอะคะ หยุดก่อเรื่องแบบนี้ได้เถอะคะ"
"เวนดี้ คิดจะมาห้ามพี่ละสินะ แต่เสียใจด้วย เพราะพี่เองมาไกลเกินกว่าจะกลับไปได้แล้ว แผนการของสหายที่อยากจะสร้างโลกใหม่ที่สวยงามกว่านี้กำลังจะเข้าใกล้ถึงจุดนั้นแล้ว ไม่มีใครหน้าไหนจะหยุดสหายไปได้หรอก" มิฮาเอลกล่าว เกสเลอร์บอก "ไอ้โง่.... แต่ถ้าทำเช่นนั้นแล้ว นายเองก็ไม่มีบ้านให้กลับ ทุกๆคนก็ต้องตายกันหมดเลยนะ นายจะอยู่ได้ในโลกที่มันไม่มีอะไรเลยเนี้ยน่ะ"
"หึ แต่สหายของเราจะฟื้นฟูกลับมาใหม่ยังไงละ เพราะท่านเองก็คิดแผนการเตรียมเอาไว้แล้ว โลกใหม่นี้จะอภิรมย์กว่าโลกที่พวกคุณอยู่ ที่มันวุ่นวายและโกลาหลเต็มไปด้วยความขัดแย้งแบบนี้ สหายจะเปลี่ยนโลกกลับเป็นเหมือนเดิมด้วยมือของท่านเองแหละ" ฟาซาริน่ากล่าว ไมโตะบอก "...การกระทำของสหายของคุณ มันเลวร้ายกว่าแบล็คโนวาซอยู่ดีนั้นแหละ รีเซ็ตโลกให้กลับเป็นอย่างเดิม ทำเหมือนกับว่านี้เป็นเกมอย่างงั้นละสิ"
"หึ พวกคุณคิดจะช่วยโลก แต่การกระทำของพวกคุณมันก็เข้าข่ายก่อความปั่นป่วนให้กับโลกอยู่ดีนั้นแหละ" ทูมมาส์คเกอร์บอก วาโคลเชลล่ากล่าว "โลกใบนี้ มันวุ่นวายนะก็จริง แต่พวกเราเองจะทำให้มันกลับเป็นโลกที่สงบสุข โดยที่พวกคุณเองไม่ต้องทำถึงขนาดนี้ก็ได้นิ"
"นี้พวกเธอสองคนยังไม่รู้ตัวละสิ ว่าพวกเธอในเวลานี้ ไม่ต่างอะไรไปกว่าหมากของชายกงเล็บวิปริตผิดมนุษย์นั้นเลยน่ะ" พีมาไนเซอร์บอก ฮาวล์ไรเซอร์กล่าว "พวกเราไม่คิดจะฆ่าพวกเธอสองคนทิ้ง เพราะเห็นแก่เวนดี้ที่ร่วมทางไปกับพวกเราเพื่อดึงเธอกลับมา แต่สหายของพวกเธอนั้น ทำเกินกว่าเหตุไปหน่อยแล้ว และถึงเราไม่จัดการ เขาก็ต้องโดนจัดการอยู่ดี..."
"กองกำลังเบรฟสควอดอนซ์เองไม่เห็นดีเห็นชอบกับการกระทำของพวกคุณหรอกนะ" เจฟฟรี่บอก ยูเรน่ากล่าว "และโลกในเวลานี้ มีคุณเฮเลเทียที่อยู่ข้างใต้ด้วย พวกเดมอนสตาร์ดกำลังฉวยโอกาสงามๆเข้า พวกคุณควรจะหยุดเสียแต่ตอนนี้ หรือไม่เช่นนั้นพวกเราเองแหละที่จะหยุดพวกคุณ"
"คงจะยากหรอกนะ เพราะว่า ฉันต้องการทำให้โลกใบนี้ เข้าสู่ความสุขอันชั่วนิรันดรอยู่แล้วละ และไม่มีใครหน้าไหนจะมาปฏิเสธได้เป็นอันขาด" ชายกงเล็บกุญแจกล่าว เกสเลอร์บอก "ไอ้กงเล็บ ไม่สิ ไคลอิ้ง คราย คูล ละสินะ"
"โลกในเวลานี้ มันโกลาหล เต็มไปด้วยความขัดแย้งทั้งปวง ในเวลานี้ฉันกำลังจะชำระล้างความโสมมนี้เพื่อสร้างโลกใหม่ที่ฉันต้องการด้วยดวงจันทร์ของฉันเอง ดังนั้นแล้ว ต่อให้พวกคุณเบรฟสควอดอนซ์เอง ก็ต้องมารวมกันเป็นส่วนหนึ่งของความฝันของฉันเองแหละ หึๆๆๆๆๆ" ชายกงเล็บกล่าว ในเวลานี้แทบเดาไม่ออกเลยว่า สติของเขายังดีอยู่หรือเปล่า "ฉะนั้นแล้ว ทำไมไม่ทิ้งอาวุธแล้วมาร่วมมือกับพวกเราเสียเลยละ"
"ร่วมกับคนโรคจิตอย่างแกน่ะหรือ ไม่มีทางเสียหรอกน่า" อัลท์บอก วานกล่าว "คนอย่างแก มันควรจะตายเสียซะให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย เพื่อเอเลน่าที่ตายไปแล้วนั้นไงละ"
"แม้แต่ชิโนะเอง ต้องการจะเห็นแกมีจุดจบด้วยความตายสถานเดียวแหละ" เรย์เอาวอลเก้นแบบปรับปรุงลงมาจากอาร์คเคาน์เข้า อากิโตะกล่าว "พวกคุณไม่ใช้ผู้กอบกู้หรอก แต่เป็นผู้กวาดล้างแล้วต่างหากละ"
"ไคลอิ้ง คราย คูล การกระทำของคุณ ถือว่าเป็นการสร้างความวุ่นวายและโกลาหลต่อคนบนโลกใบนี้ ตอนนี้เราได้หมายจับพวกคุณทั้งหมดมาแล้ว ดังนั้น อย่าได้บังคับให้เราใช้มาตราการรุนแรงกับพวกคุณแล้วกัน" ดุ๊กไฟร์เยอร์บอก มิฮาเอลบอก "ไม่มีใครหน้าไหนจะมาจับสหายหรือขัดขวางแผนการของเราได้หรอก เวนดี้ พี่เองต้องลงโทษน้องและทุกๆคนด้วย"
"พี่คะ" เวนดี้กล่าว โยมูลคิสบอก "ป่วยการเปล่าน่า เวนดี้ เขาไปไกลจนกู่ไม่กลับแล้วละ แม้ว่าเขาเองจะรู้สึกผิดอยู่ลึกๆและเจ็บปวดไปไม่น้อยที่ตัดสินใจผิดพลาดเช่นนี้ได้น่ะ"
"แต่อย่าห่วงไปเลย พี่ชายของเธอ ให้เราจัดการเองจะดีกว่าน่ะ" ฟูลออเรสกล่าว วานบอก "และฉันจะสั่งสอนพี่ของเธอให้รู้สำนึกก่อนที่จะจัดการกับไอ้กงเล็บเฮงซวยนั้น ฮาวล์ ตะกี้นี้นายสัญญาว่าอะไรคงจะจำได้ละสินะ"
"จำได้สิ แต่หากนายหรือเรย์มีปัญหา ถึงไงเราก็ต้องช่วยอยู่แล้ว และไม่คิดจะลงมือจัดการกันจริงๆ หากนายไม่ยินยอมด้วยน่ะ" ฮาวล์กล่าว ทูมมาส์คบอก "ไอ้กงเล็บนั้นเป็นของพวกนายแล้ว จะจัดการยังไงก็ได้ มันเรื่องของพวกนายนิ"
"หึ ดูเหมือนว่า เราคงต้องจัดงานเลี้ยงกันแล้วละ หุๆๆๆๆๆๆ" ชายกงเล็บกล่าวและเรียกพวกหุ่นบลัดเครดอลและหุ่นมังกรออกมามากมายเข้า และมีจำนวนตั้ง 50 ตัวด้วยกัน เมติน่าบอก "งานเข้าจริงๆซะแล้วละเนี้ย แต่มันก็ไม่ยากเกินแกงได้หรอก"
"ตามแผน ทำทุกอย่างสกัดกั้นทั้งมิฮาเอลและนักบินออริจินัลเซเว่นตัวนั้นไว้ เปิดช่องทางให้วานกับเรย์เข้าไปจัดการกับชายกงเล็บนั้นให้ได้ ก่อนที่ดวงจันทร์จะลงสู่โลกเข้าน่ะ" ฮาวล์บอก ยูเรน่ากล่าว "ตอนนี้เรายังเหลือแค่ 5 ชั่วโมงก่อนที่ดวงจันทร์จะกระทบโลกนะคะ"
"ไม่ต้องพูดอะไรมากแล้วละ แอทแทคเลย" ฮาวล์กล่าว ฝั่งพวกเขาพร้อมจะประจัญบานกับฟาซาริน่า มิฮาเอล แล้วก็ชายกงเล็บกันเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
ต่อช่วงที่ 2
ช่วงที่ 2
"ย้า....โอเวอร์ฮีทททททททท" คิงเกเนอร์พุ่งทะลวงไส้มังกรเหล็กเข้าจนระเบิดยับเยิ่น ในขณะที่อีกตัวนั้น มาโมรุผลักด้วยโลห์อีจีสเปิดช่องให้เคนจิยิงปืนใหญ่เมดูซ่าถล่มอัดเข้าใส่ และให้ซากุระกระโจนทิ้มใส่ร่อง แต่.... "คืกกก ไม่ยอมแพ้ง่ายๆหรอก" เกิดอาการแทรกซ้อนเข้า แต่ก็ฝืนจัดการมังกรเหล็กนั้นไปอย่างรวดเร็ว
"ไหวมั้ยละ ซากุระ" คานันกล่าว ฮิเมะบอก "อาการทรุดมากขนาดนี้ ไปพักก็ได้นิ เดียวถ้าไง เราก็จัดการเองเลยดีกว่าน่ะ"
"ให้เราสองคนช่วยมั้ยละ" โจนาธานและอีโกะมาช่วยพอดี เอสโจพาพวกเขามาเป็นกองหนุนด้วย ซึ่งพวกเขาเอาบารองซ์เข้าโจมตีใส่กองหนุนของคารอสซ่าและเมรีสซ่าเข้า ยูว์บอก "พี่จะมาช่วยอย่างงั้นละสิ"
"ผบ.โคชิกิให้โอกาสพวกเขาสองคนให้ทำคุณไถ่โทษเอาไว้น่ะ และมาตามคำสั่งเกบริจเสียด้วย" เอสโจกล่าว การมาของโจนาธานและอีโกะที่ควบคุมบารองซ์มาด้วยนั้น ทำให้งานที่ยากกลายเป็นง่ายกว่าเดิม เพราะบารองซ์สามารถทิ้มแทงด้วยใบมีดยืดยาวได้อย่างรวดเร็ว ไกซ์บอก "แบบนี้ก็ไปได้สวยกันพอดีนะสิ"
"หึ ถึงมากี่คนก็ไม่อาจจะยับยั้งแผนของสหายไปได้หรอก" คารอสซ่ากล่าวและระดมยิงลำแสงใส่พวกเซ็ตสึนะขึ้น อาเด็ตกล่าว "โอะโอ้ ตายละ ดวงจันทร์ชักจะเห็นชัดเจนมากกว่าเดิมซะแล้วละสิ"
"ตราบใดที่เราไม่จัดการกับหุ่นของชายกงเล็บนั้นแล้ว โลกก็ต้องเจอปัญหาอย่างแน่นอนเลยละ" คาสึกิกล่าวโดยที่ใช้ลูกอลแลนซ์ทิ้มใส่บลัดเครดอลจนพังและยิงลำแสงทะลุใส่พวกมันอีก 5 ตัวเข้าอย่างรวดเร็ว ทิเอเรียกล่าวพร้อมๆกับช่วยไกซ์และมิโรเตโอ้สอยพวกหุ่นมังกรที่พุ่งขึ้นจากพื้นไปด้วย "นั้นสิ ดวงจันทร์เองก็ใกล้โลกเต็มทีแล้ว"
"นี้แน่ะ" เมริสซ่าซัดกงจักรเข้าใส่แอร์โรไกอาร์คเข้า แต่กลับโดนชกดีดส่งกลับคืนจนทำให้เมรีสซ่าเซผงะไปอย่างจังๆ ในขณะที่คารอสซ่านั้น... "ไม่จริงน่า นี้พวกนายล้มพวกเราได้ไงกันนะ" โดนบูลทูซจับทอนฟาออกและชกเสยเข้าเต็มๆ
"แม้ว่าพวกนายจะไปเพิ่มพลังมามากแค่ไหน แต่เราเองไม่ยอมแพ้ให้กับคนที่ทำให้โลกนี้ถึงคราวหายนะไปได้หรอก" บูลทูซกล่าวและยิงแมกม่าแอชเบิร์นเนอร์เข้าใส่ซินออฟฟรายเดย์เข้า ในขณะที่เซนออฟแซทเทอเดย์เองก็โดนแมกนั่มบ็อกซ์ระดมยิงเข้าจนสะเทือนไปถึงเมรีสซ่าเช่นกัน "นี้แค่เบาะๆนะ เราไม่มีเจตนาจะทำร้ายเธอเลยด้วย"
"พวกผู้ใหญ่มักจะพูดเช่นนี้แหละ แต่ลับหลังกับทำร้ายเราอยู่แล้วแหละ" คารอสซ่ากล่าวและเรียกเมรีสซ่ามารวมร่างกันเพื่ออัดพี่น้องโอดิสเข้า แต่ทั้งคู่รู้แพทเทิร์นของสองพี่น้องเป็นอย่างดี เลยโต้ตอบด้วย "สกรัมเบิ้ลดริลแอทแทค" "อิมแพคไดรเวอร์" ทิ้มใส่หน้าของซินและเซนเข้าอย่างจังๆ
"56 57 58 59 60..." มิลด์นับจำนวนพวกโมบิลสูทที่โดนรุมยิงอย่างต่อเนื่อง บางตัวออกนอกกลุ่มและพยายามหนีไปด้านบน แต่เซ็ตสึนะและเกเนอร์เข้ามาขวางเอาไว้ ซึ่งก็สอยเทียเร็นพังไปตัวหนึ่ง แต่อีกตัวนั้น... "บ้าจริง มันออกนอกระยะยิงซะแล้วละ" ไลล์กล่าว
"ให้ฉันจัดการเองจะดีกว่าน่ะ เกเนอร์" ซินเธียเอาโดมิเนเตอร์ยืดส่วนแขนมาช่วยไว้ได้ทัน เกเนอร์บอก "มาช่วยเราไว้ละสินะ"
"อืมมมมม คุณเรจิน่าปล่อยตัวฉันเพราะเห็นว่า ฉันถูกท่านกิสมุนต์ ไม่สิ คุณพ่อหลอกใช้เท่านั้นเองแหละน่ะ" ซินเธียบอก และโจมตีใส่พวกหุ่นมังกรนั้นไปด้วยอย่างรวดเร็ว
ตัดมาที่ฝั่งพวกฮาวล์บ้าง ที่ตอนนี้...
"ดับเบิ้ลกัน ดับเบิ้ลไรเฟิ้ล" "ฟงดาวดัน" "ก็อดคอสมิคบอมเบอร์" "อุลตร้าแคนน่อนบีม" "ไทเกอร์บีมมมมมมม" "ก็อดฟินิชชชชชชชช" พวกโชริวจินถล่มพวกหุ่นมังกรที่โผล่ขึ้นมา ในขณะที่บางส่วนนั้นโจมตีใส่พวกหุ่นบลัดเครดอลเข้า ในขณะที่พวกฮาวล์ร่วมมือกับพวกฟูลออเรสจัดการกับฟาซาริน่าและมิฮาเอลเข้า
"หึๆๆๆๆ ไม่มีใครล้มฉันไปได้หรอก" ฟาซารีน่ารูดเสาไปมาในขณะที่ดาเลียออฟเวนเดย์ทิ้มกระบองและหมุนตัวเตะใส่ทูมมาส์คเกอร์และวาโคลเชลล่าเข้า ในขณะที่ฮาวล์ไรเซอร์และพีมาไนเซอร์โจมตีระยะไกลใส่มิฮาเอลที่ใช้ปืนดาบยิงโต้ตอบไปด้วย "ดูเหมือนว่า ที่วานพูดมาน่ะถูกเผงเลย เธอควรจะโดนสั่งสอนให้เข็ดหลาบเสียบ้างน่ะ"
"หึ พวกคุณปั่นหัวเวนดี้ให้ออกจากเอเวอร์กรีนเอง ผมคงไม่ให้อภัยพวกคุณได้หรอก" มิฮาเอลกล่าวและพุ่งเข้าโฉบใส่พีมาไนเซอร์และฮาวล์ไรเซอร์เข้า ฟรีซแนชบอก "เวนดี้ไม่ได้โดนปั่นหัวหรอก แต่เวนดี้น่ะเป็นห่วงพี่ชายอย่างเธอเองต่างหากละ และตอนนี้เราเองกำลังจะดึงเธอกลับมาด้วยน่ะ"
"ดึงกลับมาอย่างงั้นนะหรือ ทั้งๆที่เราสองคนมีอะไรกันและกันแล้วน่า อ่า..." ฟาซารีน่าพยายามพูดให้พวกเบรฟเซเวียร์เข้าใจความต้องการขึ้น โนเบรมาสได้ยินก็ถึงกับร้อง... "อี้วววววว อย่าบอกน่ะ ว่ามิฮาเอลเสร็จคุณแล้วละสิ อา ตายละ..."
"น่าอับอายอย่างมากเลยน่ะ" คัลพลาไมซ์บอกอย่างน่ารังเกียจ วาโคลเชลล่าบอก "เรื่องแบบนี้พูดต่อหน้าธารกำนัลแบบนี้ ได้ยังไงกันนะ"
"อา...ไม่ต้องประหลาดใจหรอก เพราะไง ฉันเองก็ชื่นชอบแบบนี้อยู่แล้วนิ" ฟาซาริน่าบอกและฟาดไม้ตะบองใส่พวกวาโคลเชลล่าที่เผลอตัวเข้า แต่... วาโคลเชลล่าและทูมมาสคเกอร์บล็อกเอาไว้ได้ทัน "อย่ามาเล่นทีเผลอกับพวกเราแบบนี้เป็นอันขาดเลยนะ" บัลโซนิคเคิ่ลกล่าว
"ขืนเป็นแบบนี้ เราไม่มีทางเข้าใกล้ชายกงเล็บแน่ๆแหละ หากเราผะวงหน้าห่วงหลังแบบนี้" อัลท์บอกเพราะในเวลานี้ พวกหุ่นของชายกงเล็บเริ่มมาถี่ขึ้นมากกว่าเดิมแล้ว เมติน่ากล่าว "ยูเรน่า ใช้แผนตรึงพวกนั้นเลยดีกว่า"
"เข้าใจแล้วละ ปืนใหญ่พลังคลื่นฮาโมนิค ล็อกเป้าตรงหน้าหุ่นยักษ์ตัวนั้นแล้วยิงโดยเร็วเลย" ยูเรน่าบอก เออไบนด์กล่าว "แต่หุ่นตัวนั้นมันมีสนามพลังที่แน่นหนามากเลยน่ะ"
"วางใจเถอะ เพราะแผนการนี้ไม่ได้คิดจะยิงหุ่นยักษ์แต่แรกแล้วนิ" ยูเรน่าให้เหตุผลแล้วอาร์คเคาน์ก็ยิงปืนใหญ่เข้าตรงกลางร่องกลมที่เบิร์ธเดย์อยู่ จนเกิดระเบิดอย่างหนักขึ้นมา "อาศัยการระเบิดที่พื้นทำให้เกิดคลื่นช็อกเข้าเล่นงานหุ่นทุกตัวอย่างรวดเร็วละสินะ" เบรล่ากล่าวและเดาแผนการได้ทั้งหมด
"ตอนนี้พวกหุ่นเหล่านั้นเกิดช็อคขึ้นมาแล้วละ เพราะว่าข้างใต้นี้มันมีพลังงานไฟฟ้าที่สามารถเสริมพลังให้พวกมันโจมตีได้อย่างรวดเร็วขึ้นกว่าปกติน่ะ" เกรทไฟร์เบิร์ดกล่าว ฟาซาริน่ากัดฟันกรอดๆขึ้น "หนอยยยยย คิดจะสยบพวกเราอย่างงั้นนะหรือ นี้แน่" แล้วก็ยิงลำแสงใส่ แต่ฮาวล์ไรเซอร์เอาโลห์น้ำแข็งมาบล็อกไว้ได้ทัน
"เอาไปเลย โกเกลบัสเตอร์" ฟูลออเรสเปิดฉากยิงใส่ฟาซาริน่าและมิฮาเอลให้กระโดดหลบขึ้น แต่มาเจอกับเกสเลอร์ที่โดดขึ้นสูงเพื่อใช้ท่า "ฟาทอลสแลชเชอร์คิก" เข้าอย่างรวดเร็ว จนแยกทั้งคู่ออกไปได้ทัน...
"แมกเนติกสปริงเกอร์" "แมทริกซ์โฮลดดดดดดดด์" ฟาซาริน่าโดนเมติน่าใช้พลังพายุตรึงร่างเอาไว้ ในขณะที่มิฮาเอลนั้นโดนฮัลเมล่าสร้างสนามพลังกักเอาไว้อีกที ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกันที่ ฮาวล์ไรเซอร์และพวกเอาธนูเหล็กเจาะเกราะออกมา "ได้เวลาพักสักกันยาวๆแล้วละ" โคจิบอก และทำการเล็งเป้าขึ้น
"นี้คิดจะยิงพี่ชายทิ้งอย่างงั้นนะหรือ" เวนดี้กล่าว คาร์เมนบอก "ใจเย็นๆเถอะ เพราะไง พวกเขาไม่ทำร้ายพี่ของเธอกันจริงๆหรอกนะ"
"ล็อกเป้าเรียบร้อยแล้วละ" ฮายาโตะกล่าว เบงเคยบอก "กระสุนพร้อม เตรียมยิงได้เลยพวก..."
"เอาละ ธนูเหล็กเจาะเกราะ ยิงได้" ฮาวล์ไรเซอร์บอกและยิงธนูเหล็กเจาะเกราะตรงดิ่งไปยังซาวดีเดออฟซันเดย์และดาเลียออฟเวนเดย์เข้า ซึ่งหัวธนูนั้นแยกออกเป็นกงเล็บสี่แฉกเข้าตรึงร่างออริจินัลเซเว่นเอาไว้ และอัดพลังไฟฟ้าขึ้นเสียด้วย "มิฮาเอล แล้วก็นักบินออริจินัลเซเว่น อยู่ตรงนี้ไปสัก 3 ชั่วโมงแล้วกัน หลังจากที่สหายของพวกนายสองคนจบเห่ด้วยมือของเราแล้ว ค่อยมาคิดบัญชีกันทีหลัง จำเอาไว้ด้วย" วานกล่าวประโยคเดิมๆ แล้วก็รีบตามเรย์ที่เอาวอลเคนแบบปรับปรุงเข้าไป เวนดี้ก็โล่งอกไปเปราะหนึ่งเข้า...
"ตรึงออริจินัลเซเว่นสำเร็จเรียบร้อยแล้วละคะ" โมนิก้ากล่าว รูริบอก "ตอนนี้แหละ โฟกัสไปที่หุ่นขนาดยักษ์ เป้าหมายคือ ตัดกำลังชายกงเล็บกุญแจเพื่อให้คุณวานและคุณเรย์เข้าไปจัดการให้จงได้"
"หึ ไอ้เวรนี้ ฉันต้องจัดการกับมันก่อนน่ะ" เรย์กล่าว วานบอก "เหอะ เท่าที่ได้ยินมาจากโจชัวร์นั้น แฟนนายก็ประสบกับชาตะกรรมเดียวกับแฟนของฉันเลยวะ"
"อะไรน่ะ พวกนั้นกำลังเข้าใกล้สหายอย่างงั้นนะหรือ" คารอสซ่ากล่าว เมื่อสมาชิกกลุ่มรายงานด่วนขึ้น เมรีสซ่าบอก "เราต้องรีบไปช่วยเสียแล้วละคะ"
"เด็กสองคนนั้นคิดจะหนีแล้วละ" ฮิกินซ์บอก เมื่อเห็นสองพี่น้องรีบหนีไปอย่างรวดเร็ว และทิ้งหุ่นเทียเร็นติดอาวุธหนักเพื่อไม่ให้ใครไล่ตามไปได้ทัน แต่พี่น้องโอดิส พี่น้องอิซามิที่ใช้การจัมป์มาขวางไว้ได้ทัน... "ยังไปไหนไม่ได้น่ะ พวกเธอเองควรจะโดนพวกเราจับกุมเสียบ้างน่ะ"
"ไม่มีวันหรอก พวกเรายอมตาย ดีกว่ากลับไปเป็นเหมือนเดิมอีกแล้วละ" คารอสซ่าบอก เมรีสซ่ากล่าว "อย่าให้พวกเราต้องมาใช้ความรุนแรงกับพวกคุณเลยดีกว่าคะ" แล้วก็เอาซินเซนเข้าปะทะขึ้น ซึ่งยูว์และอีโกะรวมพลังจักราเอ็กซ์เทนชั่นเป่าหุ่นรวมร่างจนกระเด็นขึ้น
"ย้ากกกกก ย้า......" สองพี่น้องผมเขียวดับเครื่องชนหมายจะจัดการกับพี่น้องอิซามิเข้า แต่พี่น้องโอดิสเข้ามาขวางพร้อมๆกับใช้อาวุธอย่าง "เกรย์เซอร์แคลกเกอร์" "ไลน์เนอร์สตอร์มมมมม"
"พรึบซูมมมมมมมมมมมมมมม ครี้งงงงงงงงงงงงงง ฟ้าววววววววววววววววววววว ตรึงตรึงตรึง ตรึง" พลังคลื่นไฟพุ่งเข้าเผาทั้งซินและเซนตามด้วยแช่แข็งเป็นน้ำแข็งจากนั้นก็โดนพลังคลื่นลมและแรงอัดกระแทกเข้าใส่อย่างจังๆ จนทำให้สองพี่น้องถึงกับสาหัสอย่างมาก "พี่คะ....." "เมริสซ่า...." และออริจินัลเซเว่นก็ระเบิดขึ้นอย่างจังๆเข้า...
"อภัยให้เราสองคนด้วยนะ ที่ต้องทำแบบนี้" แฟริลกล่าว บูลทูซบอก "อย่างน้อยก็พวกเธอจะได้ไม่ต้องทรมานกับความทุกข์แล้วละ"
"ใครบอกละ ว่าสองคนนั้นตายน่ะ" มิจิโอะกล่าว และชี้ไปที่จินบะของซาร่าที่มีคารอสซ่าอยู่ในมือ ส่วนโดมิเนเตอร์ของซินเธียนั้นแบกเอาเมริสซ่าออกมาอย่างเส้นยาแดงผ่าแปดเข้า เซ็ตสึนะบอก "ว่าแต่ กัปตันของเธอมีพลังที่สามารถเยียวยาพวกเขาทั้งสองบ้างมั้ยละ อย่างน้อยจะได้ช่วยพวกเขาจากฝันร้ายเสียทีน่ะ"
"ฉันรู้สึกว่า สองพี่น้องได้จากไปแล้วละ" ชายกงเล็บกล่าวและกวาดมือเข้าใส่พวกฮาวล์อย่างหนักหน่วง โดยที่พวกมาครอส นาเดซิโก้และอาร์คเคาน์รวมไปถึงพวกหุ่นผู้กล้าต่างก็ช่วยวานและเรย์โจมตีกันอย่างยกใ
หญ่ "ว่าแต่ทำไมพวกคุณถึงไม่ยอมรับความสุขจากข้าพเจ้าเสียเลยละ หือ....ของดีๆแบบนี้ ชนเผ่าอย่างพวกคุณก็อยากจะได้อยู่แล้วนิ"
"ขอบใจมากนะที่ขอ แต่เราไม่รับจากคนบ้าอย่างนายหรอก" แรมชอว์กล่าวโดยที่ฮาวล์ไรเซอร์หลบการโจมตีด้วยของเหลวดำจากตัวเบิร์ธเดย์ขึ้น ฮาวล์บอก "ตราบใดที่โลกยังไม่รอดพ้นจากเงื้อมมือของพวกเดมอนสตาร์ด เราเองจะไม่ยอมรับความสงบสุขจากการกระทำของคุณไปได้หรอกนะ ไคลอิ้ง"
"แต่วิธีของผมก็น่าจะลบพวกอสูรร้ายที่เป็นตัวปัญหาให้พวกคุณอยู่แล้วนิ ถึงพวกคุณไม่อยากได้ แต่ผมก็อยากจะให้..." ชายกงเล็บกล่าว ฮาวล์ได้ยินก็กัดฟันขึ้น "นี้ยังพูดไม่รู้เรื่องอีกหรือไงกันนะ"
"นายท่านฮาวล์คะ เปล่าประโยชน์ที่จะพูดกับคนที่เพื้ยนและสติไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ควบคุมตัวเองไม่ได้เลยนะคะ ต่อให้เกลี้ยกล่อมดีๆหรือตะคอกข่มขู่ เขาก็ไม่มีทางรับฟังได้หรอกคะ" ฟรีซแนชกล่าวโดยที่ฮาวล์โดดหลบหมัดยักษ์ขึ้น และฟันสวนจนนิ้วกลางได้แผลเข้า "จริงอย่างที่ว่าไว้ สิ่งที่คุยกับคนแบบนี้ มีแต่ดาบและอาวุธหนักนี้แหละ"
"ไอ้กงเล็บ แกคิดหรือว่า การทำแบบนี้มันจะทำให้ได้โลกอย่างที่แกต้องการน่ะ" บัลโซนิคเคิ่ลบอก คัลพลาไมซ์บอก "เพราะถึงไง พวกเดมอนสตาร์ดเองก็ต้องกวาดล้างพวกคุณอยู่แล้วนิ"
"งั้นหรือ แต่ต่อหน้าเบิร์ธเดย์ของข้าพเจ้านั้น พวกคุณยังทำอะไรผมไม่ได้เลย พวกอสูรร้ายของพวกคุณเองก็น่าจะได้ผลลัพธ์เหมือนๆกันน่ะ" ชายกงเล็บย้อน จนทูมมาส์คเกอร์กล่าว "...สงสัยว่าแกคงไม่เจอตัวพวกสมุนหรือพวกเดมอนสตาร์ดตัวเป็นๆอย่างงั้น หรือไม่ก็ นายเพี้ยนจนไม่รู้สึกหวาดกลัวแล้วละสิ" แล้วก็ยิงพายุอัดใส่หน้าเข้าเต็มๆ
"ไคลอิ้ง คราย คลู แผนการของคุณมันเลวร้ายมากๆ แต่ที่แย่กว่า ก็เห็นจะเป็นตัวคุณนี้แหละ ที่มีออร่าแปลกๆคลุมอยู่และแลดูน่ากลัวมากๆน่ะ" พีมาไนเซอร์กล่าว และหลบหลีกการชกลงที่พื้นของเบิร์จเดย์อย่างรวดเร็ว "ผมนะหรือ น่ากลัว ไม่เลยยยยย ผมเองรู้สึกดีต่างหากละ เพราะอีกไม่ช้า ผมเองจะได้เห็นทุกๆคนมีความสุขกันถ้วนๆหน้านี้แหละ แล้วพวกคุณก็จะเป็นกลุ่มต่อไปละน่ะ"
"ลุง ไอ้หมอนี้บ้าไปแล้วละ" มูนิลแซคกล่าว โดยที่พีมาไนเซอร์โดดหลบได้ทัน โยมูลคิสกล่าว "แถมอันตรายซะขนาดนี้ และคาดเดาอะไรไม่ออกซะแล้วละ ว่าบ้าหรือเพี้ยนกันแน่น่ะ"
"ถึงฉันไม่รู้หรอกนะ ว่านายรอดมาจากการเข่นฆ่าของผู้รอดชีวิตมาได้ไง แต่การมีตัวตนของนายและการกระทำที่แล้วๆมาจนถึงบัดนี้ ถือว่าเป็นอันตรายต่อโลกอย่างมากเลยน่ะ" พีมาไนเซอร์กล่าวและซัดลูกบอลไฟฟ้าขึ้น วาโคลเชลล่ากล่าวและบินหลบการจับตัวไว้ได้ว่า "คุณกำลังทำบาปอย่างใหญ่หลวงมากๆเลยนะคะ ลืมตาตื่นขึ้นมาหยุดยั้งสิ่งที่คุณทำอยู่จะดีกว่าเถอะคะ"
"ฉันมีสติอยู่ตลอดเวลาอยู่แล้ว และฉันเองก็กำลังจะปลดปล่อยทุกๆคนจากความสับสนทั้งปวงอยู่ ขอบใจมากน่ะสำหรับความเมตตาของเธอน่ะ" ชายกงเล็บกล่าว โนเบรมาสบอก "เออ คุณเวสมิสต์คะ วิเคราะห์ชายคนนี้ด้วยเรดาห์ความเร็วสูงแล้วได้อะไรมั้ยละคะ"
"ได้สิ ชีพจรโลหิต การเต้นหัวใจ ผิดจังหวะแต่ไม่ถึงกับเป็นอันตราย คลื่นสมองผิดปกติเดียวขึ้นเดียวลง เดียวดีเดียวร้าย คาดเดาอะไรไม่ได้ สรุปคือ เขาสูญเสียความสามารถในการแยกแยะผิดชอบชั่วดี เสียความสามารถในการควบคุมตัวเองทั้งกาย วาจา และใจ ไปโดยถาวร ในสภาพเช่นนี้ เขาเกินเยียวยาแล้วละ" เวสมิสต์บอก โนเบรมาสบอก "แบบนี้เขาก็ฆ่าคนโดยไม่รู้สึกเสียใจอย่างงั้นละสิ"
"ฉันไม่น่าแปลกใจแล้วละ ว่าทำไมคุณวานกับคุณเรย์อยากจะเอาชีวิตนัก เพราะคุณควบคุมตัวเองไม่ได้ไม่พอ ยังแยกแยะอะไรไม่ได้แบบนี้ แถมยังคิดจะเปลี่ยนโลกด้วยการทุ่มดวงจันทร์แบบนี้ แม้ว่าฉันจะรู้สึกเห็นใจ แต่ฉันเองก็รู้สึกเหมือนอย่างที่คุณวานและคุณเรย์คิดเสียแล้วละ" วาโคลเชียร์บอกพร้อมๆกับโดดหลบและยิงเลเซอร์ใส่ ชายกงเล็บบอก "แล้วยังคิดจะเข่นฆ่าข้าพเจ้าให้มันเปื้อนเลือดและมีบาปติดตัวไปอย่างงั้นนะหรือ"
"ฉันเองไม่คิดจะสังหารคนอย่างคุณหรอก ถึงลงมือไปก็ทำบาปไปเปล่าๆ เพราะไงคุณเองก็ต้องเจอกรรมตามสนองอยู่แล้วนิ" วาโคลเชียร์บอก โนเบรมาสกล่าว "นั้นสินะ คนแบบนี้ ไม่ต่างอะไรไปกว่าพวกอีเลกูลาร์หรอกนะ"
"ซันเดอร์แฟลชชชชชชชชช" "เฟลมมมมซอร์ดดดดด ชาร์จอัพพพพพพพพ" "จีเอ็กซ์บัสเตอรรรรรรร์" "เกรทโดรินเคน เพลงดาบผ่ามาร" "แม็กซ์แคนน่อน ชู้ตตตตตตตต" "โกลเด้นแอร์โรว ไฟนอลชู้ตตตตตต" "ไทรแองเกิ้ลคริสมาสบีมมมมมมมมมมม" "โกลเดี่ยนนนนนนพันชเชอรรรรร์" เหล่าหุ่นผู้กล้าเข้าปะทะใส่เบิร์ธเดย์ด้วยท่าไม้ตายอย่างหนักหน่วง ตามด้วยปืนใหญ่แรงโน้มถ่วงจากนาเดซิโก้ที่ยิงอัดใส่เบิร์ธเดย์เข้า แต่มันมีบาเรียกางต้านเอาไว้หนาแน่นมากๆ "เอานี้ไปเลย มาสแตงก์ดราโก้เบรซเซอรรรรร์" "เทมเพสต์สแมชเชอร์" "กราวิตี้ คลัสเตอร์" "โอเรก้าแฟลชเชอร์" แม้แต่ลำแสงจากพวกฟูลออเรสยิงถล่มใส่ก็ยังไม่อาจจะทะลุได้เลย
"มันมีบาเรียปิดกั้นแบบนี้ เราคงทำอะไรมันไม่ได้กันพอดีนะสิ" ออสม่ากล่าว แม้แต่ปืนพลังงานอานุภาพของวัลคัลลี่ลูซิเฟอร์ของเบรล่าเองก็ยิงไม่เข้าเช่นกัน เรย์บอก "คงมีแต่วิธีนี้เท่านั้นแหละ หลีกไปให้พ้นๆเลย" แล้วก็เรียกยานหัวสว่านขนาดใหญ่ขึ้นมา พร้อมๆกับดึงเอาปืนยาวออกมาด้วย
"คิดจะใช้ปืนลำแสงนี้ต่อกรกับฉันอย่างงั้นนะหรือ" ชายกงเล็บบอก เรย์กล่าวพร้อมๆกับทำการล็อกเป้าขึ้น แม้ว่าสภาพตาของเขาจะย้ำแย่เพราะได้รับบาดเจ็บมาก็ตาม "หึ แกเองคิดจะทำให้คนอื่นๆฝันไปกับแกด้วยนะ มันเป็นเรื่องที่งี่เง่ามากเลยน่ะ ฮืมมมมมม หนอยยยยย กรอดดดดดด"
"ทำไมยังไม่ยิงเสียทีละ" เกนที่มาสมทบกล่าวขึ้น โจชัวร์บอก "อาการบาดเจ็บของพี่ยังไม่หายดี และยังทำให้การมองเห็นเสื่อมลงไปด้วยนะครับ"
"หึ อย่าห่วงไปเลย เพราะฉันจะทำให้ฝันของมันล่มไปเองแหละ" เรย์กล่าวและเล็งเป้าเอาไว้พร้อมๆกับยิงใส่เบิร์ธเดย์เข้าอย่างจังๆ ซึ่งลำแสงจากปืนยาวก็ไม่อาจจะทำอันตรายเบิร์ธเดย์ไปได้ง่ายๆ "บอกแล้วไงละ ว่าไม่สามารถทำอันตรายกับฉันได้หรอกนะ คราวนี้แหละ ฉันจะทำให้ทุกๆคนฝันเหมือนกับฉันเลยละ"
"มันไม่แน่เสมอไปหรอกนะ" เรย์กล่าว ทันใดนั้นเอง นักวิจัยในฐานบอกไปว่า "แย่แล้วละครับ สหาย ระบบเชื่อมต่อของเบิร์ธเดย์ลดลงถึง 55 เปอร์เซนต์ ทำให้การนำดวงจันทร์ไม่สามารถเอาลงมาได้แล้วละครับ"
"จริงสิ เรย์ไม่ได้ยิงที่เบิร์ธเดย์ตรงๆหรอก แต่เป้าหมายจริงๆคือทำให้เบิร์ธเดย์เสียการควบคุมจนไม่สามารถดึงเอาพระจันทร์ลงมาได้ยังไงละ" ฮาวล์ไรเซอร์บอก รูริกล่าว "ถ้าอย่างงั้นแล้ว บางทีฉันอาจจะทำให้การดึงดวงจันทร์ลงมา ไม่เป็นผลก็ได้นะคะ" แล้วรูริก็ใช้ความสามารถเทพธิดาไฟฟ้าควบคุมระบบจากสถานีหลัก เพื่อทำให้เบิร์ธเดย์ทำสิ่งที่ตรงข้ามกันกับที่ชายกงเล็บทำอยู่นั้นก็คือ ทำให้ของเหลวสีดำส่งดวงจันทร์กลับเข้าที่เดิมขึ้น
"ได้ผล ดวงจันทร์กลับเข้าไปยังวงโคจรเรียบร้อยแล้วละ" เอโลลีนกล่าว เนโรบอก "เท่านี้ ไอ้กงเล็บบ้ามันเอาดวงจันทร์ลงมาไม่ได้แล้วละ"
"บังอาจมากนะ..." ชายกงเล็บกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบแต่แฝงด้วยความพยาบาทปนโกรธ เลยจับวอลเกนฟาดกับพื้นและเขวี้ยงไปกระแทกใส่ยานสว่านยักษ์จนพังเข้าจังๆ "ทำไมไม่เข้าใจกันบ้างเลยหรือไง ถึงความต้องการของฉันที่อยากจะให้โลกใบนี้สงบสุขเร็วๆน่ะ"
"สงบสุขด้วยวิธีบ้าๆนะสิ ไม่มีใครเขาอยากจะได้โลกที่แกสร้างขึ้นมาได้หรอก" แรมชอว์บอก เกสเลอร์ถาม "แล้วที่ผ่านมา แกฆ่าคนไปเท่าไหร่ แกคงไม่ได้นับ ไม่สิ สภาพนายไม่น่าจะแยแสอะไรได้เลยนิ แม้แต่ลูกชายของนายที่ตายไปแล้วนะ"
"ฉันไม่สนใจอะไรมาก เพราะถึงไง พวกเขาอยู่ด้วยกันกับฉันอยู่แล้วนิ แน่นอนว่า แฟนของเธอสองคนเองก็มาเคียงข้างกับฉันแล้วนิน่า" ชายกงเล็บบอก วานกล่าว "เปล่าเลย เอเลน่าไม่ได้อยู่กับนายมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว อย่ามาอ้างมั่วจะดีกว่าน่า ย้ากกกกกกกกก" แล้วก็เอาดันออฟเทิร์ซเดย์ออกมาฟาดฟันใส่เบิร์ธเดย์เข้าอย่างจังๆ แต่เบิร์ธเดย์ไม่เป็นอะไรเลย
"ทำไมถึงไม่ยอมรับในสิ่งที่ฉันต้องการด้วย คนอย่างนายมันเป็นพวกบ้าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ที่คิดมาขัดขวางแผนการของฉันอยู่ร่ำไปก็ตาม เหมือนกับ เหมือนกับเมื่อตอนนั้นเลย ทุกคนไม่ยอมฟังฉันเลยสักนิดหนึ่งน่ะ" ชายกงเล็บกล่าวโดยที่บีบอัดดันออฟเทิร์ซเดย์เอาไว้ แม้วานจะพยายามต่อต้าน แต่พละกำลังของเบิร์ธเดย์นั้นมากมายจนตราด้านหลังของวานเริ่มร้าวเข้า แล้วก็เขวี้ยงกระแทกกับพื้นเต็มๆแรงขึ้น จากนั้นก็ใช้ฝ่ามือทุบใส่ดันออฟเทิร์ซเดย์เข้าเต็มๆ
"วาน" "คุณวาน" "โฮ่ย วาน" "สัปเหร่อวาน" ทุกๆคนกล่าวด้วยความตกใจขึ้น ฟริซิล่าบอก "คุณวานแน่นิ่งไปแล้วนะ ไม่น่าเลย"
"หึ อีกเดียวเธอเองก็อาจจะฝันเหมือนกับฉันอยู่แล้วละนะ หึๆๆๆๆ ฮะๆๆๆๆๆๆ" ชายกงเล็บกล่าวขึ้น เรย์พยายามลุก แต่ก็โดนฟาซาริน่าและมิฮาเอลที่หลุดออกมาขัดขวางไว้ "สหายรีบจัดการเร็วๆเถอะคะ รีบดึงดวงจันทร์กลับมาที่เดิมเถอะคะ"
"ทำแบบนั้นไม่ได้แล้วละ เพราะว่า..." เหล่าสมุนของพวกกงเล็บถูกพวกเกเนอร์บุกเข้ายึดสถาบันควบคุมระบบเบิร์ธเดย์เอาไว้ ในขณะที่ทิเอเรียตัดระบบการเชื่อมโยงจากเบิร์ธเดย์กับสถาบันอย่างถาวรแล้ว ไกซ์และมีโรเตโอ้บอก "และพวกนายสองคนเองไม่มีสิทธิ์หลุดออกไปไหนเป็นอันขาด รู้ไว้เสียด้วยนะ" แล้วก็เข้าปะทะกับทั้งสองโดยเร็ว
"ตื่นสิ วาน ได้โปรดเถอะคะ ลุกขึ้นมาสิคะ ได้โปรด" เวนดี้พยายามติดต่อวาน แต่วานเองสติเริ่มใกล้จะดับลงแล้ว และตราที่อยู่ข้างในค็อกพิตดันออฟเทิร์ซเดย์แตกออกเข้า "นี้ฉันใกล้จะจบสิ้นแล้วหรือเนี้ย มาได้แค่นี้แล้วละสินะ ทุกๆคน เฮ้ออออ มองเห็นทุกคนที่เคยผ่านมากันทั้งนั้น ทั้งคาร์เมน ฟริซิล่า พวกลุงบ้าพลังทั้ง 4 เกนแล้วก็ออสม่า พวกเด็กๆทั้งหลาย หุ่นพาหนะประกอบร่างได้ แม้แต่ฮาวล์ คู่แข่งอีกคน แล้วก็เวนดี้ด้วย ต้องขอโทษจริงๆที่ไม่สามารถช่วยพี่ของเธอได้เลยน่ะ รวมไปถึง....เอเลน่า..." ภาพความทรงจำของวานเห็นถึงเอเลน่า แฟนของเขาที่ถูกชายกงเล็บกุญแจฆ่าตายไปเข้า "จริงสิ ฉันยังไม่ถึงเวลาจะไปพบเธอในเวลานี้เลยนิน่า ยังไม่ถึงเลย จนกว่า จนกว่า...ไอ้เลวนั้น..."
"วาน ลุกขึ้นมาสิเฟ้ย" ออสม่ากล่าว เกนบอก "นายยังตายตอนนี้ไม่ได้นะเฟ้ย นายยังไม่ได้ฆ่าไอ้เวรกงเล็บบ้านั้น แก้แค้นแทนแฟนของนายเลยนิ"
"พ่อหนุ่ม ตื่นขึ้นมาได้แล้วนะ ไม่ใช่เวลามานอนกลางวันเดียวนี้น่ะ" เนโร่บอกจนกาลอส สหายคนหนึ่งที่เอาแต่หลับตื่นขึ้น ฮาวล์บอก "นายอยู่มาเพื่ออะไร นายยังจำได้หรือเปล่าละหา วานแห่งรุ่งอรุณ ชายกงเล็บในเวลานี้มันไม่มีผิดสงอะไรอีกแล้ว ไม่ต้องกังวลอะไรมากแล้วละ รีบลุกขึ้นมาสิ"
"วาน ตื่นขึ้นมาได้แล้วละคะ" เวนดี้กล่าว จนวานได้สติขึ้นมา เพราะแรงเชียร์จากพองเพื่อนเบรฟสควอดอนซ์ทุกคน และยิ่งไปกว่านั้นก็คือ วัตถุสารสีดำหรือ G-ER นั้นได้ไหลเข้ามาในตัวดันขึ้น ซึ่งได้แปรสภาพของเหลวมาที่ดาบเข้า... "มะ ไม่จริงน่า ดันออฟเทิร์ซเดย์นั้น ปลดล็อกโอเวอร์โฟลวหรือกระนี้"
"ระบบที่สามารถควบคุมวัตถุสารสีดำจำนวนมากให้เป็นไปตามใจนึกละสินะ" มิฮาเอลบอก จนถูกมิลด์ช็อตไฟฟ้าเข้าที่แขนขวา ฟาซาริน่าที่พยายามเข้าไปช่วยก็โดนบูลทูซยิงลำแสงแช่แข็งดาเรียออฟเวนเดย์เอาไว้อย่า
งรวดเร็ว ในขณะที่วานนั้นใช้ดาบอาบวัตถุสารสีดำจนกลายเป็นคมดาบขนาดใหญ่เข้า "ดูซะให้เต็มตา ฉันเองก็มีดาบขนาดใหญ่ได้เช่นกันนะเฟ้ย"
"วัตถุสารสีดำนั้น เรืองแสงเป็นสีแดงแล้วละ" เกรทไฟร์เบิร์ดกล่าว ฮาวล์ไรเซอร์บอก "นี้นะหรือ พลังแท้จริงของดันออฟเทิร์ซเดย์ ไม่สิ พลังแท้จริงของวานรุ่งอรุณน่ะ"
"เอาละ ไอ้กงเล็บบ้า ตะกี้ทำไว้ซะแสบเกินไปแล้ว ขอชำระหนี้แค้นของฉันและเอเลน่าไว้กับแกแล้วกัน ว้ากกกกกกกกก" วานกล่าวและฟาดคมดาบขนาดใหญ่ฟาดใส่เบิร์ธเดย์อย่างจังๆ จนได้แผลและทะลุบาเรียได้อย่างเห็นได้ชัดเจน "สุดยอดนี้หรือพลังของวานน่ะ" ออสม่าบอก
"โฮ้ย พ่อหนุ่ม ให้เราช่วยพาเธอเข้าไปใกล้ไอ้บ้านี้เลยมั้ยละ" เนโรบอก คาลอสที่ตื่นขึ้นกล่าว "ตอนนี้เราได้เปิดระบบบุซโจเอนจิ้นเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ซึ่งนั้นจะมีพลังมากพอที่จะส่งเธอเข้าใกล้ได้ยังไงละ"
"ถ้ายังไงก็ฝากด้วยแล้วกันนะ" วานกล่าว ฮาวล์บอก "ถ้าไงให้เราช่วยอีกทีแล้วกันนะ ฟอสไดร์ฟชาร์จอัพ"
"ทริปเปิ้ล ครูเซเดอร์บีมมมมมมม" "ทรีนิตี้ แบนิชเชอร์แคนน่อน" ทูมมาส์คเกอร์และวาโคลเชลล่ายิงพลังคลื่นเข้าใส่แขนของเบิร์ธเดย์อย่างจังๆ ตามด้วย "แกรนด์ซอร์ดฟินิชเชอร์" "เดมอนบานส์แคลชเชอร์" การตัดแขนทั้งสองข้างของฮาวล์ไรเซอร์และพีมาไนเซอร์เข้า "ตอนนี้แหละ วาน"
"ไปเลยยยยยยยยยย" เนโรจัดการเขวี้ยงดันออฟเทิร์ซเดย์เข้าไปบนตัวเบิร์ธเดย์พร้อมๆกับฟาดฟันใส่ด้วยดาบอ
ย่างบ้าคลั้ง เรย์บอกพร้อมๆกับระดมยิงใส่เบิร์ธเดย์พร้อมๆกับบอกว่า "ไอ้กงเล็บนั้น เป็นของข้า อย่าคิดนะว่าจะได้ลงมือได้น่ะ"
"อ้าวววว ดันมาขัดขวางซะงั้นเลยนะ" เกนบ่นขึ้น ออสม่าถาม "เออ ฮาวล์ จะให้เรายิงกราดใส่หมอนั้นเลยมั้ยละ"
"ปล่อยไปเหอะ เพราะไง ไอ้กงเล็บนั้นมันควรจะโดนโจทก์ทั้งสองเอาคืนถึงชีวิตอยู่แล้วละ" ฮาวล์บอก ฟูลออเรสกล่าว "แต่ทั้งคู่เองก็มีความตั้งใจที่จะแก้แค้นให้กับคนรักอยู่แล้วนิ" เมื่อเห็นเบิร์ธเดย์ถูกยิงเข้าที่หน้า และถูกแทงลูกตาอย่างจังๆ
"เอาละ ได้เวลาที่แกจะต้องรับกรรมที่แกทำไว้กับ เอเลน่า/ชิโน่ะ กันแล้วละ" ทั้งวานและเรย์กล่าวอย่างพร้อมๆกันอย่างไม่ได้นัดหมายขึ้น แต่ชายกงเล็บบอกอย่างไม่แยแสไปว่า "หึๆๆๆๆ ฉันชอบนายจริงๆวะ วานคุง ฮะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ" เมื่อดาบของดันออฟเทิร์ซเดย์ฟันเข้าร่างของไคลอิ้ง คราย คลูเข้า และโดนกระสุนจากวอลเก้นระเบิดร่างอย่างจังๆ จนแขนกงเล็บกระเด็นออกไป ในจังหวะที่ดันออฟเทิร์ซเดย์โดดออกมาได้เข้า จนเบิร์ธเดย์ระเบิดขึ้นที่หน้าอย่างจังๆ
"เรียบร้อยแล้วละ นักบินควบคุมเบิร์ธเดย์ ชายกงเล็บกุญแจ ไม่รอดแล้วละ" เออไบนด์กล่าว อัลท์บอก "โดนเข้าในระยะประชิดแบบนี้ คงจะรอดกระมั่งน่ะ"
"สะ สหาย...." ฟาซาริน่ากล่าวด้วยความเศร้าใจขึ้น มิฮาเอลถึงกับตาค้างและรู้สึกเคียดแค้นอย่างมาก วานกล่าว "จบแล้วละสินะ ขอให้หลับสบายเถอะ เอเลน่า"
"ชิโนะ ทุกอย่างจบสิ้นแล้ว เท่านี้มันก็จากไปอย่างที่เธอต้องการแล้วละ" เรย์บอก และกล่าวกับโจชัวร์ไปว่า "พี่ขอโทษนายด้วยนะที่ไม่ฟังนายเตือน แต่ตอนนี้พี่เองก็ไม่มีอะไรค้างคาแล้วละ"
"ยินดีด้วยนะ วาน การแก้แค้นของนายได้รับการชำระแล้วละ" ฮาวล์บอก เกเนอร์กล่าว "คุณวานเองก็ไม่มีอะไรค้างคาแล้วละสิครับ"
"นั้นสินะ พอไอ้กงเล็บนั้นไม่อยู่ในโลกนี้ รู้สึกโล่งใจไม่น้อย แต่โลกใบนี้ยังไม่เรียบร้อยอย่างที่นายบอกเลยละสินะ" วานบอก ออสม่ากล่าว "ใช่ แต่พวกเราเองก็ต้องมาจัดการกับพวกอสูรร้ายละสินะ"
"เออ ยังดีใจเร็วเกินไปนะครับ เพราะว่า..." แนชเชอร์บอก เพราะว่าในซากของเบิร์ธเดย์นั้น "สะ สหาย นี้ท่านยังไม่ตายหรือเนี้ย" ฟาซาริน่ากล่าวด้วยความดีใจอย่างมาก
"วาน แน่ใจน่ะ ว่าแกกับไอ้เรย์ลงมือจัดการกับมันจริงๆน่ะ" เกนถาม พีมาไนเซอร์รู้สึกผิดปกติขึ้น... "...ดะ เดียวก่อนนะ ไอ้กงเล็บนั้น ไม่จริงน่า..."
"ไอ้กงเล็บบ้านั้นมีปัญหาอะไรอย่างงั้นนะหรือ คุณพ่อมด" วานถามด้วยความสงสัยขึ้น วาโคลเชลล่าบอก "ชายกงเล็บนั้น มีออร่าที่น่ากลัวเอามากๆแผดออกมาจากตัวนะคะ และที่แน่ๆ จิตของชายกงเล็บกุญแจที่มันผิดปกตินั้น ไม่ได้อยู่ในร่างแล้วนะคะ"
"ออร่านั้น มันแฝงไปด้วยความโหดร้ายอำมหิตอย่างมหาศาลขึ้น และที่สำคัญมันได้แอบแฝงอยู่ในกายของหมอนั้นมานานแล้วด้วยนะ" เกลคิสไทการ์สกล่าว ไบออสดราก้อนบอก "พลังแบบนี้ ใกล้เคียงกับเดมอนสตาร์ดแบบนี้เลยนิน่า"
"ใกล้เคียงกับเดมอนสตาร์ดอย่างงั้นนะหรือ" เกรทเอ็กซ์ไกเซอร์บอก ทูมมาสค์เกอร์กล่าว "ตกลงนิ ไอ้กงเล็บนั้นมันทำสัญญากับเดมอนสตาร์ดนะหรือ แต่มันทำกับใครกันน่ะ"
"ดูท่าว่า พวกแกเองคงอยากจะรู้ละสินะ ว่าสิ่งที่แอบแฝงในร่างของไอ้กงเล็บกุญแจนั้นเป็นอะไรน่ะ" วอลลูมลอร์ดโผล่มาพร้อมๆกับพวกสมุนขึ้น "วอลลูมลอร์ด นี้แกเองใช่มั้ยละที่ทำสัญญากับไอ้กงเล็บกุญแจน่ะ" ฮาวล์ไรเซอร์ถาม
"เหนือหัวนะ ไม่ได้ทำสัญญากับไอ้ไคลอิ้ง คลาย คลูหรอกน่ะ แต่คนที่ทำสัญญานั้นนะ...ทรงพลังกว่าเหนือหัวตั้ง 4-5 รุ่นด้วยกันน่ะ" พลาไซทรัสกล่าว เดนจิลฟินิกซ์บอก "ทรงพลังกว่านาย ถ้าเช่นนั้นแล้วก็คงจะเป็นเหนือหัวเดมอนสตาร์ดรุ่นก่อนหน้านายอย่างงั้นละสิ"
"แน่นอน ไคลอิ้ง คราย คลูน่ะ ความจริงแล้ว ไอ้หมอนี้ ได้ตายไปนานแล้วละ เพราะหลังจากที่ถูกตัดแขนขาดไปข้างหนึ่ง เขาก็ถูกเป่าเข้าที่หน้าผากอย่างจังๆ ต่อหน้าคนที่มันพยายามจะปกป้องจากพวกคนวิปริตพวกนั้น ซึ่งในเวลาต่อมา คนพวกนั้นถูกคนที่ทำสัญญากับไคลอิ้งนั้นดูดกลืนพลังงานชีวิตไปแล้วแหละ" วอลลูมลอร์ดกล่าว ฟาซาริน่าบอก "สะ สหาย ตายไปนานแล้วหรือ"
"แต่ก่อนที่หมอนี้จะถูกดูดพลังงานชีวิตไปนั้น เจ้าครายอิ้งมันร้องขอชีวิตให้ตัวเองอยู่ต่อไป ด้วยการทำสัญญาขอชีวิตกับคนๆนั้นขึ้น แต่นั้นก็เป็นสัญญาที่มันจะต้องกลายเป็นภาชนะให้กับคนที่มันทำสัญญาขึ้น ซึ่งหลังจากที่มันกลายเป็นภาชนะไปแล้ว มันก็ได้เห็นภาพอันน่ากลัวจากคนที่ทำสัญญาที่ได้ยืมร่างมันขึ้น จากเดิมที่จิตเสียสมดุลย์เพราะความหวาดกลัวแล้ว ก็ยิ่งทำให้คลุ้มคลั้งจนไม่สามารถควบคุมสติและจิตใจได้ จนกระทั่งมันมีสภาพอย่างที่เห็นนี้แหละ" วอลลูมลอร์ดบอก ฮาวล์ไรเซอร์กล่าว "ถ้าเช่นนั้น ชายกงเล็บกุญแจ ก็ไม่ต่างอะไรไปกว่าเหยื่อของพวกแกอย่างงั้นละสิ"
"อันที่จริง คนที่ทำสัญญาเองมันก็นิทราในจิตใต้สำนึกของชายกงเล็บอยู่แล้ว แต่จากการที่วานและเรย์ได้จัดการกับชายกงเล็บนั้นเข้า ภาชนะที่มันเสื่อมเพราะกาลเวลาผ่านไปนานนมก็ยิ่งแตกสลายเข้า ส่งผลทำให้คนที่ทำสัญญาตื่นขึ้นมาสมบูรณ์ยังไงละ" วอลลูมลอร์ดกล่าว อัลแลคทูไลซ์และบาสเซลคิทเอาลูกบอลพลังงานออกมา "และขอบใจพวกแกที่ทำลายพวกอริอันยิ่งใหญ่ลง พวกมันจึงกลายเป็นพลังเพื่อปลุกจ้าวเหนือหัวของพวกเราตื่นขึ้นมายังไงละ"
"หรือว่าแก...จะปลุก จ้าวเหนือหัว เดโมเนรอซาร์ด จอมมารผู้ก่อตั้งเดมอนสตาร์ดอย่างงั้นนะหรือ แต่มันก็สิ้นชีพไปแล้วเมื่อ 2 หมื่นปีแล้วนิ" พีมานัสบอก ชาร์บเบี่ยมกล่าว "ไม่เลย เพราะว่า ทื่ยืมร่างไอ้กงเล็บนั้นน่ะ มันคือเหลนของเดโมเนรอซาร์ด เดโมเนรอซาร์ดรุ่น 4 ยังไงล่ะ" แล้วพวกวอลลูมลอร์ดยิงลำแสงจากลูกบอลเข้าใส่ร่างของชายกงเล็บเข้า จนทำให้ร่างของชายกงเล็บนั้น...
"กุๆๆๆๆๆๆๆ อะๆๆๆๆๆๆๆ ฮะๆๆๆๆๆ เฮี้ยกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ว้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก" ชายกงเล็บกุญแจครายอิ้ง คราย คลูนั้นมีเขางอกออกมาจากข้างคอ แขนที่กุดแล้วมีแขนของอสูรร้ายสีน้ำเงินสลับเขียวแก่ออกมา ผิวหนังปริแตกเผยเกล็ดสีดำเมี่ยมขึ้น ใบหน้าอันชราและไร้เดียงสาแต่แฝงความวิปริตปริออกกลายเป็นหน้ายักษ์มารอันน่ากลัวขึ้น และได้ขยายร่างจนมีขนาดเท่ากับเบิร์ธเดย์ขึ้นมา "ไม่จริงน่า สหาย ถูกพวกมารร้ายครอบงำอย่างงั้นหรือเนี้ย"
"แน่นอน และการที่พวกแกคล้อยตามมันนั้น ก็เท่ากับว่า พวกแกได้มอบตัวเองให้กับพวกเราเป็นสมุนให้พวกเราใช้งานกันยังไงละ" แบล็คโนแวคบอก วอลลูมลอร์ดกล่าว "และข้าเองเป็นคนเก็บเหลนของจอมโหดรุ่นแรกนี้ไว้เองแหละ และส่งมันเข้าไปให้ไอ้กงเล็บทำสัญญายืมร่างเพื่อให้มันมีพลังมากพอที่จะอาละวาดได้นะ"
"นี้ก็เท่ากับว่า องค์กรของไอ้กงเล็บกุญแจนั้น พวกแกเองก็คุมมาแต่แรกแล้วละสิ" วานบอก วอลลูมลอร์ดกล่าว "ใช่ เพราะเรารู้ถึงการมีตัวตนของออริจินัล เซเว่น อาวุธสำหรับผู้พิทักษ์โลกใบนี้ หลังจากที่มิถุนายนวิปโยคเกิดขึ้นมาได้ 10 ปี พวกมนุษย์ก็ได้พัฒนาสร้างพวกนี้ขึ้นมา เพื่อแข่งกับเอโอเลีย ชูเฮนเบิร์คที่ดำเนินการก่อตั้งเซเรสเทิ่ลบีอิ้งอย่างลับๆเข้า เพราะไอ้พวกที่สร้างอาวุธเหล่านี้มันรู้ถึงการมีตัวตนของพวกเราขึ้นมา แต่น่าเสียดายที่ตอนนี้ นายทำลายมันพังไปเกือบหมดแล้วนะสิ"
"ดังนั้น คนที่ทำให้กลุ่มคนที่ครายอิ้งอยู่เป็นบ้านั้น ก็พวกแกอย่างงั้นละสิ" พีมาไนเซอร์บอก บาสเซลคิทบอก "ถูกต้อง เพราะฉันต้องการคนที่รอดชีวิตมาเพื่อให้เหลนผู้นี้ทำสัญญายืมร่างไว้ยังไงละ และด้วยที่ว่าครายอิ้งนั้นเป็นชายโรคจิตเอาแน่เอานอนอะไรไม่ได้ หลังจากที่รับรู้ว่าตัวเองโดนอสูรร้ายที่หวาดกลัวมานานเข้าสิง รอดตายมาดำเนินการนี้เข้า แต่สิ่งที่คาดไม่ถึงก็เห็นจะเป็นการทำให้มีอริอาฆาตแค้นสองคนที่เข้ามาเข่นฆ่าตัวเอง
นี้แหละ"
"เหอะๆๆๆๆๆๆๆๆ ฮะๆๆๆๆๆๆๆ ไอ้กงเล็บบ้านี้ มันไม่มีประโยชน์อะไรกับข้าแล้ว พวกแกทั้งหมดนี้จะต้องตายเพื่อสังเวยให้กับการจุติใหม่ของข้านี้แหละ" เดโมเนรอซาร์ดกล่าวขึ้น ยูเรน่าบอก "ไม่มีทางหรอก เพราะพวกเราจะขัดขวางการกระทำของคุณอีกยังไงละ"
"ที่แท้ออร่าแปลกๆที่คลุมร่างไอ้กงเล็บนั้น เป็นเหลนของเหนือหัวรุ่นแรกของเดมอนสตาร์ดที่ถูกโค่นลงไปแล้วเลยนะ" พีมานัสกล่าว มูนิลแซคบอก "แต่ถึงเป็นเหลน ก็มีพลังอันน่ากลัวกว่ารุ่นแรกที่เป็นโคตรพ่อเลยน่า"
"แต่จะปล่อยให้มันก่อเรื่องอีกไม่ได้แล้วละ" ฮาวล์บอก เอ็นกล่าว "เราจะต้องจัดการกับมารตัวเป้งนี้ให้พินาศสิ้นไปเลย"
"คิดจะกำจัดข้าอย่างงั้นนะหรือ ไอ้พวกมดปลวก" เดโมเนรอซาร์ดกล่าวและพ่นลำแสงขนาดใหญ่จากปากกวาดทำลายเกาะไปทั่ว แม้แต่สถาบันของพวกกงเล็บที่หลงเหลืออย่างจังๆ จนทำให้เกาะลุกเป็นไฟไปอย่างจังๆ "พลังรุนแรงมากจริงๆน่ะ"
"แต่ถึงไงเราก็ไม่ยอมแพ้ง่ายหรอก" บ็อบบี้กล่าวและยิงมาครอสแคนน่อนเข้า ซึ่งเดโมเนรอซาร์ดใช้มือเดียวกำกระสุนพลังเอาไว้พร้อมๆกับบีบกระจุยคามืออย่างจังๆ เกรทเอ็กซ์ไกเซอร์บอก "ถ้าอย่างงั้นก็เจอนี้หน่อยสิ เกตเซอร์เวยยย์ บีมมมมมมมม" "เกตเซอร์เวย์บลัสเตอร์" "ไปกันเลย ท่าฟอร์เมชั่นพิฆาต"
"ฮึยยยยยยยยย" เดโมเนรอซาร์ดใช้แขนสองข้างต้านพลังเอาไว้ และฟาดใส่พวกดาการ์นที่หมุนพลังแสงจนลงไปกองกับพื้นเข้า "จ๊อตซ์ไฟร์เยอร์ดราก้อน" "เบรฟแคนน่อน" "มิราเคิ่ลกาแลคติก้าบัสเตอร์" พวกไมท์ไกน์ เบรฟโปลิส และโกลดรันจัดการยิงถล่มใส่เดโมเนรอซาร์ดเข้าอย่างหนักหน่วง แต่ก็... ไม่เป็นอะไรเลย
"หึ พลังของพวกแกมีเท่านี้เองหรือไงกันนะ" เดโมเนรอซาร์ดกล่าวและปล่อยพลังคลื่นเล่นงานทุกคนอย่างจังๆ มาซาโตะบอก "พวกเราไม่มีทางยอมแพ้ง่ายๆหรอก เอาพลังคลื่นเร็ตสึเมย์โอนี้ไปเลย"
"วึมมมมมมมมมม คลืนนนนนนนนนนนนนนนนนนน" พลังคลื่นจากเกรทเซโอไรเมอร์เข้าเล่นงานใส่เดโมเนรอซาร์ดเข้า จนทำให้เหลนของเหนือหัวรุ่นแรกทรุดไปไม่น้อยเข้าเช่นกัน... "แบบนี้ไปได้สวยเลยน่ะ อีกนัดเดียวก็น่าจะ..."
"พลังของอาฮาโทดรากัสไม่มีทางทำอะไรข้าได้หรอก" เดโมเนรอซาร์ดกล่าวและฟื้นฟูตัวเองขึ้นอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็ปล่อยแสงมหากาฬจากดวงตา ซึ่งก็ต้านได้แม้แต่เจไกเซอร์อันทรงพลังของเกรทเซโอไรเมอร์เข้า ลาร์คและพวกเลยเข้าไปขัดขวางด้วย "ทริปเปิ้ล บัสเตอร์บีมมมมมมมมมมมมมม" จนทำให้เดโมเนรอซาร์ดแทบกระอักไปเช่นกัน
"อาวุธจากโลกอนาคตเองไม่อาจจะยับยั้งข้าได้เลยนะ แม้ว่าพวกแกจะมีอาวุธที่สามารถกวาดล้างสิ่งที่ลอร์ดรุ่นสี่แอบสร้างมาได้ก็ตามน่ะ" เดโมเนรอซาร์ดปล่อยพลังดวงตาจากฝ่ามืออัดใส่พวกลาร์ค โนโน่และโนริโกะอย่างรวดเร็ว ไกซ์บอก "งั้นก็เจอนี้หน่อยสิ เบสสตาร์ไลท์ เฟสติวัลแอทแทค" และใช้ท่าประสานอาวุธหนักจากพวกมิโรเตโอ้อัดใส่หน้าของเดโมเนรอซาร์ดเข้า
"ตอนนี้แหละ พวกเรา รีบบุกเข้าไปจัดการกับเดโมเนรอซาร์ดกันเถอะ" ฮาวล์ไรเซอร์บอก แล้วเขาก็พาทูมมาส์คเกอร์ พีมาไนเซอร์ วาโคลเชลล่า พาฟูลออเรส เมติน่า เกสเลอร์และฮัลเมล่าเข้าประจัญบานใส่เดโมเนรอซาร์ดอย่างรวดเร็วด้วย "ไฮปริซึมเบลด ไรซิ่งค์ มาสแตงค์ แฟลชชชชชชชชชช" "เพลงดาบสะท้านกาลเวลา คมเขี้ยวกางเขน โครโน ครอสบีซาร์สเบรคคคคคค" "โชว์เฮียคุจูเกคิเคน บีสต์วาเลอร์แคลช" "โชริกิโกเซย์เรียวดัน โมเมนตั่ม แกรนด์เบรค" ฟาดฟันใส่จากแนวทแยงเข้า ต่อด้วย... "แกรนด์ซอร์ดฟินิชเชอร์" "ทริปเปิ้ลสแมคเกอร์เบรค" "เดมอนบานส์แคลชเชอร์" "แกรนด์ครอสสตาร์ไลท์"
"เปรี้ยงงงงงงง ฉั้วะ เชร้งงงงง โครมมมมมมมมมม ฟ้าววววววว เชร้งงงงง เชร้งงงงงงงงง" เบรฟเซเวียร์เข้าปะทะใส่เดโมเนรอซาร์ดเข้าด้วยไม้ตายอย่างหนักๆขึ้น แต่ก็.... "บะ บ้าน่า นี้พลังของเราเอาชนะมันไม่ได้เลยหรือเนี้ย"
"หึๆๆๆๆ พวกมดปลวกจากต่างมิติ ถึงแกจะใช้จำนวนเข้าข่ม แต่ข้ามีพลังมหาศาลมากกว่าพวกแกหลายพันเท่าแบบนี้ พวกแกก็ไม่มีทางเอาชนะได้หรอก" เดโมเนรอซาร์ดระเบิดพลังเป่าพวกฮาวล์และพวกฟูลออเรสกระเด็นไปอย่างจังๆ จนทำให้พวกฮาวล์แยกร่างกันทั้งหมด "หนอยยยยย แก....." วานกล่าวและพยายามเอาดันออฟเทิร์ซเดย์เข้าไป แต่...
"ป่วยการเปล่าน่า การตายของครายอิ้งทำให้ข้ามองการโจมตีของแกออกหมดแล้ว แกไม่มีทางเอาชนะข้าได้หรอก" เดโมเนรอซาร์ดกล่าวและใช้ฝ่ามือรับคมดาบสีดำขึ้นพร้อมๆกับหักสะบั้นคามือ แล้วก็ปล่อยพลังคลื่นเล่นงานวานไปบ้าง จากนั้นก็ยิงเลเซอร์กวาดทุกคนที่อยู่รอบๆเข้า แม้แต่แองเจลันกับพวกเทมจินก็ยังโดนไปด้วย
"นะ หนอยยยย มันเก่งกาจขนาดนี้เลยหรือเนี้ย ไม่อยากจะเชื่อเลยนะ" อุลตร้าเรกเกอร์บอก เกสเลอร์กล่าว "ถ้าเรารวมพลังกันได้ละก็ บางทีก็น่าจะ..."
"ถ้าเป็นร่างจูเวลไนน์ละก็ บางทีก็น่าจะสามารถเอาชนะเหลนของจอมมารร้ายนั้นอยู่แล้วละ" ทูมมาส์คบอก แรมชอว์กล่าว "เออจริงสิ ถ้าขนาดในตำนาน ร่างจูเวลไนน์สามารถเอาชนะเหนือหัวเดมอนสตาร์ดได้แล้ว รับรองมันเสร็จแน่ๆ"
"เปล่าประโยชน์น่า ร่างจูเวลไนน์ไม่สามารถทัดเทียมกับจอมมารระดับนี้ได้หรอก" พีมานัสกล่าวตัดความหวังขึ้น จนพวกฮาวล์ถึงกับตะลึงไปบ้าง แล้วพวกเขาจะสามารถเอาชนะได้มั้ยนั้น...
ต่อช่วงที่ 3 ดีกว่า
ช่วงที่ 3 ตรือออออตึงตรืดดดดดดดดดดดด "ชรื้ดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ"
"นายบอกว่า ร่างจูเวลไนน์เองก็ไม่สามารถล้มจอมมารนี้อย่างงั้นนะหรือ" ฮาวล์บอก ฟรีซแนชกล่าว "แต่ ถ้าเราไม่สามารถใช้ร่างจูเวลไนน์ไปสู้กับมันแล้ว..."
"ถึงรวมได้ แต่กับเหลนของจอมมารรุ่นแรกที่ขึ้นชื่อว่า มีความร้ายกาจเหนือกว่าพวกวอลลูมลอร์ดถึง 10 กว่าเท่านั้น ถึงรวมร่างจูเวลไนน์ได้ ก็มีแต่แพ้อยู่ดี" พีมานัสกล่าว โนเบรมาสบอก "แล้วไม่มีวิธีไหนที่ดีกว่านี้แล้วหรือไงกันคะ ถ้าเรารวมร่างเป็นจูเวลไนน์ไปสู้กับมันไม่ได้น่ะ"
"อย่าว่าแต่ร่างรวมสามในหนึ่งเลย ขนาดเฮคเซอร์เอง คุณก็คิดว่าคงสู้ไม่ได้ละสินะ" บัลโซนิคเคิ่ลบอก คัลพลาไมซ์กล่าว "แม้แต่พลังจากบลัสต์ชิฟของพวกเราทีเดียวทั้งหมดก็ไม่อาจจะล้มได้นะสิ"
"โฮ่ย แล้วถ้าร่างจูเวลไนน์ไม่สามารถโค่นไอ้เวรนี้ได้ แล้วแกคิดว่ามีวิธีอื่นที่ดีกว่านี้แล้วหรือไงกันน่ะ" แรมชอว์บอก ทูมมาส์คกล่าว "หรือว่าแกเองคิดออกแล้วหรือ ว่าไอ้แหล่งพลังงานอันยิ่งใหญ่นั้นมันคืออะไรแล้วนะ"
"ฉันคิดออกตั้งแต่เช้าแล้ว ว่าไอ้แหล่งขุมพลังงานอันยิ่งใหญ่นั้นมันคืออะไร และไอ้สิ่งที่ฉันตามหามาจนเกือบจะทำให้นายแตกคอกับฉันมานั้น ก็เป็นกุญแจสำคัญแห่งชัยชนะของพวกเรา และเผลอๆอาจจะเป็นกุญแจสำคัญที่จะสามารถกอบกู้โลกใบนี้ พร้อมๆกับโค่นพวกเดมอนสตาร์ดแบบถอนรากถอนโคนไปเลยน่ะ" พีมานัสบอก วาโคลเชียร์ถาม "แล้วมันคืออะไรกันละคะ"
"เท่าที่จำมาจากศิลาจารึกที่ตกลงมาที่โลกของฉันเมื่อ 180 ปีก่อนได้ หากว่าร่างจูเวลไนน์ ซึ่งเป็นร่างรวมระดับสุดยอดมิอาจจะต่อกรกับทายาทที่หลงเหลือของจอมมารเดโมเนรอซาร์ดขึ้นมาแล้ว เมื่อนั้นแหละ ขุมพลังอันยิ่งใหญ่ที่ทรงพลังกว่าร่างรวมของจูเวลไนน์ในตำนานที่ใช้โค่นจอมมารเดโมเนรอซาร์ดรุ่นแรกได้นั้น จะถือกำเนิดใหม่อีกครั้ง และตอนนี้ พวกเราทั้งหมดก็ทำให้แหล่งพลังงานนั้นกลับมาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว" พีมานัสบอก ฮาวล์กล่าว "อย่าบอกน่ะ ว่าพวกเราก็..."
"มันถึงเวลาแล้วละ ฮาวล์ ทุกๆคน ได้เวลาที่พวกเราจะต้องสำแดงพลังในตำนานอันยิ่งใหญ่นั้นขึ้นมาอีกครั้งแล้ว กับสุดยอดแหล่งพลังอันยิ่งใหญ่ ไม่สิ นี้คือการรวมร่างระดับขั้นกว่าจูเวลไนน์ที่บรรพบุรุษของเราเมื่อ 3 หมื่นปี ปิดตายไปนานแล้ว นามของมันคือ โซดิแอค โชว์ไซเคียวจิเกนกัตไต โซดิแอคอาวาทาร์" พีมานัสบอก มูนิลแซคบอก "ซะ ซะ โซดิแอค มันคืออะไรน่ะ"
"หรือว่าจะเป็น สุดยอดเทวะแห่งโลกต่างมิติของพวกเราที่เป็นผู้กอบกู้ที่แท้จริง ซึ่งนามนั้นได้ถูกลืมเลือนเพื่อไม่ให้พวกมารร้ายหาหนทางขัดขวางได้นะ" โนเบรมาสบอก วาโคลเชียร์กล่าว "เทวะที่เป็นทั้งผู้สรรสร้างและทำลายล้างในตัวเดียวกัน ที่ได้หายไปจากความทรงจำของพวกเรามานมนานอย่างงั้นละสินะ"
"งั้น สิ่งที่นายตามหามาตลอดชีวิตนั้นก็ถูกเฮเลเทียปิดตายไปด้วยละสิ" ฮาวล์บอก พีมานัสกล่าว "ใช่ เพราะฉันเป็นคนหนึ่งที่รู้ถึงการมีตัวตนของร่างรวมโซดิแอค อันเกิดจากชนเผ่าต่างมิติทั้ง 12 ที่ได้รับพลังจากโซดิแอค ซึ่งได้แฝงเร้นอยู่ในกระจกเอเทอเนล มิลเลอร์ของเฮเลเทีย และเมื่อก่อนก็มีคนปลดปล่อยพลังทั้งสิบสองนั้นไปอยู่ในร่างที่พลังนั้นเลือกเอาไว้ยังไงละ จนกว่าจะมีศัตรูที่ทรงพลังกว่าปรากฎตัวขึ้น เมื่อนั้นแหละ พวกเราจะรวมร่างกันเป็นหนึ่งเดียวยังไงละ"
"มิน่าละ ว่าทำไมตอนที่เราเรืองแสงนั้น ก็เรืองแสงกันหมดทุกๆคนเลย ก็เพราะอย่างงี้ละสินะ" บัลโซนิคเคิ่ลบอก คัลพลาไมซ์บอก "ที่แท้ พวกเราเองก็ถูกเลือกโดยพลังแห่งโซดิแอค เพื่อใช้กอบกู้โลกไว้นี้เองน่ะ"
"แต่...พลังโซดิแอคนั้น มันก็ต้องมหาศาลเอามากๆเลยน่ะ" วาโคลเชียร์บอก โนเบรมาสกล่าว "บวกกับว่า พวกเรายังไม่รู้ว่าพลังมันจะขนาดไหนเลยนะสิ และไม่รู้ว่าพวกเราจะรับได้หรือเปล่าน่ะ"
"อย่าไปกลัวสิ ในเมื่อพวกเราทั้ง 12 นั้นมีพลังแห่งโซดิแอคอยู่ในตัวแล้ว ในเมื่อพวกเราผ่านทั้งการรวมร่างสามตน หกตนและเก้าตนไปแล้ว รวมทีเดียว 12 ก็น่าจะทำได้อยู่แล้วละ" ทูมมาส์คบอก แรมชอว์กล่าว "นั้นสินะ ถ้าเป็นพวกเราละก็ ระดับโซดิแอคก็ไม่น่าหนักหนาเลยนิ"
"เออ เวสมิสต์ พอจะคาดเดาได้มั้ย ว่าเราสามารถรวมร่างโซดิแอคได้น่ะ" ฟรีซแนชถาม เวสมิสต์บอก "ในทางเทคนิคนั้นบอกว่า ไม่ได้ แต่หากเราไม่กระทำเองแล้ว ก็ไม่มีทางรู้ผลกันพอดีนะครับ"
"แม้เราไม่รู้ว่าร่างโซดิแอคจะทรงพลังขนาดไหน แต่เราจะปล่อยให้จอมมารร้ายนั้นก่อเรื่องไปมากไม่ได้แล้วละ" มูนิลแซคบอก โยมูลคิสกล่าว "เสี่ยงเป็นเสี่ยง ลุยเป็นลุย จะหัวหรือก้อย ก็ต้องเสี่ยงแล้วละ พวกเราทุกคน"
"ฮาวล์...แล้วนายละ" พีมานัสถาม ฮาวล์บอก "...ฉันเข้าใจดีแล้วละ ว่า คำตอบที่นายหามาตลอดนั้นอยู่ในตัวพวกเราทั้งหมด แม้ว่ามันจะหนักหนาขนาดไหน แต่ฉันเอง ไม่สิ พวกเราจะปกป้องโลก เฮเลเทีย พวกมนุษย์ทุกๆคนแล้วก็พวกเราทุกๆคนไว้ด้วยนี้แหละ"
"เหอะๆ พวกแกคิดออกได้ แต่ก็ไม่มีทางเอาชนะข้าได้หรอก" เดโมเนรอซาร์ดกล่าวและยิงลำแสงใส่พวกเบรฟเซเวียร์เข้า แต่พวกเขาไม่เป็นอะไรเลย ฮาวล์บอก "เอาละ เบรฟเซเวียร์ทุกคน ได้เวลาแสดงพลังอันเป็นหนึ่งเดียวอันเป็นไพ่ตายแห่งชัยชนะของพวกเรากันแล้วละ" "โว้ววววววววว"
แล้วทั้งหมดก็พุ่งเข้าด้วยความเร็วสูงขึ้น จนร่างของพวกฮาวล์ทั้งหมด 12 ตนเรืองแสงขึ้นมา ยูเรน่ากล่าว "หรือว่าพวกเขาจะ...รวมร่างทีเดียวกันหมดน่ะ" เมื่อได้ยินเสียงฮาวล์และพวกบอกไปว่า "โชวไซเคียวจิเกนกัตไต โซดิแอคอาวาทาร์"
(เปิดเพลง G12 Checker Flag)
ฮาว์ลรัสเซิ่ลกระโดดขึ้นไปพร้อมๆกับทุกคนที่ทำการเปลี่ยนสภาพร่างขึ้น แรมชอว์กับฟรีซแนชเป็นส่วนแขน บัลโซนิคเคิ่ลและคัลพลาไมซ์เป็นส่วนปีก โดยที่ทูมมาส์คทำหน้าที่เป็นส่วนท้อง วาโคลเชียร์เป็นส่วนแบ็คแพ็คด้านหลัง เวสมิสต์และโนเบรมาสเป็นส่วนปืนบนหัวไหล่ พีมานัสเป็นส่วนเอวและต้นขา ให้มูนิลแซคและโยมูลคิสเป็นส่วนขาทั้งสองข้างขึ้น โลห์ของฮาวล์เข้าประกอบกับส่วนลำตัวของฮาวล์เข้า ซึ่งได้ประกอบกับทุกๆคนทั้ง 11 จนเป็นไดเมนเชี่ยนที่มีพลังของแองเจลอสและเดียโบลอสรวมกัน แผ่นดิสก์หน้ากากหมุนอย่างรวดเร็วจนหน้ากากโซดิแอค หน้ากากเทวะต่างมิติเข้าสวมหน้าของฮาวล์ขึ้น และกางเขาออก "จุติอันยิ่งใหญ่ สุดยอดเทวะต่างมิติ ไดเมนเชี่ยน โซดิแอคคคคคคคค!!!!!!!!"(เปรี้ยงงงงงงงงงงงงงง)
เมื่อจิตใจและร่างกายของเหล่านักรบต่างมิติทั้ง 12 รวมกันเป็นหนึ่งเดียว บังเกิดสุดยอดเทวะอันยิ่งใหญ่ ผู้มีพลังเหนือเทพเหนือมาร สร้างสรรค์และทำลายในตัวเดียวกัน เหนือกว่าเฮคเซอร์ขั้นกว่าจูเวลไนน์ นามนั้นคือ โซดิแอค ไดเมนเชี่ยน โซดิแอค ประโยคที่พีมานัสอ่านได้ปรากฎขึ้นอย่างชัดเจน
"นี้นะหรือ ร่างรวมระดับสุดยอดกว่าจูเวลไนน์ของพวกเบรฟเซเวียร์น่ะ" เกรทดาการ์นจีเอ็กซ์กล่าว มาซาโตะบอก "สุดยอด พลังอันยิ่งใหญ่ที่คุณพีมานัสก็คือร่างเทวะของพวกคุณฮาวล์รวมกันทั้งหมดเลยหรือเนี้ย"
"นี้นะหรือ ร่างรวมโซดิแอคน่ะ" ไบออสดราก้อนกล่าว เดนจิลฟินิกซ์บอก "ทรงพลังอย่างมากขนาดนี้ พวกฮาวล์ข้ามขั้นล้ำขีดจำกัดของตัวเองไปแล้วละ"
"โว้วว นี้สินะ โซดิแอค แหล่งพลังอันยิ่งใหญ่ที่นายตามหามาตั้งนานน่ะ" ฮาวล์บอก วาโคลเชียร์บอก "พวกเรารู้สึกได้ถึงพลังที่เกิดจากพลังโซดิแอคที่แฝงมากับร่างพวกเรา ที่ตอนนี้รวมกันเป็นหนึ่งเดียวแล้วละคะ"
"สุดยอด ถ้าเป็นแบบนี้ ก็น่าจะเอาชนะเดโมเนรอซาร์ดได้ละสิ" ทูมมาส์คบอก พีมานัสกล่าวขัดขึ้น "แต่ขอเตือนอะไรนิดหนึ่งน่ะ พวก...ร่างรวมโซดิแอคนั้นมีพลังมหาศาลมากก็จริง แต่พวกเราทั้ง 12 เองก็คงจะรับพลังอันมากมายนี้ไม่ค่อยนานสักเท่าไหร่หรอกนะ และอยู่ในร่างนี้ได้แค่ 15 นาทีเท่านั้นเองน่ะ"
"อย่าห่วงไปเลยครับ เพราะผมเอง ไม่สิ พวกเราทุกคนรู้ดีว่า จะทำอะไรกับเหลนจอมมารโฉดได้นะครับ" เวสมิสต์บอก ฮาวล์กล่าว "อย่าเสียเวลาเลย แอทแทคเลยดีกว่า...." "โอ๊ซซซซซ"
"พวกแกรวมร่างโซดิแอคได้ แต่ข้าเองก็สามารถโค่นแกได้เช่นกันแหละ" เดโมเนรอซาร์ดปล่อยพลังเข้าสาดใส่ไดเมนเชี่ยนโซดิแอคเข้าอย่างต่อเนื่อง แต่สุดยอดเทวะต่างมิติเองก็ก้าวเท้าเข้ามาอย่างไม่กลัวเกรงอะไรเลย "หนอยยยยยยยย แกร่งมากใช่มั้ย เอานี้ไปเลย ย้ากกกกกกกก นี้แน่ๆๆๆๆ" แล้วเหลนจอมมารร้ายเข้าปะทะใส่ไดเมนเชี่ยนโซดิแอคเข้า แต่ก็แค่สิวๆเท่านั้น
"เล่นกันพอแค่นี้แหละ" ฟรีซแนชกล่าวเมื่อไดเมนเชี่ยนโซดิแอคใช้มือซ้ายจับหมัดของเดโมเนรอซาร์ดเอาไว้พร้อมๆกับแช่แข็งขึ้น แล้วก็ชกเสยด้วยหมัดขวา "โซดิแอคพันซ์" ตามด้วยชกหมัดซ้ายเข้าจนลงไปกระแทกกลางหลุมของเบิร์ธเดย์จนพังขึ้น
"ย้ากกกกกก โซดิแอคคิกกกกกกกกกกก" มูนิลแซคและโยมูลคิสตะโกนพร้อมๆกัน เมื่อไดเมนเชี่ยนโซดิแอคกระโดดถีบขาคู่เสยอัดร่างเดโมเนรอซาร์ดเข้าอย่างจังๆ ตามด้วย "ฟลายอิ้งไฮท์ โซดิแอคครอสสแมชชชชชช" ท่าพุ่งโฉบเหินหาวเข้าใส่เดโมเนรอซาร์ดเข้าอย่างต่อเนื่อง และกลายสภาพเป็นนกเพลิงขนาดใหญ่พุ่งอัดใส่เหลนจอมมารร้ายไปด้วย
"ถึงแกจะมีแรง แต่พลังยิงลำแสงของข้า น่าจะล้มแกได้อยู่แล้วละ" เดโมเนรอซาร์ดปล่อยพลังมหาศาลจากดวงตาที่ท้องเข้า "ทเวลฟ์การ์ดฟอส" ไดเมนเชี่ยนสร้างกำแพงทั้ง 12 ด่านต้านพลังของเดโมเนรอซาร์ดเข้าอย่างต่อเนื่อง จนพลังลดลงตรงหน้ากำแพงปราการอันที่สิบสองเข้าพอดี
"โทเทมทริปเปิ้ลช็อต ดับเบิ้ลเทอเรทกันเนอร์ เล็คอาร์มวิงค์ชู้ตเตอร์ คาลิเบอร์เทียร์ กระบวนท่ายิงทั้งหมด ออลช็อตบาร์เรจ" ไดเมนเชี่ยนโซดิแอคยิงอาวุธเข้าเล่นงานใส่เดโมเนรอซาร์ดเข้าจนทำให้เหลนจอมมารสาหัสอย่างมาก "ตอนนี้แหละ ไดเมนเชี่ยน จัดการมันเลย" ทุกคนในเบรฟสควอดอนซ์กล่าวพร้อมๆกัน
"ได้เลยออลบลัสต์ชิฟ อัลติเมทเอ็กซีดชาร์จ โซดิแอคฟอสไดร์ฟ" "ชรื้ดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆชรื้ดๆๆๆๆๆๆๆๆชรื้ดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ" แผ่นดิสก์ทั้งสิบสองหมุนจนเกิดพลังงานมหาศาลขึ้นมาทำให้ไดเมนเชี่ยนโซดิแอคเรืองแสงขึ้น "โซดิแอค บลัสเตอร์ โฟร์ช็อตสแมชเชอร์ ไฟร์เยอรรรรรรรร์" แล้วก็ยิงพลังเป็นรูปฮาวล์ไรเซอร์ถือดาบ ทูมมาส์คเกอร์ พีมาไนเซอร์และวาโคลเชลล่ากระโจนมาโจมตีเดโมเนรอซาร์ดอย่างต่อเนื่องเข้า
"เชร้งงงงงงงงงงงงง ฉั้วะ เชร้งงงงงงง ฉับบบบบบบบบบ" ร่างออร่าของฮาวล์ไรเซอร์ฟันดาบพาราดิลขนาดยาว ตามด้วยเมลติ้งชิลด์เบลดของทูมมาส์คเกอร์ สปินเนลดริลเอจจ์ของพีมาไนเซอร์และคาตาพาริสต้า สไลเซอร์ของวาโคลเชลล่าเข้า จนทำให้เดโมเนรอซาร์ดถึงกับกระอักอย่างมาก "ปิดฉากกันแค่นี้แหละ ไฟนอลสแมชเบรคเกอร์" แล้วไดเมนเชี่ยนโซดิแอคก็พุ่งตัวกลายเป็นลูกบอลพลังงานขนาดใหญ่ทะลุร่างของเดโมเนรอซาร์ดรุ่นเหลนอย่างจังๆ "บะ บ้าน่า....นี้ข้า เหลนของจอมมารเดมอนสตาร์ดรุ่นแรก ที่คิดว่าทรงพลังกว่าพวกไดเมนฟรอนเทียร์ ทำไมข้าต้องประสบกับความพ่ายแพ้เหมือนกับรุ่นพ่อ รุ่นลูก และรุ่นหลานด้วยวะ อ้ากกกกกกกกกกก" สิ้นคำ เดโมเนรอซาร์ดก็ลงไประเบิดแหลกเหลว เป็นอันจบสิ้นเชื้อสายของจอมมารรุ่นแรกของเดมอนสตาร์ดอย่างสมบูรณ์แล้ว
"เท่านี้ ก็เป็นอันจบภารกิจกันละ..." พวกฮาวล์กล่าวพร้อมๆกัน ไดเมนเชี่ยนโซดิแอคได้กอบกู้โลกจากภัยคุกคามของครายอิ้ง คราย คูล และเดโมเนรอซาร์ดเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
และเมื่อปราศจากการควบคุมของเบิร์ธเดย์ รวมไปถึงพวกพ้องที่เหลือของกลุ่มกงเล็บนั้น เว้นแต่ฟาซาริน่าและมิฮาเอลที่รอดตายไม่ได้นั้น แม้ว่าทั้งคู่จะรู้ตัวว่า ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของพวกเดมอนสตาร์ดไปแล้ว "ไม่นึกเลย ว่าสหายจะทำสัญญากับพวกอสูรร้ายนั้น เพื่อแลกชีวิตที่ดำรงมาจนถึงบัดนี้ได้ และแถมยังหลอกพี่ให้คล้อยตามไปด้วยน่ะ" มิฮาเอลบอก
"แต่พี่เองก็ดีแล้วนิคะ เพราะอย่างน้อย พี่เองก็รู้ตัวว่าพี่เดินทางผิดจริงๆน่ะ" เวนดี้กล่าว มิฮาเอลบอก "พี่ผิดเองที่คิดอย่างงั้น และเป็นต้นเหตุจริงๆที่ทำให้เธอต้องติดตามพวกเบรฟสควอดอนซ์มาจนถึงบัดนี้ ว่าแต่ ปืนของพี่ที่ยังเหลือกระสุนนัดหนึ่งยังอยู่หรือเปล่าละ"
"อยู่สิคะ และหนูเองก็กะจะคืนให้พี่จริงๆนะคะ" เวนดี้กล่าว มิฮาเอลก็รีบคว้ามาเพื่อเอาปืนมาจ่อขมับตัวเองเข้า "เฮ้ ไอ้หนู คิดจะตายอย่างงั้นนะหรือ" ดัมป์สันกล่าว
"ผมจะอยู่ไปเพื่ออะไรกันละ ในเมื่อ สหายนั้น น่าสงสารออกแบบนี้ แล้วพี่เองไม่อาจจะปกป้องเขาได้เลย แม้แต่วินาทีแรกที่รู้ว่าเขาถูกครอบงำจนกลายเป็นสภาพเช่นนี้ได้น่ะ" มิฮาเอลกล่าว เกเนอร์บอก "แต่นายเองไม่ควรจะมาตายตอนนี้ เพื่อคนแบบนั้นเลยนิน่า"
"นายเองทำให้เวนดี้เป็นห่วงมากก็จริง แต่นายกำลังทำให้เธอเสียใจเพราะเห็นพี่ชายที่ไม่เอาไหนอย่างนายมาตายด้วยวิธีโง่ๆเลย
หรือไงกันนะ" เซ็ตสึนะต่อว่าเข้า อัลท์บอก "นายน่ะไม่ผิดหรอกน่ะ แค่นายถูกนายกงเล็บอะไรนั้นหลอกใช้ก็เท่านั้นเอง และถึงนายจะตายไป แน่ใจหรือว่าความผิดที่นายร่วมกันก่อจะหายไปจริงน่ะ"
"พี่คะ หนูรู้ดีนะคะ ว่าพี่เองเสียใจมากๆ แต่พี่ก็มีโอกาสให้แก้ตัวได้เลยนิ หากว่าพี่ยังมีชีวิตอยู่ต่อไปได้นะคะ" เวนดี้กล่าวและกอดมิฮาเอลด้วยความเป็นห่วงอย่างมาก จนทำให้มิฮาเอลคิดได้จึงวางปืนทิ้งเอาไว้ ภาพของสองพี่น้องที่ได้กลับมานั้น เบรล่าเห็นแล้วรู้สึกปวดหัวไปไม่น้อยเลยทีเดียว อาเด็ตถามถึงฟาซาริน่าขึ้น "แล้วจะให้เอาไงกับแม่คนนี้ดีละ"
"อืมมม คุมตัวเอาไว้ก่อนดีกว่า เพราะไง เธอก็ไม่มีชายกงเล็บนั้นเป็นที่พึ่งอยู่แล้ว ถ้ายังไงก็ช่วยดูอย่าให้เธอลงมือฆ่าตัวตายจะดีกว่าน่ะ" ฟูลออเรสกล่าว เอ็กซ์ไกเซอร์บอก "เพราะไง เราก็สามารถกู้ออริจินัลเซเว่นได้ 3 ตัวแล้วละนะ"
ในห้องพยาบาล พวกฮาวล์ถูกพาตัวมารักษาอีกเช่นเคย หลังจากที่แยกร่างจากไดเมนเชี่ยนโซดิแอคเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
"รู้สึกว่าพวกนายจะซ่าและบ้าบิ่นเกินไปหน่อยนะ" ออสม่ากล่าว คาโทริบอก "แต่ใครจะไปนึกละว่า ร่างโซดิแอคจะทำให้พวกคุณโทรมมากขนาดนี้เลยน่ะ"
"นั้นสิ ขนาดซุปเปอร์ไฟร์เยอร์ดากุออนก็ทำผมเกือบอ่วมแล้วน่า ยังดีที่พวกคุณไม่เป็นอะไรมากเลยนะ" เอ็นกล่าว เอโลลีนบอก "แต่พวกคุณก็ต้องพักยาวกันเลยนะคะ กว่าโครงสร้างทางร่างกายของพวกคุณจะฟื้นตัวกลับมาเป็นดั่งเดิมได้น่ะ"
"สงสัยว่า พวกเราจะมาอีหรอบเดิมเหมือนกับพวกเซ็ตสึนะซะแล้วละน่า" บัลโซนิคเคิ่ลบอก เอียนกล่าว "หมายถึงเปิดเผยความสามารถใหม่ๆให้ศัตรูเห็นอย่างงั้นละสิ"
"ถูกแล้วละ ลุง การรวมร่างระดับโซดิแอคที่บรรพบุรุษของเราปิดเป็นความลับให้หายไปกับเงามืดนั้น พวกมันรับรู้เป็นที่เรียบร้อยแล้วแหละ" โยมูลคิสบอก ยูเรน่ากล่าว "ถ้าเป็นเช่นนั้นแล้ว เราก็ไม่สามารถต่อกรกับพวกมันได้ละสิคะ"
"อย่าตกใจไปเลยน่ะ ยูเรน่าจัง เพราะไม่ว่าเดมอนสตาร์ดจะมาไม้ไหน ในเวลานี้พวกเราน่าจะรับมือได้อยู่แล้วละ" ฟรีซแนชบอก วาโคลเชียร์กล่าว "แต่โลกในเวลานี้ ยังมีขั้วอำนาจที่หนักหนาตั้ง 3 กลุ่มที่ยังหลงเหลือ นอกจากพวกเดมอนสตาร์ดนะคะ"
"หมายถึง พวกอินโนเวเตอร์ เอลอว์ แล้วก็ เฟสทูมอย่างงั้นละสินะ" เมติน่าบอก อีธานกล่าว "และอาจจะรวมพวกวาจูล่าเข้าไปด้วย เท่ากับว่า พวกเดมอนสตาร์ดเองก็มีช่องทางให้ก่อการร้ายได้ถึง 3-4 ทางด้วยกันนะครับ"
"รวมพวกเกนชูแล้วก็โซล 11 ที่พวกเดมอนสตาร์ดนำกลับมาด้วยน่ะ" ไกกล่าว ฮาวล์บอก "อืมมมมม แม้ว่าพวกเราจะสามารถโค่นเหลนของจอมมารรุ่นแรกไปได้ แต่นี้ มันแค่จุดเริ่มต้นของการต่อสู้ครั้งสำคัญของพวกเราที่กำลังจะมาถึงในไม่ช้านี้แหละ"
"ตอนนี้ ผบ.โคชิกิได้แจ้งให้คนทั่วโลกทราบถึงการคลี่คลายสถานการณ์เป็นที่เรียบร้อยแล้วนะคะ แต่ท่าทีของสหประชาชาติจะคิดยังไง ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่งที่เรายังกังวลอยู่ไม่น้อยนะคะ" ยูเรน่าบอก เวสมิสต์บอก "รวมไปถึง แผนการของเกรซด้วย ผมคิดว่าความสามารถของพวกเราน่าจะถูกเกรซล้วงลูกผ่านสายตาของเบรล่าอย่างไม่ต้องสงสัยเลยนะครับ"
"แต่คงทำอะไรไม่ได้แน่ๆ เพราะมาครอสแกแลคซี่อยู่กันคนละช่วงเวลาไกลลิบโลดซะขนาดนั้นน่ะ" ทูมมาส์คบอก โนเบรมาสกล่าว "แต่แบล็คโนแวคมันข้ามผ่านมาช่วงเวลานี้ได้แบบนี้ มันน่าสงสัยอยู่นะคะ ว่าพวกเดมอนสตาร์ดกำลังจะทำอะไรกันแน่น่ะ"
"เอ... ฉันคิดว่า แผนของพวกมัน คงจะเป็นอื่นไปไม่ได้แล้วละ นอกเสียจาก...." พีมานัสบอกต่อทุกๆคน โดยที่เบรล่าเองแอบฟังมาด้วย
พวกเดมอนสตาร์ดกำลังจะวางแผนอะไรที่เลวร้ายกว่านี้ยังไงนั้น แล้วกลุ่มอินโนเวเตอร์ เอลอว์และเฟสทูมกำลังจะเคลื่อนไหวยังไงนั้น ต้อง...
ติดตามตอนต่อไป ในภารกิจที่ 51 การกลับมาของกลุ่มชั่วร้ายของอาร์คเคาน์ พาเหรดของอธรรมน่าสะพรึงกลัว
ตอนหน้า วอลลูมลอร์ดคิดการก่อกวนครั้งใหญ่ ดึงพวกศัตรูที่พวกฟูลออเรสเคยปะทะและโค่นล้มมาให้กลับมาสร้างความหวาดกลัวอีกครั้ง ซึ่งด้วยพลังที่วอลลูมลอร์ดได้จากการตายของพวกแบล็คโนวาซ โอบอสและเหลนจอมมารรวมกัน แม้แต่พวกฟูลออเรสและเบสสตาร์ไลท์เองยังสู้ไม่ได้แบบนี้ พวกเขาจะเอาชนะศัตรูเก่า โดยที่พวกเบรฟเซเวียร์ยังติดพันอยู่ได้หรือไม่
"พวกเดมอนสตาร์ดนั้น มันคิดจะใช้การตายของพวกโอบอสไปเพื่ออะไรกันน่า และมันเกี่ยวอะไรกับไอ้กงเล็บโรคจิตนั้นด้วย อืมมมมม เหมือนเคยได้ยินแต่ก็จำอะไรไม่ค่อยได้เลยน่ะ" พีมานัสกล่าวโดยที่เขานั่งคิดอยู่เพียงลำพัง ในขณะที่คนอื่นๆกำลังเตรียมตัวไว้สำหรับภารกิจขึ้น "แต่สิ่งที่มันจะปลุกขึ้นมานั้น อาจจะไม่ใช่เรื่องดีแน่นอน...หือออออ...."
พีมานัสหลับตาขึ้น เพราะว่าในเวลานี้เขาเริ่มจะจำอะไรบางอย่างได้แล้ว "เฮเลเทียปลดล็อกผนึกความทรงจำออกมาตั้งนานแล้ว และตอนนี้ความทรงจำของฉันเองก็ถูกปลดปล่อยออกมา ซึ่งก็...มีอะไรบางน่ะ....อืมมมมมมม ไหนดูสิ ความลับของมิติของเรา ความรู้ที่ไม่อยากจะนึกถึง และไม่ต้องการจะใช้ มีเป็นกระบุงเลย อืมมมมมม...."
"นะ นะ นี้มัน....ความลับนี้...มันมีอยู่จริงหรือกระนี้" เสียงของชาวมิสทริคอสซึ่งเป็นสหายของพีมานัสกล่าว อีกเสียงนั้นเป็นเสียงของคนแก่ซึ่งเป็นผู้อาวุโสของเผ่า "ไม่น่าเชื่อ ว่ายังมีพลังที่ยิ่งใหญ่กว่าจูเวลไนน์หรือกระนี้ แถมยังเคยเอามาใช้กับจ้าวแห่งเดมอนสตาร์ดมาก่อนเสียด้วย"
"ศิลาจารึกที่ตกลงมากลางสภาแห่งนี้ คงจะเป็นบทจารึกสงครามเมื่อสามหมื่นปีก่อน ซึ่งบรรพบุรุษของเราได้ต่อกรกับพวกเดมอนสตาร์ดกลุ่มแรกๆมาแล้ว แม้ว่าผลจากสงครามจะไม่เหลืออะไรไว้ให้เป็นหลักฐานอ้างอิงสำหรับรุ่นลูกรุ่นหลานจดจำไว้ เพราะคิดว่า หากมันตกอยู่ในเงื้อมมือกับพวกเดมอนสตาร์ดละก็ อาจจะไม่ใช่เรื่องดีแน่ๆเลยละ " พีมานัสอ่านศิลาจารึกขึ้นมาอย่างละเอียด "ถ้าเช่นนั้น การที่มันมาหาพวกเราก็คงจะเป็นชาตะกรรมอย่างงั้นละสินะ" ผู้อาวุโสบอก
"ครับ และมันมากับคีย์ลับที่เป็นกุญแจแห่งขุมพลังอันยิ่งใหญ่ที่ทรงพลังกว่าจูเวลไนน์นะครับ แต่เนื่องจากว่า อักขระบางตัวนั้นเป็นของเก่าอย่างมากและล้วนแล้วถูกลืมเลือนไปกับอารยธรรมเมื่อ 3 หมื่นปีก่อนด้วย ผมจึงอ่านได้แค่ตัวเดียวที่ถูกเน้นให้ชัดเจนขึ้นนะครับ" พีมานัสกล่าวและเอามือลูบไปบนศิลาอย่างช้าๆ ผู้อาวุโสบอก "แล้วมันอ่านว่าอะไรกันละ"
"หือออออ.... เดียวก่อนนะ นึกออกแล้ว นึกออกแล้วละ สิ่งที่ฉันตามหามาตลอดทั้งชีวิต ทำให้ฉันต้องปะทะกับฮาวล์จนต้องกลายเป็นคู่อริกัน ทำให้ฉันต้องก่อความเดือดร้อนให้กับผู้อื่นมาจนถึงบัดเดียวนี้ คำตอบที่คิดเท่าไหร่ก็คิดไม่ออก เพราะเฮเลเทียผนึกมันไปพร้อมๆกับความทรงจำหลังจากที่โค่นอาฮาโทดรากัสลงได้ เธอเองก็คงจะรู้ความลับของฉันมาก่อนหน้านี้ด้วย เลยปิดตายไปพร้อมๆกัน เฮ้ออออ ตอนนี้คำตอบได้เรียบร้อยแล้ว แต่ยังไม่บอกเลยจะดีกว่าน่ะ" พีมานัสบอก โดยที่เดินกลับลงไปที่ฐานทัพหลังจากที่นั่งคิดไม่ออกเลย
"ว่าแต่ยังไม่เจอที่ตั้งของหวังหลิวมินเลยหรือ" สุเมรางิถามเวสมิสต์ที่กำลังค้นหาสัญญาณตัวปรสิตเคลื่อนที่ของมูนิลแซคอยู่ ซึ่งก็ให้คำตอบว่า "ไม่ได้นะครับ เพราะมีการรบกวนคลื่นสัญญาณอยู่มากเลยนะครับ"
"ถ้าไม่สามารถค้นหาหวังหลิวมินที่อยู่กับพวกอินโนเวเตอร์ได้ละก็ เราก็ไม่รู้กันพอดีนะสิ ว่ารีวองซ์เอาเวด้าไปไว้ไหนน่ะ" ทิเอเรียกล่าว ออสม่าที่พึ่งหายดีถาม "ตัวสัญญาณของนายเสียหรือเปล่าละ"
"โอ้ย ถ้ามันเจ๊ง หวังหลิวมินก็น่าจะออกอาการได้แล้วละครับ เธอจะเอามือกุมท้องหรือไม่ก็เกิดคลื่นเหียนอาเจียนซะมากกว่านะครับ" มูนิลแซคบอก ฟูลออเรสกล่าว "ถ้าเช่นนั้น คงต้องมีคลื่นรบกวนส่งมาจากที่อื่นเสียซะมากกว่าน่า"
"ดูเหมือนว่า พวกเธอจะกลับมาก่อนกำหนดน่ะ" ฮาวล์กล่าวเมื่อบัลโซนิคเคิ่ลกลับมาพร้อมๆกับพวกสกายแม็กซ์และกองบินของอัลท์เข้า "ทำไงได้ละครับ คลื่นรบกวนแผ่กระจายไปทั่วเลยนะครับ และเราเลยต้องรีบกลับมาที่ฐานเสียก่อนนะครับ" บัลโซนิคเคิ่ลบอก
"วันนี้มันชักจะยังไงๆน่า เริ่มมาโทรทัศน์หรือไม่ก็โทรศัพท์มีคลื่นแทรกอยู่เป็นพักๆ ต่อมาก็ลามไปถึงคลื่นวิทยุแล้วก็คลื่นเรดาห์ตรวจสอบระยะไกลซะด้วย คงมีเรื่องบ้าอะไรเกิดขึ้นแน่ๆเลยละ" แรมชอว์บอก เกสเลอร์กล่าว "เป็นฝีมือพวกเดมอนสตาร์ดแน่ๆเลยหรือเปล่าละ"
"ไม่นิ เพราะแม้ว่าจะมีคลื่นรบกวนแต่พวกเราก็สามารถจับพลังด้านชั่วของพวกมันได้เลยน่า" ทูมมาส์คกล่าว โคจิบอก "แล้วจะเป็นอะไรได้ละ เพราะองค์กรชั่วเกือบทุกกลุ่มก็โดนกวาดล้างแล้วนิ"
"ไม่เลย เป็นฝีมือของไอ้กงเล็บนั้นแหละ" เรย์กล่าวด้วยความเจ็บปวด โดยที่เขาถูกโจหามลากมาที่นี้เข้า พร้อมๆกับโวลเก้นแบบปรับปรุงที่เสียหายมานิดหน่อย "ไอ้กงเล็บโรคจิตนั้นนะหรือ" พีมานัสที่พึ่งลงมาได้ยินเข้ากล่าวขึ้น
"ใช่ และฉันได้ข่าวแย่ๆมาบอกน่ะ เห็นว่าตรงเกาะที่ตั้งของไอ้พวกกงเล็บกุญแจจะเริ่มแผนการเฮงซวยนั้นเสียแล้วละ" โจบอก ไมโตะถาม "แผนการเฮงซวยนั้นมันแผนอะไรละ"
"ไอ้ชั่วนั้น มันจะดึงดวงจันทร์ลงมาชนโลกนะสิ" เรย์กล่าวขึ้น โดยที่โจชัวร์เองก็ตกใจอย่างมาก พอๆกันกับทุกๆคน "ดะ ดวงจันทร์อย่างงั้นนะหรือ...."
SUPER ROBOT WAR ZEROS X ADVENT
ภารกิจที่ 50 วันจุติของสุดยอดเทวะต่างมิติ นามนั้นคือ ไดเมนเชี่ยนโซดิแอค
"ตอนนี้ ฉันได้รับรายงานจากกองเรือรบฝั่งแปรซิฟิกมาแล้วละ เห็นว่าที่เกาะนั้น กำลังส่งวัตถุสารเหลวสีดำเมี่ยมขึ้นไปนอกโลก และได้ปักติดกับพื้นผิวดวงจันทร์ ซึ่งกำลังจะดึงลงมาทีละนิดๆ อยู่นะสิ" โคชิกิกล่าว และเอาภาพที่ได้มาให้ เป็นภาพดวงจันทร์ขนาดใหญ่ที่กำลังถูกดึงลงมา "แม่เจ้า... ถ้าดวงจันทร์ชนโลกขึ้นมาก็คงจะ..." โนเบรมาสบอก
"ตรงกลางดวงจันทร์นั้นต้องเป็นเครื่องจักรของอะไรสักอย่างแน่ๆเลยละ และคงจะมีอายุมากมายเสียด้วย" ฟูลออเรสกล่าว อีธานบอก "และน่าจะเป็นอุปกรณ์ที่ชายกงเล็บนั้นจะใช้ทำลายโลกแล้วก็สร้างขึ้นใหม่อีกยังไง
ละ"
"ลบทิ้งแล้วสร้างใหม่อย่างงั้นนะหรือ" ไกกล่าวด้วยความตกใจอย่างมาก เอโลลีนกล่าว "หลังจากที่ฉันทำการถอดโค้ดในแผ่นข้อมูลขนาดใหญ่ที่คาร์เมนแย่งมาจากคนที่ชื่อฟาซารีน่านั้น พบเรื่องน่าตกใจอย่างมาก ชายกงเล็บกุญแจนั้นจะใช้เบิร์ธเดย์ หุ่นเกราะขนาดใหญ่ที่สุดซึ่งเป็นโปรโตไทป์ของออริจินัลเซเว่นทั้ง 7 นี้ ส่งวัตถุสารสีดำที่เป็นแหล่งพลังงานของออริจินัลเซเว่นมาเพื่อดึงเอาพระจันทร์ที่มีอุปกรณ์ปรับแต่งพื้นโลกขนาดยักษ์ใหญ่ลงมาลบทุกอย่างบนโลก แล้วสร้างทุกอย่างใหม่ขึ้นเพื่อทำให้โลกนี้มีความสุข บนความหายนะที่ตัวเองก่อไว้นะสิ"
"แผนการแบบนี้ เลวร้ายมากกว่าที่จินตนาการได้เลยนะเนี้ย" แองเจลันบอก อันริวกล่าว "ชายกงเล็บนั้น คิดดีแล้วหรือไงที่อยู่ๆมาลบทุกอย่างบนโลกแล้วสร้างใหม่ขึ้นแบบนี้น่ะ"
"อันที่จริงแล้ว ชายคนนั้นดูเหมือนว่า เขาจะเจอเรื่องเลวร้ายมาจนทำให้เขาเป็นเช่นนี้แล้ว เพราะในแผ่นข้อมูลที่เราถอดโค้ดมานั้น พบบันทึกเกี่ยวกับนายไคลอิ้งอยู่ด้วย" อีธานกล่าว อัลท์ถาม "แล้วในบันทึกนั้นมีเขียนอะไรบ้างละ"
"เห็นว่า เขาน่ะ เป็นกลุ่มตกค้างจากอาณานิคมที่มาครอส 28 ซึ่งรอดตายมาจากมิถุนายนวิปโยคนะสิ แต่ถูกพลัดพรากมายังดวงจันทร์ของโลกในอีก 150-180 ปีต่อมานี้แหละ พวกเขาทั้งหมดต้องใช้ชีวิตในโคโลนี่อย่างจำกัด อาหารน้ำ เชื้อเพลิงและพลังงานล้วนหมดไปทีละนิด จนทำให้ผู้คนที่รอดตายเกิดวิตกจริตและเข่นฆ่าผู้คนไปทีละคนสองคน ซึ่งนายไคลอิ้งเองก็พยายามจะปกป้องคนที่เหลือจากพวกคนพาลนั้น แต่...โชคร้าย ผู้คนเหล่านั้นก็ต้องถูกฆ่าตาย ส่วนตัวเขานั้น แขนขาดไปข้างหนึ่งนะสิ" อีธานบอก เวนดี้กล่าว "นี้คงจะเป็นสาเหตุที่ชายกงเล็บนั้นเป็นแบบนี้ละสิคะ"
"ไม่น่าแปลกใจเลย การอยู่อย่างโดดเดี่ยว ในขณะที่ปัจจัยอย่างอาหารและน้ำ รวมไปถึงอากาศเองก็ค่อยๆหมดลง จะทำให้คนอื่นเป็นบ้าและคลุ้มคลั้งขึ้น รวมไปถึงผมเองก็เช่นกัน" อาเลลูย่ากล่าวด้วยความรู้สึกเห็นใจนิดๆ เพราะตัวเองก็ประสบเหตุการณ์นี้มาเช่นกัน พีมานัสบอก "แล้วเรื่องหลังจากนี้ อย่างเขารอดมาได้ไงนั้น ไม่มีบอกหรือ..."
"ขออภัยด้วย เพราะหลังจากนี้ก็ข้ามไปตอนที่เขาค้นพบออริจินัลเซเว่นแล้วละครับ เลยไม่รู้ว่า เขารอดตายมาได้ไงนะครับ" อีธานบอก วานได้ยินก็กัดฟันด้วยความเจ็บแค้นขึ้น "มันน่าจะตายตั้งแต่ตอนนั้น ไม่เช่นนั้น เอเลน่า ฮึยยยยยยยยยยยยย...." แล้ววานก็เดินออกจากห้องซึ่งก็พลักเบรล่าที่พารันกะไปเดินดูทั่วๆเข้า
"เฮ้ย เดียวสิ....วาน..." เกนกล่าวห้ามขึ้น แต่วานวิ่งออกไปเรียกดันออฟเทิร์ซเดย์มุ่งหน้าไปหาไอ้กงเล็บเป็นที่เรียบร้อยแล้ว "เรารีบตามไปจะดีกว่านะ เพราะลำพังแค่วานคนเดียว คงจะเอาชนะไอ้กงเล็บนั้นไม่ได้แน่ๆแหละ" ฮาวล์บอก
"ถึงเวลาเราออกไปหยุดชายกงเล็บและพวกกันแล้วละสินะ" คาโทริกล่าว โคชิกิบอก "ถ้าอย่างงั้น พวกเธอควรจะเร่งมือโดยเร็วดีกว่านะ เพราะดวงจันทร์ชนโลกอาจจะไม่ใช่เรื่องดีแน่ๆ"
แล้วกองยานเบรฟสควอดอนซ์ได้มุ่งหน้าไปยังเกาะแห่งหนึ่งในมหาสมุทรแปรซิฟิกขึ้น ซึ่งท้องฟ้าในเวลานี้... "เลวร้ายมากๆ สายลมกำลังร้องด้วยความทรมานและหวาดกลัว เพราะพระจันทร์ที่ส่องแสงบนท้องฟ้ากำลังจะชนกับโลกใบนี้น่ะ" บัลโซนิคเคิ่ลบอก เมติน่ากล่าว "เป็นเพราะว่าดวงจันทร์กำลังจะถูกดึงมาอย่างงั้นละสิ"
"ผมตรวจพบได้อีกนะครับ ว่าที่เกาะของพวกชายกงเล็บกุญแจนั้น มีตัวสร้างคลื่นรบกวนระดับหนึ่งๆขึ้นมา เพื่อปิดบังผู้คนไปก่อน จากนั้นก็ค่อยๆลดความถี่ลง เพื่อเป็นการนำเสนอให้ทุกๆคนเห็นถึงแผนของเขายังไงละครับ" เออไบนด์กล่าว เท็ตสึยะบอก "แสดงว่า นายกงเล็บนั้นต้องการจะให้ทุกคนคล้อยตามเขาอย่างงั้นละสิ"
"ว่าแต่พบวานแล้วหรือยังละคะ" เวนดี้ถามด้วยความเป็นห่วงขึ้น คิงเอ็กซ์ไกเซอร์บอก "น่าจะตรงไปที่โน่นนะ เพราะในเวลานี้ ชายกงเล็บไม่ได้หนีไปไหนแล้ว อีกอย่าง ที่นั้นก็เป็นฐานที่มั่นแห่งสุดท้ายและอยู่ในสภาพไม่เคลื่อนที่แล้วก็เป็นได้น่ะ"
"ที่ไม่เคลื่อนที่ก็เพราะว่า กำลังจะควบคุมอะไรสักอย่างเพื่อดึงเอาพระจันทร์ลงมาอย่างงั้นละสิ" สกายโกลดรันกล่าว ไมโตะบอก "ถ้าเช่นนั้นคงจะง่ายมากแล้วละ แค่นั้นสำหรับวานและเรย์ก็น่าจะจัดการได้อยู่แล้วแหละ"
"มีแต่ฉันคนเดียวเท่านั้นแหละที่จะจัดการกับไอ้หมอนั้นเพื่อชิโน่ะ" เรย์กล่าวและขึ้นวอลเกนแบบปรับปรุงที่ซ่อมเสร็จในอาร์คเคาน์เข้า เกเนอร์บอก "แต่คุณเองยังไม่หายดีเลยนะ"
"หึ ฉันจะแลกชีวิตทั้งชีวิตเพื่อส่งมันลงนรกไปกับฉันด้วยน่ะ" เรย์ยืนยันคำเดิม จนโจชัวร์ต้องโวยไปว่า "พี่ชิโนะเองไม่ดีใจหรอกนะครับ ที่พี่ทำแบบนี้ เขาเองคงจะดีใจมากนะ ที่เห็นพี่เป็นฆาตกรเลือดเย็นแบบนั้นน่ะ"
"พอเถอะน่า อย่าทะเลาะไปมากกว่านี้เลยนะ ชายกงเล็บนั้นก็เป็นตัวก่อเรื่องทั้งหมด ซึ่งพวกเราเองก็ต้องจัดการหยุดยั้งเขาไว้ ส่วนตัวชายกงเล็บเอง ก็เป็นของพวกคุณสองคนนี้แหละ" ฮาวล์บอก แรมชอว์กล่าว "แต่เราจะยื่นมือเข้าไปช่วยหากเห็นว่า พวกนายสองคนมีปัญหาเสียก่อนนะ"
"หึ อย่างน้อย แค่พวกนายไม่ลงมือฆ่ามันก่อน ก็ยังดีน่ะ" เรย์บอกอย่างเห็นด้วย เพราะพวกฮาวล์มีความมั่นใจมากกับแผนปฏิบัติการณ์ในครั้งนี้ แนชเชอร์กล่าว "ตอนนี้ เรามีงานเข้าแล้วละครับ"
งานเข้าที่ว่านี้ก็คือ กองรบของกลุ่มชายกงเล็บกุญแจ นำโดยคารอสซ่าและเมรีสซ่า ซึ่งควบคุมซินออฟฟรายเดย์และเซนออฟแซทเทอเดย์พร้อมๆกับหุ่นบลัดเครดอล และดราเกิ้ลจำนวนหนึ่ง เจฟฟรี่บอก "ดูเหมือนว่าพวกนั้นจะมีแค่นี้จริงๆเสียด้วยน่า"
"มาจนได้ละสินะ พวกก่อกวนแผนการของสหายของเรา คราวนี้แหละ แผนของสหายต้องสัมฤทธิ์ผลอย่างแน่นอนเลยละ" คารอสซ่ากล่าว เมรีสซ่าบอก "และตอนนี้ พวกเราเองก็ได้รับการเพิ่มพลังจากสหายแล้ว พวกเราไม่กลัวพวกคุณหรอกคะ"
"งานนี้ให้เป็นหน้าที่ของเราเคลียร์กับสองพี่น้องพวกนี้จะดีกว่านะคะ" แฟริลบอก เรโซเดียกล่าว "พวกเราจะนำทีมไปสกัดกั้นพวกนี้ แล้วให้พวกคุณขึ้นไปช่วยคุณวานยังไงละคะ"
"แผนในคราวนี้ ส่งกองกำลังไปสกัดกั้นกลุ่มด้านหน้า เพื่อเปิดทางให้กองกำลังหลักเข้าไปจัดการกับแกนกลางส่วนในเหมือนเดิม แต่ต้องรีบหน่อยแล้วละคะ เพราะในเวลานี้ ผบ.โคชิกิแจ้งสถานการณ์ฉุกเฉินไปทั่วโลกแล้วนะคะ" ยูเรน่ากล่าว ฮาวล์บอก "เพราะว่า ดวงจันทร์กำลังจะชนโลกละสินะ อย่ารอช้าเลย รีบลงมือเลยดีกว่า"
กองรบที่บุกเข้าสกัดกั้นพวกคารอสซ่าและเมริสซ่านั้น มีหน่วยเบสสตาร์ไลท์ กลุ่มฟาฟเนอร์ กลุ่มเบรนพาวเวิร์ด กลุ่มเกเนอร์ กลุ่มลอนด์เบลและไมสเตอร์ แถมด้วยเอลโดร่าโซลและบราวนี่คอยรับมือเอาไว้ ในขณะที่ยานอาร์คเคาน์และกองยานบางส่วนบินขึ้นไปด้านบน ซึ่งชายกงเล็บกุญแจควบคุมเบิร์ธเดย์กำลังดึงดวงจันทร์ลงมา และมีฟาซาริน่าและมิฮาเอลทำหน้าที่ป้องกันสหายของตนอีกที
"เออ ดูท่าว่า ชายกงเล็บจะไม่ได้มีแค่นี้หรอกมั่ง" เกเนอร์สังหรณ์ใจไม่ดี เพราะว่า นอกจากพวกหุ่นบลัดเครดอลและหุ่นมังกรแล้ว... ไลล์กล่าว "สงสัยว่า คนของชายกงเล็บนั้นจะซื้ออาวุธจากพวกเอลอว์มาอีกทอดแน่ๆน่ะสิ" แล้วก็ยิงพวกหุ่นจิงซ์สามที่แห่มาจนระเบิด
"สหายรู้ดีว่า ลำพังกำลังของพวกเราไม่สามารถต้านทานพวกแกแน่ๆ เลยเตรียมการซื้ออาวุธมาจากคนในของเอลอว์ที่อ้วนๆและมีพิรุธประหลาดๆนะสิ" คารอสซ่ากล่าวและใช้ทอนฟาโจมตีใส่มาสค์ไซน์และมาสค์ดรายเข้าจังๆ ในขณะที่เมริสซ่าปะทะกับมาส์คฟุนและมาส์คอาฮาโต้เข้า "แม้ว่าเราจะเล่นของโหลแต่เราติดตั้งระบบอัตโนมัติเพื่อการนี้ยังไงละ"
"สหายกงเล็บของพวกเธอเองเก่งกาจก็จริงน่ะ แต่...น่าเสียดายที่พวกเราต้องยับยั้งไม่ให้มันเกิดขึ้นอีกน่ะ" บูลทูซกล่าวโดยที่พ่นลำแสงไฟเข้าใส่ซินออฟฟรายเดย์เข้า ในขณะที่แฟริลปล่อยพลังพายุอัดใส่เซนออฟแซทเทอเดย์อย่างจังๆ "แผนของสหายของเธอ มันไม่ได้แค่เปลี่ยนโลกและผู้คนทั้งหมด แต่มันหมายถึงพวกเธอเองก็จะสูญสิ้นไปด้วยน่ะ"
"พวกเราต้องการให้มันเป็นเช่นนั้น เพราะว่า....เพราะว่า.... พวกผู้ใหญ่ทั้งหมดนี้ มันน่ารังเกียจทั้งนั้นแหละ" คารอสซ่ากล่าวอย่างกริ้วกราดและไล่ฟาดฟันใส่คิงเกเนอร์ เนลลี่เบรน แนกกี้เบรน เอมเพรันซ่า นิวกันดั้ม อัลติเมทเหรดเข้าอย่างจังๆ "ผู้ใหญ่ในโลกใบนี้ทำอะไรที่เห็นแก่พวกเรามั้ยละ ไม่มีเลย ไม่มีใครเห็นใจหรือสงสารพวกเรา ไม่มีใครคอยดูแลพวกเราได้ดีเท่ากับสหาย พวกผู้ใหญ่หน้าโง่นั้นดีแต่ใช้กำลังเข่นฆ่าเพื่อสนองความต้องการของตัวเอง ทำให้ตัวเองอิ่มโดยไม่สนว่าพวกเราจะอดอยากกันแค่ไหน หรือแม้แต่แก่งแย่งชิงดีชิงเด่น ปากก็อ้างทำให้เรามีความสุข แต่พวกเขากลับโขกสับเราเหมือนแมลงเล็กๆแบบนี้ แค่สหายลบพวกผู้ใหญ่เฮงซวยพวกนี้ไปซะ พวกเราก็ดีใจแล้วละ"
"แสดงว่า พวกเธอเองก็เจอเรื่องลำบากยากเข็นและเคียดแค้นอย่างมากละสิ" เซ็ตสึนะกล่าวโดยนึกถึงตัวเองในสมัยเด็กๆที่ถูกอาลีปั่นหัวด้วยความเชื่อในพระเจ้าไปด้วย เกเนอร์กล่าว "พวกนายไม่มีพ่อไม่มีแม่ และเจอเรื่องเลวร้ายขนาดนี้ แต่ก็ไม่น่าร่วมมือกับสหายของนายเลยนิ"
"แต่ถ้าไม่เพราะสหายแล้ว พวกเราสองคนก็ต้องจบสิ้นในสลัมที่สหายของเราไปเจอเข้านะคะ และนี้คือบุญคุณที่เราต้องทดแทนให้กับท่านด้วย" เมรีสซ่าซัดกงจักรเข้าเล่นงานเซต้ากันดั้ม ดับเบิ้ลเซต้ากันดั้ม ฮิเมะเบรน แถมเสยใส่เซราพิมกันดั้ม และดับเบิ้ลโอไรเซอร์เข้าไปด้วย แต่โดนมิโรเตโอ้เตะกระเด็นย้อนศรมา "สรุปคือ เธอสองคนมีบุญคุณต้องทดแทนอย่างงั้นละสิ"
"แต่สหายของเธอเอง มีหนี้แค้นให้ต้องชำระด้วยนั้นแหละ" เกนกล่าวและระดมยิงจากระยะไกลช่วยมิลด์ มายะและไลล์เข้าอย่างรวดเร็ว เข้าใส่สองพี่น้อง พร้อมๆกับสอยพวกหุ่นมังกร เทียเร็นแบบผู้บัญชาการ แฟลคคัสตอม เฮลเลี่ยนและเอแนคจำนวนหนึ่งเข้าด้วย เรโซเดียบอกพร้อมๆกับใช้แทรซปาปิยองยูนิตเล่นงานกับพวกบลัดเครดอลอย่างจังๆ "พวกเธอเองก็น่าเห็นใจเช่นกัน แต่น่าเสียดาย ที่พวกเธอตอบแทนบุญคุณให้คนเพี้ยนและควบคุมตัวเองไม่ได้แล้วละ"
"ถึงสหายจะเป็นยังไง แต่เราเองไม่ยอมให้ใครแตะต้องสหายได้หรอก" คารอสซ่ากล่าวและเรียกเมรีสซ่ามารวมร่างเข้า "เสร็จจากพวกคุณ เราจะไปช่วยสหายเองแหละ"
ในขณะเดียวกันนั้นเอง กองยานอาร์คเคาน์บินเข้ามาใกล้จุดศูนย์กลางของเกาะ ซึ่ง... "ไอ้ยักษ์แขนโตนั้น ชายกงเล็บอยู่ในนั้นละสินะ" ออสม่าบอก โดยที่บินนำทีมสกัลออกมา อิจิโจบอก "และดูเหมือนว่า วานจะเจอศึกหนักแล้วละ"
วานกับดันออฟเทิร์ซเดย์โดนดาเลียออฟเวนเดย์ของฟาซาริน่าและซาวดาเด่ออฟซันเดย์ของมิฮาเอลเล่นงานอย่างจังๆ เวนดี้กล่าวต่อยูเรน่าขึ้น "ขอไมค์หน่อยได้มั้ยละคะ"
"จะเกลี้ยกล่อมพี่ของเธออย่างงั้นละสินะ" พีมาไนเซอร์บอก คาร์เมนกล่าว "ถ้าเป็นเวนดี้แล้ว บางทีน่าจะทำให้พี่ชายตัวแสบนั้นหายบ้าได้นะ"
"หือออ เบรฟสควอดอนซ์นิ..." ฟาซาริน่ากล่าวเพราะเห็นยานอาร์คเคาน์ มาครอสควอเตอร์ นาเดซิโก้บินเข้ามาพอดี "พี่คะ ได้โปรดเถอะคะ หยุดก่อเรื่องแบบนี้ได้เถอะคะ"
"เวนดี้ คิดจะมาห้ามพี่ละสินะ แต่เสียใจด้วย เพราะพี่เองมาไกลเกินกว่าจะกลับไปได้แล้ว แผนการของสหายที่อยากจะสร้างโลกใหม่ที่สวยงามกว่านี้กำลังจะเข้าใกล้ถึงจุดนั้นแล้ว ไม่มีใครหน้าไหนจะหยุดสหายไปได้หรอก" มิฮาเอลกล่าว เกสเลอร์บอก "ไอ้โง่.... แต่ถ้าทำเช่นนั้นแล้ว นายเองก็ไม่มีบ้านให้กลับ ทุกๆคนก็ต้องตายกันหมดเลยนะ นายจะอยู่ได้ในโลกที่มันไม่มีอะไรเลยเนี้ยน่ะ"
"หึ แต่สหายของเราจะฟื้นฟูกลับมาใหม่ยังไงละ เพราะท่านเองก็คิดแผนการเตรียมเอาไว้แล้ว โลกใหม่นี้จะอภิรมย์กว่าโลกที่พวกคุณอยู่ ที่มันวุ่นวายและโกลาหลเต็มไปด้วยความขัดแย้งแบบนี้ สหายจะเปลี่ยนโลกกลับเป็นเหมือนเดิมด้วยมือของท่านเองแหละ" ฟาซาริน่ากล่าว ไมโตะบอก "...การกระทำของสหายของคุณ มันเลวร้ายกว่าแบล็คโนวาซอยู่ดีนั้นแหละ รีเซ็ตโลกให้กลับเป็นอย่างเดิม ทำเหมือนกับว่านี้เป็นเกมอย่างงั้นละสิ"
"หึ พวกคุณคิดจะช่วยโลก แต่การกระทำของพวกคุณมันก็เข้าข่ายก่อความปั่นป่วนให้กับโลกอยู่ดีนั้นแหละ" ทูมมาส์คเกอร์บอก วาโคลเชลล่ากล่าว "โลกใบนี้ มันวุ่นวายนะก็จริง แต่พวกเราเองจะทำให้มันกลับเป็นโลกที่สงบสุข โดยที่พวกคุณเองไม่ต้องทำถึงขนาดนี้ก็ได้นิ"
"นี้พวกเธอสองคนยังไม่รู้ตัวละสิ ว่าพวกเธอในเวลานี้ ไม่ต่างอะไรไปกว่าหมากของชายกงเล็บวิปริตผิดมนุษย์นั้นเลยน่ะ" พีมาไนเซอร์บอก ฮาวล์ไรเซอร์กล่าว "พวกเราไม่คิดจะฆ่าพวกเธอสองคนทิ้ง เพราะเห็นแก่เวนดี้ที่ร่วมทางไปกับพวกเราเพื่อดึงเธอกลับมา แต่สหายของพวกเธอนั้น ทำเกินกว่าเหตุไปหน่อยแล้ว และถึงเราไม่จัดการ เขาก็ต้องโดนจัดการอยู่ดี..."
"กองกำลังเบรฟสควอดอนซ์เองไม่เห็นดีเห็นชอบกับการกระทำของพวกคุณหรอกนะ" เจฟฟรี่บอก ยูเรน่ากล่าว "และโลกในเวลานี้ มีคุณเฮเลเทียที่อยู่ข้างใต้ด้วย พวกเดมอนสตาร์ดกำลังฉวยโอกาสงามๆเข้า พวกคุณควรจะหยุดเสียแต่ตอนนี้ หรือไม่เช่นนั้นพวกเราเองแหละที่จะหยุดพวกคุณ"
"คงจะยากหรอกนะ เพราะว่า ฉันต้องการทำให้โลกใบนี้ เข้าสู่ความสุขอันชั่วนิรันดรอยู่แล้วละ และไม่มีใครหน้าไหนจะมาปฏิเสธได้เป็นอันขาด" ชายกงเล็บกุญแจกล่าว เกสเลอร์บอก "ไอ้กงเล็บ ไม่สิ ไคลอิ้ง คราย คูล ละสินะ"
"โลกในเวลานี้ มันโกลาหล เต็มไปด้วยความขัดแย้งทั้งปวง ในเวลานี้ฉันกำลังจะชำระล้างความโสมมนี้เพื่อสร้างโลกใหม่ที่ฉันต้องการด้วยดวงจันทร์ของฉันเอง ดังนั้นแล้ว ต่อให้พวกคุณเบรฟสควอดอนซ์เอง ก็ต้องมารวมกันเป็นส่วนหนึ่งของความฝันของฉันเองแหละ หึๆๆๆๆๆ" ชายกงเล็บกล่าว ในเวลานี้แทบเดาไม่ออกเลยว่า สติของเขายังดีอยู่หรือเปล่า "ฉะนั้นแล้ว ทำไมไม่ทิ้งอาวุธแล้วมาร่วมมือกับพวกเราเสียเลยละ"
"ร่วมกับคนโรคจิตอย่างแกน่ะหรือ ไม่มีทางเสียหรอกน่า" อัลท์บอก วานกล่าว "คนอย่างแก มันควรจะตายเสียซะให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย เพื่อเอเลน่าที่ตายไปแล้วนั้นไงละ"
"แม้แต่ชิโนะเอง ต้องการจะเห็นแกมีจุดจบด้วยความตายสถานเดียวแหละ" เรย์เอาวอลเก้นแบบปรับปรุงลงมาจากอาร์คเคาน์เข้า อากิโตะกล่าว "พวกคุณไม่ใช้ผู้กอบกู้หรอก แต่เป็นผู้กวาดล้างแล้วต่างหากละ"
"ไคลอิ้ง คราย คูล การกระทำของคุณ ถือว่าเป็นการสร้างความวุ่นวายและโกลาหลต่อคนบนโลกใบนี้ ตอนนี้เราได้หมายจับพวกคุณทั้งหมดมาแล้ว ดังนั้น อย่าได้บังคับให้เราใช้มาตราการรุนแรงกับพวกคุณแล้วกัน" ดุ๊กไฟร์เยอร์บอก มิฮาเอลบอก "ไม่มีใครหน้าไหนจะมาจับสหายหรือขัดขวางแผนการของเราได้หรอก เวนดี้ พี่เองต้องลงโทษน้องและทุกๆคนด้วย"
"พี่คะ" เวนดี้กล่าว โยมูลคิสบอก "ป่วยการเปล่าน่า เวนดี้ เขาไปไกลจนกู่ไม่กลับแล้วละ แม้ว่าเขาเองจะรู้สึกผิดอยู่ลึกๆและเจ็บปวดไปไม่น้อยที่ตัดสินใจผิดพลาดเช่นนี้ได้น่ะ"
"แต่อย่าห่วงไปเลย พี่ชายของเธอ ให้เราจัดการเองจะดีกว่าน่ะ" ฟูลออเรสกล่าว วานบอก "และฉันจะสั่งสอนพี่ของเธอให้รู้สำนึกก่อนที่จะจัดการกับไอ้กงเล็บเฮงซวยนั้น ฮาวล์ ตะกี้นี้นายสัญญาว่าอะไรคงจะจำได้ละสินะ"
"จำได้สิ แต่หากนายหรือเรย์มีปัญหา ถึงไงเราก็ต้องช่วยอยู่แล้ว และไม่คิดจะลงมือจัดการกันจริงๆ หากนายไม่ยินยอมด้วยน่ะ" ฮาวล์กล่าว ทูมมาส์คบอก "ไอ้กงเล็บนั้นเป็นของพวกนายแล้ว จะจัดการยังไงก็ได้ มันเรื่องของพวกนายนิ"
"หึ ดูเหมือนว่า เราคงต้องจัดงานเลี้ยงกันแล้วละ หุๆๆๆๆๆๆ" ชายกงเล็บกล่าวและเรียกพวกหุ่นบลัดเครดอลและหุ่นมังกรออกมามากมายเข้า และมีจำนวนตั้ง 50 ตัวด้วยกัน เมติน่าบอก "งานเข้าจริงๆซะแล้วละเนี้ย แต่มันก็ไม่ยากเกินแกงได้หรอก"
"ตามแผน ทำทุกอย่างสกัดกั้นทั้งมิฮาเอลและนักบินออริจินัลเซเว่นตัวนั้นไว้ เปิดช่องทางให้วานกับเรย์เข้าไปจัดการกับชายกงเล็บนั้นให้ได้ ก่อนที่ดวงจันทร์จะลงสู่โลกเข้าน่ะ" ฮาวล์บอก ยูเรน่ากล่าว "ตอนนี้เรายังเหลือแค่ 5 ชั่วโมงก่อนที่ดวงจันทร์จะกระทบโลกนะคะ"
"ไม่ต้องพูดอะไรมากแล้วละ แอทแทคเลย" ฮาวล์กล่าว ฝั่งพวกเขาพร้อมจะประจัญบานกับฟาซาริน่า มิฮาเอล แล้วก็ชายกงเล็บกันเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
ต่อช่วงที่ 2
ช่วงที่ 2
"ย้า....โอเวอร์ฮีทททททททท" คิงเกเนอร์พุ่งทะลวงไส้มังกรเหล็กเข้าจนระเบิดยับเยิ่น ในขณะที่อีกตัวนั้น มาโมรุผลักด้วยโลห์อีจีสเปิดช่องให้เคนจิยิงปืนใหญ่เมดูซ่าถล่มอัดเข้าใส่ และให้ซากุระกระโจนทิ้มใส่ร่อง แต่.... "คืกกก ไม่ยอมแพ้ง่ายๆหรอก" เกิดอาการแทรกซ้อนเข้า แต่ก็ฝืนจัดการมังกรเหล็กนั้นไปอย่างรวดเร็ว
"ไหวมั้ยละ ซากุระ" คานันกล่าว ฮิเมะบอก "อาการทรุดมากขนาดนี้ ไปพักก็ได้นิ เดียวถ้าไง เราก็จัดการเองเลยดีกว่าน่ะ"
"ให้เราสองคนช่วยมั้ยละ" โจนาธานและอีโกะมาช่วยพอดี เอสโจพาพวกเขามาเป็นกองหนุนด้วย ซึ่งพวกเขาเอาบารองซ์เข้าโจมตีใส่กองหนุนของคารอสซ่าและเมรีสซ่าเข้า ยูว์บอก "พี่จะมาช่วยอย่างงั้นละสิ"
"ผบ.โคชิกิให้โอกาสพวกเขาสองคนให้ทำคุณไถ่โทษเอาไว้น่ะ และมาตามคำสั่งเกบริจเสียด้วย" เอสโจกล่าว การมาของโจนาธานและอีโกะที่ควบคุมบารองซ์มาด้วยนั้น ทำให้งานที่ยากกลายเป็นง่ายกว่าเดิม เพราะบารองซ์สามารถทิ้มแทงด้วยใบมีดยืดยาวได้อย่างรวดเร็ว ไกซ์บอก "แบบนี้ก็ไปได้สวยกันพอดีนะสิ"
"หึ ถึงมากี่คนก็ไม่อาจจะยับยั้งแผนของสหายไปได้หรอก" คารอสซ่ากล่าวและระดมยิงลำแสงใส่พวกเซ็ตสึนะขึ้น อาเด็ตกล่าว "โอะโอ้ ตายละ ดวงจันทร์ชักจะเห็นชัดเจนมากกว่าเดิมซะแล้วละสิ"
"ตราบใดที่เราไม่จัดการกับหุ่นของชายกงเล็บนั้นแล้ว โลกก็ต้องเจอปัญหาอย่างแน่นอนเลยละ" คาสึกิกล่าวโดยที่ใช้ลูกอลแลนซ์ทิ้มใส่บลัดเครดอลจนพังและยิงลำแสงทะลุใส่พวกมันอีก 5 ตัวเข้าอย่างรวดเร็ว ทิเอเรียกล่าวพร้อมๆกับช่วยไกซ์และมิโรเตโอ้สอยพวกหุ่นมังกรที่พุ่งขึ้นจากพื้นไปด้วย "นั้นสิ ดวงจันทร์เองก็ใกล้โลกเต็มทีแล้ว"
"นี้แน่ะ" เมริสซ่าซัดกงจักรเข้าใส่แอร์โรไกอาร์คเข้า แต่กลับโดนชกดีดส่งกลับคืนจนทำให้เมรีสซ่าเซผงะไปอย่างจังๆ ในขณะที่คารอสซ่านั้น... "ไม่จริงน่า นี้พวกนายล้มพวกเราได้ไงกันนะ" โดนบูลทูซจับทอนฟาออกและชกเสยเข้าเต็มๆ
"แม้ว่าพวกนายจะไปเพิ่มพลังมามากแค่ไหน แต่เราเองไม่ยอมแพ้ให้กับคนที่ทำให้โลกนี้ถึงคราวหายนะไปได้หรอก" บูลทูซกล่าวและยิงแมกม่าแอชเบิร์นเนอร์เข้าใส่ซินออฟฟรายเดย์เข้า ในขณะที่เซนออฟแซทเทอเดย์เองก็โดนแมกนั่มบ็อกซ์ระดมยิงเข้าจนสะเทือนไปถึงเมรีสซ่าเช่นกัน "นี้แค่เบาะๆนะ เราไม่มีเจตนาจะทำร้ายเธอเลยด้วย"
"พวกผู้ใหญ่มักจะพูดเช่นนี้แหละ แต่ลับหลังกับทำร้ายเราอยู่แล้วแหละ" คารอสซ่ากล่าวและเรียกเมรีสซ่ามารวมร่างกันเพื่ออัดพี่น้องโอดิสเข้า แต่ทั้งคู่รู้แพทเทิร์นของสองพี่น้องเป็นอย่างดี เลยโต้ตอบด้วย "สกรัมเบิ้ลดริลแอทแทค" "อิมแพคไดรเวอร์" ทิ้มใส่หน้าของซินและเซนเข้าอย่างจังๆ
"56 57 58 59 60..." มิลด์นับจำนวนพวกโมบิลสูทที่โดนรุมยิงอย่างต่อเนื่อง บางตัวออกนอกกลุ่มและพยายามหนีไปด้านบน แต่เซ็ตสึนะและเกเนอร์เข้ามาขวางเอาไว้ ซึ่งก็สอยเทียเร็นพังไปตัวหนึ่ง แต่อีกตัวนั้น... "บ้าจริง มันออกนอกระยะยิงซะแล้วละ" ไลล์กล่าว
"ให้ฉันจัดการเองจะดีกว่าน่ะ เกเนอร์" ซินเธียเอาโดมิเนเตอร์ยืดส่วนแขนมาช่วยไว้ได้ทัน เกเนอร์บอก "มาช่วยเราไว้ละสินะ"
"อืมมมมม คุณเรจิน่าปล่อยตัวฉันเพราะเห็นว่า ฉันถูกท่านกิสมุนต์ ไม่สิ คุณพ่อหลอกใช้เท่านั้นเองแหละน่ะ" ซินเธียบอก และโจมตีใส่พวกหุ่นมังกรนั้นไปด้วยอย่างรวดเร็ว
ตัดมาที่ฝั่งพวกฮาวล์บ้าง ที่ตอนนี้...
"ดับเบิ้ลกัน ดับเบิ้ลไรเฟิ้ล" "ฟงดาวดัน" "ก็อดคอสมิคบอมเบอร์" "อุลตร้าแคนน่อนบีม" "ไทเกอร์บีมมมมมมม" "ก็อดฟินิชชชชชชชช" พวกโชริวจินถล่มพวกหุ่นมังกรที่โผล่ขึ้นมา ในขณะที่บางส่วนนั้นโจมตีใส่พวกหุ่นบลัดเครดอลเข้า ในขณะที่พวกฮาวล์ร่วมมือกับพวกฟูลออเรสจัดการกับฟาซาริน่าและมิฮาเอลเข้า
"หึๆๆๆๆ ไม่มีใครล้มฉันไปได้หรอก" ฟาซารีน่ารูดเสาไปมาในขณะที่ดาเลียออฟเวนเดย์ทิ้มกระบองและหมุนตัวเตะใส่ทูมมาส์คเกอร์และวาโคลเชลล่าเข้า ในขณะที่ฮาวล์ไรเซอร์และพีมาไนเซอร์โจมตีระยะไกลใส่มิฮาเอลที่ใช้ปืนดาบยิงโต้ตอบไปด้วย "ดูเหมือนว่า ที่วานพูดมาน่ะถูกเผงเลย เธอควรจะโดนสั่งสอนให้เข็ดหลาบเสียบ้างน่ะ"
"หึ พวกคุณปั่นหัวเวนดี้ให้ออกจากเอเวอร์กรีนเอง ผมคงไม่ให้อภัยพวกคุณได้หรอก" มิฮาเอลกล่าวและพุ่งเข้าโฉบใส่พีมาไนเซอร์และฮาวล์ไรเซอร์เข้า ฟรีซแนชบอก "เวนดี้ไม่ได้โดนปั่นหัวหรอก แต่เวนดี้น่ะเป็นห่วงพี่ชายอย่างเธอเองต่างหากละ และตอนนี้เราเองกำลังจะดึงเธอกลับมาด้วยน่ะ"
"ดึงกลับมาอย่างงั้นนะหรือ ทั้งๆที่เราสองคนมีอะไรกันและกันแล้วน่า อ่า..." ฟาซารีน่าพยายามพูดให้พวกเบรฟเซเวียร์เข้าใจความต้องการขึ้น โนเบรมาสได้ยินก็ถึงกับร้อง... "อี้วววววว อย่าบอกน่ะ ว่ามิฮาเอลเสร็จคุณแล้วละสิ อา ตายละ..."
"น่าอับอายอย่างมากเลยน่ะ" คัลพลาไมซ์บอกอย่างน่ารังเกียจ วาโคลเชลล่าบอก "เรื่องแบบนี้พูดต่อหน้าธารกำนัลแบบนี้ ได้ยังไงกันนะ"
"อา...ไม่ต้องประหลาดใจหรอก เพราะไง ฉันเองก็ชื่นชอบแบบนี้อยู่แล้วนิ" ฟาซาริน่าบอกและฟาดไม้ตะบองใส่พวกวาโคลเชลล่าที่เผลอตัวเข้า แต่... วาโคลเชลล่าและทูมมาสคเกอร์บล็อกเอาไว้ได้ทัน "อย่ามาเล่นทีเผลอกับพวกเราแบบนี้เป็นอันขาดเลยนะ" บัลโซนิคเคิ่ลกล่าว
"ขืนเป็นแบบนี้ เราไม่มีทางเข้าใกล้ชายกงเล็บแน่ๆแหละ หากเราผะวงหน้าห่วงหลังแบบนี้" อัลท์บอกเพราะในเวลานี้ พวกหุ่นของชายกงเล็บเริ่มมาถี่ขึ้นมากกว่าเดิมแล้ว เมติน่ากล่าว "ยูเรน่า ใช้แผนตรึงพวกนั้นเลยดีกว่า"
"เข้าใจแล้วละ ปืนใหญ่พลังคลื่นฮาโมนิค ล็อกเป้าตรงหน้าหุ่นยักษ์ตัวนั้นแล้วยิงโดยเร็วเลย" ยูเรน่าบอก เออไบนด์กล่าว "แต่หุ่นตัวนั้นมันมีสนามพลังที่แน่นหนามากเลยน่ะ"
"วางใจเถอะ เพราะแผนการนี้ไม่ได้คิดจะยิงหุ่นยักษ์แต่แรกแล้วนิ" ยูเรน่าให้เหตุผลแล้วอาร์คเคาน์ก็ยิงปืนใหญ่เข้าตรงกลางร่องกลมที่เบิร์ธเดย์อยู่ จนเกิดระเบิดอย่างหนักขึ้นมา "อาศัยการระเบิดที่พื้นทำให้เกิดคลื่นช็อกเข้าเล่นงานหุ่นทุกตัวอย่างรวดเร็วละสินะ" เบรล่ากล่าวและเดาแผนการได้ทั้งหมด
"ตอนนี้พวกหุ่นเหล่านั้นเกิดช็อคขึ้นมาแล้วละ เพราะว่าข้างใต้นี้มันมีพลังงานไฟฟ้าที่สามารถเสริมพลังให้พวกมันโจมตีได้อย่างรวดเร็วขึ้นกว่าปกติน่ะ" เกรทไฟร์เบิร์ดกล่าว ฟาซาริน่ากัดฟันกรอดๆขึ้น "หนอยยยยย คิดจะสยบพวกเราอย่างงั้นนะหรือ นี้แน่" แล้วก็ยิงลำแสงใส่ แต่ฮาวล์ไรเซอร์เอาโลห์น้ำแข็งมาบล็อกไว้ได้ทัน
"เอาไปเลย โกเกลบัสเตอร์" ฟูลออเรสเปิดฉากยิงใส่ฟาซาริน่าและมิฮาเอลให้กระโดดหลบขึ้น แต่มาเจอกับเกสเลอร์ที่โดดขึ้นสูงเพื่อใช้ท่า "ฟาทอลสแลชเชอร์คิก" เข้าอย่างรวดเร็ว จนแยกทั้งคู่ออกไปได้ทัน...
"แมกเนติกสปริงเกอร์" "แมทริกซ์โฮลดดดดดดดด์" ฟาซาริน่าโดนเมติน่าใช้พลังพายุตรึงร่างเอาไว้ ในขณะที่มิฮาเอลนั้นโดนฮัลเมล่าสร้างสนามพลังกักเอาไว้อีกที ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกันที่ ฮาวล์ไรเซอร์และพวกเอาธนูเหล็กเจาะเกราะออกมา "ได้เวลาพักสักกันยาวๆแล้วละ" โคจิบอก และทำการเล็งเป้าขึ้น
"นี้คิดจะยิงพี่ชายทิ้งอย่างงั้นนะหรือ" เวนดี้กล่าว คาร์เมนบอก "ใจเย็นๆเถอะ เพราะไง พวกเขาไม่ทำร้ายพี่ของเธอกันจริงๆหรอกนะ"
"ล็อกเป้าเรียบร้อยแล้วละ" ฮายาโตะกล่าว เบงเคยบอก "กระสุนพร้อม เตรียมยิงได้เลยพวก..."
"เอาละ ธนูเหล็กเจาะเกราะ ยิงได้" ฮาวล์ไรเซอร์บอกและยิงธนูเหล็กเจาะเกราะตรงดิ่งไปยังซาวดีเดออฟซันเดย์และดาเลียออฟเวนเดย์เข้า ซึ่งหัวธนูนั้นแยกออกเป็นกงเล็บสี่แฉกเข้าตรึงร่างออริจินัลเซเว่นเอาไว้ และอัดพลังไฟฟ้าขึ้นเสียด้วย "มิฮาเอล แล้วก็นักบินออริจินัลเซเว่น อยู่ตรงนี้ไปสัก 3 ชั่วโมงแล้วกัน หลังจากที่สหายของพวกนายสองคนจบเห่ด้วยมือของเราแล้ว ค่อยมาคิดบัญชีกันทีหลัง จำเอาไว้ด้วย" วานกล่าวประโยคเดิมๆ แล้วก็รีบตามเรย์ที่เอาวอลเคนแบบปรับปรุงเข้าไป เวนดี้ก็โล่งอกไปเปราะหนึ่งเข้า...
"ตรึงออริจินัลเซเว่นสำเร็จเรียบร้อยแล้วละคะ" โมนิก้ากล่าว รูริบอก "ตอนนี้แหละ โฟกัสไปที่หุ่นขนาดยักษ์ เป้าหมายคือ ตัดกำลังชายกงเล็บกุญแจเพื่อให้คุณวานและคุณเรย์เข้าไปจัดการให้จงได้"
"หึ ไอ้เวรนี้ ฉันต้องจัดการกับมันก่อนน่ะ" เรย์กล่าว วานบอก "เหอะ เท่าที่ได้ยินมาจากโจชัวร์นั้น แฟนนายก็ประสบกับชาตะกรรมเดียวกับแฟนของฉันเลยวะ"
"อะไรน่ะ พวกนั้นกำลังเข้าใกล้สหายอย่างงั้นนะหรือ" คารอสซ่ากล่าว เมื่อสมาชิกกลุ่มรายงานด่วนขึ้น เมรีสซ่าบอก "เราต้องรีบไปช่วยเสียแล้วละคะ"
"เด็กสองคนนั้นคิดจะหนีแล้วละ" ฮิกินซ์บอก เมื่อเห็นสองพี่น้องรีบหนีไปอย่างรวดเร็ว และทิ้งหุ่นเทียเร็นติดอาวุธหนักเพื่อไม่ให้ใครไล่ตามไปได้ทัน แต่พี่น้องโอดิส พี่น้องอิซามิที่ใช้การจัมป์มาขวางไว้ได้ทัน... "ยังไปไหนไม่ได้น่ะ พวกเธอเองควรจะโดนพวกเราจับกุมเสียบ้างน่ะ"
"ไม่มีวันหรอก พวกเรายอมตาย ดีกว่ากลับไปเป็นเหมือนเดิมอีกแล้วละ" คารอสซ่าบอก เมรีสซ่ากล่าว "อย่าให้พวกเราต้องมาใช้ความรุนแรงกับพวกคุณเลยดีกว่าคะ" แล้วก็เอาซินเซนเข้าปะทะขึ้น ซึ่งยูว์และอีโกะรวมพลังจักราเอ็กซ์เทนชั่นเป่าหุ่นรวมร่างจนกระเด็นขึ้น
"ย้ากกกกก ย้า......" สองพี่น้องผมเขียวดับเครื่องชนหมายจะจัดการกับพี่น้องอิซามิเข้า แต่พี่น้องโอดิสเข้ามาขวางพร้อมๆกับใช้อาวุธอย่าง "เกรย์เซอร์แคลกเกอร์" "ไลน์เนอร์สตอร์มมมมม"
"พรึบซูมมมมมมมมมมมมมมม ครี้งงงงงงงงงงงงงง ฟ้าววววววววววววววววววววว ตรึงตรึงตรึง ตรึง" พลังคลื่นไฟพุ่งเข้าเผาทั้งซินและเซนตามด้วยแช่แข็งเป็นน้ำแข็งจากนั้นก็โดนพลังคลื่นลมและแรงอัดกระแทกเข้าใส่อย่างจังๆ จนทำให้สองพี่น้องถึงกับสาหัสอย่างมาก "พี่คะ....." "เมริสซ่า...." และออริจินัลเซเว่นก็ระเบิดขึ้นอย่างจังๆเข้า...
"อภัยให้เราสองคนด้วยนะ ที่ต้องทำแบบนี้" แฟริลกล่าว บูลทูซบอก "อย่างน้อยก็พวกเธอจะได้ไม่ต้องทรมานกับความทุกข์แล้วละ"
"ใครบอกละ ว่าสองคนนั้นตายน่ะ" มิจิโอะกล่าว และชี้ไปที่จินบะของซาร่าที่มีคารอสซ่าอยู่ในมือ ส่วนโดมิเนเตอร์ของซินเธียนั้นแบกเอาเมริสซ่าออกมาอย่างเส้นยาแดงผ่าแปดเข้า เซ็ตสึนะบอก "ว่าแต่ กัปตันของเธอมีพลังที่สามารถเยียวยาพวกเขาทั้งสองบ้างมั้ยละ อย่างน้อยจะได้ช่วยพวกเขาจากฝันร้ายเสียทีน่ะ"
"ฉันรู้สึกว่า สองพี่น้องได้จากไปแล้วละ" ชายกงเล็บกล่าวและกวาดมือเข้าใส่พวกฮาวล์อย่างหนักหน่วง โดยที่พวกมาครอส นาเดซิโก้และอาร์คเคาน์รวมไปถึงพวกหุ่นผู้กล้าต่างก็ช่วยวานและเรย์โจมตีกันอย่างยกใ
หญ่ "ว่าแต่ทำไมพวกคุณถึงไม่ยอมรับความสุขจากข้าพเจ้าเสียเลยละ หือ....ของดีๆแบบนี้ ชนเผ่าอย่างพวกคุณก็อยากจะได้อยู่แล้วนิ"
"ขอบใจมากนะที่ขอ แต่เราไม่รับจากคนบ้าอย่างนายหรอก" แรมชอว์กล่าวโดยที่ฮาวล์ไรเซอร์หลบการโจมตีด้วยของเหลวดำจากตัวเบิร์ธเดย์ขึ้น ฮาวล์บอก "ตราบใดที่โลกยังไม่รอดพ้นจากเงื้อมมือของพวกเดมอนสตาร์ด เราเองจะไม่ยอมรับความสงบสุขจากการกระทำของคุณไปได้หรอกนะ ไคลอิ้ง"
"แต่วิธีของผมก็น่าจะลบพวกอสูรร้ายที่เป็นตัวปัญหาให้พวกคุณอยู่แล้วนิ ถึงพวกคุณไม่อยากได้ แต่ผมก็อยากจะให้..." ชายกงเล็บกล่าว ฮาวล์ได้ยินก็กัดฟันขึ้น "นี้ยังพูดไม่รู้เรื่องอีกหรือไงกันนะ"
"นายท่านฮาวล์คะ เปล่าประโยชน์ที่จะพูดกับคนที่เพื้ยนและสติไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ควบคุมตัวเองไม่ได้เลยนะคะ ต่อให้เกลี้ยกล่อมดีๆหรือตะคอกข่มขู่ เขาก็ไม่มีทางรับฟังได้หรอกคะ" ฟรีซแนชกล่าวโดยที่ฮาวล์โดดหลบหมัดยักษ์ขึ้น และฟันสวนจนนิ้วกลางได้แผลเข้า "จริงอย่างที่ว่าไว้ สิ่งที่คุยกับคนแบบนี้ มีแต่ดาบและอาวุธหนักนี้แหละ"
"ไอ้กงเล็บ แกคิดหรือว่า การทำแบบนี้มันจะทำให้ได้โลกอย่างที่แกต้องการน่ะ" บัลโซนิคเคิ่ลบอก คัลพลาไมซ์บอก "เพราะถึงไง พวกเดมอนสตาร์ดเองก็ต้องกวาดล้างพวกคุณอยู่แล้วนิ"
"งั้นหรือ แต่ต่อหน้าเบิร์ธเดย์ของข้าพเจ้านั้น พวกคุณยังทำอะไรผมไม่ได้เลย พวกอสูรร้ายของพวกคุณเองก็น่าจะได้ผลลัพธ์เหมือนๆกันน่ะ" ชายกงเล็บย้อน จนทูมมาส์คเกอร์กล่าว "...สงสัยว่าแกคงไม่เจอตัวพวกสมุนหรือพวกเดมอนสตาร์ดตัวเป็นๆอย่างงั้น หรือไม่ก็ นายเพี้ยนจนไม่รู้สึกหวาดกลัวแล้วละสิ" แล้วก็ยิงพายุอัดใส่หน้าเข้าเต็มๆ
"ไคลอิ้ง คราย คลู แผนการของคุณมันเลวร้ายมากๆ แต่ที่แย่กว่า ก็เห็นจะเป็นตัวคุณนี้แหละ ที่มีออร่าแปลกๆคลุมอยู่และแลดูน่ากลัวมากๆน่ะ" พีมาไนเซอร์กล่าว และหลบหลีกการชกลงที่พื้นของเบิร์จเดย์อย่างรวดเร็ว "ผมนะหรือ น่ากลัว ไม่เลยยยยย ผมเองรู้สึกดีต่างหากละ เพราะอีกไม่ช้า ผมเองจะได้เห็นทุกๆคนมีความสุขกันถ้วนๆหน้านี้แหละ แล้วพวกคุณก็จะเป็นกลุ่มต่อไปละน่ะ"
"ลุง ไอ้หมอนี้บ้าไปแล้วละ" มูนิลแซคกล่าว โดยที่พีมาไนเซอร์โดดหลบได้ทัน โยมูลคิสกล่าว "แถมอันตรายซะขนาดนี้ และคาดเดาอะไรไม่ออกซะแล้วละ ว่าบ้าหรือเพี้ยนกันแน่น่ะ"
"ถึงฉันไม่รู้หรอกนะ ว่านายรอดมาจากการเข่นฆ่าของผู้รอดชีวิตมาได้ไง แต่การมีตัวตนของนายและการกระทำที่แล้วๆมาจนถึงบัดนี้ ถือว่าเป็นอันตรายต่อโลกอย่างมากเลยน่ะ" พีมาไนเซอร์กล่าวและซัดลูกบอลไฟฟ้าขึ้น วาโคลเชลล่ากล่าวและบินหลบการจับตัวไว้ได้ว่า "คุณกำลังทำบาปอย่างใหญ่หลวงมากๆเลยนะคะ ลืมตาตื่นขึ้นมาหยุดยั้งสิ่งที่คุณทำอยู่จะดีกว่าเถอะคะ"
"ฉันมีสติอยู่ตลอดเวลาอยู่แล้ว และฉันเองก็กำลังจะปลดปล่อยทุกๆคนจากความสับสนทั้งปวงอยู่ ขอบใจมากน่ะสำหรับความเมตตาของเธอน่ะ" ชายกงเล็บกล่าว โนเบรมาสบอก "เออ คุณเวสมิสต์คะ วิเคราะห์ชายคนนี้ด้วยเรดาห์ความเร็วสูงแล้วได้อะไรมั้ยละคะ"
"ได้สิ ชีพจรโลหิต การเต้นหัวใจ ผิดจังหวะแต่ไม่ถึงกับเป็นอันตราย คลื่นสมองผิดปกติเดียวขึ้นเดียวลง เดียวดีเดียวร้าย คาดเดาอะไรไม่ได้ สรุปคือ เขาสูญเสียความสามารถในการแยกแยะผิดชอบชั่วดี เสียความสามารถในการควบคุมตัวเองทั้งกาย วาจา และใจ ไปโดยถาวร ในสภาพเช่นนี้ เขาเกินเยียวยาแล้วละ" เวสมิสต์บอก โนเบรมาสบอก "แบบนี้เขาก็ฆ่าคนโดยไม่รู้สึกเสียใจอย่างงั้นละสิ"
"ฉันไม่น่าแปลกใจแล้วละ ว่าทำไมคุณวานกับคุณเรย์อยากจะเอาชีวิตนัก เพราะคุณควบคุมตัวเองไม่ได้ไม่พอ ยังแยกแยะอะไรไม่ได้แบบนี้ แถมยังคิดจะเปลี่ยนโลกด้วยการทุ่มดวงจันทร์แบบนี้ แม้ว่าฉันจะรู้สึกเห็นใจ แต่ฉันเองก็รู้สึกเหมือนอย่างที่คุณวานและคุณเรย์คิดเสียแล้วละ" วาโคลเชียร์บอกพร้อมๆกับโดดหลบและยิงเลเซอร์ใส่ ชายกงเล็บบอก "แล้วยังคิดจะเข่นฆ่าข้าพเจ้าให้มันเปื้อนเลือดและมีบาปติดตัวไปอย่างงั้นนะหรือ"
"ฉันเองไม่คิดจะสังหารคนอย่างคุณหรอก ถึงลงมือไปก็ทำบาปไปเปล่าๆ เพราะไงคุณเองก็ต้องเจอกรรมตามสนองอยู่แล้วนิ" วาโคลเชียร์บอก โนเบรมาสกล่าว "นั้นสินะ คนแบบนี้ ไม่ต่างอะไรไปกว่าพวกอีเลกูลาร์หรอกนะ"
"ซันเดอร์แฟลชชชชชชชชช" "เฟลมมมมซอร์ดดดดด ชาร์จอัพพพพพพพพ" "จีเอ็กซ์บัสเตอรรรรรรร์" "เกรทโดรินเคน เพลงดาบผ่ามาร" "แม็กซ์แคนน่อน ชู้ตตตตตตตต" "โกลเด้นแอร์โรว ไฟนอลชู้ตตตตตต" "ไทรแองเกิ้ลคริสมาสบีมมมมมมมมมมม" "โกลเดี่ยนนนนนนพันชเชอรรรรร์" เหล่าหุ่นผู้กล้าเข้าปะทะใส่เบิร์ธเดย์ด้วยท่าไม้ตายอย่างหนักหน่วง ตามด้วยปืนใหญ่แรงโน้มถ่วงจากนาเดซิโก้ที่ยิงอัดใส่เบิร์ธเดย์เข้า แต่มันมีบาเรียกางต้านเอาไว้หนาแน่นมากๆ "เอานี้ไปเลย มาสแตงก์ดราโก้เบรซเซอรรรรร์" "เทมเพสต์สแมชเชอร์" "กราวิตี้ คลัสเตอร์" "โอเรก้าแฟลชเชอร์" แม้แต่ลำแสงจากพวกฟูลออเรสยิงถล่มใส่ก็ยังไม่อาจจะทะลุได้เลย
"มันมีบาเรียปิดกั้นแบบนี้ เราคงทำอะไรมันไม่ได้กันพอดีนะสิ" ออสม่ากล่าว แม้แต่ปืนพลังงานอานุภาพของวัลคัลลี่ลูซิเฟอร์ของเบรล่าเองก็ยิงไม่เข้าเช่นกัน เรย์บอก "คงมีแต่วิธีนี้เท่านั้นแหละ หลีกไปให้พ้นๆเลย" แล้วก็เรียกยานหัวสว่านขนาดใหญ่ขึ้นมา พร้อมๆกับดึงเอาปืนยาวออกมาด้วย
"คิดจะใช้ปืนลำแสงนี้ต่อกรกับฉันอย่างงั้นนะหรือ" ชายกงเล็บบอก เรย์กล่าวพร้อมๆกับทำการล็อกเป้าขึ้น แม้ว่าสภาพตาของเขาจะย้ำแย่เพราะได้รับบาดเจ็บมาก็ตาม "หึ แกเองคิดจะทำให้คนอื่นๆฝันไปกับแกด้วยนะ มันเป็นเรื่องที่งี่เง่ามากเลยน่ะ ฮืมมมมมม หนอยยยยย กรอดดดดดด"
"ทำไมยังไม่ยิงเสียทีละ" เกนที่มาสมทบกล่าวขึ้น โจชัวร์บอก "อาการบาดเจ็บของพี่ยังไม่หายดี และยังทำให้การมองเห็นเสื่อมลงไปด้วยนะครับ"
"หึ อย่าห่วงไปเลย เพราะฉันจะทำให้ฝันของมันล่มไปเองแหละ" เรย์กล่าวและเล็งเป้าเอาไว้พร้อมๆกับยิงใส่เบิร์ธเดย์เข้าอย่างจังๆ ซึ่งลำแสงจากปืนยาวก็ไม่อาจจะทำอันตรายเบิร์ธเดย์ไปได้ง่ายๆ "บอกแล้วไงละ ว่าไม่สามารถทำอันตรายกับฉันได้หรอกนะ คราวนี้แหละ ฉันจะทำให้ทุกๆคนฝันเหมือนกับฉันเลยละ"
"มันไม่แน่เสมอไปหรอกนะ" เรย์กล่าว ทันใดนั้นเอง นักวิจัยในฐานบอกไปว่า "แย่แล้วละครับ สหาย ระบบเชื่อมต่อของเบิร์ธเดย์ลดลงถึง 55 เปอร์เซนต์ ทำให้การนำดวงจันทร์ไม่สามารถเอาลงมาได้แล้วละครับ"
"จริงสิ เรย์ไม่ได้ยิงที่เบิร์ธเดย์ตรงๆหรอก แต่เป้าหมายจริงๆคือทำให้เบิร์ธเดย์เสียการควบคุมจนไม่สามารถดึงเอาพระจันทร์ลงมาได้ยังไงละ" ฮาวล์ไรเซอร์บอก รูริกล่าว "ถ้าอย่างงั้นแล้ว บางทีฉันอาจจะทำให้การดึงดวงจันทร์ลงมา ไม่เป็นผลก็ได้นะคะ" แล้วรูริก็ใช้ความสามารถเทพธิดาไฟฟ้าควบคุมระบบจากสถานีหลัก เพื่อทำให้เบิร์ธเดย์ทำสิ่งที่ตรงข้ามกันกับที่ชายกงเล็บทำอยู่นั้นก็คือ ทำให้ของเหลวสีดำส่งดวงจันทร์กลับเข้าที่เดิมขึ้น
"ได้ผล ดวงจันทร์กลับเข้าไปยังวงโคจรเรียบร้อยแล้วละ" เอโลลีนกล่าว เนโรบอก "เท่านี้ ไอ้กงเล็บบ้ามันเอาดวงจันทร์ลงมาไม่ได้แล้วละ"
"บังอาจมากนะ..." ชายกงเล็บกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบแต่แฝงด้วยความพยาบาทปนโกรธ เลยจับวอลเกนฟาดกับพื้นและเขวี้ยงไปกระแทกใส่ยานสว่านยักษ์จนพังเข้าจังๆ "ทำไมไม่เข้าใจกันบ้างเลยหรือไง ถึงความต้องการของฉันที่อยากจะให้โลกใบนี้สงบสุขเร็วๆน่ะ"
"สงบสุขด้วยวิธีบ้าๆนะสิ ไม่มีใครเขาอยากจะได้โลกที่แกสร้างขึ้นมาได้หรอก" แรมชอว์บอก เกสเลอร์ถาม "แล้วที่ผ่านมา แกฆ่าคนไปเท่าไหร่ แกคงไม่ได้นับ ไม่สิ สภาพนายไม่น่าจะแยแสอะไรได้เลยนิ แม้แต่ลูกชายของนายที่ตายไปแล้วนะ"
"ฉันไม่สนใจอะไรมาก เพราะถึงไง พวกเขาอยู่ด้วยกันกับฉันอยู่แล้วนิ แน่นอนว่า แฟนของเธอสองคนเองก็มาเคียงข้างกับฉันแล้วนิน่า" ชายกงเล็บบอก วานกล่าว "เปล่าเลย เอเลน่าไม่ได้อยู่กับนายมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว อย่ามาอ้างมั่วจะดีกว่าน่า ย้ากกกกกกกกก" แล้วก็เอาดันออฟเทิร์ซเดย์ออกมาฟาดฟันใส่เบิร์ธเดย์เข้าอย่างจังๆ แต่เบิร์ธเดย์ไม่เป็นอะไรเลย
"ทำไมถึงไม่ยอมรับในสิ่งที่ฉันต้องการด้วย คนอย่างนายมันเป็นพวกบ้าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ที่คิดมาขัดขวางแผนการของฉันอยู่ร่ำไปก็ตาม เหมือนกับ เหมือนกับเมื่อตอนนั้นเลย ทุกคนไม่ยอมฟังฉันเลยสักนิดหนึ่งน่ะ" ชายกงเล็บกล่าวโดยที่บีบอัดดันออฟเทิร์ซเดย์เอาไว้ แม้วานจะพยายามต่อต้าน แต่พละกำลังของเบิร์ธเดย์นั้นมากมายจนตราด้านหลังของวานเริ่มร้าวเข้า แล้วก็เขวี้ยงกระแทกกับพื้นเต็มๆแรงขึ้น จากนั้นก็ใช้ฝ่ามือทุบใส่ดันออฟเทิร์ซเดย์เข้าเต็มๆ
"วาน" "คุณวาน" "โฮ่ย วาน" "สัปเหร่อวาน" ทุกๆคนกล่าวด้วยความตกใจขึ้น ฟริซิล่าบอก "คุณวานแน่นิ่งไปแล้วนะ ไม่น่าเลย"
"หึ อีกเดียวเธอเองก็อาจจะฝันเหมือนกับฉันอยู่แล้วละนะ หึๆๆๆๆ ฮะๆๆๆๆๆๆ" ชายกงเล็บกล่าวขึ้น เรย์พยายามลุก แต่ก็โดนฟาซาริน่าและมิฮาเอลที่หลุดออกมาขัดขวางไว้ "สหายรีบจัดการเร็วๆเถอะคะ รีบดึงดวงจันทร์กลับมาที่เดิมเถอะคะ"
"ทำแบบนั้นไม่ได้แล้วละ เพราะว่า..." เหล่าสมุนของพวกกงเล็บถูกพวกเกเนอร์บุกเข้ายึดสถาบันควบคุมระบบเบิร์ธเดย์เอาไว้ ในขณะที่ทิเอเรียตัดระบบการเชื่อมโยงจากเบิร์ธเดย์กับสถาบันอย่างถาวรแล้ว ไกซ์และมีโรเตโอ้บอก "และพวกนายสองคนเองไม่มีสิทธิ์หลุดออกไปไหนเป็นอันขาด รู้ไว้เสียด้วยนะ" แล้วก็เข้าปะทะกับทั้งสองโดยเร็ว
"ตื่นสิ วาน ได้โปรดเถอะคะ ลุกขึ้นมาสิคะ ได้โปรด" เวนดี้พยายามติดต่อวาน แต่วานเองสติเริ่มใกล้จะดับลงแล้ว และตราที่อยู่ข้างในค็อกพิตดันออฟเทิร์ซเดย์แตกออกเข้า "นี้ฉันใกล้จะจบสิ้นแล้วหรือเนี้ย มาได้แค่นี้แล้วละสินะ ทุกๆคน เฮ้ออออ มองเห็นทุกคนที่เคยผ่านมากันทั้งนั้น ทั้งคาร์เมน ฟริซิล่า พวกลุงบ้าพลังทั้ง 4 เกนแล้วก็ออสม่า พวกเด็กๆทั้งหลาย หุ่นพาหนะประกอบร่างได้ แม้แต่ฮาวล์ คู่แข่งอีกคน แล้วก็เวนดี้ด้วย ต้องขอโทษจริงๆที่ไม่สามารถช่วยพี่ของเธอได้เลยน่ะ รวมไปถึง....เอเลน่า..." ภาพความทรงจำของวานเห็นถึงเอเลน่า แฟนของเขาที่ถูกชายกงเล็บกุญแจฆ่าตายไปเข้า "จริงสิ ฉันยังไม่ถึงเวลาจะไปพบเธอในเวลานี้เลยนิน่า ยังไม่ถึงเลย จนกว่า จนกว่า...ไอ้เลวนั้น..."
"วาน ลุกขึ้นมาสิเฟ้ย" ออสม่ากล่าว เกนบอก "นายยังตายตอนนี้ไม่ได้นะเฟ้ย นายยังไม่ได้ฆ่าไอ้เวรกงเล็บบ้านั้น แก้แค้นแทนแฟนของนายเลยนิ"
"พ่อหนุ่ม ตื่นขึ้นมาได้แล้วนะ ไม่ใช่เวลามานอนกลางวันเดียวนี้น่ะ" เนโร่บอกจนกาลอส สหายคนหนึ่งที่เอาแต่หลับตื่นขึ้น ฮาวล์บอก "นายอยู่มาเพื่ออะไร นายยังจำได้หรือเปล่าละหา วานแห่งรุ่งอรุณ ชายกงเล็บในเวลานี้มันไม่มีผิดสงอะไรอีกแล้ว ไม่ต้องกังวลอะไรมากแล้วละ รีบลุกขึ้นมาสิ"
"วาน ตื่นขึ้นมาได้แล้วละคะ" เวนดี้กล่าว จนวานได้สติขึ้นมา เพราะแรงเชียร์จากพองเพื่อนเบรฟสควอดอนซ์ทุกคน และยิ่งไปกว่านั้นก็คือ วัตถุสารสีดำหรือ G-ER นั้นได้ไหลเข้ามาในตัวดันขึ้น ซึ่งได้แปรสภาพของเหลวมาที่ดาบเข้า... "มะ ไม่จริงน่า ดันออฟเทิร์ซเดย์นั้น ปลดล็อกโอเวอร์โฟลวหรือกระนี้"
"ระบบที่สามารถควบคุมวัตถุสารสีดำจำนวนมากให้เป็นไปตามใจนึกละสินะ" มิฮาเอลบอก จนถูกมิลด์ช็อตไฟฟ้าเข้าที่แขนขวา ฟาซาริน่าที่พยายามเข้าไปช่วยก็โดนบูลทูซยิงลำแสงแช่แข็งดาเรียออฟเวนเดย์เอาไว้อย่า
งรวดเร็ว ในขณะที่วานนั้นใช้ดาบอาบวัตถุสารสีดำจนกลายเป็นคมดาบขนาดใหญ่เข้า "ดูซะให้เต็มตา ฉันเองก็มีดาบขนาดใหญ่ได้เช่นกันนะเฟ้ย"
"วัตถุสารสีดำนั้น เรืองแสงเป็นสีแดงแล้วละ" เกรทไฟร์เบิร์ดกล่าว ฮาวล์ไรเซอร์บอก "นี้นะหรือ พลังแท้จริงของดันออฟเทิร์ซเดย์ ไม่สิ พลังแท้จริงของวานรุ่งอรุณน่ะ"
"เอาละ ไอ้กงเล็บบ้า ตะกี้ทำไว้ซะแสบเกินไปแล้ว ขอชำระหนี้แค้นของฉันและเอเลน่าไว้กับแกแล้วกัน ว้ากกกกกกกกก" วานกล่าวและฟาดคมดาบขนาดใหญ่ฟาดใส่เบิร์ธเดย์อย่างจังๆ จนได้แผลและทะลุบาเรียได้อย่างเห็นได้ชัดเจน "สุดยอดนี้หรือพลังของวานน่ะ" ออสม่าบอก
"โฮ้ย พ่อหนุ่ม ให้เราช่วยพาเธอเข้าไปใกล้ไอ้บ้านี้เลยมั้ยละ" เนโรบอก คาลอสที่ตื่นขึ้นกล่าว "ตอนนี้เราได้เปิดระบบบุซโจเอนจิ้นเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ซึ่งนั้นจะมีพลังมากพอที่จะส่งเธอเข้าใกล้ได้ยังไงละ"
"ถ้ายังไงก็ฝากด้วยแล้วกันนะ" วานกล่าว ฮาวล์บอก "ถ้าไงให้เราช่วยอีกทีแล้วกันนะ ฟอสไดร์ฟชาร์จอัพ"
"ทริปเปิ้ล ครูเซเดอร์บีมมมมมมม" "ทรีนิตี้ แบนิชเชอร์แคนน่อน" ทูมมาส์คเกอร์และวาโคลเชลล่ายิงพลังคลื่นเข้าใส่แขนของเบิร์ธเดย์อย่างจังๆ ตามด้วย "แกรนด์ซอร์ดฟินิชเชอร์" "เดมอนบานส์แคลชเชอร์" การตัดแขนทั้งสองข้างของฮาวล์ไรเซอร์และพีมาไนเซอร์เข้า "ตอนนี้แหละ วาน"
"ไปเลยยยยยยยยยย" เนโรจัดการเขวี้ยงดันออฟเทิร์ซเดย์เข้าไปบนตัวเบิร์ธเดย์พร้อมๆกับฟาดฟันใส่ด้วยดาบอ
ย่างบ้าคลั้ง เรย์บอกพร้อมๆกับระดมยิงใส่เบิร์ธเดย์พร้อมๆกับบอกว่า "ไอ้กงเล็บนั้น เป็นของข้า อย่าคิดนะว่าจะได้ลงมือได้น่ะ"
"อ้าวววว ดันมาขัดขวางซะงั้นเลยนะ" เกนบ่นขึ้น ออสม่าถาม "เออ ฮาวล์ จะให้เรายิงกราดใส่หมอนั้นเลยมั้ยละ"
"ปล่อยไปเหอะ เพราะไง ไอ้กงเล็บนั้นมันควรจะโดนโจทก์ทั้งสองเอาคืนถึงชีวิตอยู่แล้วละ" ฮาวล์บอก ฟูลออเรสกล่าว "แต่ทั้งคู่เองก็มีความตั้งใจที่จะแก้แค้นให้กับคนรักอยู่แล้วนิ" เมื่อเห็นเบิร์ธเดย์ถูกยิงเข้าที่หน้า และถูกแทงลูกตาอย่างจังๆ
"เอาละ ได้เวลาที่แกจะต้องรับกรรมที่แกทำไว้กับ เอเลน่า/ชิโน่ะ กันแล้วละ" ทั้งวานและเรย์กล่าวอย่างพร้อมๆกันอย่างไม่ได้นัดหมายขึ้น แต่ชายกงเล็บบอกอย่างไม่แยแสไปว่า "หึๆๆๆๆ ฉันชอบนายจริงๆวะ วานคุง ฮะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ" เมื่อดาบของดันออฟเทิร์ซเดย์ฟันเข้าร่างของไคลอิ้ง คราย คลูเข้า และโดนกระสุนจากวอลเก้นระเบิดร่างอย่างจังๆ จนแขนกงเล็บกระเด็นออกไป ในจังหวะที่ดันออฟเทิร์ซเดย์โดดออกมาได้เข้า จนเบิร์ธเดย์ระเบิดขึ้นที่หน้าอย่างจังๆ
"เรียบร้อยแล้วละ นักบินควบคุมเบิร์ธเดย์ ชายกงเล็บกุญแจ ไม่รอดแล้วละ" เออไบนด์กล่าว อัลท์บอก "โดนเข้าในระยะประชิดแบบนี้ คงจะรอดกระมั่งน่ะ"
"สะ สหาย...." ฟาซาริน่ากล่าวด้วยความเศร้าใจขึ้น มิฮาเอลถึงกับตาค้างและรู้สึกเคียดแค้นอย่างมาก วานกล่าว "จบแล้วละสินะ ขอให้หลับสบายเถอะ เอเลน่า"
"ชิโนะ ทุกอย่างจบสิ้นแล้ว เท่านี้มันก็จากไปอย่างที่เธอต้องการแล้วละ" เรย์บอก และกล่าวกับโจชัวร์ไปว่า "พี่ขอโทษนายด้วยนะที่ไม่ฟังนายเตือน แต่ตอนนี้พี่เองก็ไม่มีอะไรค้างคาแล้วละ"
"ยินดีด้วยนะ วาน การแก้แค้นของนายได้รับการชำระแล้วละ" ฮาวล์บอก เกเนอร์กล่าว "คุณวานเองก็ไม่มีอะไรค้างคาแล้วละสิครับ"
"นั้นสินะ พอไอ้กงเล็บนั้นไม่อยู่ในโลกนี้ รู้สึกโล่งใจไม่น้อย แต่โลกใบนี้ยังไม่เรียบร้อยอย่างที่นายบอกเลยละสินะ" วานบอก ออสม่ากล่าว "ใช่ แต่พวกเราเองก็ต้องมาจัดการกับพวกอสูรร้ายละสินะ"
"เออ ยังดีใจเร็วเกินไปนะครับ เพราะว่า..." แนชเชอร์บอก เพราะว่าในซากของเบิร์ธเดย์นั้น "สะ สหาย นี้ท่านยังไม่ตายหรือเนี้ย" ฟาซาริน่ากล่าวด้วยความดีใจอย่างมาก
"วาน แน่ใจน่ะ ว่าแกกับไอ้เรย์ลงมือจัดการกับมันจริงๆน่ะ" เกนถาม พีมาไนเซอร์รู้สึกผิดปกติขึ้น... "...ดะ เดียวก่อนนะ ไอ้กงเล็บนั้น ไม่จริงน่า..."
"ไอ้กงเล็บบ้านั้นมีปัญหาอะไรอย่างงั้นนะหรือ คุณพ่อมด" วานถามด้วยความสงสัยขึ้น วาโคลเชลล่าบอก "ชายกงเล็บนั้น มีออร่าที่น่ากลัวเอามากๆแผดออกมาจากตัวนะคะ และที่แน่ๆ จิตของชายกงเล็บกุญแจที่มันผิดปกตินั้น ไม่ได้อยู่ในร่างแล้วนะคะ"
"ออร่านั้น มันแฝงไปด้วยความโหดร้ายอำมหิตอย่างมหาศาลขึ้น และที่สำคัญมันได้แอบแฝงอยู่ในกายของหมอนั้นมานานแล้วด้วยนะ" เกลคิสไทการ์สกล่าว ไบออสดราก้อนบอก "พลังแบบนี้ ใกล้เคียงกับเดมอนสตาร์ดแบบนี้เลยนิน่า"
"ใกล้เคียงกับเดมอนสตาร์ดอย่างงั้นนะหรือ" เกรทเอ็กซ์ไกเซอร์บอก ทูมมาสค์เกอร์กล่าว "ตกลงนิ ไอ้กงเล็บนั้นมันทำสัญญากับเดมอนสตาร์ดนะหรือ แต่มันทำกับใครกันน่ะ"
"ดูท่าว่า พวกแกเองคงอยากจะรู้ละสินะ ว่าสิ่งที่แอบแฝงในร่างของไอ้กงเล็บกุญแจนั้นเป็นอะไรน่ะ" วอลลูมลอร์ดโผล่มาพร้อมๆกับพวกสมุนขึ้น "วอลลูมลอร์ด นี้แกเองใช่มั้ยละที่ทำสัญญากับไอ้กงเล็บกุญแจน่ะ" ฮาวล์ไรเซอร์ถาม
"เหนือหัวนะ ไม่ได้ทำสัญญากับไอ้ไคลอิ้ง คลาย คลูหรอกน่ะ แต่คนที่ทำสัญญานั้นนะ...ทรงพลังกว่าเหนือหัวตั้ง 4-5 รุ่นด้วยกันน่ะ" พลาไซทรัสกล่าว เดนจิลฟินิกซ์บอก "ทรงพลังกว่านาย ถ้าเช่นนั้นแล้วก็คงจะเป็นเหนือหัวเดมอนสตาร์ดรุ่นก่อนหน้านายอย่างงั้นละสิ"
"แน่นอน ไคลอิ้ง คราย คลูน่ะ ความจริงแล้ว ไอ้หมอนี้ ได้ตายไปนานแล้วละ เพราะหลังจากที่ถูกตัดแขนขาดไปข้างหนึ่ง เขาก็ถูกเป่าเข้าที่หน้าผากอย่างจังๆ ต่อหน้าคนที่มันพยายามจะปกป้องจากพวกคนวิปริตพวกนั้น ซึ่งในเวลาต่อมา คนพวกนั้นถูกคนที่ทำสัญญากับไคลอิ้งนั้นดูดกลืนพลังงานชีวิตไปแล้วแหละ" วอลลูมลอร์ดกล่าว ฟาซาริน่าบอก "สะ สหาย ตายไปนานแล้วหรือ"
"แต่ก่อนที่หมอนี้จะถูกดูดพลังงานชีวิตไปนั้น เจ้าครายอิ้งมันร้องขอชีวิตให้ตัวเองอยู่ต่อไป ด้วยการทำสัญญาขอชีวิตกับคนๆนั้นขึ้น แต่นั้นก็เป็นสัญญาที่มันจะต้องกลายเป็นภาชนะให้กับคนที่มันทำสัญญาขึ้น ซึ่งหลังจากที่มันกลายเป็นภาชนะไปแล้ว มันก็ได้เห็นภาพอันน่ากลัวจากคนที่ทำสัญญาที่ได้ยืมร่างมันขึ้น จากเดิมที่จิตเสียสมดุลย์เพราะความหวาดกลัวแล้ว ก็ยิ่งทำให้คลุ้มคลั้งจนไม่สามารถควบคุมสติและจิตใจได้ จนกระทั่งมันมีสภาพอย่างที่เห็นนี้แหละ" วอลลูมลอร์ดบอก ฮาวล์ไรเซอร์กล่าว "ถ้าเช่นนั้น ชายกงเล็บกุญแจ ก็ไม่ต่างอะไรไปกว่าเหยื่อของพวกแกอย่างงั้นละสิ"
"อันที่จริง คนที่ทำสัญญาเองมันก็นิทราในจิตใต้สำนึกของชายกงเล็บอยู่แล้ว แต่จากการที่วานและเรย์ได้จัดการกับชายกงเล็บนั้นเข้า ภาชนะที่มันเสื่อมเพราะกาลเวลาผ่านไปนานนมก็ยิ่งแตกสลายเข้า ส่งผลทำให้คนที่ทำสัญญาตื่นขึ้นมาสมบูรณ์ยังไงละ" วอลลูมลอร์ดกล่าว อัลแลคทูไลซ์และบาสเซลคิทเอาลูกบอลพลังงานออกมา "และขอบใจพวกแกที่ทำลายพวกอริอันยิ่งใหญ่ลง พวกมันจึงกลายเป็นพลังเพื่อปลุกจ้าวเหนือหัวของพวกเราตื่นขึ้นมายังไงละ"
"หรือว่าแก...จะปลุก จ้าวเหนือหัว เดโมเนรอซาร์ด จอมมารผู้ก่อตั้งเดมอนสตาร์ดอย่างงั้นนะหรือ แต่มันก็สิ้นชีพไปแล้วเมื่อ 2 หมื่นปีแล้วนิ" พีมานัสบอก ชาร์บเบี่ยมกล่าว "ไม่เลย เพราะว่า ทื่ยืมร่างไอ้กงเล็บนั้นน่ะ มันคือเหลนของเดโมเนรอซาร์ด เดโมเนรอซาร์ดรุ่น 4 ยังไงล่ะ" แล้วพวกวอลลูมลอร์ดยิงลำแสงจากลูกบอลเข้าใส่ร่างของชายกงเล็บเข้า จนทำให้ร่างของชายกงเล็บนั้น...
"กุๆๆๆๆๆๆๆ อะๆๆๆๆๆๆๆ ฮะๆๆๆๆๆ เฮี้ยกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ว้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก" ชายกงเล็บกุญแจครายอิ้ง คราย คลูนั้นมีเขางอกออกมาจากข้างคอ แขนที่กุดแล้วมีแขนของอสูรร้ายสีน้ำเงินสลับเขียวแก่ออกมา ผิวหนังปริแตกเผยเกล็ดสีดำเมี่ยมขึ้น ใบหน้าอันชราและไร้เดียงสาแต่แฝงความวิปริตปริออกกลายเป็นหน้ายักษ์มารอันน่ากลัวขึ้น และได้ขยายร่างจนมีขนาดเท่ากับเบิร์ธเดย์ขึ้นมา "ไม่จริงน่า สหาย ถูกพวกมารร้ายครอบงำอย่างงั้นหรือเนี้ย"
"แน่นอน และการที่พวกแกคล้อยตามมันนั้น ก็เท่ากับว่า พวกแกได้มอบตัวเองให้กับพวกเราเป็นสมุนให้พวกเราใช้งานกันยังไงละ" แบล็คโนแวคบอก วอลลูมลอร์ดกล่าว "และข้าเองเป็นคนเก็บเหลนของจอมโหดรุ่นแรกนี้ไว้เองแหละ และส่งมันเข้าไปให้ไอ้กงเล็บทำสัญญายืมร่างเพื่อให้มันมีพลังมากพอที่จะอาละวาดได้นะ"
"นี้ก็เท่ากับว่า องค์กรของไอ้กงเล็บกุญแจนั้น พวกแกเองก็คุมมาแต่แรกแล้วละสิ" วานบอก วอลลูมลอร์ดกล่าว "ใช่ เพราะเรารู้ถึงการมีตัวตนของออริจินัล เซเว่น อาวุธสำหรับผู้พิทักษ์โลกใบนี้ หลังจากที่มิถุนายนวิปโยคเกิดขึ้นมาได้ 10 ปี พวกมนุษย์ก็ได้พัฒนาสร้างพวกนี้ขึ้นมา เพื่อแข่งกับเอโอเลีย ชูเฮนเบิร์คที่ดำเนินการก่อตั้งเซเรสเทิ่ลบีอิ้งอย่างลับๆเข้า เพราะไอ้พวกที่สร้างอาวุธเหล่านี้มันรู้ถึงการมีตัวตนของพวกเราขึ้นมา แต่น่าเสียดายที่ตอนนี้ นายทำลายมันพังไปเกือบหมดแล้วนะสิ"
"ดังนั้น คนที่ทำให้กลุ่มคนที่ครายอิ้งอยู่เป็นบ้านั้น ก็พวกแกอย่างงั้นละสิ" พีมาไนเซอร์บอก บาสเซลคิทบอก "ถูกต้อง เพราะฉันต้องการคนที่รอดชีวิตมาเพื่อให้เหลนผู้นี้ทำสัญญายืมร่างไว้ยังไงละ และด้วยที่ว่าครายอิ้งนั้นเป็นชายโรคจิตเอาแน่เอานอนอะไรไม่ได้ หลังจากที่รับรู้ว่าตัวเองโดนอสูรร้ายที่หวาดกลัวมานานเข้าสิง รอดตายมาดำเนินการนี้เข้า แต่สิ่งที่คาดไม่ถึงก็เห็นจะเป็นการทำให้มีอริอาฆาตแค้นสองคนที่เข้ามาเข่นฆ่าตัวเอง
นี้แหละ"
"เหอะๆๆๆๆๆๆๆๆ ฮะๆๆๆๆๆๆๆ ไอ้กงเล็บบ้านี้ มันไม่มีประโยชน์อะไรกับข้าแล้ว พวกแกทั้งหมดนี้จะต้องตายเพื่อสังเวยให้กับการจุติใหม่ของข้านี้แหละ" เดโมเนรอซาร์ดกล่าวขึ้น ยูเรน่าบอก "ไม่มีทางหรอก เพราะพวกเราจะขัดขวางการกระทำของคุณอีกยังไงละ"
"ที่แท้ออร่าแปลกๆที่คลุมร่างไอ้กงเล็บนั้น เป็นเหลนของเหนือหัวรุ่นแรกของเดมอนสตาร์ดที่ถูกโค่นลงไปแล้วเลยนะ" พีมานัสกล่าว มูนิลแซคบอก "แต่ถึงเป็นเหลน ก็มีพลังอันน่ากลัวกว่ารุ่นแรกที่เป็นโคตรพ่อเลยน่า"
"แต่จะปล่อยให้มันก่อเรื่องอีกไม่ได้แล้วละ" ฮาวล์บอก เอ็นกล่าว "เราจะต้องจัดการกับมารตัวเป้งนี้ให้พินาศสิ้นไปเลย"
"คิดจะกำจัดข้าอย่างงั้นนะหรือ ไอ้พวกมดปลวก" เดโมเนรอซาร์ดกล่าวและพ่นลำแสงขนาดใหญ่จากปากกวาดทำลายเกาะไปทั่ว แม้แต่สถาบันของพวกกงเล็บที่หลงเหลืออย่างจังๆ จนทำให้เกาะลุกเป็นไฟไปอย่างจังๆ "พลังรุนแรงมากจริงๆน่ะ"
"แต่ถึงไงเราก็ไม่ยอมแพ้ง่ายหรอก" บ็อบบี้กล่าวและยิงมาครอสแคนน่อนเข้า ซึ่งเดโมเนรอซาร์ดใช้มือเดียวกำกระสุนพลังเอาไว้พร้อมๆกับบีบกระจุยคามืออย่างจังๆ เกรทเอ็กซ์ไกเซอร์บอก "ถ้าอย่างงั้นก็เจอนี้หน่อยสิ เกตเซอร์เวยยย์ บีมมมมมมมม" "เกตเซอร์เวย์บลัสเตอร์" "ไปกันเลย ท่าฟอร์เมชั่นพิฆาต"
"ฮึยยยยยยยยย" เดโมเนรอซาร์ดใช้แขนสองข้างต้านพลังเอาไว้ และฟาดใส่พวกดาการ์นที่หมุนพลังแสงจนลงไปกองกับพื้นเข้า "จ๊อตซ์ไฟร์เยอร์ดราก้อน" "เบรฟแคนน่อน" "มิราเคิ่ลกาแลคติก้าบัสเตอร์" พวกไมท์ไกน์ เบรฟโปลิส และโกลดรันจัดการยิงถล่มใส่เดโมเนรอซาร์ดเข้าอย่างหนักหน่วง แต่ก็... ไม่เป็นอะไรเลย
"หึ พลังของพวกแกมีเท่านี้เองหรือไงกันนะ" เดโมเนรอซาร์ดกล่าวและปล่อยพลังคลื่นเล่นงานทุกคนอย่างจังๆ มาซาโตะบอก "พวกเราไม่มีทางยอมแพ้ง่ายๆหรอก เอาพลังคลื่นเร็ตสึเมย์โอนี้ไปเลย"
"วึมมมมมมมมมม คลืนนนนนนนนนนนนนนนนนนน" พลังคลื่นจากเกรทเซโอไรเมอร์เข้าเล่นงานใส่เดโมเนรอซาร์ดเข้า จนทำให้เหลนของเหนือหัวรุ่นแรกทรุดไปไม่น้อยเข้าเช่นกัน... "แบบนี้ไปได้สวยเลยน่ะ อีกนัดเดียวก็น่าจะ..."
"พลังของอาฮาโทดรากัสไม่มีทางทำอะไรข้าได้หรอก" เดโมเนรอซาร์ดกล่าวและฟื้นฟูตัวเองขึ้นอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็ปล่อยแสงมหากาฬจากดวงตา ซึ่งก็ต้านได้แม้แต่เจไกเซอร์อันทรงพลังของเกรทเซโอไรเมอร์เข้า ลาร์คและพวกเลยเข้าไปขัดขวางด้วย "ทริปเปิ้ล บัสเตอร์บีมมมมมมมมมมมมมม" จนทำให้เดโมเนรอซาร์ดแทบกระอักไปเช่นกัน
"อาวุธจากโลกอนาคตเองไม่อาจจะยับยั้งข้าได้เลยนะ แม้ว่าพวกแกจะมีอาวุธที่สามารถกวาดล้างสิ่งที่ลอร์ดรุ่นสี่แอบสร้างมาได้ก็ตามน่ะ" เดโมเนรอซาร์ดปล่อยพลังดวงตาจากฝ่ามืออัดใส่พวกลาร์ค โนโน่และโนริโกะอย่างรวดเร็ว ไกซ์บอก "งั้นก็เจอนี้หน่อยสิ เบสสตาร์ไลท์ เฟสติวัลแอทแทค" และใช้ท่าประสานอาวุธหนักจากพวกมิโรเตโอ้อัดใส่หน้าของเดโมเนรอซาร์ดเข้า
"ตอนนี้แหละ พวกเรา รีบบุกเข้าไปจัดการกับเดโมเนรอซาร์ดกันเถอะ" ฮาวล์ไรเซอร์บอก แล้วเขาก็พาทูมมาส์คเกอร์ พีมาไนเซอร์ วาโคลเชลล่า พาฟูลออเรส เมติน่า เกสเลอร์และฮัลเมล่าเข้าประจัญบานใส่เดโมเนรอซาร์ดอย่างรวดเร็วด้วย "ไฮปริซึมเบลด ไรซิ่งค์ มาสแตงค์ แฟลชชชชชชชชชช" "เพลงดาบสะท้านกาลเวลา คมเขี้ยวกางเขน โครโน ครอสบีซาร์สเบรคคคคคค" "โชว์เฮียคุจูเกคิเคน บีสต์วาเลอร์แคลช" "โชริกิโกเซย์เรียวดัน โมเมนตั่ม แกรนด์เบรค" ฟาดฟันใส่จากแนวทแยงเข้า ต่อด้วย... "แกรนด์ซอร์ดฟินิชเชอร์" "ทริปเปิ้ลสแมคเกอร์เบรค" "เดมอนบานส์แคลชเชอร์" "แกรนด์ครอสสตาร์ไลท์"
"เปรี้ยงงงงงงง ฉั้วะ เชร้งงงงง โครมมมมมมมมมม ฟ้าววววววว เชร้งงงงง เชร้งงงงงงงงง" เบรฟเซเวียร์เข้าปะทะใส่เดโมเนรอซาร์ดเข้าด้วยไม้ตายอย่างหนักๆขึ้น แต่ก็.... "บะ บ้าน่า นี้พลังของเราเอาชนะมันไม่ได้เลยหรือเนี้ย"
"หึๆๆๆๆ พวกมดปลวกจากต่างมิติ ถึงแกจะใช้จำนวนเข้าข่ม แต่ข้ามีพลังมหาศาลมากกว่าพวกแกหลายพันเท่าแบบนี้ พวกแกก็ไม่มีทางเอาชนะได้หรอก" เดโมเนรอซาร์ดระเบิดพลังเป่าพวกฮาวล์และพวกฟูลออเรสกระเด็นไปอย่างจังๆ จนทำให้พวกฮาวล์แยกร่างกันทั้งหมด "หนอยยยยย แก....." วานกล่าวและพยายามเอาดันออฟเทิร์ซเดย์เข้าไป แต่...
"ป่วยการเปล่าน่า การตายของครายอิ้งทำให้ข้ามองการโจมตีของแกออกหมดแล้ว แกไม่มีทางเอาชนะข้าได้หรอก" เดโมเนรอซาร์ดกล่าวและใช้ฝ่ามือรับคมดาบสีดำขึ้นพร้อมๆกับหักสะบั้นคามือ แล้วก็ปล่อยพลังคลื่นเล่นงานวานไปบ้าง จากนั้นก็ยิงเลเซอร์กวาดทุกคนที่อยู่รอบๆเข้า แม้แต่แองเจลันกับพวกเทมจินก็ยังโดนไปด้วย
"นะ หนอยยยย มันเก่งกาจขนาดนี้เลยหรือเนี้ย ไม่อยากจะเชื่อเลยนะ" อุลตร้าเรกเกอร์บอก เกสเลอร์กล่าว "ถ้าเรารวมพลังกันได้ละก็ บางทีก็น่าจะ..."
"ถ้าเป็นร่างจูเวลไนน์ละก็ บางทีก็น่าจะสามารถเอาชนะเหลนของจอมมารร้ายนั้นอยู่แล้วละ" ทูมมาส์คบอก แรมชอว์กล่าว "เออจริงสิ ถ้าขนาดในตำนาน ร่างจูเวลไนน์สามารถเอาชนะเหนือหัวเดมอนสตาร์ดได้แล้ว รับรองมันเสร็จแน่ๆ"
"เปล่าประโยชน์น่า ร่างจูเวลไนน์ไม่สามารถทัดเทียมกับจอมมารระดับนี้ได้หรอก" พีมานัสกล่าวตัดความหวังขึ้น จนพวกฮาวล์ถึงกับตะลึงไปบ้าง แล้วพวกเขาจะสามารถเอาชนะได้มั้ยนั้น...
ต่อช่วงที่ 3 ดีกว่า
ช่วงที่ 3 ตรือออออตึงตรืดดดดดดดดดดดด "ชรื้ดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ"
"นายบอกว่า ร่างจูเวลไนน์เองก็ไม่สามารถล้มจอมมารนี้อย่างงั้นนะหรือ" ฮาวล์บอก ฟรีซแนชกล่าว "แต่ ถ้าเราไม่สามารถใช้ร่างจูเวลไนน์ไปสู้กับมันแล้ว..."
"ถึงรวมได้ แต่กับเหลนของจอมมารรุ่นแรกที่ขึ้นชื่อว่า มีความร้ายกาจเหนือกว่าพวกวอลลูมลอร์ดถึง 10 กว่าเท่านั้น ถึงรวมร่างจูเวลไนน์ได้ ก็มีแต่แพ้อยู่ดี" พีมานัสกล่าว โนเบรมาสบอก "แล้วไม่มีวิธีไหนที่ดีกว่านี้แล้วหรือไงกันคะ ถ้าเรารวมร่างเป็นจูเวลไนน์ไปสู้กับมันไม่ได้น่ะ"
"อย่าว่าแต่ร่างรวมสามในหนึ่งเลย ขนาดเฮคเซอร์เอง คุณก็คิดว่าคงสู้ไม่ได้ละสินะ" บัลโซนิคเคิ่ลบอก คัลพลาไมซ์กล่าว "แม้แต่พลังจากบลัสต์ชิฟของพวกเราทีเดียวทั้งหมดก็ไม่อาจจะล้มได้นะสิ"
"โฮ่ย แล้วถ้าร่างจูเวลไนน์ไม่สามารถโค่นไอ้เวรนี้ได้ แล้วแกคิดว่ามีวิธีอื่นที่ดีกว่านี้แล้วหรือไงกันน่ะ" แรมชอว์บอก ทูมมาส์คกล่าว "หรือว่าแกเองคิดออกแล้วหรือ ว่าไอ้แหล่งพลังงานอันยิ่งใหญ่นั้นมันคืออะไรแล้วนะ"
"ฉันคิดออกตั้งแต่เช้าแล้ว ว่าไอ้แหล่งขุมพลังงานอันยิ่งใหญ่นั้นมันคืออะไร และไอ้สิ่งที่ฉันตามหามาจนเกือบจะทำให้นายแตกคอกับฉันมานั้น ก็เป็นกุญแจสำคัญแห่งชัยชนะของพวกเรา และเผลอๆอาจจะเป็นกุญแจสำคัญที่จะสามารถกอบกู้โลกใบนี้ พร้อมๆกับโค่นพวกเดมอนสตาร์ดแบบถอนรากถอนโคนไปเลยน่ะ" พีมานัสบอก วาโคลเชียร์ถาม "แล้วมันคืออะไรกันละคะ"
"เท่าที่จำมาจากศิลาจารึกที่ตกลงมาที่โลกของฉันเมื่อ 180 ปีก่อนได้ หากว่าร่างจูเวลไนน์ ซึ่งเป็นร่างรวมระดับสุดยอดมิอาจจะต่อกรกับทายาทที่หลงเหลือของจอมมารเดโมเนรอซาร์ดขึ้นมาแล้ว เมื่อนั้นแหละ ขุมพลังอันยิ่งใหญ่ที่ทรงพลังกว่าร่างรวมของจูเวลไนน์ในตำนานที่ใช้โค่นจอมมารเดโมเนรอซาร์ดรุ่นแรกได้นั้น จะถือกำเนิดใหม่อีกครั้ง และตอนนี้ พวกเราทั้งหมดก็ทำให้แหล่งพลังงานนั้นกลับมาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว" พีมานัสบอก ฮาวล์กล่าว "อย่าบอกน่ะ ว่าพวกเราก็..."
"มันถึงเวลาแล้วละ ฮาวล์ ทุกๆคน ได้เวลาที่พวกเราจะต้องสำแดงพลังในตำนานอันยิ่งใหญ่นั้นขึ้นมาอีกครั้งแล้ว กับสุดยอดแหล่งพลังอันยิ่งใหญ่ ไม่สิ นี้คือการรวมร่างระดับขั้นกว่าจูเวลไนน์ที่บรรพบุรุษของเราเมื่อ 3 หมื่นปี ปิดตายไปนานแล้ว นามของมันคือ โซดิแอค โชว์ไซเคียวจิเกนกัตไต โซดิแอคอาวาทาร์" พีมานัสบอก มูนิลแซคบอก "ซะ ซะ โซดิแอค มันคืออะไรน่ะ"
"หรือว่าจะเป็น สุดยอดเทวะแห่งโลกต่างมิติของพวกเราที่เป็นผู้กอบกู้ที่แท้จริง ซึ่งนามนั้นได้ถูกลืมเลือนเพื่อไม่ให้พวกมารร้ายหาหนทางขัดขวางได้นะ" โนเบรมาสบอก วาโคลเชียร์กล่าว "เทวะที่เป็นทั้งผู้สรรสร้างและทำลายล้างในตัวเดียวกัน ที่ได้หายไปจากความทรงจำของพวกเรามานมนานอย่างงั้นละสินะ"
"งั้น สิ่งที่นายตามหามาตลอดชีวิตนั้นก็ถูกเฮเลเทียปิดตายไปด้วยละสิ" ฮาวล์บอก พีมานัสกล่าว "ใช่ เพราะฉันเป็นคนหนึ่งที่รู้ถึงการมีตัวตนของร่างรวมโซดิแอค อันเกิดจากชนเผ่าต่างมิติทั้ง 12 ที่ได้รับพลังจากโซดิแอค ซึ่งได้แฝงเร้นอยู่ในกระจกเอเทอเนล มิลเลอร์ของเฮเลเทีย และเมื่อก่อนก็มีคนปลดปล่อยพลังทั้งสิบสองนั้นไปอยู่ในร่างที่พลังนั้นเลือกเอาไว้ยังไงละ จนกว่าจะมีศัตรูที่ทรงพลังกว่าปรากฎตัวขึ้น เมื่อนั้นแหละ พวกเราจะรวมร่างกันเป็นหนึ่งเดียวยังไงละ"
"มิน่าละ ว่าทำไมตอนที่เราเรืองแสงนั้น ก็เรืองแสงกันหมดทุกๆคนเลย ก็เพราะอย่างงี้ละสินะ" บัลโซนิคเคิ่ลบอก คัลพลาไมซ์บอก "ที่แท้ พวกเราเองก็ถูกเลือกโดยพลังแห่งโซดิแอค เพื่อใช้กอบกู้โลกไว้นี้เองน่ะ"
"แต่...พลังโซดิแอคนั้น มันก็ต้องมหาศาลเอามากๆเลยน่ะ" วาโคลเชียร์บอก โนเบรมาสกล่าว "บวกกับว่า พวกเรายังไม่รู้ว่าพลังมันจะขนาดไหนเลยนะสิ และไม่รู้ว่าพวกเราจะรับได้หรือเปล่าน่ะ"
"อย่าไปกลัวสิ ในเมื่อพวกเราทั้ง 12 นั้นมีพลังแห่งโซดิแอคอยู่ในตัวแล้ว ในเมื่อพวกเราผ่านทั้งการรวมร่างสามตน หกตนและเก้าตนไปแล้ว รวมทีเดียว 12 ก็น่าจะทำได้อยู่แล้วละ" ทูมมาส์คบอก แรมชอว์กล่าว "นั้นสินะ ถ้าเป็นพวกเราละก็ ระดับโซดิแอคก็ไม่น่าหนักหนาเลยนิ"
"เออ เวสมิสต์ พอจะคาดเดาได้มั้ย ว่าเราสามารถรวมร่างโซดิแอคได้น่ะ" ฟรีซแนชถาม เวสมิสต์บอก "ในทางเทคนิคนั้นบอกว่า ไม่ได้ แต่หากเราไม่กระทำเองแล้ว ก็ไม่มีทางรู้ผลกันพอดีนะครับ"
"แม้เราไม่รู้ว่าร่างโซดิแอคจะทรงพลังขนาดไหน แต่เราจะปล่อยให้จอมมารร้ายนั้นก่อเรื่องไปมากไม่ได้แล้วละ" มูนิลแซคบอก โยมูลคิสกล่าว "เสี่ยงเป็นเสี่ยง ลุยเป็นลุย จะหัวหรือก้อย ก็ต้องเสี่ยงแล้วละ พวกเราทุกคน"
"ฮาวล์...แล้วนายละ" พีมานัสถาม ฮาวล์บอก "...ฉันเข้าใจดีแล้วละ ว่า คำตอบที่นายหามาตลอดนั้นอยู่ในตัวพวกเราทั้งหมด แม้ว่ามันจะหนักหนาขนาดไหน แต่ฉันเอง ไม่สิ พวกเราจะปกป้องโลก เฮเลเทีย พวกมนุษย์ทุกๆคนแล้วก็พวกเราทุกๆคนไว้ด้วยนี้แหละ"
"เหอะๆ พวกแกคิดออกได้ แต่ก็ไม่มีทางเอาชนะข้าได้หรอก" เดโมเนรอซาร์ดกล่าวและยิงลำแสงใส่พวกเบรฟเซเวียร์เข้า แต่พวกเขาไม่เป็นอะไรเลย ฮาวล์บอก "เอาละ เบรฟเซเวียร์ทุกคน ได้เวลาแสดงพลังอันเป็นหนึ่งเดียวอันเป็นไพ่ตายแห่งชัยชนะของพวกเรากันแล้วละ" "โว้ววววววววว"
แล้วทั้งหมดก็พุ่งเข้าด้วยความเร็วสูงขึ้น จนร่างของพวกฮาวล์ทั้งหมด 12 ตนเรืองแสงขึ้นมา ยูเรน่ากล่าว "หรือว่าพวกเขาจะ...รวมร่างทีเดียวกันหมดน่ะ" เมื่อได้ยินเสียงฮาวล์และพวกบอกไปว่า "โชวไซเคียวจิเกนกัตไต โซดิแอคอาวาทาร์"
(เปิดเพลง G12 Checker Flag)
ฮาว์ลรัสเซิ่ลกระโดดขึ้นไปพร้อมๆกับทุกคนที่ทำการเปลี่ยนสภาพร่างขึ้น แรมชอว์กับฟรีซแนชเป็นส่วนแขน บัลโซนิคเคิ่ลและคัลพลาไมซ์เป็นส่วนปีก โดยที่ทูมมาส์คทำหน้าที่เป็นส่วนท้อง วาโคลเชียร์เป็นส่วนแบ็คแพ็คด้านหลัง เวสมิสต์และโนเบรมาสเป็นส่วนปืนบนหัวไหล่ พีมานัสเป็นส่วนเอวและต้นขา ให้มูนิลแซคและโยมูลคิสเป็นส่วนขาทั้งสองข้างขึ้น โลห์ของฮาวล์เข้าประกอบกับส่วนลำตัวของฮาวล์เข้า ซึ่งได้ประกอบกับทุกๆคนทั้ง 11 จนเป็นไดเมนเชี่ยนที่มีพลังของแองเจลอสและเดียโบลอสรวมกัน แผ่นดิสก์หน้ากากหมุนอย่างรวดเร็วจนหน้ากากโซดิแอค หน้ากากเทวะต่างมิติเข้าสวมหน้าของฮาวล์ขึ้น และกางเขาออก "จุติอันยิ่งใหญ่ สุดยอดเทวะต่างมิติ ไดเมนเชี่ยน โซดิแอคคคคคคคค!!!!!!!!"(เปรี้ยงงงงงงงงงงงงงง)
เมื่อจิตใจและร่างกายของเหล่านักรบต่างมิติทั้ง 12 รวมกันเป็นหนึ่งเดียว บังเกิดสุดยอดเทวะอันยิ่งใหญ่ ผู้มีพลังเหนือเทพเหนือมาร สร้างสรรค์และทำลายในตัวเดียวกัน เหนือกว่าเฮคเซอร์ขั้นกว่าจูเวลไนน์ นามนั้นคือ โซดิแอค ไดเมนเชี่ยน โซดิแอค ประโยคที่พีมานัสอ่านได้ปรากฎขึ้นอย่างชัดเจน
"นี้นะหรือ ร่างรวมระดับสุดยอดกว่าจูเวลไนน์ของพวกเบรฟเซเวียร์น่ะ" เกรทดาการ์นจีเอ็กซ์กล่าว มาซาโตะบอก "สุดยอด พลังอันยิ่งใหญ่ที่คุณพีมานัสก็คือร่างเทวะของพวกคุณฮาวล์รวมกันทั้งหมดเลยหรือเนี้ย"
"นี้นะหรือ ร่างรวมโซดิแอคน่ะ" ไบออสดราก้อนกล่าว เดนจิลฟินิกซ์บอก "ทรงพลังอย่างมากขนาดนี้ พวกฮาวล์ข้ามขั้นล้ำขีดจำกัดของตัวเองไปแล้วละ"
"โว้วว นี้สินะ โซดิแอค แหล่งพลังอันยิ่งใหญ่ที่นายตามหามาตั้งนานน่ะ" ฮาวล์บอก วาโคลเชียร์บอก "พวกเรารู้สึกได้ถึงพลังที่เกิดจากพลังโซดิแอคที่แฝงมากับร่างพวกเรา ที่ตอนนี้รวมกันเป็นหนึ่งเดียวแล้วละคะ"
"สุดยอด ถ้าเป็นแบบนี้ ก็น่าจะเอาชนะเดโมเนรอซาร์ดได้ละสิ" ทูมมาส์คบอก พีมานัสกล่าวขัดขึ้น "แต่ขอเตือนอะไรนิดหนึ่งน่ะ พวก...ร่างรวมโซดิแอคนั้นมีพลังมหาศาลมากก็จริง แต่พวกเราทั้ง 12 เองก็คงจะรับพลังอันมากมายนี้ไม่ค่อยนานสักเท่าไหร่หรอกนะ และอยู่ในร่างนี้ได้แค่ 15 นาทีเท่านั้นเองน่ะ"
"อย่าห่วงไปเลยครับ เพราะผมเอง ไม่สิ พวกเราทุกคนรู้ดีว่า จะทำอะไรกับเหลนจอมมารโฉดได้นะครับ" เวสมิสต์บอก ฮาวล์กล่าว "อย่าเสียเวลาเลย แอทแทคเลยดีกว่า...." "โอ๊ซซซซซ"
"พวกแกรวมร่างโซดิแอคได้ แต่ข้าเองก็สามารถโค่นแกได้เช่นกันแหละ" เดโมเนรอซาร์ดปล่อยพลังเข้าสาดใส่ไดเมนเชี่ยนโซดิแอคเข้าอย่างต่อเนื่อง แต่สุดยอดเทวะต่างมิติเองก็ก้าวเท้าเข้ามาอย่างไม่กลัวเกรงอะไรเลย "หนอยยยยยยยย แกร่งมากใช่มั้ย เอานี้ไปเลย ย้ากกกกกกกก นี้แน่ๆๆๆๆ" แล้วเหลนจอมมารร้ายเข้าปะทะใส่ไดเมนเชี่ยนโซดิแอคเข้า แต่ก็แค่สิวๆเท่านั้น
"เล่นกันพอแค่นี้แหละ" ฟรีซแนชกล่าวเมื่อไดเมนเชี่ยนโซดิแอคใช้มือซ้ายจับหมัดของเดโมเนรอซาร์ดเอาไว้พร้อมๆกับแช่แข็งขึ้น แล้วก็ชกเสยด้วยหมัดขวา "โซดิแอคพันซ์" ตามด้วยชกหมัดซ้ายเข้าจนลงไปกระแทกกลางหลุมของเบิร์ธเดย์จนพังขึ้น
"ย้ากกกกกก โซดิแอคคิกกกกกกกกกกก" มูนิลแซคและโยมูลคิสตะโกนพร้อมๆกัน เมื่อไดเมนเชี่ยนโซดิแอคกระโดดถีบขาคู่เสยอัดร่างเดโมเนรอซาร์ดเข้าอย่างจังๆ ตามด้วย "ฟลายอิ้งไฮท์ โซดิแอคครอสสแมชชชชชช" ท่าพุ่งโฉบเหินหาวเข้าใส่เดโมเนรอซาร์ดเข้าอย่างต่อเนื่อง และกลายสภาพเป็นนกเพลิงขนาดใหญ่พุ่งอัดใส่เหลนจอมมารร้ายไปด้วย
"ถึงแกจะมีแรง แต่พลังยิงลำแสงของข้า น่าจะล้มแกได้อยู่แล้วละ" เดโมเนรอซาร์ดปล่อยพลังมหาศาลจากดวงตาที่ท้องเข้า "ทเวลฟ์การ์ดฟอส" ไดเมนเชี่ยนสร้างกำแพงทั้ง 12 ด่านต้านพลังของเดโมเนรอซาร์ดเข้าอย่างต่อเนื่อง จนพลังลดลงตรงหน้ากำแพงปราการอันที่สิบสองเข้าพอดี
"โทเทมทริปเปิ้ลช็อต ดับเบิ้ลเทอเรทกันเนอร์ เล็คอาร์มวิงค์ชู้ตเตอร์ คาลิเบอร์เทียร์ กระบวนท่ายิงทั้งหมด ออลช็อตบาร์เรจ" ไดเมนเชี่ยนโซดิแอคยิงอาวุธเข้าเล่นงานใส่เดโมเนรอซาร์ดเข้าจนทำให้เหลนจอมมารสาหัสอย่างมาก "ตอนนี้แหละ ไดเมนเชี่ยน จัดการมันเลย" ทุกคนในเบรฟสควอดอนซ์กล่าวพร้อมๆกัน
"ได้เลยออลบลัสต์ชิฟ อัลติเมทเอ็กซีดชาร์จ โซดิแอคฟอสไดร์ฟ" "ชรื้ดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆชรื้ดๆๆๆๆๆๆๆๆชรื้ดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ" แผ่นดิสก์ทั้งสิบสองหมุนจนเกิดพลังงานมหาศาลขึ้นมาทำให้ไดเมนเชี่ยนโซดิแอคเรืองแสงขึ้น "โซดิแอค บลัสเตอร์ โฟร์ช็อตสแมชเชอร์ ไฟร์เยอรรรรรรรร์" แล้วก็ยิงพลังเป็นรูปฮาวล์ไรเซอร์ถือดาบ ทูมมาส์คเกอร์ พีมาไนเซอร์และวาโคลเชลล่ากระโจนมาโจมตีเดโมเนรอซาร์ดอย่างต่อเนื่องเข้า
"เชร้งงงงงงงงงงงงง ฉั้วะ เชร้งงงงงงง ฉับบบบบบบบบบ" ร่างออร่าของฮาวล์ไรเซอร์ฟันดาบพาราดิลขนาดยาว ตามด้วยเมลติ้งชิลด์เบลดของทูมมาส์คเกอร์ สปินเนลดริลเอจจ์ของพีมาไนเซอร์และคาตาพาริสต้า สไลเซอร์ของวาโคลเชลล่าเข้า จนทำให้เดโมเนรอซาร์ดถึงกับกระอักอย่างมาก "ปิดฉากกันแค่นี้แหละ ไฟนอลสแมชเบรคเกอร์" แล้วไดเมนเชี่ยนโซดิแอคก็พุ่งตัวกลายเป็นลูกบอลพลังงานขนาดใหญ่ทะลุร่างของเดโมเนรอซาร์ดรุ่นเหลนอย่างจังๆ "บะ บ้าน่า....นี้ข้า เหลนของจอมมารเดมอนสตาร์ดรุ่นแรก ที่คิดว่าทรงพลังกว่าพวกไดเมนฟรอนเทียร์ ทำไมข้าต้องประสบกับความพ่ายแพ้เหมือนกับรุ่นพ่อ รุ่นลูก และรุ่นหลานด้วยวะ อ้ากกกกกกกกกกก" สิ้นคำ เดโมเนรอซาร์ดก็ลงไประเบิดแหลกเหลว เป็นอันจบสิ้นเชื้อสายของจอมมารรุ่นแรกของเดมอนสตาร์ดอย่างสมบูรณ์แล้ว
"เท่านี้ ก็เป็นอันจบภารกิจกันละ..." พวกฮาวล์กล่าวพร้อมๆกัน ไดเมนเชี่ยนโซดิแอคได้กอบกู้โลกจากภัยคุกคามของครายอิ้ง คราย คูล และเดโมเนรอซาร์ดเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
และเมื่อปราศจากการควบคุมของเบิร์ธเดย์ รวมไปถึงพวกพ้องที่เหลือของกลุ่มกงเล็บนั้น เว้นแต่ฟาซาริน่าและมิฮาเอลที่รอดตายไม่ได้นั้น แม้ว่าทั้งคู่จะรู้ตัวว่า ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของพวกเดมอนสตาร์ดไปแล้ว "ไม่นึกเลย ว่าสหายจะทำสัญญากับพวกอสูรร้ายนั้น เพื่อแลกชีวิตที่ดำรงมาจนถึงบัดนี้ได้ และแถมยังหลอกพี่ให้คล้อยตามไปด้วยน่ะ" มิฮาเอลบอก
"แต่พี่เองก็ดีแล้วนิคะ เพราะอย่างน้อย พี่เองก็รู้ตัวว่าพี่เดินทางผิดจริงๆน่ะ" เวนดี้กล่าว มิฮาเอลบอก "พี่ผิดเองที่คิดอย่างงั้น และเป็นต้นเหตุจริงๆที่ทำให้เธอต้องติดตามพวกเบรฟสควอดอนซ์มาจนถึงบัดนี้ ว่าแต่ ปืนของพี่ที่ยังเหลือกระสุนนัดหนึ่งยังอยู่หรือเปล่าละ"
"อยู่สิคะ และหนูเองก็กะจะคืนให้พี่จริงๆนะคะ" เวนดี้กล่าว มิฮาเอลก็รีบคว้ามาเพื่อเอาปืนมาจ่อขมับตัวเองเข้า "เฮ้ ไอ้หนู คิดจะตายอย่างงั้นนะหรือ" ดัมป์สันกล่าว
"ผมจะอยู่ไปเพื่ออะไรกันละ ในเมื่อ สหายนั้น น่าสงสารออกแบบนี้ แล้วพี่เองไม่อาจจะปกป้องเขาได้เลย แม้แต่วินาทีแรกที่รู้ว่าเขาถูกครอบงำจนกลายเป็นสภาพเช่นนี้ได้น่ะ" มิฮาเอลกล่าว เกเนอร์บอก "แต่นายเองไม่ควรจะมาตายตอนนี้ เพื่อคนแบบนั้นเลยนิน่า"
"นายเองทำให้เวนดี้เป็นห่วงมากก็จริง แต่นายกำลังทำให้เธอเสียใจเพราะเห็นพี่ชายที่ไม่เอาไหนอย่างนายมาตายด้วยวิธีโง่ๆเลย
หรือไงกันนะ" เซ็ตสึนะต่อว่าเข้า อัลท์บอก "นายน่ะไม่ผิดหรอกน่ะ แค่นายถูกนายกงเล็บอะไรนั้นหลอกใช้ก็เท่านั้นเอง และถึงนายจะตายไป แน่ใจหรือว่าความผิดที่นายร่วมกันก่อจะหายไปจริงน่ะ"
"พี่คะ หนูรู้ดีนะคะ ว่าพี่เองเสียใจมากๆ แต่พี่ก็มีโอกาสให้แก้ตัวได้เลยนิ หากว่าพี่ยังมีชีวิตอยู่ต่อไปได้นะคะ" เวนดี้กล่าวและกอดมิฮาเอลด้วยความเป็นห่วงอย่างมาก จนทำให้มิฮาเอลคิดได้จึงวางปืนทิ้งเอาไว้ ภาพของสองพี่น้องที่ได้กลับมานั้น เบรล่าเห็นแล้วรู้สึกปวดหัวไปไม่น้อยเลยทีเดียว อาเด็ตถามถึงฟาซาริน่าขึ้น "แล้วจะให้เอาไงกับแม่คนนี้ดีละ"
"อืมมม คุมตัวเอาไว้ก่อนดีกว่า เพราะไง เธอก็ไม่มีชายกงเล็บนั้นเป็นที่พึ่งอยู่แล้ว ถ้ายังไงก็ช่วยดูอย่าให้เธอลงมือฆ่าตัวตายจะดีกว่าน่ะ" ฟูลออเรสกล่าว เอ็กซ์ไกเซอร์บอก "เพราะไง เราก็สามารถกู้ออริจินัลเซเว่นได้ 3 ตัวแล้วละนะ"
ในห้องพยาบาล พวกฮาวล์ถูกพาตัวมารักษาอีกเช่นเคย หลังจากที่แยกร่างจากไดเมนเชี่ยนโซดิแอคเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
"รู้สึกว่าพวกนายจะซ่าและบ้าบิ่นเกินไปหน่อยนะ" ออสม่ากล่าว คาโทริบอก "แต่ใครจะไปนึกละว่า ร่างโซดิแอคจะทำให้พวกคุณโทรมมากขนาดนี้เลยน่ะ"
"นั้นสิ ขนาดซุปเปอร์ไฟร์เยอร์ดากุออนก็ทำผมเกือบอ่วมแล้วน่า ยังดีที่พวกคุณไม่เป็นอะไรมากเลยนะ" เอ็นกล่าว เอโลลีนบอก "แต่พวกคุณก็ต้องพักยาวกันเลยนะคะ กว่าโครงสร้างทางร่างกายของพวกคุณจะฟื้นตัวกลับมาเป็นดั่งเดิมได้น่ะ"
"สงสัยว่า พวกเราจะมาอีหรอบเดิมเหมือนกับพวกเซ็ตสึนะซะแล้วละน่า" บัลโซนิคเคิ่ลบอก เอียนกล่าว "หมายถึงเปิดเผยความสามารถใหม่ๆให้ศัตรูเห็นอย่างงั้นละสิ"
"ถูกแล้วละ ลุง การรวมร่างระดับโซดิแอคที่บรรพบุรุษของเราปิดเป็นความลับให้หายไปกับเงามืดนั้น พวกมันรับรู้เป็นที่เรียบร้อยแล้วแหละ" โยมูลคิสบอก ยูเรน่ากล่าว "ถ้าเป็นเช่นนั้นแล้ว เราก็ไม่สามารถต่อกรกับพวกมันได้ละสิคะ"
"อย่าตกใจไปเลยน่ะ ยูเรน่าจัง เพราะไม่ว่าเดมอนสตาร์ดจะมาไม้ไหน ในเวลานี้พวกเราน่าจะรับมือได้อยู่แล้วละ" ฟรีซแนชบอก วาโคลเชียร์กล่าว "แต่โลกในเวลานี้ ยังมีขั้วอำนาจที่หนักหนาตั้ง 3 กลุ่มที่ยังหลงเหลือ นอกจากพวกเดมอนสตาร์ดนะคะ"
"หมายถึง พวกอินโนเวเตอร์ เอลอว์ แล้วก็ เฟสทูมอย่างงั้นละสินะ" เมติน่าบอก อีธานกล่าว "และอาจจะรวมพวกวาจูล่าเข้าไปด้วย เท่ากับว่า พวกเดมอนสตาร์ดเองก็มีช่องทางให้ก่อการร้ายได้ถึง 3-4 ทางด้วยกันนะครับ"
"รวมพวกเกนชูแล้วก็โซล 11 ที่พวกเดมอนสตาร์ดนำกลับมาด้วยน่ะ" ไกกล่าว ฮาวล์บอก "อืมมมมม แม้ว่าพวกเราจะสามารถโค่นเหลนของจอมมารรุ่นแรกไปได้ แต่นี้ มันแค่จุดเริ่มต้นของการต่อสู้ครั้งสำคัญของพวกเราที่กำลังจะมาถึงในไม่ช้านี้แหละ"
"ตอนนี้ ผบ.โคชิกิได้แจ้งให้คนทั่วโลกทราบถึงการคลี่คลายสถานการณ์เป็นที่เรียบร้อยแล้วนะคะ แต่ท่าทีของสหประชาชาติจะคิดยังไง ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่งที่เรายังกังวลอยู่ไม่น้อยนะคะ" ยูเรน่าบอก เวสมิสต์บอก "รวมไปถึง แผนการของเกรซด้วย ผมคิดว่าความสามารถของพวกเราน่าจะถูกเกรซล้วงลูกผ่านสายตาของเบรล่าอย่างไม่ต้องสงสัยเลยนะครับ"
"แต่คงทำอะไรไม่ได้แน่ๆ เพราะมาครอสแกแลคซี่อยู่กันคนละช่วงเวลาไกลลิบโลดซะขนาดนั้นน่ะ" ทูมมาส์คบอก โนเบรมาสกล่าว "แต่แบล็คโนแวคมันข้ามผ่านมาช่วงเวลานี้ได้แบบนี้ มันน่าสงสัยอยู่นะคะ ว่าพวกเดมอนสตาร์ดกำลังจะทำอะไรกันแน่น่ะ"
"เอ... ฉันคิดว่า แผนของพวกมัน คงจะเป็นอื่นไปไม่ได้แล้วละ นอกเสียจาก...." พีมานัสบอกต่อทุกๆคน โดยที่เบรล่าเองแอบฟังมาด้วย
พวกเดมอนสตาร์ดกำลังจะวางแผนอะไรที่เลวร้ายกว่านี้ยังไงนั้น แล้วกลุ่มอินโนเวเตอร์ เอลอว์และเฟสทูมกำลังจะเคลื่อนไหวยังไงนั้น ต้อง...
ติดตามตอนต่อไป ในภารกิจที่ 51 การกลับมาของกลุ่มชั่วร้ายของอาร์คเคาน์ พาเหรดของอธรรมน่าสะพรึงกลัว
ตอนหน้า วอลลูมลอร์ดคิดการก่อกวนครั้งใหญ่ ดึงพวกศัตรูที่พวกฟูลออเรสเคยปะทะและโค่นล้มมาให้กลับมาสร้างความหวาดกลัวอีกครั้ง ซึ่งด้วยพลังที่วอลลูมลอร์ดได้จากการตายของพวกแบล็คโนวาซ โอบอสและเหลนจอมมารรวมกัน แม้แต่พวกฟูลออเรสและเบสสตาร์ไลท์เองยังสู้ไม่ได้แบบนี้ พวกเขาจะเอาชนะศัตรูเก่า โดยที่พวกเบรฟเซเวียร์ยังติดพันอยู่ได้หรือไม่
