Super Robot Taisen Z-OG ตอนที่ 34
posted on 23 Jan 2012 13:03 by vectorraid in SRW-Z-OGความเดิมจากตอนที่แล้ว มีเหตุการณ์สำคัญสามเหตุการณ์ด้วยกัน...
เหตุการณ์แรก คาสึมะและมิฮิโระ อาร์ดีกัน ถูกแอพพลีแกนท์จับกุมตัวไว้ แต่ด้วยความช่วยเหลือทางอ้อมของเรกิวเล็ทในการเปิดทางให้พวกเมคูเลี่ยมทั้ง หก ลอบเข้ามาในฐานทัพจนสามารถช่วยเหลือสองพี่น้อง และได้เรกิวเล็ทและอาเรียติดตามมาด้วยกัน โดยที่เรกิวเล็ทนำพาความจริงเกี่ยวกับเดอะดาต้าเบสให้ทุกๆคนรับทราบ
เหตุการณ์ที่สอง ศัตรูระดับตัวเป้ง 2 ตัว คือกู-แลนดอน กอตซ์ ผู้นำแห่งฟูรี่ และเฟลเลนเครด ตัวแทนของอาร์ซเบเรียส นำทัพมาปรากฎตัวในบริเวณดวงจันทร์ โดยที่แอพพลีแกนท์นำทัพพวกเดอะดาต้าเบสบุกเข้ามาเป็นมือที่สาม แม้ว่า กู-แลนดอนเองได้แต่ล่าถอยกลับไปก็ตาม และกำลังจะเริ่มต้นความโกลาหลครั้งใหญ่ขึ้นมา
และเหตุการณ์ที่สาม พลังอันยิ่งใหญ่สองอันปรากฎ นั้นคือ วาลซาการ์ด ไพ่ตายสุดยอดของครอบครัวอาร์ดีกันที่เบลสฟิลด์ อาร์ดีกัน บุรุษเนตรเหยี่ยวผู้หายสาปสูญและถูกส่งมายังอดีตกาลอันไกลโพ้นสร้างขึ้นมา เพื่อขัดขวางเดอะดาต้าเบสที่พวกเขาสร้างขึ้นมาแต่เกิดแปรเปลี่ยนเป้าหมายและ ก่อความเดือดร้อนมาจนถึงบัดนี้ และ ไคลซาร์ทอวาทรัล ร่างรวมสุดยอดของพี่น้องไซเคร็ท ซึ่งเป็นกุญแจแห่งชัยชนะไขประตูแห่งความพ่ายแพ้อย่างเฟลเลนเครดลงได้เป็นผลสำเร็จ
หลังจากที่พวกริวเซย์และเซริออทสามารถแก้ไขสถานการณ์ไปได้แล้ว จุดเริ่มต้นการรบใต้โลกพระจันทร์และวาระสุดท้ายของพวกฟูรี่ ที่นำโดยกู-แลนดอน ก็เปิดฉากขึ้นมาทันที เมื่อ... "เจ้าหญิงแห่งฟูรี่นะหรือ..." คาสึมะกล่าวอย่างอึ้งๆ ไมบอก "ราชทายาทของฟูรี่อย่างงั้นนะหรือ" ชาน่า-มีอา เอเทลน่า-ฟูร่าได้ปรากฎตัวขึ้นมา
"เดียวก่อนน่ะ ตะกี้คุณบอกว่า คุณคือเจ้าหญิงราชทายาทของฟูรี่ ถ้าเช่นนั้นก็แสดงว่า..." มิสต์บอก โจซกล่าว "...ที่พวกกู-แลนดอนยกทัพมา ไม่ได้คิดจะกรีฑาทัพบุกโลก แต่เป็น ตามล่าคุณนะหรือ"
"ใช่ ทั้งหมดที่เกิดขึ้นมานั้น เพราะว่า ฉันได้หลบหนีออกมาจากฟูรี่ และมาซ่อนตัวอยู่ในเขตเมืองที่อยู่ใกล้ๆนี้ จนทำให้พวกคุณทั้งหมดต้องมาเดือดร้อนกันทั้งหมดนี้แหละ" ชาน่ากล่าว ไฮแวริแอทบอก "ถึงว่าสิ ว่าทำไม ท่าทีของกู-แลนดอนถึงแปล่งๆไป ไม่เหมือนกับพวกที่นำทัพรุกรานโลกเลยน่า"
"แสดงว่า ที่คุณรอดมาได้นั้น เพื่อมาแจ้งกับพวกเราให้มาหยุดกู-แลนดอนอย่างงั้นสิน่ะ" ฟลาแน็กซ์บอก ชาน่าพยักหน้า โทแพไซท์บอก "แต่ แม้ว่าเราจะสัมผัสถึงพลังอันสูงส่งที่ติดตัวมาแต่กำเนิด เมื่อหลายล้านปีก่อนได้ แต่การรักษาความปลอดภัยที่กู-แลนดอนตั้งขึ้นมานั้น คงจะมีดักทางเพื่อไม่ให้คุณหนีได้ง่ายๆนิน่า"
"ที่ฉันสามารถรอดมาได้นั้น ส่วนหนึ่ง เพราะอัล-วานเป็นคนช่วยฉันไว้นะคะ" ชาน่ากล่าว คัลวีน่าบอก "อัล-วานอย่างงั้นหรือ ถ้าเช่นนั้น ตอนนี้เขาก็คง..."
"คิดว่าน่าจะอยู่ในยานกาว-รา ฟูรี่นะคะ และกำลังหลบซ่อนอยู่ที่ส่วนลับของยาน โดยที่กู-แลนดอนเอง ไม่ทราบเช่นกัน เพราะส่วนลับๆนั้นมีแต่เชื้อพระวงศ์ที่รู้" ชาน่ากล่าว เทเดียร์บอก "และกู-แลนดอนเอง คงไม่มีทางเสียเวลาและลูกน้องหมดไปกับการควานหาอัล-วานในยานนั้นแน่ๆเลยละ"
"ว่าแต่ ฉันยังประหลาดใจอยู่ไม่น้อยนะคะ คุณรู้จักชื่อฉันได้นั้น คงไม่ใช่..." คัลวีน่าถาม ชาน่าบอก "อัล-วานได้เล่าเรื่องของคุณให้ฉันฟังแล้วละคะ เลยทำให้รู้ว่าเขาเองก็เจ็บปวดไม่น้อย ที่รู้ว่าคุณยังไม่ตายและยังเห็นเขาเป็นศัตรูที่อยู่เบื้องหลังการทำลายอาแช ลลี่ครอยเซล บริษัทสำคัญที่เป็นผู้ที่ปลุกพวกเราตื่นเป็นครั้งที่สอง ซึ่งแต่เดิมนั้น..."
"เรื่องนี้ เรารู้มาแล้วละครับ เจ้าหญิงชาน่า เพราะเรามีคนเล่าให้ฟังแล้ว" คาสึมะบอก รูเบียสกล่าว "เมื่ออดีตกาลอันไกลโพ้น เผ่าพันธุ์ของพวกคุณ เป็นหนึ่งในสามอารยธรรมอวกาศ ซึ่งมีเอส ต้นกำเนิดของเดอะดาต้าเบส แพลนท์ยูนิตเก็บบันทึกข้อมูลจากระบบอวกาศ และคุสต์ อารยธรรมบรรพบุรุษของอัสทรีมและเบซาร์ด อารยธรรมของคุณเดิมนั้นสูญสิ้นเพราะ ลูโคโบล มารอวกาศเข้ามาทำลายล้างอารยธรรมของพวกคุณจนทำให้พวกคุณส่วนหนึ่งนั้นต้อง ลี้ภัยมายังระบบสุริยะจักรวาลที่พึ่งถือกำเนิดมา หลังจากนั้น คุณก็มีส่วนทำให้โลก ดาวดวงที่สามพัฒนาจนมีอารยธรรมโบราณเกิดขึ้น และนำพากลุ่มคณะส่วนหนึ่งลงมา เพื่อขออยู่ร่วมอาศัยในฐานะผู้ร่วมเผ่าพันธุ์ด้วยกันอย่างสันติสุข"
"แต่คุณมาผิดจังหวะ เพราะเผ่าพันธุ์ทางตอนใต้นั้นได้สร้างประตูมิติ ซึ่งก็คือฟราบร้าฟอเรส ชักนำพาเพลเพคติโอ้ จอมราชันย์แห่งหายนะ ครอบงำอารยธรรมจนกลายเป็นอารยธรรมรุยน่า และสร้างความวุ่นวายให้กับโลกมนุษย์จนถึงขนาดผนึกโลกให้อยู่ในความวิบัติและ หายนะทั้งปวง ส่งผลให้พวกคุณในตอนนั้นต้องประสบเหตุจนต้องรีบหนีกลับมาที่ดวงจันทร์ และเป็นสาเหตุหลักที่ทำให้พวกคุณต้องมารุกรานโลกขึ้นนี้แหละ" ฟลาแน็กซ์บอก เซริออทกล่าว "และหลังจากนั้น คุณก็ถูกปลุกขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง และกำลังจะเอาคืนโลกที่ทำให้พวกคุณเจ็บปวด ด้วยการหลอกใช้อาแชลลี่ครอยเซล สร้างอาวุธขึ้นมา แต่...อัล-วานและเอ-เซลด้า พ่อของโทวยะคุง ไม่เอาด้วยกับเรื่องนี้ จนกู-แลนดอนสั่งให้จัดการกับเอ-เซลด้า และบีบให้อัล-วานเข้ามาเป็นพวก เพื่อที่จะนำกำลังมารุกรานโลกละสิน่ะ"
"ที่พวกคุณว่ามานั้น ล้วนแล้วเป็นเช่นนั้นจริงๆ และฉันซึ่งไม่สามารถทำอะไรได้เลยในตอนนั้น เลยได้แต่ภาวนาขอร้องให้มีใครรับรู้สิ่งที่ฉันขอไป ซึ่งในที่สุด คำขอก็สัมฤทธิ์ผลจนได้" ชาน่าบอก โทวยะบอก "หมายความว่า คุณก็คือคนที่สวดอ้อนวอนในฝันของผมอย่างงั้นสินะ่"
"และที่คุณขอร้องผ่านโทวยะนั้น ก็เพื่อที่จะหยุดยั้งฟูรี่ไม่ให้สร้างความเดือดร้อนไปมากกว่านี้แล้วสิน่ะ" คัลวีน่าบอก ชาน่ากล่าว "ไม่เลยคะ ฉันต้องการให้ พวกคุณสองคน ช่วยพวกเราต่างหาก"
"ว่า ว่ายังไงน่ะ" ไลเกรแท็คซ์บอก พาโรวไดซ์กล่าว "ชะ ช่วยพวกฟูรี่ อย่างงั้นหรือ"
SUPER ROBOT TAISEN Z-OG
ตอนที่ 34 นาวานิรันดร์ที่หลับไหลใต้ดวงจันทร์ คำพิพากษาแห่งความยุติธรรม
"เดียวก่อนน่ะ คุณบอกว่าช่วยพวกฟูรี่อย่างงั้นนะหรือ มันเป็นไปไม่ได้หรอกน่ะ เพราะว่าพวกฟูรี่กำัลังจะยกทัพบุกโลกมนุษย์ และกวาดล้างมนุษยชาติแบบนี้ ยังจะช่วยเหลือพวกเขา..." คัลวีน่าบอก ชาน่ากล่าว "ไม่หรอก ที่ช่วยนั้น ก็คือ ชาวฟูรี่จำนวนมากที่ยังอยู่ในสภาพจำศิลในผลึกออร์กอนด้วยระบบลาสเอเลม ซึ่งหลับไหลอยู่ในกาว-รา ฟูรี่ ยานอวกาศลี้ภัยขนาดใหญ่ของพวกเรา ที่ฝังลึกอยู่ในดวงจันทร์ของพวกคุณเมื่อครั้งอดีตกาลมาก่อนนะคะ"
"ชาวฟูรี่อย่างงั้นนะหรือ..แต่ ลาสเอเลมนั้น มันคือระบบที่ใช้ในราฟแคลนมิใช่หรือไง" ริวเซย์บอก ชาน่ากล่าว "แต่เดิมนั้น ลาสเอเลมคือระบบแช่แข็งสิ่งของหรือมนุษย์ให้อยู่ในผลึกออร์กอน โดยทำให้สิ่งที่ถูกแช่แข็งและตกผลึกนั้น อยู่ในสภาพที่เวลาหยุดนิ่งไปอย่างถาวร จนกว่าระบบนี้จะถูกปิดลง พวกเราใช้ระบบนี้เพื่อทำให้พวกเราอยู่ในสภาพจำศิล รอวันที่เราสามารถปรากฎขึ้นมาและโลกพร้อมต้อนรับการมาของพวกเราอย่างมิตร ขึ้น"
"แต่กู-แลนดอน กลับนำระบบนี้มาใช้ในการรุกรานโลก โดยใส่ระบบผ่านราฟแคลนละสิน่ะ" เคียวสุเกะบอก ชาน่ากล่าว "ใช่ เพราะกู-แลนดอนเห็นว่า หากพวกมนุษย์ไม่สามารถต่อต้านหรือขยับตัวได้แล้วละก็ เขาจะสามารถได้ชัยชนะและยึดโลกมาได้ ซึ่งฉันเองไม่ต้องการให้มีการนองเลือดไปมากกว่านี้แล้วน่ะ"
"แต่ในเมื่อคุณขอร้องให้พวกเรามาช่วยพวกฟูรี่ ทำไมกู-แลนดอนถึงอยากจะรุกรานโลกขนาดนั้นละ" คัลวีน่าถาม โทวยะบอก "หรือว่า จะเป็นเพราะ เขาเป็นผู้รอดชีวิตจากการถูกพวกรุยน่าเล่นงานสิน่ะ"
"ใช่ ที่คุณบอกมานั้น คือความจริง และเป็นจุดเปลี่ยนที่ทำให้กู-แลนดอนเปลี่ยนไปเป็นคนละคน" ชาน่าบอก "นับแต่ตอนที่เราลี้ภัยจากดาวแม่ที่ล่มสลายไปแล้ว ท่านกู-แลนดอนเองก็ยังเป็นนักรบที่ซือสัตย์และมีเกียรติยศ เต็มเปี่ยมไปด้วยความหวังที่อยากจะปกป้องพวกเราทุกๆคนด้วย หลังจากที่เราพัฒนาดาวโลกของพวกคุณจนถึงเวลาที่เหมาะสม เราจึงเดินทางลงมาที่โลก เพื่อเจรจาพูดคุยกับเหล่ามนุษย์โลกในการอาศัยอยู่ร่วมโลกกับพวกเราด้วยกัน ซึ่งท่านกู-แลนดอนเองก็ยังเป็นนักรบที่ปกติอยู่มาจนถึงบัดนี้"
"ฟังดูแล้วก็ไม่น่ามีเรื่องที่ผิดแปลกอะไรเลยนิน่า" ทาสึคุกล่าว ชาน่าบอก "แต่ในช่วงนั้น พวกเราในฐานะผู้มาจากดวงจันทร์นั้น ได้รับการต้อนรับจากชนเผ่าอารยธรรมในยุคนั้นเป็นอย่างดี แต่ก็มีส่วนหนึ่งที่รังเกียจและมีอคติ มองพวกเราว่าเป็นพวกมาจากต่างโลกและมีเป้าหมายที่ไม่ประสงค์ดี แม้ว่าพวกเราจะต้องอดทนเพราะไม่อยากจะมีเรื่อง แต่กู-แลนดอน ผู้ซึ่งเข้มแข็งและมีเกียรติสูงส่ง กลับเป็นฝ่ายที่ไหวหวั่นกับการกระทำของพวกไม่หวังดีเหล่านั้นไป"
"ไม่น่าเชื่อเลยน่ะ ว่าแค่คนที่แข็งแกร่งทั้งทางกายและใจ กลับเป็นฝ่ายตกอยู่ในห้วงแห่งความโกรธไปซะได้น่ะ" หยางหลงบอก โทแพไซท์กล่าว "ทุกอย่างดีหมด แต่มาเสียกับเรื่องภายนอกไปเลยน่า"
"หลังจากนั้น เราก็เดินทางไปทั่วโลกเพื่อดูอารยธรรมที่มนุษย์โลกในยุคนั้นสร้างขึ้นมา จนมาถึงอารยธรรมทางตอนใต้สุดของโลกของพวกคุณนั้น ก็คือจุดเปลี่ยนอันเลวร้ายที่เกิดขึ้นกับพวกเรา อารยธรรมทางตอนใต้ ถูกอำนาจแห่งความชั่วร้ายที่มาจากต่างมิติ ครอบงำชนเผ่าเกือบทั้งอาณาจักรจนกลายเป็นพวกรุยน่า ผู้ซึ่งสร้างความหายนะให้กับอารยธรรมอื่นที่ย่างกร่ายเข้ามา พวกเราในตอนนั้นจึงต้องปกป้องตัวเองด้วยอาวุธที่มีอยู่ ซึ่งใช้พลังของออร์กอนระดับสูงส่งไว้ได้" ชาน่ากล่าว "แต่...น้ำน้อยย่อมแพ้ไฟ รุยน่าีมีกำลังเหนือกว่าพวกเรา ท่านพ่อกับทหารส่วนใหญ่ต้องเสียชีวิตกับการปะทะกับรุยน่าที่ไ่ล่ล่าพวกเรา เคราะห์ดีที่กู-แลนดอนสามารถนำพาพวกเราซึ่งข้าเป็นหนึ่งในผู้รอดตายในครั้ง นั้น กลับสู่ยานกาว-ร่า ฟูรี่ที่อยู่ใต้ดวงจันทร์ไปได้..."
"และเพราะเหตุนี้ เลยทำให้กู-แลนดอนนั้น..." ริวเซย์กล่าว ชาน่าบอก "ใช่... จากการสูญเสียท่านพ่อและทหารส่วนมากรวมไปถึงราชฑูตของพวกเราที่ติดตามไปด้วย นี้เอง ทำให้กู-แลนดอนเกิดความแค้นต่อโลกมนุษย์อย่างมาก ที่ปล่อยให้อำนาจเลวร้ายครอบงำจนหันกลับมาทำร้ายพวกเรา ซึ่งเป็นผู้ที่ทำให้โลกที่แต่เดิมเป็นแค่ดาวภูเขาไฟไร้ชีวิต กลับมาเป็นโลกที่อุดมสมบูรณ์เหมือนดั่งเช่นทุกวันนี้เข้า ถึงขนาดที่ว่า ต้องกำจัดให้สิ้นซาก เพื่อเป็นการลงโทษที่ก่อไว้เมื่ออดีตกาล และเพื่อเป็นการนำพาพวกเรากลับมาอาศัยอยู่บนโลกใบนี้ในฐานะดาวดวงที่สองของ เผ่าฟูรี่ แต่เนื่องจากว่า พวกเรามีแต่เครื่องมือพลังออร์กอนกับอาวุธที่ไม่สามารถไปต่อกรกับรุยน่าได้ เลย แม้ว่าจะมีแค่แกรนทรีดและราฟท์แคลนไว้ก็ตาม...บวกกับว่าโลกถึงคราวหายนะด้วย แล้ว เราจึงตัดสินใจที่จะจำศิลไปจนกว่า ภัยที่เกิดกับโลกนั้นจะยุติลงอย่างสมบูรณ์"
"แปลว่า พวกคุณเองก็หลับไหลจนกระทั่งรอให้เหตุการณ์นั้นจบลงเลยสิน่ะ" คัลวีน่ากล่าว "ถ้าเช่นนั้น บริษัทอาแชลลี่ครอยเซลเองก็ไปค้นพบพวกคุณเลยสินะคะ"
"ใช่ ประธานฟรานซ์กับคณะสำรวจของทางบริษัทเป็นคนค้นพบพวกเราเอง และได้ปลุกพวกเราตื่นขึ้นมา ซึ่งเราได้เห็นโลกที่สงบสุขไปแล้ว แต่...เรายังรับรู้ถึงการมีตัวตนของรุยน่าอยู่ และรู้ว่า แอร์โรเกเตอร์ อินสเปคเตอร์ ไอนสท์ และเผ่าชูร่าได้เข้ามารุกรานโลกไปแล้ว ซึ่งรวมไปถึงรุยน่าที่ยังถูกผนึกอยู่ เราจึงเล่าเรื่องของพวกเราให้ฟัง โดยมอบเทคโนโลยี่ออร์กอนให้พวกเขารับไปจัดการสร้างอาวุธเพื่อที่จะนำไปให้ กองกำลังบนโลกใช้ในการรับมือ แต่...กู-แลนดอนหลอกใช้อาแชลลี่ครอยเซล สร้างอาวุธผสมระหว่างเทคโนโลยี่เพอเซอนัลทรูปเปอร์ที่ได้รับมาจากเมเทโอ-3 กับเทคโนโลยี่ออร์กอนของพวกเรา เพื่อสร้างขุมกำลังรุกรานโลกตามที่เขาตั้งเป้าไว้มานาน..." ชาน่ากล่าว โทวยะบอก "แต่คุณพ่อกับอัล-วานก็ไม่เห็นด้วยกับแผนการนี้สิน่ะ"
"ใช่ แต่กู-แลนดอนใช้ข้าเป็นตัวประกันเพื่อทำให้อัล-วานต้องยอมร่วมมือกับเขา และจัดการกับเอ-เซลด้าที่ไปมีสัมพันธ์รักกับมนุษย์จนมีทายาทขึ้นมา ข้าเลยเห็นถึงอันตรายที่กำลังจะเกิดขึ้นกับโลกมนุษย์นี้ ที่เกิดจากความแค้นของกู-แลนดอน ข้าจึงตัดสินใจที่จะสวดอ้อนวอนเพื่อขอร้องให้คนที่ได้รับคำอ้อนวอนนี้ หยุดยั้งกู-แลนดอนและช่วยพวกเราที่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับแผนการของเขาให้ ได้น่ะ" ชาน่ากล่าว เซริออทบอก "เพราะงี้สิน่ะ โทวยะคุงที่มีสายเลือดของฟูรี่ ถึงได้ยินเสียงอ้อนวอนของพวกคุณน่ะ"
"แล้วไอ้บ้ากู-แลนดอนนั้น มันเอากาว-รา ฟูรี่ออกมานิ คงไม่ได้เอาออกมาจากพื้นดวงจันทร์พร้อมกับขุมกำลังนับแสนเลยสิน่ะ" ไลเกรแท็คซ์บอก ราด้ากล่าว "มีทั้งข่าวดีและข่าวร้าย ข่าวดี กู-แลนดอนเอายานขึ้นมาจากใต้ดวงจันทร์ไม่ได้หรอก เพราะเท่าที่ฟังจากเจ้าหญิงเล่าแล้ว ยานลำนั้นหากหินที่กลายเป็นดวงจันทร์แล้วละก็ ก็คงจะถูกฝังอยู่ลึกมากที่เดียวละ"
"เฮ้อออ ถ้าเป็นเช่นนั้นก็ดีละสิ" อาราโด้กล่าว ราด้ากล่าว "แต่ข่าวร้าย แม้ยานลำนั้นติดแน่นบนดวงจันทร์ แต่ก็มีพลังขับเคลื่อนอันมหาศาล ซึ่งจะสามารถดันดวงจันทร์ออกนอกวงโคจรและพุ่งลงมาที่โลกได้น่ะ"
"แต่ ทำไมยานลำใหญ่นั้นถึงอยู่ซะลึกเลยละ" เซโอล่าถาม ชาน่าบอก "กาว-รา ฟูเรียมีระบบสนามพลังแรงดึงดูดระดับสูงนะคะ ซึ่งจะทำงานเมื่อระบบราสเอเลมเปิดขึ้นเพื่อทำให้พวกเราเข้าสู่สภาพจำศิล ข้ามผ่านกาลเวลาอันนานแสนนานไว้ โดยตัวสนามพลังนี้จะทำการดึงดูดวัตถุขึ้นเพื่อสร้างเปลือกไว้ปกป้องอันตราย ที่อาจจะเข้ามาใกล้ ซึ่งจากเวลาที่เราหลับไหลมานานแสนนาน วัตถุสารที่ดึงดูดมาก็เกาะรวมกันจนมีสภาพเหมือนดวงจันทร์ที่พวกคุณยืนอยู่ใน ทุกวันนี้นะคะ"
"และจากการที่โลกข้ามผ่านจากยุคไดโนเสาร์มาจนถึงมีอารยธรรมโบราณยุคแรกก็กิน เวลาเป็นล้านๆปี แสดงว่าสนามพลังแรงดึงดูดนั้นคงทำงานมานานเลยสิน่ะ แล้วพลังงานของยานเองไม่หมดเลยหรือ" แซทเทริน่าถาม ชาน่าบอก "ยานกาว-รา ฟูเรียของพวกเรานั้น เราออกแบบให้ใช้พลังงานกับระบบสำคัญในปริมาณที่น้อยถึง 1 ในแสนหน่วยจากเตาพลังงานหลักที่สามารถหมุนเวียนพลังงานสลับไปมาได้ไม่มีวัน จบสิ้น เพราะแน่ใจว่า เราอาจจะต้องร่อนเร่ในอวกาศแบบไร้จุดหมายและหาดวงดาวที่เหมาะสมไม่ได้อย่าง แน่นอน แม้พวกเราจะหาดวงดาวได้ แต่หากเกิดเหตุอันตรายขึ้นมา เราก็ต้องให้ระบบนั้นทำงานอยู่ดี" ชาน่าบอก มิสต์ถาม "ถ้าเช่นนั้น กู-แลนดอนก็คงควบคุมยานลำนี้แล้วสิน่ะ"
"ใช่ และเวลาไม่มีแล้ว กู-แลนดอนได้ติดตั้งระบบควบคุมอัตโนมัติที่จะทำให้ยานกาว-รา ฟูเรียขยับได้ ซึ่งมีด้วยกันทั้งหมด 4 ยูนิตด้วยกัน" ชาน่าบอก รูเบียสกล่าว "4 ยูนิตหรือ ตรงไหนบ้างละ"
"มีควบคุมตรงหัวเรือ ท้ายเรือ สะพานเดินเรือ และสมอ ตอนนี้กู-แลนดอนได้ถอนระบบสะพานเดินเรือออกไปแล้ว เหลือแต่สามหน่วยเท่านั้น ซึ่งไม่ใช่เรื่องดีเอาเสียเลย" ชาน่ากล่าว เท็ตสึยะบอก "ไม่ใช่เรื่องดีนิ หมายความว่าไงกันนะครับ"
"เพราะว่า กู-แลนดอน ติดตั้งระบบควบคุมยานสามหน่วยไว้ในราฟท์แคลนที่เหลืออีกสามตัวแล้วนะสิ ยูนิตควบคุมสมอและสะพานเดินเรือหลักพังไปแล้ว เหลืออีกสอง ซึ่งทำหน้าที่ควบคุมหัวเรือและท้ายเรืออยู่" ชาน่ากล่าว มิโอะถาม "แล้วยูนิตควบคุมสะพานเดินเรือและสมอนิ มันเสียไปตั้งแต่เมื่อไหร่ละ"
"ยูนิตควบคุมสะพานเดินเรือ ถูกทำลายไปพร้อมๆกับชีวิตของเอ-เซลด้า ยูนิตควบคุมสมอนั้นพังในช่วงที่อัล-วานยกทัพไปสู้กับพวกเธอครั้งล่าสุด ดังนั้น กู-แลนดอนจึงคิดจะใช้ยูนิตอีกสองหน่วยออกมาอย่างแน่นอน" ชาน่าบอก ฟลาแน็กซ์กล่าว "ถ้าเช่นนั้น เราคงหนีไม่พ้นต้องทำลายยูนิตที่ติดตั้งในราฟท์แคลนของจัวร์-มูกับฟู-ลู แน่ๆ"
"แต่ เรายังพอมีเวลาน่ะ เพราะ ลำพังยานลำใหญ่ขนาดนี้ กู-แลนดอนคงไม่มีวิธีที่จะควบคุมยานได้ทั้งลำในเวลาอันสั้นๆหรอกน่ะ" ไวแอดกล่าว เรฟิน่าบอก "ว่าแต่ พอจะมีแบบแปลนยานของพวกคุณหรือเปล่าคะ"
"นี้ไงคะ และตำแหน่งของมันนั้น ก็อยู่ห่างจากมูนเครดอลไปถึง 45 กิโลเมตรด้วยกันนะคะ" ราด้าบอก และส่งแบบแปลนมาให้กับเรฟิน่าตรวจสอบดู แซทเทริน่าเลยรับมาเปิดภาพโฮโลแกรมขึ้นมา "โอ้โฮ ลำบิ้กๆน่าดูนะเนี้ย" มาซากิกล่าว
"ไม่แปลกแล้วละ ว่าทำไมถึงอยู่รอดข้ามผ่านกาลเวลาอันนานแสนนานไปได้ หากขนาดไม่บิ้กหรือไม่มีภาชนะที่ควบคุมพลังงานปริมาณเท่านี้ละน่า" เจดเมเดี่ยนกล่าว เวลอิลคราน่าบอก "ว่าแต่ คุณสามารถเปิดประตูพาพวกเราเข้าไปได้มั้ยละ"
"ได้สิคะ แม้ว่ากู-แลนดอนจะตั้งระบบรักษาความปลอดภัยไว้ เพื่อไม่ให้ฉันเปิดช่องทางให้เลยก็ตามนะคะ" ชาน่าบอก ไฮแวริแอทกล่าว "แต่...ถ้าเป็นราฟท์แคลนล่ะ..."
"มันก็ได้อยู่หรอก แต่ราฟท์แคลนนั้นเป็นของเอ-เซลด้า ซึ่งเป็นไปไม่ได้เลยที่จะใช้เพื่อเปิดประตูให้เราบุกเข้าไปได้น่ะ" แซทเทริน่าบอก ไฮแวริแอทกล่าว "...ไม่....หากว่า เราแปลงสัญญาณข้อมูลนักรบให้เป็นของจัวร์-มู และฟู-ลูขึ้นมาละ"
"คงจะยากน่า เพราะทั้งคู่น่าจะอยู่ที่ตัวยานขนาดใหญ่อยู่แล้วนิ" ไรกอร์แฟนซ์บอก ไดมอร์เดียสกล่าว "แต่หากเราใช้อุบายหลอกทหารแนวหน้าให้เข้าใจอย่างงั้น เวลาบีบให้เราต้องรีบลงมือด่วนแล้วน่ะ"
"ได้ งั้นอีก 2 นาทีข้างหน้า ให้ทุกๆคนเตรียมตัวไว้สำหรับการบุกกาว-รา ฟูเรียเดียวนี้เลย และดูจากขนาดของยานลำนี้ คงต้องพึ่งเธอแล้วนะ คาสึมะคุง" เท็ตสึยะกล่าว คาสึมะกล่าว "เข้าใจแล้วละครับ"
"แน่ใจน่ะ ว่านายคิดที่จะหยุดยั้งพวกฟูรี่กันจริงๆน่ะ" โคตะถาม โทวยะบอก "แน่นอน แม้ว่าพวกเขาจะทำผิดพลาดไปบ้าง แต่ก็เป็นแค่ส่วนหนึ่ง ไม่ใช่ทั้งหมด ดังนั้น การจัดการกับกู-แลนดอนและพวกที่หลงผิดนั้น คือสิ่งที่ฉันควรกระทำ โดยที่คุณพ่อเองก็ฝากฝังเอาไว้ด้วย"
"รวมไปถึง การตามหาอัล-วาน ที่คิดว่าน่าจะมีชีวิตอยู่ด้วย ถ้าบุกเข้าไปแล้ว อาจจะได้เจอแน่นอนละ" คัลวีน่าบอก เลโอน่ากล่าว "แล้วเรื่องความแค้นเอง เธอทิ้งมันไปแล้วจริงๆน่ะ"
"เรื่องที่แล้วๆมานั้น ฉันไม่ใส่ใจแล้วละ เพราะฉันเข้าใจความรู้สึกของเขาแล้ว ว่าเขาเจ็บปวดแค่ไหนน่ะ" คัลวีน่ากล่าว เฟสเทเนียบอก "เพราะรู้เรื่องจากลุงฟรานซ์เล่ามาแล้วสินะคะ"
"แล้วเราจะเอายังไงกับชาวฟูรี่คนอื่นๆที่ยังจำศิลอยู่ละ" คาเทียบอก เมลัวกล่าว "นั้นสิคะ เพราะพวกเขาคงไม่รู้เรื่องว่า พรรคพวกของเขาได้ก่อเรื่องเลวร้ายมาบ้างเลยละ"
"ฉันจะเป็นคนอธิบายเรื่องราวให้พวกเขารับทราบเอง หากว่า ระบบราสเอเลมของกาว-รา ฟูเรียยังทำงานได้เป็นปกติอยู่น่ะ" ชาน่ากล่าวรับรองให้ "และต้องขอโทษด้วย ที่ทำให้พวกคุณเข้ามาเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้เข้านะคะ"
"ไม่เป็นไรหรอกคะ ถึงฉันจะไม่ได้ยินเสียงคำขอร้องของคุณ แต่ก็ต้องนึกดีใจซะมากกว่า ที่ตัวเองดวงแข็งและรอดมาจนรับรู้เรื่องนี้ขึ้นมาน่ะ" คัลวีน่ากล่าว โทวยะบอก "ผมเองก็เช่นกันนะครับ หากไม่ได้เจอกับแกรนทรีดก็คงไม่ทราบเรื่องของคุณพ่อแล้วก็ตัวตนของตัวเอง ด้วยนะครับ"
"ยังไงเสีย ก็ต้องระวังตัวด้วยนะคะ เพราะกู-แลนดอนใช้จักรกลพระจักรพรรดิ์ ซูกาดีนที่ทรงพลังขึ้น ฉันเองยังไม่รู้ว่า กู-แลนดอนคิดการที่คาดไม่ถึงแน่ๆเลยละคะ" ชาน่ากล่าว ซึ่งอีกด้านหนึ่งนั้น... พวกเซริออทกับฟลาแน็กซ์ก็จัดการซ่อมแซมวาลซาการ์ดด้วย "เอาละ ส่วนนิ้วสามารถใช้ทั้งฟูลแอคเซลอิมแพคและบีมลันเชอร์ได้แล้วนะ" พาโรวไดซ์บอก
"แบบนี้ก็สามารถเตะต่อยได้ตามปกติแล้วสิน่ะครับ" คาสึมะบอก เอเฟเซียร์บอก "แต่ก็ต้องระวังหน่อยนะ กับการควบคุมหุ่นตัวโตสูงเป็นร้อยๆ การโจมตีของเธอจะทำให้พรรคพวกเจ็บตัวเอาง่ายๆน่า"
"แหง่ละ เพราะนายชอบทำอะไรบ้าๆอยู่แล้วนิน่า" อาเรียบอก จนทำให้คาสึมะโมโหขึ้นมา เรกิวเล็ทเลยต้องห้ามไว้ "พอกันทั้งคู่นี้แหละน่า เฮ้ออออ"
"แต่ ทำไมต้องให้วาลซาการ์ดเข้าร่วมรบในครั้งนี้ด้วยน่ะ เพราะดูจากรูปการณ์แล้ว แค่ซูกาดีนเครื่องเดียวไม่น่ามีปัญหาอะไรเลยนิ" อากาเนะถาม ไฮแวริแอทบอก "แต่ ถึงกัปตันเท็ตสึยะจะไม่เอาวาลซาการ์ดลง การรบกับกู-แลนดอนที่มีแผนที่เก็บงำเอาไว้นั้น งานนี้คงต้องเจอศึกหนักมากขึ้นเป็นทวีคูณแน่นอน"
"หมายความว่า การสู้กับพวกฟูรี่ จะมีพวกอินเวเดมิเนชั่นเข้าแทรกแซงด้วยสิ" ชิโฮมิกล่าว เซริออทบอก "และคงจะหนีกัลโวลซอนและอันเดอร์เทคเกอร์ไม่ได้แน่ๆ แถมยานลำนี้ก็มีแหล่งพลังงานเยอะมากพอให้พวกมันแอบมาสูบในเวลาที่เรารับมือ กับกู-แลนดอนอยู่แน่นอน"
"ถ้าเช่นนั้น ฉันขอตัวไปประจำที่อัลม์อาร์คุสก่อนดีกว่าน่ะ นายเองก็อย่าช้าเสียละ" อาเรียกล่าวและเดินจากไป ซึ่งก็ทำหน้าบึ้งตึงเล็กๆให้ไปด้วย ก่อนจะหันมาขอบคุณตอบไป จนทำให้คาสึมะบอก "ยัยบ๊องนิ เวลาแบบนี้ก็น่ารักไปอีกแบบน่า"
"คาสึมะ ขอบอกไว้ก่อนน่ะ ว่าอาเรียเป็นเหมือนก็อปปี้ของเธอนี้แหละ" เรกิวเล็ทบอก คาสึมะกล่าว "ไ่ม่เอาน่า อย่าพูดเหมือนกับคุณแม่ได้มั้ยละครับ"
"ช่วยไม่ได้นิ เพราะว่าเบลสฟิลด์เตรียมการไว้ก่อนแล้วนี้แหละน่ะ แหะๆๆๆๆๆ" พาโรวไดซ์บอก ไฮแวริแอทบอก "ต่อจากนี้ไป ศึกครั้งหน้านี้จะเขี้ยวเป็นสิบเท่าตัวแน่นอน"
"แต่ตอนนี้ คุณพ่อฝากความหวังให้พวกเราได้สานต่อเป็นที่เรียบร้อยแล้วละครับ" คาสึมะบอก โดยที่มองไปยังวาลซาการ์ดที่ปรับแต่งกันอยู่ "พ่อครับ ต่อจากนี้ไป ผมซึ่งเป็นแค่ลูกเหยี่ยวจะกลายเป็นเหยี่ยวหนุ่มที่เติบโตอย่างภาคภูมิกัน เสียที รอดูต่อไปนะครับ แล้วก็...ผมจะหยุดคุณให้ได้เลย แอพพลีแกนท์ แม้ว่าคุณจะมีหน้าตาเหมือนกับคุณพ่อก็ตาม"
"ว่าแต่ ยุทธการนี้เราจะบุกเข้าไปยังไงกันดีละ" อิลูมถาม วีเล็ตต้าบอก "งานนี้เราคงต้องให้เจ้าหญิงชาน่าทำหน้าที่เปิดประตูทางเข้าโถงส่วนกลางขนาด ใหญ่ให้พวกเราเข้าไป โดยที่เราจะให้ยานคุโรงาเนะเป็นยานรบหลักสำคัญ เพื่อนำกองกำลังบุกเข้าไปข้างใน ซึ่งแน่นอนว่า ปราการสุดท้ายก็คงจะหนีไม่พ้น จัวร์-มูและฟู-ลู กับกองกำลังส่วนหนึ่งคอยเป็นยามเฝ้าประตู ซึ่งมีกู-แลนดอนเป็นคนสั่งการข้างในสุด"
"แต่ที่น่ากังวลน่าจะเป็น แผนเด็ดของกู-แลนดอนที่มีต่อยานลำนี้ซะมากกว่าน่า" เจดเมเดี่ยนกล่าว ทุตตี้บอก "ฉันรู้สึกไม่ค่อยดีเกี่ยวกับไพ่ตายนี้เสียแล้วน่า กับยานขนาดยักษ์ใหญ่ที่ถูกฝังในดวงจันทร์มานานแสนนานน่ะ"
"ถ้าเช่นนั้น เรามีเวลาน้อยมากแล้วน่ะ งานนี้ หากหยุดกู-แลนดอนได้ ก็จะเท่ากับหยุดยานกาว-รา ฟูเรียลงได้แน่นอน" ฮิวโก้บอก หยางหลงบอก "แต่เราคงต้องระวังการต่อกรกับพวกฟูรี่ด้วยน่ะ ยกนี้มันเอาจริงขึ้นมาแล้ว"
"แต่ปัญหามันไม่ใช่เพราะ พวกฟูรี่หรอกน่ะ แต่ที่กังวลน่าจะเป็น ตัวกู-แลนดอนมากกว่า" ไดมอร์เดียสบอก บราเทอไดน่ากล่าว "อย่าบอกน่ะ ว่าที่หมอนั้นเปลี่ยนไป คงมาอีหรอบเดิมกับเพลเพคติโอ้น่ะ"
"งานนี้คงมีแต่ต้องออกรบกันเท่านั้นแหละ ว่าผลลัพธ์จะเป็นเช่นไร" แซพเพิ่ลล่าบอก อเควแมเรนกล่าว "แต่ถ้าผลลัพธ์ออกมาเหมือนอย่างที่เห็นละก็ แสดงว่า เรากำลังจะต้องเจอกับศัตรูที่อันตรายกว่า ซึ่งอยู่เบื้องหลังองค์กรอีดิกซ์ที่ออกก่อความไม่สงบในอวกาศอย่างแน่นอน"
".....ไม่เอาน่า อย่าเครียดไปหน่อยเลย เรามีงานที่ต้องทำอยู่น่ะ" ซีเบนท์เตือนสติเอาไว้ ฟลาแน็กซ์บอก "หัวหน้าวีเล็ตต้า จะเตรียมบุกกาว-รา ฟูเรียเลยมั้ยละ"
"ได้ทุกเมื่อ หากว่าพวกเธอทั้งหมดพร้อมลุยได้น่ะ" วีเล็ตต้ากล่าว อายะถาม "และตอนนี้ โทวยะและคัลวีน่าพร้อมลุยแล้ว ให้ทุกคนประจำหุ่นแต่ละตัวไว้ให้พร้อมทันที"
"เยี่ยม ถึงเวลาจะกระเทาะผลึกเขียวของพวกกู-แลนดอนให้แตกกระจุยแล้วละ" บุลฟลาซอนกล่าว เวลอิลคราน่าบอก "ผลึกเขียวพวกนี้ มันไร้ค่าไม่พอ ยังเป็นอันตรายต่อพวกมนุษย์แบบนี้ ทำลายทิ้งซะก็ดีแล้วน่ะ"
"พวกเราพลาดประชุมแล้วสิน่ะ" เทเดียร์บอก ซีเบนท์กล่าว "แต่พวกนายไม่พลาดการรบอย่างแน่นอนเลยละ"
"เยี่ยม เพราะเราพึ่งเสร็จกิจจากการปรับแต่งเจ้ายักษ์ใหญ่มามาดๆ ได้เวลายืดเส้นยืดสายด้วยการออกไปบดขยี้ไอ้พวกฟูรี่กันแล้วละ" ไฮแวริแอทบอก พร้อมกับดึงอาวุธออกมา ริวเซย์บอก "เปลี่ยนเรื่องไวจริงๆเลยน่า ลุง"
ยานคุโรงาเนะและวาลซาการ์ด พร้อมๆกับกองกำลังสหพันธ์มุ่งหน้าไปยังหลุมดวงจันทร์ทางทิศตะวันออกที่เจ็ด ซึ่งมีเจ้าหญิงชาน่านำทางมาให้ "โว้วววว หลุมใหญ่มากเลยนะเนี้ย" โคตะบอก เอ็กเซเลนบอก "ข้างล่างนั้น กาว-รา ฟูเรียตั้งอยู่ในนั้นสิน่ะ"
"และมันคงไม่มีกับดักอะไรอีกแล้วละสิ" เมลัวกล่าว โดยในเวลานี้ โทวยะกับเฟสเทเนียควบคุมเบลเซรูทบริกันดี้ ส่วนคัลวีน่าและคาเทียควบคุมคุสต์เวลบราเคี่ยมเตรียมพร้อมรบไว้แล้ว ชาน่าบอก "ไม่มี เพราะกู-แลนดอนเองคงสั่งการให้ลูกน้องที่เหลืออยู่นั้น คุ้มกันประตูโถงใหญ่แล้วละ"
จริงอย่างที่เจ้าหญิงชาน่าพูดไว้ จัวร์-มูและฟู-ลูถูกสั่งให้นำกองกำลังมาคุ้มกันหน้าประตูโถงใหญ่ของยานกาว- รา ฟูเรียอยู่ "ท่านกู-แลนดอนคิดยังไงกันแน่ ถึงให้พวกเรานำกำลังส่วนหนึ่งมาคุ้มกันไว้น่ะ เพราะนี้มันเป็นชุดนำทัพหลักเลยเชียวน่า" ฟู-ลูบอก จัวร์-มูกล่าวอย่างไม่แยแสไปว่า "ช่างประไรกันละ เพราะถึงไง เราก็สั่งให้มากำจัดไอ้พวกที่มาขวางทางท่านกู-แลนดอนแล้วนิ"
"แต่ ท่านกู-แลนดอนคิดจะใช้ยานกาว-รา ฟูเรียในการบุกโลกครั้งนี้เลยน่ะ และให้พวกเราออกมาแบบนี้ ราวกับว่าท่าน..." ฟู-ลูกล่าว จัวร์-มูเลยหันมาถามกลับไปว่า "นี้คงไม่เป็นเหมือนท่านอัล-วานอีกคนแล้วหรือ ท่านฟู-ลู ท่านกู-แลนดอนหัวเสียกับการที่ท่านหญิงลอยนวลไปได้แล้ว อย่าทำให้ท่านกริ้วด้วยความกังขาบ้าๆนี้เด็ดขาดเลยน่ะ"
"ข้ากังขานะ มันเรื่องของข้าหรอกน่ะ เจ้าไม่เข้าใจก็ไม่แปลกอะไรเลยนิ เพราะว่าเจ้าถูกดัดแปลงให้เป็นแค่จักรกลสังหารในคราบอัศวินของฟูรี่เท่านั้น เองน่ะ" ฟู-ลูกล่าว "และที่สำคัญ ฉันไม่ได้รายงานกู-แลนดอนเกี่ยวกับนักโทษหายไปเสียด้วย แม้จะส่งคนออกไปตามหากันทั่วยานแล้ว แต่คงจะต้องเรียบร้อยก่อนที่การเตรียมการของท่านกู-แลนดอนสำเร็จบ้างน่ะ"
"หวออออออออออออออออออออออ" เสียงสัญญาณเตือนภัยดังขึ้นมาทันที ฟู-ลูถาม "เกิดอะไรขึ้นน่ะ" นายทหารชั้นสูงกล่าว "แย่แล้วละครับ ประตูทางเข้าหลักยานกาว-รา ฟูเรียได้ถูกเปิดโดยท่านชาน่า และพวกมนุษย์โลกแล้วละครับ"
"มาจนได้สิน่ะ ไอ้พวกมดปลวกหน้าโง่ คราวนี้แหละ ฉันจะได้กำจัดพวกมันให้แหลกคามือไปข้างนั้นเลย" จัวร์-มูกล่าวโดยที่เปลี่ยนชิลด์เป็นกงเล็บไว้พร้อมแล้ว ฟู-ลูบอก "เตรียมการปกป้องคุ้มกันเอาไว้ สกัดกั้นอย่าให้พวกมันเข้ามาใกล้ประตูเป็นอันขาด"
แล้วกองรบของพวกฟูรี่ก็บุกเข้ามาตั้งด่านสกัดเอาไว้โดยเร็ว ซึ่งมาในจังหวะที่พวกริวเซย์บุกเข้ามาพอดี "ดูเหมือนว่า พวกมันจะรอต้อนรับเรามาดีแล้วสิ" ฮิวโก้บอก โดยที่เอาเซอเวรัสอิคไนท์กราดยิง HO มิไซล์ถล่มนำไปก่อน อาราโด้บอกโดยที่กราดระดมยิงใส่พวกรูวน์บีไปด้วย "แต่แค่นี้ไม่ครานามือเราไปได้หรอกน่ะ"
"ว้ากกกกกกกกกก" เซริออทประจัญบานใส่พวกกันจาร์ลที่ใช้กงเล็บออร์กอนระดับต่ำเข้าจู่โจมด้วย เอสทริคเบลดแทงใส่ที่ท้องเต็มๆ จากนั้นก็กรีดตัดร่างและสับอีกตัวที่บุกเข้ามาจนขาดสะบั้นทันที ซีเบนท์ เทเดียร์และพาโรวไดซ์บุกเข้ามาหนุนเสริมเข้าไปอีกด้วย ส่วนกองรบโดน่ารูวน์บีเองก็โดนพวกฟลาแน็กซ์ไล่บดขยี้ไปตามลำดับ "คิดหรือว่าจะตีฝ่าแนวป้องกันของพวกเราไปได้น่ะ" หัวหน้าทหารกล่าวและควบคุมวอลเลนบุกเข้าใส่
"แน่ใจหรือ ออร์กอนบราเคี่ยมสแลช" คัลวีน่าระดมโจมตีด้วยเพลงหมัดของคุสต์เวลบราเคี่ยมเข้าจนทำให้วอลเลนชำรุดในระดับหนึ่งก่อนที่จะโดน "ออร์กอนแรกน่าไรเฟิ่ลนอร์มอลโหมด ยิงในระยะเผาขน" โทวยะนำเบลเซรูทบริกันดี้บุกโจมตีเข้าใส่ไปอีกที
"แนวป้องกันด่านแรกพังไปแล้วละครับ" ทหารรายงานต่อ ฟู-ลูกล่าว "แนวรบที่สองและสาม อย่าปล่อยให้พวกมันเข้ามาได้เป็นอันขาด"
"แย่หน่อยนะ ที่ขวางเราไปก็เท่านั้นแหละ" อิลูมกล่าวและใช้ดริลแอทแทคตีฝ่าแนวรบให้ทันที โดยที่พวกมาซากิเองก็บุกเข้าด้วยแวนิตี้ริปเปอร์ เฟลมคัตเตอร์ ดีไวน์เบลด กูลนิลและไฮเปอร์พลาสม่าซอร์ดจนเสียขบวนทัพไปตามๆกัน แล้วก็... "เอาไปเลย วาลซาการ์ดพันช์" คาสึมะชกหมัดลงพื้นเป่าพวกฟูรี่จนกระเจิงไปอีกที
"หลีกไปๆๆ" มิสต์ใช้โซลวาเรียสเร็กซ์ประจัญบานเข้าใส่แนวป้องกันของฟูรี่อย่างหนักหน่วง ราอูว์ ฟิโอน่า ไอบีสและสเลย์ต่างก็ลุยแบบสายฟ้าแลบไปด้วย "เครื่องเริ่มร้อนแล้วสิน่ะ" ไดมอร์เดียสบอก
"ใช่ เพราะพวกเราเองต้องหยุดยั้งกู-แลนดอนไว้ให้ได้แล้วละน่า" โจซกล่าวและใช้เบลดบิทโจมตีจากระยะห่างเข้าใส่วอลเลนของแนวรบกองที่สี่โดย เร็ว ต่อด้วยแอคทีฟบิทที่ริมโจมตีใส่ไปด้วย "เวลาไม่คอยใครอีกต่อไปแล้วนะคะ ไม่ว่ายังไง เราจะปล่อยให้กู-แลนดอนควบคุมยานแม่ขนาดใหญ่นี้ไม่ได้หรอกคะ" คุสุฮะกล่าว โดยที่เธอใช้ราสตาบัลบีมยิงพร้อมๆกับแมกม่าวาซาลแผดเผาใส่กันจาร์ลและโดน่า รูวน์บีไปด้วย
"แนวป้องกันที่ห้าโดนพวกสัตว์ประหลาดถล่มแล้วละครับ" นายทหารกล่าว อีกนายบอก "เราเสียกำลังพลไปเยอะมากแล้ว ต้านพวกมันไม่อยู่แล้วครับ"
"ทุกหน่วย ถอยกลับมาคุ้มกันทวารประตูหลักเดียวนี้เลย" ฟู-ลูสั่งการโดยเร็ว จนพวกฟูรี่รีบถอยกลับไปทันที อายะที่โจมตีด้วยเลเซอร์แคนน่อนก็กล่าวขึ้น "พวกนั้นเริ่มจะเสริมแนวป้องกันขั้นสุดท้ายแล้วสิน่ะ"
"เพราะการบุกถล่มของพวกเรา ทำให้พวกมันเริ่มเสริมแนวป้องกันให้แข็งพอที่จะต้านพวกเราไม่ให้เข้าไปข้าง ในได้น่ะ" เซนเกอร์กล่าวและชักดาบออกจากร่างกันจาร์ลหลายๆตัวออก โทแพไซท์บอก "แต่พวกนั้นมันน่าจะมีเยอะอยู่มิใช่หรือ ทำไมพวกมันมีน้อยกว่าที่เราคิดเสียอีกน่ะ"
"กู-แลนดอนคงจะเอากองกำลังส่วนใหญ่ไปรวมไว้ในโถงใหญ่ก็ได้น่ะ พอเรากำจัดลูกน้องตรงนี้เสร็จ เราจะเจอกองกำลังฟูีรี่ชุดใหญ่รอต้อนรับไว้แน่นอน" แองเจลิก้าบอก ไฮแวริแอทกล่าว "ชักเป็นการต้อนรับที่ดูแย่ แต่ยังไงเสีย ไอ้นายพลเฮงซวยนิ มันต้องโดนจัดหนักเข้าเสียบ้าง"
"ระวังปากหน่อยนะ ลุงแกลบ เจ้าหญิงชาน่าอยู่บนยานคุโรงาเนะเลยน่า" แซทเทริน่าบอก เอ็กเซเลนกล่าว "ภาวนาว่า คงไม่มีมือที่สามโผล่มาหรอกน่ะ"
"โครมมมมมมมมมมมม" วาลซาการ์ดชกทำลายประตูเหล็กด้วยกำปั้นหนักๆจนกระจุย "ต้องขอโทษสักกี่ทีมั้ยละครับ ที่พังประตูในยานแม่ของพวกคุณน่ะ" โฮรีสถาม ชาน่าบอก "ฉันไม่ถือสาอะไรหรอกคะ เพราะว่ามันจำเป็นจริงๆที่ต้องทำเช่นนั้นนะคะ"
"ไวแอด เรดาห์ตรวจจับอะไรได้บ้างหรือยังละ" ซีเบนท์กล่าวโดยที่เปลี่ยนเป็นไลเกอร์ฟอสรอเอาไว้ ไวแอดบอก "ไม่ได้น่ะ อนุภาคออร์กอนแผ่ออกมาครอบคลุมภายในยานมีมากจนทำให้ระบบสแกนตรวจจับอะไรไม่ ได้เลยน่ะ"
"พลังออร์กอนในนี้ แรงขนาดทำให้ระบบเรดาห์จับไม่ได้เลยหรือกระนี้" เอเฟเซียร์กล่าว มัลแด็กซ์บอก "ต้องเป็นฝีมือกู-แลนดอนไปเร่งพลังงานทำให้เครื่องยนต์ในยานขับเคลื่อนแน่ๆ"
"และถ้าอานุภาคแรงถึงขนาดนี้ คงจะเอายานออกจากโลกพระจันทร์ได้แน่ๆแหละ" ไรกอร์แฟนซ์กล่าว บราเทอไดน่าบอก "ลืมไปแล้วหรือ...ยานลำนี้มันติดแหงกใต้แกนดวงจันทร์มาหลายล้านปีแล้วน่า"
"แย่แล้ว คาสึมะคุง ป้องกันโดยด่วนเร็ว" เจดเมเีดี่ยนกล่าว ทันใดนั้น ก็มีการโจมตีระดมเข้าใส่วาลซาการ์ดทันที ซึ่งคาสึมะรีบทำตามโดยเร็ว เคียวสุเกะบอก "ศัตรูแอบซุ้มอย่างงั้นนะหรือ"
"ไม่เชิงหรอกน่ะ พวกแกทุกๆคน" จัวร์-มูกล่าว และนำทัพออกมาพร้อมๆกับฟู-ลูที่เตรียมอาวุธไว้แล้ว ที่สำคัญไปกว่านั้นก็คือ "รีส สโตม่า อัลม์อาร์คุส อัลม์สโตร่า มาได้ไงกันเนี้ย" โฮรีสกล่าว
"ซันน่าร์สตาร์ เซอเวชั่นแบทเทอเรี่ยน เชร็ดดาร์ซ ไม่ต้องแปลกใจแล้ว ว่าอาร์ซเบเรียสส่งมาแน่นอน" เทเดียร์บอก และที่แย่ไปกว่านั้นคือ "กองรบพวกรุยน่าก็ด้วยหรือเนี้ย" ริมกล่าวด้วยความตกใจ
"เหอะๆๆๆๆๆๆ ตกใจละสิ ที่เห็นกองรบที่พวกแกเจอมา และปรากฎตัวกันที่นี้เลยนะ แหะๆๆๆๆๆๆ" จัวร์-มูบอก รูเบียสถาม "อธิบายมาสิ ว่ามันหมายความว่าไงกัน"
"คงไม่ต้องปิดบังอะไรมากอีกแล้วละ พวกเราร่วมมือกับทางอินเวเดมิเนชั่นในการขอกำลังเสริมมาสกัดกั้นพวกแกทุกคน แม้กระทั่งความช่วยเหลือจากเดอะดาต้าเบสนี้แหละ" ฟู-ลูกล่าว "ซึ่งท่านกู-แลนดอนได้ทำสัญญากับอินเฟอร์เรนท์ ผู้นำของเดอะดาต้าเบส เพื่อเป็นพันธมิตรในการทำลายล้างโลกครั้งนี้ ดังนั้น เราจึงมีกองกำลังที่ทรงพลังไว้หยุดพวกแกไม่ให้เข้ามาขัดขวางท่านกู-แลนดอน นี้แหละ"
"แล้วพวกแกไม่คิดเลยหรือ ว่าการใช้ขุมกำลังของพวกศัตรูที่พวกนายเกลียดชังมานานแสนนาน จะทำให้พวกแกเสียเกียรติถึงเพียงนี้ได้น่ะ" เซนเกอร์บอก จัวร์-มูกล่าว "ถ้าเป็นเมื่อก่อนนะใช่ แต่ตอนนี้ พวกมันก็แค่ ตุ๊กตาที่พวกเราจะเอาไปให้พวกแกบดขยี้ทิ้งก็ได้อยู่แล้วแหละ ฮะๆๆๆๆๆ พวกกองรบเสริม หยุดไอ้ยักษ์บ้านั้นเดียวนี้เลย" แล้วกองรบเสริมของฟูรี่ก็หันอาวุธมายังเจียนชูวาเรียร์ เดียบรันชูเนจและวาลซาการ์ดในทันที
"บ้าชะมัดเอ้ย" คาสึมะกล่าวและรีบเรียกอาเรียให้ควบคุมอัลม์อาร์คุสมาเป็นโลห์ป้องกันโดย เร็ว "เอาไงกันดีละ เซริออท จะให้ช่วยพวกคาสึมะเลยมั้ยละ" ฟลาแน็กซ์กล่าว
"เรื่องอะไรจะให้พวกแกช่วยพวกยักษ์กันเล่า" จัวร์-มูกล่าวและยิงออร์กอนแคนน่อนเข้าใส่ทันที กองรบเดอะดาต้าเบส กองรบเมคูเลี่ยมต่างก็บุกเข้าใส่พวกพี่น้องไซเคร็ทไปด้วย "มีแต่ต้องหยุดจัวร์-มูและฟู-ลูโดยเร็วแล้วละ" วีเล็ตต้าบอกโดยที่ระดมยิงแบล็คโฮลแคนน่อนเข้าใส่กองรบรุยน่าจนแหลกไปส่วน หนึ่งเข้า
"คิดจะกำจัดพวกเราได้นะ มันไม่ง่ายนักหรอก อีก 10 นาทีข้างหน้านี้ ท่านกู-แลนดอนจะควบคุมยานกาว-รา ฟูเรียให้บินได้โดยสมบูรณ์ข้างหน้า เราจะัขัดขวางพวกแกไม่ให้ทำลายการใหญ่ของท่านลงได้หรอก" ฟู-ลูกล่าว โทวยะกล่าว "ความจงรักภักดีของคุณกำลังจะช่วยให้ความมักใหญ่ใฝ่สูงของกู-แลนดอนเป็นจริง แบบนี้ ผมไม่ยกโทษให้เด็ดขาด"
"ยกโทษให้นะหรือ พวกแกคิดว่าจะส่งพวกเราลงนรกความมืดของวอลด้าได้หรือ ถึงไงเสีย พวกแกทั้งหมดก็ต้องตายตรงนี้แหละ ฮะๆๆๆๆๆๆ" จัวร์-มูบอก คัลวีน่ากล่าว "เธอพูดแบบนี้ ระวังจะโดนซะเองบ้างน่ะ จัวร์-มู"
"สทูเดี่ยมบีมมมมมมมมมมม" "รีแอคเตอร์แฟลชชชชช" "รีแอคเตอร์สแมชชชชชชช" "โชลเดอร์แคนน่อน ยิง" พวกหุ่นรบฟูรี่โดนพวกมิสต์เล่นงานจนยับเยิ่นโดยเร็ว ในขณะที่... "T-Link นัคเคิ้ล" "บังเกอร์ ทะลวงไปเลย" "สแตคบีทเทิ้ลแคลชเชอร์" "คาตาฟัลด์คิกกกกกกกก" "สไปรัลแอทแทคคคคค" "แวริเอเบิ้ลดริล" กองรบฝั่งของฟู-ลูเองก็โดนด้วยเช่นกัน
"ไปให้ไกลๆพวกคาสึมะเลยไป" พาโรวไดซ์กราดยิงปืนกลเล่นงานรีสและสโตม่าเข้า แต่อัลม์อาร์คุสสีดำ 2 ตัวนั้นบุกเข้ามา ซึ่งก็ได้เซริออทและไฮแวริแอทใช้สมอเรือติดสลิงและลูกตุ้มติดโซ่มัดเข้ามา กำจัดทิ้งเสียทั้งคู่เข้า อัลม์สโตร่าเองก็ปล่อยกระสุนพลังเข้าสาดใส่ จนทั้งหมดต่างก็รีบหลบโดยเร็ว "พวกนี้คงถูกโปรแกรมให้มาเล่นงานเราด้วยสิน่ะ" ไมกล่าวโดยที่โจมตีด้วยไฮทวินลันเชอร์เข้าใส่
"ยังไง คงต้องรีบจัดการพวกนี้ไปพร้อมๆกับพวกจัวร์-มูกันก่อนน่ะ" กีเลียมกล่าวโดยที่ช่วยยิงไฮเมก้าแคนน่อนเข้าใส่เรดซันนาร์เข้า บุลฟลาซอนบุกเข้ากวาดพวกฟูรี่และกองรบซันน่าร์สตาร์เข้าไปด้วย "เห็นด้วย เวลามีน้อย ลงมือให้จบเรื่องไปเลยดีกว่า"
"งั้นก็ได้เลย ร็อกไซล์ลันเชอร์ ยิง" "แฟลชเวฟแคนน่อน ทำลายเป้าหมายทั้งหมดเลย" "ฟูลอิมแพคแคนน่อน ยิง" "ฮาวลิ่งลันเชอร์โหมดเอ็กซ์ ไปเลยจ้า" ไฮแวริแอท แซทเทริน่า เรียวโตะ และเอ็กเซเลนระดมโจมตีใส่อัลม์สโตร่าสี่ลำจนพัง ซึ่งมันก็โดนกวาดด้วย "ไฮโปรตอน สแมชเชอร์ เอาไปเลย" ในทันที
"พวกรุยน่ามันบุกเข้ามาแล้วน่ะ" ริโอะบอก เมื่อเห็นแองเกลัส เบลแกรนด์ สคัลพลูมบุกเข้ามา ซึ่งก็ต้องโดน "เนโอบีมเบลด" "การ์เดี่ยนเบลด" โจซและริมพุ่งเข้าถล่มใส่พวกรุยน่าจนกระเจิงไปด้วย ส่วนที่เหลือก็โดนไฮโซลลันเชอร์ สไตร์คชิลด์ อวาแลนช์เครย์มอลและมิไซล์สปีเกลถล่มใส่ไปอีก
"คิดหรือว่ากวาดกองรบเสริมแล้วพวกเราจะสู้พวกแกไม่ได้น่ะ" ฟู-ลูกล่าวและโจมตีด้วยออร์กอนไรเฟิ่ลไฟนอลโหมดเข้าใส่โจซและริม แต่โดนมาซากิและมิโอะเล่นงานด้วย "อากาิชิคบัสเตอร์" "โชวชินโดวเคน" จนเสียหลักไปตามๆกัน แถมด้วย "แฟนท่อมฟินิกซ์" "โฮมิงค์เลเซอร์ ยิง" เล่นงานซ้ำเข้าไปด้วย
"ไอ้พวกขวางทางเอ้ย" จัวร์-มูบุกเข้าใส่ด้วยออร์กอนครอว์ไฟนอลโหมดบ้าง แต่ถูกสกัดด้วย "เมเบียสเจด ครอสสแมชเชอร์" "ไฮโดรเพรชเชอร์ โยเซนเฮม" "เมกิโด้เฟลม กาโรริคสแมช" เข้าเต็มๆ ต่อด้วย "ดับเบิ้ลสไปรัลนัคเคิ้ล" "ออร์กอนบราเคี่ยมช็อต" ซ้ำเติมอีกที
"กล้ามากเลยนะ ที่คิดเล่นงานพวกเราได้น่ะ" ฟู-ลูกล่าวและใช้ออร์กอนครอว์เล่นงานพวกมาซากิ ส่วนจัวร์-มูเองก็ระดมยิงออร์กอนไรเฟิ่ลใส่พวกแอคเซลและเซนเกอร์ที่กวาดพวก เมคูเลี่ยม ที่กำลังเล่นงานวาลซาการ์ดกันอยู่ แต่พวกฟลาแน็กซ์เองก็ไม่ปล่อยเอาไว้ด้วยเช่นกัน "พิค็อกเฟเซอร์" "มัลติเปิ้ลแอทแทค" "แฟลชเชอร์แมนท์" "รัมเบิ้ลเชสท์นอยน์" "อิเล็คทริคอิลวิปไปกินซะสิ"
"งี่เง่าน่า" จัวร์-มูและฟู-ลูใช้ออร์กอนคราวนด์วาร์ปหลบการโจมตีของพวกฟลาแน็กซ์หายไป อย่างรวดเร็ว และมาโผล่ข้างหลังโดยใช้ออร์กอนซอร์ดเข้าเล่นงาน "ไอ้พวกสัตว์นรก พวกแกกล้าดีมากเลยนะที่ต่อกรกับอัศวินของฟูรี่ จงตายเสียเหอะ"
"ไม่มีทางให้แกได้ทำหรอกน่า" รูเบียสกล่าว และพุ่งเข้าใช้ดาบปริซึมเซเบอร์ฟันสกัดดาบออร์กอนซอร์ดเข้า ไดมอร์เดียส แซพเพิ่ลล่าก็บุกเข้ามาฟาดฟันตัดจังหวะของฟู-ลูและจัวร์-มู ช่วยพวกฟลาแน็กซ์ไว้ได้ทัน อเควแมเรนกล่าว "มุขหายตัวมันใช้กับเราไม่ได้ผลหรอก ยอมแพ้และเปิดทางให้เราเดียวนี้เลย" และใช้ปริซึมไทรเดนท์ระดมแทงใส่ราฟท์แคลนของฟู-ลูเช้าจนทำให้โลห์พัง ในขณะที่เจดเมเดี่ยนสกัดจัวร์-มูด้วยปริซึมบูมเมอแรง ตามด้วยโทแพไซท์ฟาดใส่ออร์กอนซอร์ดจนพังด้วยปริซึมวอร์แฮมเมอร์เข้าไปเต็มๆ
"ถึงทำลายอาวุธของเรา แต่เราไม่ยอมให้พวกแกได้ใจไปมากกว่านี้หรอก" ฟู-ลูกล่าว แล้วก็วาร์ปไปข้างหน้าและโผล่มาข้างหลังเพื่อยิงออร์กอนไรเฟิ่ลแบบคลื่นพลัง หมายจะจัดการกับพวกพี่น้องไซเคร็ท แต่โทวยะต้านด้วยออร์กอนแรกน่าไรเฟิ่ลทั้งสองข้างยิงใส่พร้อมๆกันโดยเร็ว ส่วนจัวร์-มูที่แยกร่างเพื่อใช้ไม้ตายเองก็ต้องโดนคัลวีน่าใช้ออร์กอนบรา เคี่ยมโบลว์สกัดไว้ "ขวางไว้ทำไมกันพี่คัลวีน่า ถึงจะหยุดยั้งไป ยังไงเสีย พี่เองก็ต้องถูกผมกำจัดทิ้ง เพื่อล่อให้ท่านอัล-วานโผล่มานี้แหละ"
"อัล-วานงั้นหรือ แสดงว่า เขาหลบหนีไปได้ละสิน่ะ" คัลวีน่ากล่าวโดยที่เธอไม่สับสนต่อคำพูดของอีกฝ่ายที่มากวนใจอีกแล้ว ฟู-ลูบอก "ในช่วงที่ท่านชาน่าหลบหนีไปนั้น เป็นเวลาเดียวกันกับที่อัล-วานแหกคุกและขโมยราฟท์แคลนออกไปพอดี แต่ก็ยังหลบหนีอยู่ในยานลำนี้แหละ ซึ่งเราจะจัดการลงโทษคนทรยศนี้ หลังจากที่กำจัดพวกแกไปแล้ว" และระดมยิงออร์กอนไรเฟิ่ลเข้าใส่เบลเซรูทบริกันดี้ แต่โทวยะก็ใช้ออร์กอนคราวนด์หลบออกมาได้ทัน
"งั้นก็แสดงว่า อัล-วานคอยช่วยเจ้าหญิงให้หลบหนีออกมาแล้วสิน่ะ" เอเฟเซียร์กล่าวโดยที่ระดมยิงเรฟซิกซ์ไรเฟิ่ลเข้าใส่พวกซันน่าร์สตาร์เข้า ริวเซย์เลยยิงบูสเต็ดไรเฟิ่ลเป่าหัวบูลซันน่าร์ไปด้วย "และไม่แปลกใจแล้วละ ที่พวกนั้นจะเปลี่ยนท่าทีได้เร็วถึงเพียงนี้เลยน่า" เซโอล่ากล่าว
"และแน่นอน พวกเราเองจะขวางพวกแกจนถึงที่สุดนี้แหละ" จัวร์-มูกล่าวและยิงออร์กอนแคนน่อนเข้าใส่ไปอีก ซึ่งก็โดนทาสึคุเล่นงานด้วย "กิก้าไวด์บลัสเตอร์" จนทำให้ส่วนหน้าอกราฟท์แคลนของจัวร์-มูพังในทันที ในขณะที่ฟู-ลูเองก็โดน "โค้ดคิริน" ของโซลเกนเล่นงานเข้าเช่นกัน
"เลวมาก พี่สาว ได้เวลาตายแล้ว ฮะๆๆๆๆๆๆๆๆๆ" จัวร์-มูใช้ออร์กอนครอว์ไฟนอลโหมดเข้าเล่นงานคุสต์เวลบราเคี่ยมอย่างรวดเร็ว พร้อมๆกับแยกร่างเป็นห้าร่างโดยใช้สี่ร่างแยกเข้าเกาะร่างคุสต์เวลบราเคี่ยม เข้า และบุกเข้าเผด็จศึกด้วย แต่คัลวีน่าใช้ออร์กอนคราวนด์หลบออกมาในจังหวะที่โดนเกาะเข้า และใช้ออร์กอนบราเคี่ยมโบลว์บุกเข้าโจมตีใส่จัวร์-มูอย่างหนักหน่วง "แพ้ชนะ หากไม่ถึงวินาทีสุดท้าย ก็ยังไม่รู้ผลหรอก" คัลวีน่ากล่าว
"มาจบเรื่องกันเลยดีกว่า ฟู-ลู เราไม่มีเวลาที่จะต้องมาเสียโดยเปล่าประโยชน์แล้วละ" โทวยะกล่าว ฟู-ลูบอก "ใช่ เจ้าไม่มีเวลาที่จะมาหยุดยั้งท่านกู-แลนดอนไปได้หรอก บุตรของเอ-เซลด้าผู้ทรยศ" และยิงออร์กอนไรเฟิ่ลไฟนอลโหมดเข้าใส่เบลเซรูทบริกันดี้เข้า ซึ่งทั้งคู่ก็ยิงต้านด้วยลำแสงตกผลึกออร์กอนพร้อมๆกัน และเป่าระเบิดสะเก็ดออร์กอนออกมา ในจังหวะที่ฟู-ลูเชื่อมต่อปืนไรเฟิ่ลเอาไว้ "จบสิ้นกัน..." ฟู-ลูกล่าวไม่จบ
"แชดๆๆๆๆ" เฟนเนลบิทที่หัวไหล่ของบริกันดี้พาร์ทยิงสกัดเอาไว้ จนทำให้ออร์กอนไรเฟิ่ลที่อยู่ตรงหน้าจนพัง โดยมาในจังหวะเดียวกันกับที่โทวยะสร้างคมดาบออร์กอนเอาไว้แล้ว และคัลวีน่าเองก็เช่นกัน เธอใช้แมกซิมั่มโหมดเร่งพลังของออร์กอนบราเคี่ยมโบลว์ขึ้นในทันที "ลงมือเลย โทวยะคุง" "ครับ ว้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก"
"ฟ้าววววววววววววววววว" "ซูมมมมมมมมมมมมมมมมมมม" "ฉึกกกกกกกกกกก" "โครมมมมมมมมมมมมมมมม เพล้งงงงงงงงงงงง" ราฟท์แคลนของฟู-ลูโดนคมดาบออร์กอนของเบลเซรูทบริกันดี้ทิ้มแทงทะลุเข้าเต็มๆ ในขณะที่ราฟท์แคลนของจัวร์-มูนั้น แม้จะใช้กงเล็บรับเอาไว้ แต่ก็ต้านไม่อยู่ จนกงเล็บและเกราะลำตัวราฟท์แคลนของจัวร์-มูพังพินาศทันที
"ไม่น่าเชื่อ ข้าคิดว่าข้าแข็งแกร่งยิ่งกว่าท่านอัล-วาน และเหนือกว่าพี่สาวแล้วแท้ๆ ทำไม ทำไมข้าต้องแพ้กันด้วยนะ" จัวร์-มูบอก คัลวีน่ากล่าว "ที่เธอแพ้นั้น เพราะว่าเธอแพ้ให้กับความบ้าคลั้งของตัวเองต่างหากละ ถึงทำให้ตัวเองปราชัยลงได้นี้แหละ"
"สมแล้ว ที่เจ้าเป็นบุตรของเอ-เซลด้า ยอดนักรบผู้ทรงเกียรติแห่งฟูรี่ แม้ว่าเอ-เซลด้าจะเป็นคนทรยศและได้ตายจากไปแล้ว แต่อย่างน้อย ข้าก็ภูมิใจ ที่ได้สู้กับบุตรชายยอดนักรบที่ข้าอยากจะประลองฝีมือบ้าง" ฟู-ลูบอก โทวยะกล่าว "แสดงว่า ท่านเองก็อยากจะเก่งเหนือกว่าคุณพ่อสิน่ะ แต่ว่า นั้นก็ไม่น่าต้องเอาชีวิตไปทิ้งนิ"
"การตายของพวกเรานั้น จะทำให้กาว-รา ฟูเรียขยับได้สมบูรณ์แบบ ฉะนั้น ถึงพวกเจ้าจะเจอตัวท่านกู-แลนดอน ทุกอย่างก็สายไปแล้ว วะฮะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ" จัวร์-มูบอกและหัวเราะอย่างสะใจ ฟู-ลูกล่าว "ฉะนั้น หากพวกเจ้าคิดจะหยุดยั้งกาว-รา ฟูเรียละก็ ถึงมันจะเป็นไปไม่ได้ แต่ข้าเชื่อว่า เจ้าสองคนต้องทำได้แน่นอน บุตรของเอ-เซลด้า แล้วก็...คนรักของอัล-วาน แลงค์ ขอให้โชคดี"
ราฟท์แคลนของจัวร์-มูและฟู-ลูล้มคว้ำกับพื้นและระเบิดแหลกเป็นจุลทันที สองอัศวินผู้คุ้มกะลาหัวของกู-แลนดอนตายไปพร้อมกันด้วย ชาน่าบอก "จัวร์-มู ดัลบี ฟู-ลู มูลู ถ้าพวกท่านไม่คล้อยตามกู-แลนดอนแล้ว ก็คงไม่ต้องลงเอยเช่นนี้หรอกน่ะ" ชาน่าบอก ริมกล่าว "ตอนนี้ ไม่มีใครมาขัดขวางแล้ว เรารีบไปหยุดกู-แลนดอนดีกว่า"
"นั้นสิ เราเสียเวลาไปเยอะมากแล้ว ก่อนที่กาว-รา ฟูเรียจะกลับมาทำงานได้อย่างสมบูรณ์น่ะ" เซริออทบอก คัลวีน่ากล่าว "เห็นด้วยน่ะ เพื่อไม่ให้กาว-รา ฟูเรียถูกใช้เพื่อสนองความชั่วร้ายของกู-แลนดอน เราต้องรีบทำแล้ว"
"ไปกันเถอะครับ ทุกๆคน เพื่อความสงบสุขของโลกในภายภาคหน้า ทั้งทุกคนบนโลกและชาวฟูรี่ทุกๆคนที่ยังอยู่ในยานลำนี้ด้วยนะครับ" โทวยะกล่าว แล้วชาน่าก็ทำการเปิดประตูห้องโถงขนาดยักษ์ใหญ่ในยานกาว-รา ฟูเรียออกให้เหล่าผู้กล้าเข้าไปต่อกรกับศัตรูตัวสุดท้าย ผู้นำของกองกำลังฟูรี่ กู-แลนดอนกับจักรกลจักรพรรดิ์ ซูกาดีน
ต่อช่วงที่ 2
ช่วงที่ 2
"โครมมมมมมมม" ประตูบานใหญ่ถูกเปิดออก ยานรบคุโรงาเนะและวาลซาการ์ดก้าวเข้ามาพร้อมๆกับกองรบเพอเซอนัลทรูปเปอร์ ทั้งหมด อยู่ในสภาพพร้อมรบกันแล้ว "คุณคัลวีน่า ตื่นเต้นมั้ยละครับ" โทวยะกล่าวโดยที่ควบคุมแกรนทรีดดราโกเดอุส ซึ่งให้คาเทียเป็นนักรบร่วม ส่วนคัลวีน่าควบคุมราฟท์แคลนพร้อมกับเฟสเทเีนีย "มีหรือที่ฉันจะไม่ตื่นเต้นน่ะ ในเมื่อเรามาเพื่อยุติความเลวร้ายของพวกฟูรี่แล้วนิ"
"หือออออออออออ จัวร์-มู และฟู-ลู หยุดยั้งพวกเจ้าไม่ได้แล้วสิน่ะ มันไม่แปลกใจอะไรเลย ที่พวกเจ้ามันเป็นตัวปัญหาเหมือนๆกับพวกมนุษย์โลกที่ข้าต้องการจะกำจัดให้ สิ้นซากไปซะให้รู้แล้วรู้รอดไปนี้แหละ" กู-แลนดอนเอ่ยด้วยความไม่สะทกสะท้าน หลังจากที่เห็นพวกโทวยะบุกเข้ามาถึงห้องโถงขนาดยักษ์ใหญ่ ฟลาแน็กซ์บอก "ที่ำแกคิดเช่นนี้ เพราะว่าแกมันเจ้าคิดเจ้าแค้นและไม่ยอมปล่อยวางในสิ่งที่แกเป็นอยู่เลยน่ะ"
"รุยน่าพินาศไปนานแล้ว แกเองก็น่าจะยุติการรุกรานกันเพียงเท่านี้บ้างสิ อย่างน้อยก็น่าจะเห็นแก่เจ้าหญิงชาน่าด้วยน่ะ" โจซบอก กู-แลนดอนกล่าว "ต่อให้เป็นองค์หญิงมาห้าม ยังไงก็หาได้หยุดข้าไม่แล้วละ เพราะตอนนี้ แผนการของข้านั้นเดินมาไกลมากพอที่พวกแกจะยับยั้งได้อีกต่อไปแล้ว"
"ท่านกู-แลนดอน นี้แปลว่า ต่อให้เป็นข้าเอง ท่านก็ยังยืนกรานที่จะนำกาว-รา ฟูเรียรุกรานโลกตามความตั้งใจที่จะแก้แค้นละสิน่ะ" ชาน่าบอก กู-แลนดอนบอก "ถูกต้อง ข้าพเจ้าต้องทำลายโลกนี้ให้สิ้นซากไปซะ เพราะชาวโลกในเวลานี้ ต่อให้เราญาติดีหรือพยายามเป็นมิตรกันสักแค่ไหน พวกเขาซึ่งเห็นแก่ตัว ทะเยอทะยาน โอ้อวด ฉลาดแกมโกง หักหลังได้แม้กระทั่งพวกพ้องเดียวกันเอง จนถึงขนาดสามารถฆ่าให้ตายได้แล้ว ต่อให้พวกนี้ไม่ได้ถูกพวกรุยน่าครอบงำ คนพวกนี้สมควรจะแหลกเป็นจุลไปพร้อมกับโลกใบนั้นซะ"
"ท่านพูดเหมือนกับว่าเห็นพวกนี้มากับตัวแล้วละสิ และคิดเตรียมการแก้แค้นนี้มาแต่แรกเลยสิน่ะ" เซริออทบอก กู-แลนดอนกล่าว "ถูกต้อง แม้ว่าท่านชาน่าจะเล่าให้พวกเจ้าฟังหรือไม่ก็ตาม ข้าซึ่งต้องการที่จะสั่งสอนให้พวกมนุษย์หน้าโง่พวกนี้เห็นถึงอำนาจของพวกเรา ชนเผ่าฟูรี่ ผู้ซึ่งมีส่วนทำให้โลกพัฒนาจนมาถึงยุคของพวกเจ้าไว้ และเพราะว่าโลกของพวกเจ้านั้นอุดมแต่สิ่งเลวร้ายทุกอย่าง ซึ่งเป็นต้นตอแห่งความชั่วร้ายที่ทำให้รุยน่าปรากฎขึ้นมา ดังนั้น แผนการรุกรานโลกของพวกเราจึงต้องเริ่มขึ้นมา โดยที่ข้าคิดว่าแผนการนี้มันต้องสมบูรณ์แบบอยู่แล้ว หากว่าเอ-เซลด้า คนที่ข้าไว้วางใจมากที่สุดนั้น กลับหักหลังข้าจนทำให้ทุกอย่างต้องลงเอยเช่นนี้"
"นั้นเพราะว่า ท่านพ่อรู้ว่าการกระทำของท่านนั้น มันเข้าข่ายทำลายความสงบสุขของโลกใบนี้ ซึ่งไม่ใช่สิ่งที่ท่านพ่อหรือชาวฟูรี่คนอื่นๆต้องการเลยสักหน่อยน่ะ" โทวยะกล่าว กู-แลนดอนบอก "อุดมการณ์งี่เง่าของเอ-เซลด้าที่ยังเชื่อถือต่อองค์พระจักรพรรดิ์เมื่อ ครั้งมีชีวิตอยู่นั้น จะเป็นอุปสรรค์ในการรุกรานของข้า การที่ข้าต้องกำจัดพ่อของเจ้านั้น คือการลงโทษที่มันสมควรจะได้รับอยู่แล้วนิ"
"แม้กระทั่งอัล-วานเองก็คิดที่จะกำจัดทิ้งด้วยสิ" คัลวีน่าบอก กู-แลนดอนกล่าว "...ใช่ เพราะว่าข้าได้ฟังจากจัวร์-มู ซึ่งข้าส่งเขาไปเป็นหูเป็นตาให้ข้ารับรู้พฤติกรรมของคนที่ข้าส่งไป จนทำให้ข้ารู้ถึงความเปลี่ยนแปลงของนายทหารของเอ-เซลด้าที่ข้าดึงตัวมาใช้ งานได้สำเร็จอย่างชัดเจน ฉะนั้น ข้าจึงตัดสินใจวางแผนที่จะกำจัดเจ้าทิ้ง เพื่อทำให้อัล-วานจำต้องยอมทำตามคำสั่งข้าโดยสมบูรณ์ ไปพร้อมๆกับทำลายแหล่งผลิตอาวุธของพวกมนุษย์ที่เราหลอกใช้ไปด้วยกัน ไม่นึกเลย ว่าเจ้ามันดวงแข็ง พอๆกันกับการแอบเอาอาวุธที่แอบสร้างและดัดแปลงอย่างลับๆ 3 อันไปหลบซ่อนไว้ของฟรานซ์ด้วยนี้แหละ"
"นี้หมายความว่า แกเองวางแผนจะฆ่าพวกเราทั้งหมดอย่างงั้นสิ" เมลัวบอก เฟสเทเนียกล่าว "...แสบและเลวร้ายอย่างแรงเลยจริงๆนะ ตาลุงบ้า"
"แต่แย่หน่อยนะ ที่พวกเรารอดตายมาได้ เพราะถูกส่งมาพร้อมๆกับอาวุธลับทั้งสามอันด้วยกัน ซึ่งพวกแกไม่รู้ และทั้งหมดนี้ ลุงฟรานซ์ คุณเอ-เซลด้า พ่อของโทวยะคุง ล้วนแล้วเตรียมไว้เพื่อหยุดการกระทำของแกนี้แหละ" คาเทียบอก คาสึมะกล่าว "ที่จริง ลุงคิดแผนมาได้สมบูรณ์แบบมากๆเลยน่า แต่สุดท้ายก็ยังมีช่องโหว่บะเร่อเท้อจนให้พวกเรามาเจอหน้าเฮงซวยของลุงนี้ แหละ"
"สามหาวมากเลยน่ะ แต่วาจาของเจ้าเอง ไม่ทำให้ข้าสะทกสะท้านมากพอหรอก" กู-แลนดอนบอก และเรียกกองรบออกมาเป็นจำนวนมาก แถมด้วยกองรบสนับสนุน ซันน่าร์สตาร์ เซอเวชั่นแบทเทอเลี่ยน เดอะดาต้าเบสและรุยน่า "ต่อให้พวกเจ้าได้อาวุธจากอารยธรรมทั้งสาม(เอส,คุสต์และฟูรี่)มารวมๆกันแล้ว แต่ถึงไงเสีย พวกเจ้าหยุดข้ามิให้ใช้กาว-รา ฟูเรียไม่ได้หรอก"
"ที่พูดเช่นนี้ แสดงว่า ท่านมั่นใจมากสิน่ะ ที่การใหญ่ของท่านจะต้องบรรลุโดยสมบูรณ์แบบน่ะ" รูเบียสบอก
"กู-แลนดอน ความมักใหญ่ใฝ่สูงของเจ้าได้ทำให้ใครต่อใครเจ็บปวดมามากเกินพอแล้ว มันถึงเวลาที่เจ้าจะต้องเจ็บปวดกับกรรมที่ก่อไว้แล้วละ" คัลวีน่ากล่าวโดยที่ชักดาบออร์กอนซอร์ดออกมา โทวยะบอก "ด้วยราฟท์แคลนของพ่อและแกรนทรีดดราโกเดอุสที่ชนเผ่าฟูรี่หลงเหลือไว้เพื่อ ใช้หยุดยั้งความชั่วร้ายทุกรูปแบบ เริ่มต้นการพิพากษาโทษของเจ้าแล้ว ด้วยการส่งเจ้าไปยังความมืดแห่งวอลด้านี้แหละ" แล้วก็สร้างอินฟินิตี้คาริเบอร์ออกมาพร้อมรบทันที
"โอหังนักนะ...เจ้าสองคนทำให้ข้าโกรธาได้ถึงเพียงนี้ คงอยากจะเจอกับสุดยอดพลังของจักรกลจักรพรรดิ์ซูกาดีนของข้าแล้วสินะ ได้ งั้นพวกเจ้าสองคนเองต่างหากละ ที่ควรจะลงไปยังวอลด้าแห่งความมืดซะเอง" กู-แลนดอนกล่าวและสั่งให้กองกำลังทั้งหมดบุกเข้าโจมตีใส่พวกโทวยะทันที
"แจ๋ว ได้เวลาลุยกันให้กระเจิงไปข้างหนึ่งแล้วละ" ไฮแวริแอทกล่าวและกราดอาวุธหนักถล่มใส่พวกซันน่าร์สตาร์จนลงไปกองกับพื้น ในขณะที่เอเฟเซียร์จัดการกับโดน่ารูวน์บีด้วยการส่องยิงเข้าปืนใหญ่ของพวก มัน เซริออท เทเดียร์ พาโรวไดซ์และซีเบนท์บุกเข้าจัดการกับกันจาร์ลช่วยหน่วย ATX ที่ถูกสโตม่าและรีสล้อมเอาไว้ "นึกหรือว่าพวกเราจะให้แกได้ใจมากกันน่ะ" กู-แลนดอนใช้ไวเปอร์ไรเฟิ่ลสาดเข้าใส่ ซึ่งซีเบนท์ต้องใช้ไซคิกเกอร์ฟอสสร้างบาเรียพลังจิตต้านเอาไว้
"ตอนนี้แหละครับ คุณเซริท คุณเทเดียร์ ลุงพาโรว คุณซีเบนท์" โทวยะกล่าวและสาดพลังออร์กอนดราโก้บัสเตอร์และออร์กอนดราโก้สเลฟเข้าใส่ซูกา ดีนแบบเต็มๆ ส่วนคัลวีน่าเองก็ยิงออร์กอนแคนน่อนถล่มใส่ด้วยเช่นกัน เซริออทเลยรีบกระโจนเข้าแทงใส่หัวของสโตม่าด้วยเอสทริคเบลด พาโรวไดซ์ถีบทำลายปืนใหญ่พลังงานของรีสจนพังไปสอง เปิดช่องให้เทเดียร์หมุนตัวฟันดาบตัดคอทิ้ง จากนั้นซีเบนท์ก็ใช้ไวเดรกฟอสพ่นไฟและพลังสายฟ้าถล่มใส่ไปด้วย แต่ยังเหลือให้พวกเคียวสุเกะโต้กลับเข้า "หวิดไปแล้วสิน่ะ" แอคเซลกล่าวอย่างไม่ตลกนิดๆ เพราะใช้ท่าไมซุซาคุตัดร่างสโตม่าขาดช้าไปนิดหน่อย
"กิก้าบลัสเตอร์" "เกาน์เจโนไซเดอร์" "ไฟนอลบีมมมมมมม" "เทอมินัสบลัสเตอร์ ยิง" โจซ ริวเซย์ อิลูมและฮิวโก้ต่างก็ถล่มใส่พวกรุยน่าที่แห่บุกกันเข้ามา ซึ่งก็เป่าได้ส่วนหนึ่งเท่านั้น ที่เหลือก็โดนสตอร์มเบลด Z.O.ซอร์ด เคย์โทวราโกวเคนและโรวกะแคลชเชอร์ฟันทิ้งเข้า "ไปให้พ้นๆเลยไป้" คาสึมะฟาดฝ่ามือเข้าเล่นงานหุ่นรบรุยน่าที่บุกมาหมายจะเกาะตัววาลซาการ์ด เข้า แต่พวกมันก็มาเยอะกันเกินไปเสียด้วย
"ให้เป็นหน้าที่เราดีกว่านะ คาสึมะ" ไอบีสกล่าวและระดมกราดอาวุธที่มีในไฮเพริอ้อนถล่มใส่ ต่อด้วย "ไซแฟลช" "ไซโครบลัสเตอร์" "เคลวินบริซซาร์ด" "เรโซแนนท์เควก" กวาดพวกที่เหลือลงอย่างรวดเร็ว
"ว้ากกกกกกกกกกก" หยางหลงบุกเข้าโจมตีใส่วอลเลนที่บุกเข้ามาจนพังด้วยเฟลมคัตเตอร์ เทรอนเร็คซ์ บราเทอไดน่าและไรกอร์แฟนซ์รุกคืบโจมตีด้วยไทแรนโนแอ็คซ์คิก ครอกโคเกเตอร์ซิสเซอร์และเอเลเฟนท์เพรชเชอร์เข้าบดขยี้พวกศัตรูอย่างหนัก หน่วง แซทเทริน่าเองก็ระดมยิงลำแสงเข้าใส่พวกศัตรูจนราบคาบในทันที "กู-แลนดอน ถึงขนมากี่หน่วยๆ ก็ไม่ทำให้อะไรดีขึ้นมาหรอก ยอมจำนนเสียจะดีกว่า" เรเชลกล่าว
"หน้าโง่ ยอมจำนนนะหรือ ข้ามาถึงขั้นนี้แล้ว ข้าจะต้องบรรลุเป้าหมายให้จงได้เลย" กู-แลนดอนกล่าวแล้วก็วาร์ปหายไปอยู่ด้านหลังกรุนกัสต์นิชิกิของริโอะ และใช้ออร์กอนแบนิชชิ่งซอร์ดเข้าฟาดฟัน แต่ก็โดนโทวยะและคัลวีน่าสกัดไว้ได้ "กู-แลนดอน แพทเทิร์นการโจมตีของแกใช้ไม่ได้ผลหรอก" คัลวีน่ากล่าว แล้วก็ปัดการโจมตีพร้อมๆกัน
"คุณคัลวีน่า ตอนนี้แหละ" "ได้เลย" โทวยะและคัลวีน่าโจมตีด้วยฟิงเกอร์ดราโก้แคลชเชอร์และออร์กอนครอว์เข้าใส่ หน้าอกของซูกาดีนแบบเต็มๆดอก แต่มันก็ไม่สิ้นฤทธิ์และสาดออร์กอนเวฟแคนน่อนเข้าใส่ จนทั้งคู่ต้องกางบาเรียออร์กอนคราวนด์ต้านไว้ "พวกเจ้าสองคนกับอาวุธต่อต้านแผนการของข้านั้น ถึงจะกันซะหนาแน่น แต่ข้าจะทำลายมันให้ได้เลยสิ"
"ความมักใหญ่ใฝ่สูงของแกต่างหากละ ที่ควรจะถูกทำลายน่ะ" ฮิวโก้บอก มิสต์กล่าว "หยุดใช้พลังของฟูรี่ไปในทางที่ผิดเสียที" แล้วทั้งคู่ก็โจมตีด้วยโรวกะแคลชเชอร์และคริสตัลฮาร์ทซอร์ดเข้าใส่ซูกาดีนพ ร้อมๆกัน แต่กู-แลนดอนก็หลบออกมาในจังหวะที่โดนฟันไปถึงสองดอก และโผล่มาใช้ออร์กอนแมเทเรียลเกเซอร์เล่นงานการ์มเหรดเบรซและโซลวา เรียสเร็กซ์แบบไม่ให้ตั้งตัว
"อีกทีเป็นไง ไอ้พวกจักรกลต่อต้านพวกรุยน่า" กู-แลนดอนหันมาเล่นงานฟอลเต้กิกัสเข้า แต่ต้องมาเจอกับไดเซนเกอร์และไวซาก้าที่โจมตีด้วยท่า "โอวกิ โควจินเซน" ฟาดฟันดาบแบบสายฟ้าแลบเข้าทำลายดาบขนาดใหญ่ของซูกาดีนจนพัง และต่อด้วย "ซันคันโตว ชิปปูโดวโตว"
"โครมมมมมมมมม" ซูกาดีนที่กางสนามพลังออร์กอนต้านไว้ ก็ต้องถูกดาบพิฆาตแห่งความชั่วซึ่งขึ้นชื่อว่าไม่มีอะไรตัดขาดได้นั้น ทำลายทิ้งอย่างรวดเร็ว "แก....คิดว่าดาบที่ฟันเรือรบของแกซึ่งขึ้นชื่อว่าไม่มีอะไรฟันขาดได้นั้นมา ทำลายการป้องกันสุดแกร่งของข้าได้น่ะ คิดผิดถนัดเลย" กู-แลนดอนกล่าวและเสกดาบออกมาใช้ใหม่อีกครั้ง พร้อมๆกับสาดออร์กอนไวเปอร์ไรเฟิ่ลเล่นงานไดเซนเกอร์อย่างจังๆ
"กล้าเล่นงานหัวหน้าเซนเกอร์ได้นะ ยอมให้ไม่ได้แล้ว โคโอเรนเกคิ ไทแรนท์โอเวอร์เบรค" บริทประจัญบานด้วยการระดมโจมตีกระบวนท่าจ้าวเสือจู่โจม ซึ่งก็ระดมชกจนทำให้กู-แลนดอนเสียจังหวะในการใช้ดาบปัองกัน ต่อด้วยโซนิคจาเบรินที่ใช้ปัดดาบยักษ์ของกู-แลนดอนกระเด็น จากนั้นก็รั่วแทงด้วยโซนิคจาเบริน ปิดท้ายด้วยวาริเอเบิ้ลดริลแทงเข้าที่หน้าเต็มๆดอก จนซูกาดีนปลิวไปให้ "เอานี้ไปเลย โอเวอร์ไกเซอร์ซอร์ดดดดดดดดดดดดดดด"
"โครมมมมมมมมมมมมมมมมม" ซูกาดีนโดนฟันเข้ากลางหลังเต็มๆ ก่อนที่จะโดนพี่น้องไซเคร็ทบุกเข้ามาโจมตีด้วยอาวุธปริซึมล้อมรอบถึงหกทิศ เข้าซ้ำไปอีก "บัดซบเอ้ยยยยยย" กู-แลนดอนกล่าว รูเบียสบอก "ต่อให้มีจักรกลที่ทรงพลังระดับจักรพรรดิ์มาอยู่ตรงหน้า แต่เจ้าอยู่เพียงลำพังต่อกรกับพวกเราที่มีเยอะกว่า ถึงไงก็ไม่มีทางชนะหรอกนะ กู-แลนดอน"
"เหมือนเช่นเคยนะ กู-แลนดอน ลงจากจักรกลตัวนี้และหยุดการทำงานของกาว-รา ฟูเรียเสียแต่ตอนนี้เลย" ฟลาแน็กซ์บอก เซริออทกล่าวโดยที่ดึงเอาฮาร์ดโบล์ทพิสตอลออกมา "อย่าหาว่าเราเล่นแรงแล้วกันน่ะ เพราะการตัดสินใจบ้าๆของคุณทำให้ใครต่อใครตายมาเยอะแล้ว"
"หึ พวกนั้นน่ะ ยอมตายเพื่อช่วยให้การใหญ่ของข้าบรรลุผลมาถึงขั้นนี้แหละ ซึ่งพวกเจ้าทั้งหมดนั้น จะได้เห็นถึงสุดยอดไพ่ตายที่ข้าจะนำมาใช้กำจัดพวกเจ้าให้สิ้นซากไปซะ" กู-แลนดอนบอก อควอบอก "สุดยอดไพ่ตาย นิ แพ้แล้วยังไม่ยอมรับอีกหรือไงกันน่ะ"
"เปล่าเลย อควอคุง ที่กู-แลนดอนมีไพ่ตายแบบนี้ แสดงว่า คงจะรู้มานานแล้ว ว่าจักรกลจักรพรรดิ์ซูกาดีนนั้น มีความสามารถอย่างหนึ่งที่เราคาดไม่ถึงเลยน่ะ" อเควแมเรนบอก ไรกล่าว "อย่าบอกนะ ว่าซูกาดีนนั้น คิดจะใช้มันโดยที่มีกาว-รา ฟูเรียเป็นตัวกลางน่ะ"
"แน่นอน นี้คือพลังขั้นสุดท้ายที่ข้าจะใช้กับพวกเจ้าทั้งหมดนี้แหละ" กู-แลนดอนกล่าวและใช้ฝ่ามือทาบไปยังคอนโซลลับที่ถูกเปิดขึ้นมา ซึ่งก็ทำให้ซูกาดีนนั้นเปล่งพลังอันมหาศาลออกมา จนทำให้ส่วนแขนและขาแยกออกไป ส่วนหัวไหล่นั้นยืดสปริงสีแดงออกมา หัวไหล่นั้นแผ่ออกกว้างแยกออก ส่วนตาบนหัวนั้นส่องสว่างขึ้นมา จากนั้นก็ไปอยู่ตรงกำแพงขนาดยักษ์ใหญ่ตรงหน้าด้วย "ไม่น่าเชื่อ พลังออร์กอนนั้น มหาศาลมากเลยจริงๆ" เรกิวเล็ทกล่าว
"นี้นะหรือ ร่างที่แท้จริงของซูกาดีนน่ะ" คัลวีน่ากล่าว เมลัวบอก "น่ากลัวมากเลยนะคะ ไม่นึกเลยว่าร่างจริงจะน่ากลัวถึงเพียงนี้"
(เปิดเพลง Doomday ขึ้น)
"พวกเจ้าได้เห็นโฉมหน้าของมันแล้วสิน่ะ และข้ารู้สึกถึงความหวาดกลัวในใจของพวกเจ้า ใช่ ความหวาดกลัวนี้มันกำลังจะกลับมาครอบงำให้พวกเจ้าตกอยู่ในความสิ้นหวังอีก ครั้งหนึ่งนี้แหละ" กู-แลนดอนกล่าว โทวยะบอก "ความหวาดกลัว นี้แกรู้ได้ไงกันน่ะ ว่าพวกเราเคยหวาดกลัวมาก่อนแล้ว"
"ถึงข้าไม่ได้เห็นพวกเจ้าต่อกรกับราชันย์แห่งหายนะ แต่ข้ารู้ว่าพวกเจ้าเองก็สั่นเทาไม่น้อยกับอำนาจของซูกาดีนของข้านี้แหละ" กู-แลนดอนกล่าว โดยที่ตาทั้งสองข้างนั้นมีรอยขีดสีดำปรากฎอย่างชัดเจน แซพเพิ่ลล่ากล่าว "บรรยากาศแบบนี้ มันชักจะัยังไงๆซะแล้วสิ"
"ไม่ต้องสงสัยอะไรทั้งนั้นน่ะ รีบจัดการให้แล้วเสร็จไปเดียวนี้เลยดีกว่า" คาสึมะกล่าว กู-แลนดอนบอก "เหอะ คำพูดนั้นควรจะเป็นของข้าซะมากกว่า ออร์กอนแซทเทิร์นไลท์สปาร์ค กวาดพวกมันให้สิ้นซากไปซะ"
"หึมมมมมมม" "วาบบบบบ วาบบบบบบ" "ชะแว้ง แชด แชด แชด แชด" ส่วนขาของกู-แลนดอนนั้นหายไปและลอยขึ้นมาระดมยิงเลเซอร์สีเขียวเข้าใส่พวกมา ซากิ พวกมิสต์ ฮิวโก้อย่างจังๆ ในขณะที่อีกข้างนั้น "ขานั้นมันยิงเลเซอร์สาดใส่แบบไม่ให้โต้กลับได้เลยน่ะ ให้ตายสิ" แอคเซลกล่าว โดยที่เกือบโดนเล่นงานไปตามๆกัน กิเลียมกล่าว เมื่อเห็นอีกข้างหนึ่งบินมายิงลำแสงไป "แค่ข้างเดียวก็ไม่มีผลอะไรกับเราหรอก" และยิงไฮเมก้าแคนน่อนเข้า แต่กู-แลนดอนควบคุมให้มันวาร์ปหายไปโดยเร็ว
"ยังไม่หมดหรอกน่ะ ออร์กอนเวอร์ติคอลแฟงค์" กู-แลนดอนกล่าว และควบคุมส่วนแขนให้ยืดระยางค์สปริงแดงออกมา พร้อมๆกับสร้างผลึกออร์กอนจนแลดูเหมือนหัวสัตว์ประหลาดอันน่ากลัวพุ่งเข้า เล่นงานพวกบีสเทรียมและไซเครเซี่ยมอย่างจังๆ "เราไม่ยอมให้แกเล่นงานทุกๆคนไปมากกว่านี้หรอก" โทวยะกล่าวและคิดจะสาดพลังใส่
"งี่เง่า รับนี้ไปซะ ออร์กอนโกสต์เบรส" กู-แลนดอนใช้ออร์กอนเวฟแคนน่อนอานุภาพสูงสุดยิงเข้าใส่หมายจะกวาดทุกๆคนให้ ราบคาบ แต่... "กรอดดดดดดดดด ไม่ยอมให้แกกวาดพวกเราให้เป็นจุลไปหรอก" คาสึมะนำวาลซาการ์ดมาป้องกันรับเอาไว้ แล้วก็... "ฟูลแอคเซลอิมแพค"
"โครมมมมมมมมมมม" ซูกาดีนโดนชกเข้าเต็มๆ แม้จะมีส่วนขาที่เป็นตัวยิงและส่วนแขนที่ระดมโจมตีด้วยผลึกออร์กอนที่เคลือบ อยู่ ต่างก็โดนอัลม์อาร์คุสที่อาเรียควบคุมทำลายทิ้ง และเปลี่ยนเป็นเบรคเกอร์โหมดเพื่อที่จะ... "ได้เวลาส่งแกไปไกลๆจากนี้เสียที ว้ากกกกกกกกกกกกกกกกกก"
"ฉั้วะ โครมมมมมมมมม" ซูกาดีนโดนฟันเข้าดอกหนึ่งแล้วก็ถูกแทงซ้ำตามไปด้วย จนร่างระเบิดเข้าเต็มๆ "สำเร็จแล้วสิน่ะ" มิโอะบอก แต่กู-แลนดอนแสยะยิ้มขึ้น "หึๆๆๆ แน่ใจหรือ"
"ครึ้ง ครึ้ง ครึ้ง ครึ้ง" ฉับพลัน แท่นเล็กด้านหน้าทั้งสี่นั้นก็มีแท่นสีชมพูที่มีแสงสีเขียวส่องสว่างตรงกลาง ออกมา พร้อมๆกับเปล่งพลังงานขึ้น ซึ่งก็ทำให้ซูกาดีนที่คิดว่าพังเพราะระเบิดนั้น กลับมาคืนสภาพเดิมในทันที "บะ บ้าน่า" อาเรียอุทานขึ้น โทแพไซท์บอก "คืนชีพได้อย่างงั้นนะหรือ"
"จักรกลทั้งสี่นั้น....แย่แล้ว จักรกลพวกนี้น่ะ มีลักษณะเหมือนกับเครื่องยนต์ที่หุ่นของคุณคัลวีน่าและโทวยะคุงใช้อยู่เป้ะๆ เลยนะสิ" ไวแอดกล่าว มัลแด็กซ์บอก "เครื่องยนต์พลังออร์กอน งั้นไอ้เครื่องพวกนี้...คงไม่ใช่..."
"ถูกต้องแล้ว ไอ้พวกหน้าโง่ ที่อยู่ตรงหน้าแท่นเมนหลักระบบของกาว-รา ฟูเรียนั้น มันคือออร์กอนเอ็กทรัคเตอร์ เตาพลังงานออร์กอนของพวกเรายังไงละ" กู-แลนดอนกล่าว ริวเซย์บอก "แหล่งพลังงานของกาว-รา ฟูเรีย ถ้าเช่นนั้น แกเองก็คงจะใช้เครื่องพวกนี้หยุดการพังพินาศของแกเองละสิ"
"ใช่ การที่มีเครื่องเหล่านี้น่ะ มันคือสุดยอดไพ่ตาย 1 ใน 2 ที่จะทำให้ข้าสามารถควบคุมกาว-รา ฟูเรียได้โดยสมบูรณ์แบบ ด้วยพลังจากออร์กอนเอ็กทรัคเตอร์ทั้งสี่นี้ ซูกาดีนร่างสุดยอดนี้จะไม่มีทางพังพินาศ เหมือนอย่างที่เจ้าเคยอวดอ้างต่อหุ่นที่เจ้าควบคุมอยู่ ซึ่งก็คือ ซุปเปอร์โรบอทไร้เทียมทานที่สุดในใต้หล้า ละสิน่ะ แต่กับข้า คือยอดจักรพรรดิ์ผู้เป็นอมตะที่สุดในจักรวาลนี้แหละ" กู-แลนดอนกล่าว ไฮแวริแอทบอก "สุดท้ายก็มีเหนือกว่าข่มเข้าจนได้ แต่ที่แกบอกว่า 2 ไพ่ตายนั้น คงไม่ได้หมายความว่าไอ้หุ่นจักรพรรดิ์ปีศาจของแกก็เป็นใบที่สองสิน่ะ"
"ฉลาดมากเลยนะ ไอ้พวกจักรกลพูดได้ ที่เดาออกว่าอะไรเป็นอะไร ซูกาดีนเครื่องนี้น่ะ เหมือนกับราฟท์แคลนทั้งสี่ที่ทำหน้าที่ควบคุมกาว-รา ฟูเรียได้ เพียงแต่ มันคือจักรกลที่เชื่อมต่อตรงกับแกนกลางของยานลำนี้โดยตรง" กู-แลนดอนบอก เรียวโตะบอก "เชื่อมต่อกับยานลำนี้ ก็เท่ากับว่า ตอนนี้คุณเองก็สามารถควบคุมกาว-รา ฟูเรียลำนี้ได้สิ"
"ใช่ และด้วยระบบสุดท้ายที่ข้าปลดล็อกออกมาได้ในเวลานี้ เท่ากับว่าข้าสามารถควบคุมกาว-รา ฟูเรียที่ถูกฝังอยู่ใต้ดวงจันทร์ดวงนี้โดยสมบูรณ์แล้ว และด้วยกำลังเครื่องยนต์ของยานที่ไม่มีขีดจำกัดนี้เอง ซึ่งนอกจากจะทำหน้าที่เป็นตัวช่วยที่ทำให้พวกแกไม่สามารถพิชิตข้าลงได้แล้ว ข้าจะใช้กาว-รา ฟูเรียที่มีดวงจันทร์ของพวกเจ้าเป็นเปลือกขนาดใหญ่นั้น บดขยี้โลกมนุษย์ให้แหลกไปข้างหนึ่งซะ" กู-แลนดอนกล่าว จนทุกๆคนตกใจขึ้นมา แซทเทริน่ากล่าว "เข้าใจแล้วละ เพราะงั้นสิน่ะ แกถึงมั่นใจอย่างมาก ว่าการใหญ่ของแกจะสำเร็จเหมือนอย่างที่พูด ก็เพราะว่าแกมีหุ่นที่เชื่อมต่อตรงกับแกนพลังงานของยานลำนี้ไว้ในมือแล้วสิ"
"และที่หลอกให้พวกเราเล่นงานแก ก็เพื่อทำให้เราตายใจว่า แกจนมุมถึงขั้นสุดท้าย แต่จริงๆแล้ว แกกลับมีเขี้ยวเล็บที่คาดไม่ถึงซ่อนอยู่จริงๆ" เจดเมเดี่ยนบอก เวลอิลคราน่ากล่าว "โคตรโกงเสียจริงๆให้ตายสิ"
"งั้นเราก็รีบทำลายมันทิ้งเสียโดยเร็วดีกว่าน่ะ" มาซากิบอก ชาน่ากล่าว "ไม่ได้นะคะ เพราะว่ากู-แลนดอนดึงเอาพลังงานทั้งหมดของยานไปแล้ว ซึ่งก็อาจจะทำให้ระบบจำศิลของยานลำนี้ถูกทำลายและหมายรวมไปถึงชาวฟูรี่ทุกๆ คนด้วยนะคะ"
"บัดซบเอ้ย แค่การแก้แค้นก็ทำให้มีคนรับเคราะห์เพียบถึงขนาดนี้เลยหรือเนี้ย" มิสต์ถึงกับโมโหขึ้นมา ริมบอก "เลวร้ายที่สุดเลย (และน่ากลัวที่สุดด้วย)"
"แต่ถ้าแกทำเช่นนั้น แล้วชาวฟูรี่ที่ยังไม่ได้รับการปลุกละ จะทำเช่นไร..." โทวยะบอก คัลวีน่ากล่าว "จริงด้วยน่ะ แกทำแบบนี้มันก็เท่ากับว่าเสียทั้งสองฝ่ายเลยน่ะ"
"ตอนนี้เป้าหมายของข้าบรรลุไปในระดับหนึ่งแล้ว และน้ำหน้าอย่างพวกแกทั้งหมดนี้ หาหยุดข้าไม่หรอก ออร์กอนเอ็กทรัคเตอร์ ออร์กอนมิราจโหมด ทำงาน" กู-แลนดอนสั่งให้เครื่องสร้างพลังออร์กอนนั้นทำงาน โดยการสร้าง... "แม่เจ้า...แค่ราฟท์แคลนสี่ตัวก็แย่อยู่แล้ว มันเล่นผลิตมาเยอะมากกว่านายเสียอีกน่ะ มัลแด็กซ์" บุลฟลาซอนกล่าว เพราะตรงหน้าพวกเขาในเวลานี้ คือกองทัพราฟท์แคลนดำทมิฬที่มาจากออร์กอนเอ็กทรัคเตอร์สร้างขึ้นมาทั้งหมด
"แชดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ" กองทัพราฟท์แคลนถล่มด้วยออร์กอนไรเฟิ่ลอย่างหนักหน่วง แม้พวกพี่น้องไซเคร็ทจะกางบาเรียเอาไว้แล้ว แต่ยังมีฝูงราฟท์แคลนแห่มาเล่นงานวาลซาการ์ดด้วยออร์กอนซอร์ดและออร์กอ นครอว์อย่างหนักหน่วงไปด้วย "สิ้นหวังกันหรือยัง ได้เวลาที่พวกแกจะถูกถล่มยับแล้ว วะฮะๆๆๆๆๆ" กู-แลนดอนกล่าว ชาน่าถึงกับขวัญเสียขึ้น "กู-แลนดอน ทำไมท่านถึง..."
"เอาไงกันดีละ โทวยะคุง คุณคัลวีน่า" โคตะบอก แองเจลิก้าบอก "ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป พวกเราเสร็จแน่ๆเลยน่ะ"
"ก่อนที่จะจัดการกับกู-แลนดอน รีบทำลายไอ้เครื่องบ้านั้นจะดีกว่าน่ะ" คัลวีน่าบอก โทวยะกล่าว "แน่นอน ถ้าเป็นพลังของแกรนทรีดดราโกเดอุสและราฟท์แคลนแล้วละก็ น่าจะสู้กับมันได้ง่ายๆแน่ๆน่ะ"
"แต่ถ้าจะให้ดี ข้าจะช่วยพวกเจ้าเองแล้วกัน" เสียงนั้นกล่าวขึ้น พร้อมๆกับคลื่นลำแสงยิงเข้าใส่ออร์กอนเอ็กทรัคเตอร์เครื่องหนึ่งจากระยะไกล "แก..... สุดท้ายแกก็โผล่หัวออกมาจนได้ละสิน่ะ อัล-วาน แลงค์"
ซูกาดีนส่งออร์กอนแซทเทิร์นไลท์สปาร์คยิงเข้าใส่ ซึ่งก็เผยให้เห็นราฟท์แคลนสีดำปรากฎออกมา "กู-แลนดอน การกระทำของแกกำลังจะทำให้ชาวฟูรี่ที่เหลือนั้นต้องมาสังเวยเพราะความชั่ว ร้ายของแก ในนามของอัศวินของฟูรี่ ดาบของฉันจะหยุดความทะเยอทะยานของแกลงซะ"
"สามหาวนักน่ะ อัล-วาน มิแปลกใจแล้ว ที่เจ้าคิดและทำเหมือนกับเอ-เซลด้า ถ้าไม่ติดว่าตอนแรก ข้าต้องการความสามารถของเจ้าให้ไปแทรกซึมฐานการผลิตอาวุธด้วยแล้ว ข้าคงจะสั่งให้ฟู-ลูมาฆ่าเจ้าตายตามเอ-เซลด้านี้แหละ" กู-แลนดอนบอก อัล-วานกล่าว "ที่ท่านเอ-เซลด้าทำไปนั้นน่ะ เพราะรู้ว่า แกเปลี่ยนไปนับแต่เมื่อครั้งที่รุยน่าสังหารองค์จักรพรรดิ์ไปแล้วต่างหากละ ที่สำคัญ แกในเวลานี้ ไม่ต่างจากราชันย์แห่งหายนะ ผู้นำแห่งรุยน่าเลยสักนิดน่ะ ซึ่งนี้เป็นเหตุผลสำคัญ ที่ท่านเอ-เซลด้าร่วมมือกับประธานฟรานซ์เตรียมการลับไว้เพื่อหยุดแกนี้แหละ"
"ไม่ต่างจากราชันย์แห่งรุยน่า...ถ้าเช่นนั้นก็เท่ากับว่า..." ริมบอก โจซกล่าว "กู-แลนดอนเองก็ถูกครอบงำมาตั้งแต่แรกและเปลี่ยนไปหลังจากนั้นแล้วสิน่ะ"
"ข้านะหรือ จะกลายเป็นราชันย์แห่งหายนะ หน้าโง่...ข้าคือกู-แลนดอน กอต แม่ทัพเอกของอารยธรรมผลึกเขียวนิรันดร ฟูรี่ ผู้ไร้เทียมทานน่ะ ข้าไม่ได้เปลี่ยนไปตามคำโกหกของเจ้า เจ้าต่างหากละที่เปลี่ยนไป เจ้ากับเอ-เซลด้าหักหลังข้า และร่วมมือกับคนรักและบุตรของหัวหน้าคนทรยศมาจัดการกับข้า แม้กระทั่งเปลี่ยนเจ้าหญิงมาอยู่กับฝ่ายแกแบบนี้ คนทรยศทั้งหมดนี้ ต้องตายให้หมด" กู-แลนดอนกล่าวอย่างบ้าคลั้งจนเนตรเปลี่ยนเป็นสีแดงเข้มแล้ว อเควแมเรนกล่าวอย่างสิ้นหวัง "ปากไม่ได้บอกว่าตัวเองผิด แต่สุดท้ายก็มาอีหรอบเดิม เจ้าหญิงชาน่าคะ ทำใจได้หรือยังคะกับเหตุการณ์นี้"
"ทุกๆคน ช่วยปลดปล่อยกู-แลนดอนจากคำสาปที่เขาได้รับข้ามกาลเวลามานานแสนนานนี้ด้วย เถอะคะ" ชาน่าขอร้อง โทวยะได้ฟังก็กล่าวขึ้น "ได้อยู่แล้วละครับ แม้ว่าเขาจะก่อความเลวร้ายมาบ้าง แต่เพราะว่าเขาพลาดท่าให้กับรุยน่าจนมีสภาพเป็นเช่นนี้ คุณคัลวีน่า คาเทีย เฟสเทเนีย เมลัว มารวมพลังกันดีกว่าน่ะ"
"ได้อยู่แล้วละ โทวยะคุง เรามาพยายามด้วยกันเถอะ" คาเทียกล่าว เมลัวบอก "คุณโทวยะ คุณคัลวีน่า สู้เขาด้วยนะคะ"
"ไม่มีใครหน้าไหนมาหาเรื่องกับเราได้หรอกเชื่อสิ" เฟสเทเนียบอก คัลวีน่ากล่าว "พวกเรามาถึงจุดนี้เพื่อที่จะยุติความเลวร้ายที่ทำให้ฟูรี่กับชาวโลกต้องมา ต่อสู้กันเองนี้แหละ และฉันเองก็ไม่ยอมแพ้จนกว่าวินาทีสุดท้ายด้วย จริงมั้ยละคะ อัล-วาน"
"ถูกต้องแล้วละ คัลวีน่า แต่ระวังด้วยละ ซูกาดีนในเวลานี้มีพลังงานมหาศาลจากยานกาว-ราอยู่ แม้เราจะทำลายตัวส่งพลังงานไปแล้ว ความร้ายกาจก็ยังหนักหนาเหมือนเคย" อัล-วานบอก ฟลาแน็กซ์กล่าว "ถ้าเช่นนั้น เรารีบทำลายยูนิตส่งพลังงานให้ไอ้นายพลเฮงซวยนี้ แล้วช่วยกันบดขยี้กู-แลนดอนช่วยพวกฟูรี่ที่เหลือให้ได้แหละ" แล้วพวกฟลาแน็กซ์ก็รวมร่างเป็นโอสเทรย์คิไมร่า พี่น้องไซเคร็ทก็รวมร่างเป็นไคลซาร์ทอวาทรัล ส่วนพวกเซริออทประกอบร่างเป็นไฮแซทพาโรวเซริออไดซ์พร้อมลุยทันที
"กล้ามากเลยนะที่คิดจะต่อกรกับข้า กองทัพราฟท์แคลนทั้งหมด กำจัดพวกมนุษย์ที่มาขวางทางการทำลายโลกด้วยกาว-รา ฟูเรียกันให้หมดซะ" กู-แลนดอนกล่าว อัล-วานบอก "กู-แลนดอน หมดเวลาของเจ้าแล้วละ"
"แชดๆๆๆๆๆๆๆๆๆ" ราฟท์แคลนมิราจจำนวนมากระดมโจมตีแบบไม่ยั้ง เพื่อปกป้องออร์กอนเอ็กทรัคเตอร์ที่คอยสร้างพลังงานให้กับซูกาดีนอยู่ แต่ก็ต้องโดนถล่มด้วย "ฟูลอิมแพคแคนน่อน ยิง" "คริสตัลมิสต์ ไปเลยจ้า" "ไฟนอลแกรนด์ครอส" "เฟนริลแคลช" "ริวโออิซานโฮว เมาท์เทนเพรชเชอร์" ถล่มใส่แบบไม่เลี้ยงไปด้วย ซึ่งก็มีราฟท์แคลนมิราจตีฝ่าบุกเข้ามาได้อยู่
"สหาย ได้เวลาใช้ไพ่ตายของเราบ้างแล้วละ" เรเชลบอก เซนเกอร์กล่าว "ย่อมได้" แล้วไดเซนเกอร์กับอาวเซนไซเดอร์ก็พุ่งทะยานขึ้นฟ้าไป อาวเซนไซเดอร์นั้น พับส่วนแขนเข้าไปในส่วนหัวไหล่ พับส่วนขาเหยียดไปข้างหลัง จากนั้นลัสเซ่แคนโนเน่ทั้งสองก็แยกชิ้นส่วนออก จนกลายเป็นส่วนขาม้าทั้งสี่ประกอบติดกันทั้งขาหน้าและขาหลัง ส่วนหัวของอาวเซนไซเดอร์ก็หุบลงไปในส่วนหน้าอกตรงกลางที่กลายเป็นส่วนหัวและ คอม้าในทันที ไดเซนเกอร์ก็กระโดดมารับผ้าคลุมสีดำมาสวมใส่ไว้ และโดดขึ้นหลังอาวเซนไซเดอร์ร่างอาชาสีดำเข้มที่มีแผงคอม้าสีขาวโผยพุ่งขึ้น "จินบะอิตไต (คนและม้าเป็นหนึ่งเดียว)"
"คุณพระช่วย นี้นะหรือคือไพ่ตายของดับเบิ้ลจีทั้งสองน่ะ" มิสต์กล่าว คาสึมะบอก "หุ่นของคุณเรเชลเป็นม้าให้คุณไดเซนเกอร์ควบคุมเลยหรือเนี้ย เท่ห์โคตรๆจริงๆ"
"กว่าจะได้ใช้ก็ปาไปนานแล้วสิ" ไฮแวริแอทบอก โดยที่ระดมยิงอาวุธหนักเข้าใส่ เซริออทกล่าวโดยใช้เอสทริคโรเตอร์แอ็คซ์สับพวกราฟท์แคลนทมิฬจนขาดลง "ไพ่ตายดีๆ ต้องใช้ตรงจังหวะด้วยนะครับลุง"
"โว้ววววววววว ย้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกก" เซนเกอร์บุกประจัญบานด้วยซันคันโตวในมือ ปาดกวาดฟาดฟันกองกำลังราฟท์แคลนทมิฬจนราบเป็นหน้ากองในทันที "หัวหน้าเซนเกอร์กับคุณเรเชลแสดงฝีมือแบบนี้ ตาเราบ้างละ" อควอกล่าวและใช้โหมดจีเพื่อโจมตีด้วย "ทรินิตี้ เดธเอนด์" กวาดทำลายราฟท์แคลนจนเข้าถึงออร์กอนเอ็กทรัคเตอร์เข้า
"มูนเซอเคิ้ล" ริมซัดกงจักรใบมีดเข้าตัดพวกราฟท์แคลนจนพินาศไปตามๆกัน จากนั้นก็ "ดับเบิ้ลบีมแฮมเมอรรรรรรร์" ทำลายราฟท์แคลนสองตัวที่บุกเข้ามาจนกระแทกเข้ากับออร์กอนเอ็กทรัคเตอร์อย่างจังๆ "ตอนนี้แหละ อากาชิคบัสเตอร์" "ไปกันเลยยยยย โซนิคเซเบอร์" ไซบัสเตอร์และไฮเพริอ้อนพุ่งเข้าใส่ออร์กอนเอ็กทรัคเตอร์ด้วยไม้ตาย จนทำลายเครื่องส่งพลังงานออร์กอนพังในทันที
"พังไปเครื่องหนึ่งแล้วละ" ริมบอก ฟอซวูลเฟร่าบอก "เดียวเครื่องที่สองจะมาแล้วละ" บัลด์ดราเบรซ ฮาสเมดเรน จัสแกรนอทบุกเข้าโจมตีใส่พวกราฟท์แคลนอย่างหนักหน่วงด้วย "บัลด์ดราเบรซคิกกกกกกกกกกกก" "กิก้าตันทริปเปิ้ลคิกกกกกกกกกกกกก" "แฟงค์คัตเตอร์ฮาร์ปูนนนนนนคิกกกกกกกกกกก" จนกระเจิงเปิดช่องให้ "เอานี้ไปเลย ฟาร์ไซท์ฟูลฟอสไรเฟิ่ล" ยิงเข้าไปทำลายออร์กอนเอ็กทรัคเตอร์จนพังไปเป็นเครื่องที่สอง
"หึ พวกแก คิดหรือว่าจะทำลายเครื่องแล้วจะหยุดข้าได้" กู-แลนดอนกล่าวและส่งออร์กอนเวอติเคิ่ลแฟงค์และออร์กอนแซทเทิร์นไลท์สปาร์ คระดมโจมตีใส่ แถมด้วยการสาดออร์กอนโกสต์เบรซเข้าใส่ไปอีก ซึ่งวาลซาการ์ดก็ทำหน้าที่ป้องกันอีกเช่นเคย "อยู่เฉยๆ แล้วรอให้เรายำแกในภายหลังจะดีกว่า" อาเรียบอก
"ท่าไม้ตาย มัลติเซอเคิ่ลสลัคเกอร์โทรว์" ไคลซาร์ทอวาทรัลเสกกงจักรและวงแหวนออกมาสิบกว่าอันขึ้น แล้วก็ซัดเข้าใส่พวกราฟท์แคลนที่แห่แหนมาอย่างต่อเนื่อง จนถูกตัดขาดสะบั้นลง โดยที่กงจักรพุ่งตัดโดนออร์กอนเอ็กทรัคเตอร์ไปด้วย "ว้ากกกกกกกกกก ดีเมนชั่นสแลชชชชชชช" "ดับเบิ้ลสไปรัลนัคเคิ่ลลลลลลลล" "กราวิตันซอร์ดไดเวอรรรรรร์" เครื่องที่สามพังโดยราอูว โคตะและเรียวโตะในทันที
"เอาเลย สหาย ตอนนี้แหละ" เรเชลกล่าว โดยที่ไดเซนเกอร์ควบม้าพร้อมดาบซันคันโตวในมือ "โอ้ว ไปเลย ทัตสึมาคิ ซันคันโตว อิคกิโทวเซน" แล้วก็หมุนควงดาบขนาดโตๆจนเกิดพายุโหมบ้าคลั้ง ซึ่งดูดพวกราฟท์แคลนทั้งหมดปลิวตามลมและโดนคมดาบพิฆาตของไดเซนเกอร์ทั้งนั้น แม้กระทั่งออร์กอนเอ็กทรัคเตอร์ก็ด้วย ซึ่งทั้งหมดนี้ก็ถูกสับขึ้นไปกลางอากาศในทันที "ดาบของพวกเรา..." "...ตัดได้หมดทุกอย่างนี้แหละ"
"บรึมมมมมมมม ตูมๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ตรูมมมมมมมมมมมมมมมมมม" ฝูงราฟท์แคลนและออร์กอนเอ็กทรัคเตอร์ถูกเป่าระเบิดในทันที "พวกแก...." กู-แลนดอนถึงกับยั้วะและแค้นทันที คัลวีน่าบอก "กู-แลนดอน ตัวช่วยของแกพินาศไปหมดแล้ว ต่อไปก็ถึงคราวของแกบ้างละ"
"คิดหรือว่า ทำลายล้างออร์กอนเอ็กทรัคเตอร์แล้วจะหยุดข้าได้นะ ผิดถนัด ข้ามีพลังของยานกาว-ราอยู่ พวกแกไม่มีทางพิชิตข้าได้ง่ายๆหรอกน่ะ เพราะว่าข้าจะส่งพวกแกลงไปสู่ความมืดของวอลด้าด้วยพลังของซูกาดีนนี้แหละ" กู-แลนดอนยังไม่เลิกอีกเช่นเคย โทวยะบอก "กู-แลนดอน กอตซ์ ความทะเยอทะยานอันสุดยอดของแกหมดลงแล้ว มันถึงเวลา คำพิพากษาแห่งความยุติธรรมแล้วละ"
(เปิดเพลง Judgement Justice)
"กู-แลนดอน ต่อให้มีพลังของกาว-ราอยู่ในมือ แต่เราจะแสดงพลังให้แกได้เห็นเองแหละ" ริวเซย์บอก กู-แลนดอนบอก "เหอะ หุ่นรบของพวกแกที่ได้เทคโนโลยี่และโนวฮาวจากพวกเซบัลมาร์ลที่ส่งมา คิดหรือว่าจะเอาชนะพลังผลึกเขียวอันเป็นพลังที่ทรงอำนาจมาก่อนหน้าพวกนั้น ได้หรือไง"
"แม้เมเทโอ-3 จะแอบแฝงอันตรายมาพร้อมๆกับความลับที่จะช่วยมนุษยชาติได้ก็จริงอยู่หรอกน่ะ" ไรกล่าว อายะบอก "แต่พวกเราได้ผ่านพ้นอุปสรรค์ได้ทั้งหมดนี้ ไม่ใช่แค่เพียงเทคโนโลยี่ที่อดีตหัวหน้าของเราเหลือไว้อย่างเดียว หากแต่พวกเราร่วมแรงร่วมใจกันจนสามารถมาเผชิญหน้ากับแกนี้แหละ" SRX สาดอาวุธอย่างไฮฟิงเกอร์ลันเชอร์และเกาน์เจโนไซเดอร์เข้าใส่ซูกาดีนอย่างหนักหน่วง จากนั้นก็ฟาดฟันด้วย Z.O.ซอร์ดเข้าใส่ไปด้วย
"แม้ฉันจะเคยเป็นอดีตผู้นำของแอร์โรเกเตอร์มา แต่ตอนนี้ฉันได้เห็นแล้วว่า แกเองก็เลวร้ายยิ่งกว่าเสียอีกน่ะ" ไมบอก และยิงไฮทวินลันเชอร์เข้าใส่ วีเล็ตต้าบอกและระดมโจมตีเข้าไปด้วย "และพวกเราอยู่เพื่อปกป้องอนาคตที่กำลังจะมาถึงในข้างหน้านี้แหละ"
"แสบนักน่ะ..." กู-แลนดอนคิดจะโจมตีใส่ SRX ทีม แต่ก็ต้องโดนอวาแลนซ์เครย์มอล ฮาวลิ่งลันเชอร์เอ็กซ์โหมดถลุงเข้าใส่ที่หน้าเต็มๆ "โอ้ว บุรุษที่เกือบจะเป็นพวกอสูรลูกแก้วแดง หญิงที่ได้รับการคืนชีพจากพวกมัน และเด็กหญิงที่ถูกก็อปปี้ออกมา โดยมีอดีตนักรบจากพวกชาร์โดวมิลเลอร์ที่ถูกเลือก แม้กระทั่งหุ่นแอนดรอยอย่างเจ้าเอง พลังของฟูรี่นั้นแน่กว่าพลังของอสูรลูกแก้วแดงและชาร์โดวมิลเลอร์อย่างมาก เลยน่ะ"
"ที่แกรู้เรื่องพวกเรา เพราะพวกแกส่งคนแอบสังเกตุการณ์มาแล้วสิน่ะ" แอคเซลบอก ลาเมียกล่าว "แต่อดีตกับปัจจุบันนั้นเป็นคนละเรื่องแล้ว เพราะเราจะหยุดยั้งความทะเยอทะยานของคุณนี้แหละ" ทั้งคู่เลยโจมตีด้วยโค้ดคิรินและโควจินเซนเข้าใส่ซูกาดีนในทันที ซึ่งกู-แลนดอนสวนคืนด้วยออร์กอนเวอติเคิ่ลแฟงค์เข้าใส่
"ไม่มีทางหรอกน่า" อัลฟีมิ่บุกเข้ามาใช้โลห์หัวกระโหลกเข้าทำลายแขนจักรกลทิ้ง แต่ก็เกือบโดนออร์กอนแซทเทิร์นไลท์สปาร์คสาดใส่ "ที่เจ้าเองรู้เรื่องพวกไอนสท์นั้น คงจะรู้มาก่อนหน้าสิน่ะ" อัลฟิมี่บอก
"แน่นอน และพวกแกเองก็เป็นภัยอันตรายที่พวกเราต้องกำจัดทิ้งให้สิ้นซากไปพร้อมกับโลก นี้แหละ" กู-แลนดอนบอก เอ็กเซเลนท์กล่าว "แปลว่าแกเองก็คิดอยากจะกำจัดไอนสต์ให้พินาศสิน่ะ"
"แต่หากเทียบกับการที่แกคิดจะควบคุมยานลำนี้และดวงจันทร์มาชนโลกนั้น แกเป็นบุรุษที่อันตรายมากกว่าพวกไอนสท์และชาร์โดวมิลเลอร์รวมกันเสียอีก" เคียวสุเกะบอก และบุกประจัญบานพร้อมๆกับเอ็กเซเลนท์ "ซึ่งก็ไม่ยกโทษให้หรอกน่า" และโจมตีด้วยแรมเพจโกสต์เข้าใส่ซูกาดีนไปด้วย
"หมดเวลาทำซ่ากันแล้วละ กู-แลนดอน" อาราโด้บอก เซโอล่ากล่าว "...เราจะหยุดแกไม่ให้ก่อความเดือดร้อนไปมากกว่านี้แล้วละ"
"พวกเธอทำเพื่อพี่สาวที่ตายจากไปถึงสองครั้ง ซึ่งถูกฝังอยู่ใต้ดินและหลับไหลชั่วนิรันดรสิน่ะ" กู-แลนดอนกล่าวแทงใจดำอาราโด้ เซโอล่าเข้า "แต่แย่หน่อย เพราะข้าจะส่งพวกแกไปหาพี่สาวของแกนี้แหละ"
"อย่าเอาพี่โอวกะมาหลอกพวกเราให้ผิดทิศทางหน่อยเลยน่า" ลาทูนี่บอก เจ้าหญิงไชน์กล่าว "เพราะคุณส่งนายทหารลงไปขัดขวางพวกเราในการรบที่เอิร์ธเครดอลถึงได้รู้ เรื่องสิน่ะ แต่ยังไงก็ให้อภัยไม่ได้หรอก" แล้วทั้งคู่ก็ใช้รอยัลฮาร์ทแอทแทคโจมตีใส่ซูกาดีน ก่อนที่จะโดน ทวินเบิร์ดสไตร์คอัดสวนไปด้วย
"เทพสงครามจ้าวศัสตรา ไดเซนเกอร์ แล้วก็แก เซนเกอร์ ซอมโบลท์ เจ้าเป็นนักรบตัวแทนชาวโลกที่เก่งกาจไม่ใช่น้อยๆ แต่ความโอหังสำคัญตนว่าไม่มีใครโค่นลงได้นั้น เหนือฟ้าย่อมมีฟ้า เหนือดาบที่ผ่าคนชั่วก็คือข้าผู้นี้แหละ" กู-แลนดอนกล่าว เซนเกอร์บอก "ถึงแกจะแข็งแกร่งแค่ไหน แต่ถึงมีพลังที่ทรงอำนาจ แต่ก็สู้ยอดนักรบที่จิตใจกับดาบที่ถืออยู่ในมือนั้นรวมเป็นหนึ่ง ไม่ได้หรอก" แล้วก็พุ่งเข้าฟาดฟันดาบใส่กู-แลนดอนทันที ซึ่งก็เกือบโดนกงเล็บออร์กอนเวอติเคิ่ลแฟงค์เข้าเล่นงานไปเสียได้
"ย้ากกกกกกกกกกกกก ว้ากกกกกกกกกก" บริทโจมตีใส่ซูกาดีนด้วยแรนดอมสไปค์ แต่ก็ทำอันตรายซูกาดีนไม่ จนเกือบโดนยิงลำแสงเข้า "นักบินโชคิจินทั้งสอง กับเทพมังกรพยัคฆ์นั้น แม้จะมีพลังเทียบเท่ากับเทพผู้ปกป้องโลก แต่แย่หน่อย เพราะเจ้ากำลังสู้กับผู้ที่มีพลังไร้ขีดจำกัดอย่างข้าน่ะ"
"แกสบประมาทพวกเราน้อยเกินไปแล้วน่ะ กู-แลนดอน" บริทกล่าว แล้วก็รีบเปลี่ยนเป็นริวโคโอให้คุสุฮะจัดการ "พลังของคุณนั้น มันทรงอำนาจแต่แลกด้วยชีวิตนับล้านแบบนี้ ฉันจะหยุดยั้งคุณด้วยดาบผ่าขุนเขานี้แหละ ฮาซานเคน เทนมะโคฟุคุ ซานนนนนนนน" ฟาดฟันใส่ซูกาดีนผ่านสนามพลังออร์กอนคราวนด์อย่างจังๆ
"เราไม่ยอมให้แกมาทำลายความฝันของทุกๆคนกันด้วยวิธีนี้หรอกน่ะ" ไอบีสกล่าวและบุกโดยการนำไฮเพริอ้อนถล่มด้วยอาวุธหนักทั้งหมด กู-แลนดอนบอก "ถึงพวกเจ้าจะมีจักรกลที่ว่องไวแค่ไหน พวกเจ้าก็คือแมงเม่าเข้ากองไฟอยู่ดีนี้แหละ" และระดมยิงลำแสงผ่านออร์กอนแซทเทิร์นไลท์สปาร์คเข้า
"แมงเม่าที่แกพูดถึงน่ะ คือผลงานของพี่ของฉันที่หลงเหลือไว้ให้เราสานต่อเลยเชียวนะ" สเลย์กล่าวและยิงมิไซล์ลูกยาว พร้อมๆกับแยกออกเป็นอัลเทริอ้อนและเวก้าริอ้อนบินโฉบเฉี่ยวโจมตีใส่ ก่อนที่จะประกอบกลับคืนไปทันที ตามด้วยการบุกของพี่น้องเกรเดลด้วยแคลชเชอร์สไปค์และคอสมิคสไตร์คเข้าเต็มๆ "กู-แลนดอน ถึงเวลาที่แกชดใช้กับสิ่งที่ทำกับอาแชลลี่ครอยเซลกันแล้วละ" ราอูว์บอก
"ชดใช้หรือ หึ ต่อให้พวกแกมีเครื่องยนต์กระแสเวลาที่สามารถข้ามผ่านมิติได้ แต่กับพลังออร์กอนระดับสุดยอด พวกแกมันแค่ไอ้กระจอก" กู-แลนดอนกล่าวและใช้ออร์กอนเวอติเคิ่ลแฟงค์โจมตีใส่ แต่ก็หลบได้ในทันที ฟิโอน่ากล่าว "ดูถูกคนอื่นแบบนี้ คงให้อภัยไม่ได้หรอก ไฟนอลแกรนด์ครอส" เอ็กซาแลนท์เอเทอเนลสาดพลังแสงกางเขนยักษ์เข้าใส่ซูกาดีนไปแบบเต็มๆดอก ต่อด้วย "รีแอคเตอร์แคลชชชชชชชชชชชช"
"ความทะเยอทะยานของแกมันเข้าขั้นเดียวกับเพลเพคติโอ้แบบนี้ เราคงยอมให้แกทำอย่างงั้นไม่ได้แล้วละ" โจซถล่มด้วยกิก้าบลัสเตอร์เข้า แต่ซูกาดีนกางบาเรียต้านเอาไว้ กู-แลนดอนเห็นก็กล่าวขึ้น "ยอดผู้กล้าผู้พิชิตรุยน่า แกสองคนสามารถโค่นรุยน่าลงได้ แล้วนึกหรือ ว่าจะโค่นข้าที่มีพลังซึ่งสามารถโค่นรุยน่าไปพร้อมๆกับโลกได้น่ะ"
"แกมันเกินเยียวยากันไปโดยถาวรแล้วละ (ใช่ ฉันก็คิดเช่นนั้นเหมือนกันน่ะ)" ริมกล่าว แล้วก็แยกร่างเป็นกานาดูลและสเตรก้าเพื่อใช้ ออเทอร์เนจดูเอล จากนั้นก็ประกอบร่างกลับเป็นฟอลเต้กิกัสและใช้ไม้ตาย "ไรแอทบัสเตอร์" ถลุงใส่จนหัวของซูกาดีนร้าวอย่างชัดเจน
"เลวมาก พวกแก...งั้นก็เจอนี้หน่อยเป็นไง" กู-แลนดอนกล่าวและเร่งพลังให้มากขึ้น ซึ่งทำให้เกิดทุ่งผลึกเขียวออร์กอนตกผลึกคลุมแท่นส่วนกลางตรงหน้าเข้า และผลึกเหล่านั้นก็กลายเป็นฝูงราฟท์แคลนทั้งหมด ซึ่งก็ระดมโจมตีใส่พวกนักรบฝ่ายธรรมะอย่างบ้าคลั้ง "ตาย ตาย ตายซะ จงตายด้วยเจโนไซด์เบิร์นนิ่งซะ"
"อันตราย" คาสึมะเอาวาลซาการ์ดมารับแทน ซึ่งส่วนขาของซูกาดีนเข้ามาล้อมและส่งหุ่นขนาดยักษ์ออกไปข้างนอกดวงจันทร์ จากนั้นส่วนแขนก็จับลากไปยังชั้นบรรยากาศโลกและจับทุ่มลงไประเบิดกลางทะเล ทรายซาฮาร่าเข้าเต็มๆ "วาลซาการ์ดโดนแบบนี้ จะรอดมั้ยละเนี้ย" โคตะบอก
"ยังหรอกน่า" เสียงของคาสึมะดังพร้อมๆกับด้านหลังมีรอยขีดข่วนเปิดออก วาลซาการ์ดก้าวออกมาในสภาพเกราะที่เสียหายแค่รอยไหม้ไฟเท่านั้นเอง "แก...ไม่นึกเลยว่าจะใช้อาวุธที่กรีดห้วงมิติและย้อนกลับมาได้แบบนี้น่้ะ แต่ถึงแกจะมีอาวุธที่อารยธรรมเอสสร้างขึ้นเพื่อขัดขวางพวกบันทึกข้อมูลได้ แต่ก็คงสู้ซูกาดีนที่มีพลังของกาว-ราอยู่ไม่ได้หรอก" กู-แลนดอนกล่าว
"พล่ามมากอยู่นั้นแหละ เจอนี้หน่อยเป็นไง" อาเรียกล่าวแล้ววาลซาการ์ดก็ใช้ดีเมนชั่นเบรคเกอร์ฟาดฟันใส่ซูกาดีนจนได้รับ ความเสียหายในระดับหนึ่งๆ ฮิวโก้เลยบุกเข้าไปบ้าง "กู-แลนดอน พลังของแกเป็นภัยต่อโลกใบนี้ ได้เวลาปิดการใช้พลังงานในทางที่ผิดกันแล้วละ"
"การใช้พลังในทางที่ผิด เหอะ แล้วพวกเจ้าละ ใช้สิ่งประดิษฐ์ของหัวหน้าวิจัยที่หลอกใช้ใครต่อใครเพื่อบรรลุผลการทดลองของ ตัวเอง และลงเอยด้วยชีวิตนะหรือ น่าสมเพชจริงๆ" กู-แลนดอนกล่าวและใช้ออร์กอนเวอติเคิ่ลแฟงค์โจมตี แต่ก็โดนสกัดด้วยไลท์นิ่งสปินเอจจ์ "เรารู้ว่าอะไรเป็นอะไรแล้ว แต่ตอนนี้เรามีแค่อย่างเดียว คือปราบนายให้ได้โดยเร็วนี้แหละ" อควอบอก
"และถึงแกจะมีพลังอันยิ่งใหญ่มาไว้ในมือ แต่พวกเรายังอยู่ เราไม่ยอมให้ทำเช่นนั้นหรอก" หยางหลงบอก กู-แลนดอนกล่าว "เหล่ามาโซคิชินจากโลกใต้ดินละสิน่ะ ถึงพวกเจ้าจะรับหน้าที่พิทักษ์โลกเบื้องล่างมิให้เกิดความวุ่นวาย แต่สักวัน ความสงบสุขก็ต้องสั้นลงเป็นปกตินี้แหละ" แล้วก็ใช้เพลงดาบคาฟูเซย์อุนเคนโจมตีผ่านออร์กอนคราวนด์ของซูกาดีน ทำให้หุ่นอสูรไฟลุกโชนเข้าเต็มๆ
"ก็เพราะว่า มีคนอย่างลุงที่คิดเหมือนกับราเช็ต ไอ้แก่เซ็ต หรือแม้กระทั่งเจ้าชายฟิเอลและนายพลเคิร์กด้วยแหละ" มิโอะบอก ทุตตี้กล่าว "เพราะเหตุนี้แหละ พวกเราจึงไม่ยอมนิ่งเฉยและปล่อยให้คุณนำกองทัพฟูรี่รุกรานโลกได้ง่ายๆหรอก น่ะ" แล้วก็โจมตีด้วยเฟนริลแคลช ตามด้วยโกเนียวโดว มาซามุเนะของซัมซีดฟันดาบของซูกาดีนที่ส่งมาโจมตีจนพังไปด้วย
"และเพราะความคิดของแกที่เห็นตัวเองเป็นพระเจ้าแบบนี้น่ะ ล้วนแล้วตายไม่สวยทั้งนั้นแหละ" มาซากิกล่าว ริวเน่บอก "หมดเวลาความทะเยอทะยานของแกแล้วละ" แล้วไซบัสเตอร์และวาลซิโอเน่อาร์ก็โจมตีด้วย ดิสคัตเตอร์รันบูโนะทาชิและเอนเก็ตสึซัปโฟวฟันเข้าสะพายแล่งซูกาดีนไปเต็มๆ
"เหล่าทายาทแห่งอารยธรรมคุสต์...ถึงเจ้าจะสามารถใช้พลังของคริสตัลฮาร์ท ซึ่งเคยเอาชนะลูโคโบล ผู้ที่ทำลายดาวของพวกเราเมื่อครั้งอดีตกาลมาก่อน แต่พวกเจ้าเองยังใช้พลังได้ไม่เต็มที่สักนิดเลยน่ะ" กู-แลนดอนกล่าวเมื่อเขาโดนโจมตีโดยโซลวาเรียสเรกิน่าเข้า แองเจลิก้าบอก "ที่แกรู้ แสดงว่าแกเองก็เคยรู้เรื่องหุ่นเรฟเรียสและเซลเคเีรียส แม้กระทั่งคริสตัลฮาร์ทด้วยสิ"
"ใช่ น่าเสียดายเหลือเกิน ที่พวกเจ้าจะไม่ได้ใช้พลังระดับสูงสุดนี้ จัดการกับลูโคโบลลงได้แล้ว เพราะข้าจะใช้พลังของฟูรี่กำจัดพวกแกซะ" กู-แลนดอนกล่าวและสาดออร์กอนโกสต์เบลสเข้าใส่ เชลเดียเลยสร้างบาเรียคริสตัลฮาร์ทต้านเอาไว้ "แต่น้ำเสียงของแกเหมือนกับที่เรมเคยโดนครอบงำแล้วนิ" แล้วมิสต์ก็เปลี่ยนจากเรกิน่าโหมดเป็นเร็กซ์โหมดโดยเร็ว
"ครอบงำนะหรือ พูดไม่รู้เรื่องเลยหรือไง ข้า กู-แลนดอน ไม่เคยถูกอำนาจไหนครอบงำได้หรอก และไม่มีทางที่ข้าจะถูกหลอกใช้ด้วย" กู-แลนดอนยังดื้อดึงเหมือนเดิม จนมิสต์แทบระอา "อย่างลุงน่ะ ไม่ต้องพูดมากแล้ว เยียวยาด้วยคริสตัลฮาร์ทซอร์ด ซะเลยดีกว่ามั่ง" แล้วซูกาดีนก็โดนโซลวาเรียสเร็กซ์โจมตีด้วยออฟิเรียลเบรคเกอร์ ตามด้วยแอร์แอคซีเล่ แล้วก็คริสตัลฮาร์ทซอร์ดตามลำดับ
"ต่อให้แกมีพลังอันรุนแรง แต่แกก็แค่ตัวคนเดียวนี้แหละ" โคตะกล่าว กู-แลนดอนบอก "แล้วจะทำไม ซุปเปอร์โรบอทสั่วๆอย่างเจ้าเองคงต้องกลายเป็นเศษเหล็กตามพวกมันไปด้วยนี้ แหละ"
"ถึงจะต้องกลายเป็นเศษเหล็ก แต่เราจะหยุดยั้งไม่ให้แกทำลายโลกได้สมใจหรอก" โชโกะบอก ลอว์กล่าว "กู-แลนดอน คนที่ดูถูกความยุติธรรม ย่อมมีวาระสุดท้ายที่ต้องตายอย่างทรราชนี้แหละ" แล้วจีคอมแพททิเปิ้ลไกเซอร์ก็โจมตีด้วยโอเวอร์ไกเซอร์ซอร์ดฟันเข้าใส่จนทำ ให้ส่วนแขนกงเล็บมีรอยฟันไปตามๆกัน
"กู-แลนดอน พลังที่เจ้าใช้ไปนั้น กำลังจะสังเวยชีวิตนับล้านที่เป็นเพื่อนร่วมสายเลือดเดียวกับเจ้าอยู่ ชัยชนะที่เจ้ากำลังจะได้รับ ก็คือเจ้ายืนบนซากปรักหักพังเพียงลำพังเท่านั้นน่ะ" ไคลซาร์ทอวาทรัลกล่าวและปล่อยพลังแสงเข้าใส่ซูกาดีนไปเต็มๆ "พวกยักษ์จากต่างมิติ พวกเจ้าพูดเหมือนกับว่ารู้ชาตะกรรมของข้าได้เลยน่ะ แต่ถึงเจ้าจะรวมพลังและร่างไว้เป็นหนึ่งเดียว ก็ยังสู้ข้ามิได้อยู่ดี" แล้วก็สาดพลังคลื่นเข้าใส่
"ความโอหังของเจ้าจะตอบสนองด้วยการแลกชีวิตของเจ้านี้แหละ" ไคลซาร์ทอวาทรัลกล่าวแล้วก็รวบรวมพลังทั้งหมด "ลำแสงแซงทัวเรี่ยมแฟลรรรรรรรรรรร์" สาดเป็นลำแสงอัดทะลวงออร์กอนคราวนด์จนแตกและเล่นงานซูกาดีนเข้าอย่างจังๆ
"หมดเวลาทำซ่าแล้วละ กู-แลนดอน แสบมากเลยน่ะที่ใช้ไพ่ตายบ้าๆนี้มาเล่นกับเราน่ะ ได้เวลาที่แกจะเจอพลังที่จะมาบดขยี้แกกันเสียที" จัสแกรนอสระดมโจมตีด้วยหมัดเข้าหน้าซูกาดีนอย่างต่อเนื่อง พร้อมๆกับชกดีดส่วนแขนกระเด็นไปตามๆกัน "ไอ้พวกมนุษย์สัตว์ยักษ์หน้าโง่ ข้าคิดแค่ว่า พวกเจ้าเป็นแค่สัตว์ เลยไม่ได้ประมาทอะไร แต่พวกแกเป็นตัวอันตรายยิ่งยวดที่ควรจะถูกกำจัดแล้วแหละ"
"พูดเหมือนกับว่าตัวเองแน่กว่างั้นสิ ถึงแกจะจัดหนักแต่จริงๆแล้ว แกก็จนตรอกอยู่ดีนะสิ เราไม่ยอมให้แกทำได้แม้กระทั่งตะโกนโวยวายด้วยความโอหังออกมาได้หรอก" ฮาสเมดเรนระดมเตะรั่วใส่หน้าอกของซูกาดีนเข้า บัลด์ดราเบรสเองก็พุ่งเข้าใส่อย่างรวดเร็ว "โชคดีมากๆเลยน่ะ ที่พวกเรามาตรงเวลาพอดีเลยนะเนี้ย" ไลเกรแท็คซ์กล่าวขึ้น และหลบหลีกพลังแสงเข้า
"มาเอาจริงเอาจังกันหน่อยแล้วละ พวก" มัลแด็กซ์กล่าว ฟลาแน็กซ์บอก "กู-แลนดอน เวลาได้พิพากษาทุกอย่างไว้หมดแล้ว รับนี้ไปซะ บัลด์ดราเบรสคิกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก" "เปรี้ยงงงงงงงงงงงงงงงง" ซูกาดีนโดนถีบเข้าเต็มๆ จนกู-แลนดอนถึงกับกระอักไปด้วย
"โดนเข้าแบบนี้ ซ่าไม่ออกละสิ" ซีเบนท์กล่าวและระดมยิงอาวุธทุกอย่างจากโซลเยอร์ฟอสเข้าใส่กู-แลนดอนไปด้วย "ไอ้พวกจักรกลหน้าเหล็ก พวกแกไม่สมควรที่จะมีความคิดเหมือนมนุษย์ ซึ่งเป็นตัวแปรที่ทำให้ข้าต้องมาเจอกับพวกแกเอาเสียเลยน่ะ"
"ถึงเราจะมีสภาพเหมือน PT ของพวกริวเซย์ แต่พวกนี้ไม่ใช่แค่อาวุธทรงมนุษย์อย่างที่แกคิดหรอกน่ะ" ไฮแวริแอทบอก พาโรวไดซ์กล่าว "แต่มันคือตัวแทนของพวกมนุษย์ในการต่อสู้กับขั้วอำนาจเลวๆ ที่แกเป็นหนึ่งในนั้นนะสิ"
"แกไม่ได้ยินที่คุณเซนเกอร์เคยบอกหรือ ว่าหากใจรวมกันเป็นหนึ่งแล้ว ไม่มีอะไรที่แกเอาชนะได้หรอก" เอเฟเซียร์กล่าว เทเดียร์บอก "การกระทำของนายต่างหาก ที่นำพาพวกเรามาที่นี้น่ะ"
"และตอนนี้แกเองกำลังจะล้างผลาญเพื่อนพ้องของแกไปกับความทะเยอทะยานกันอยู่ แล้ว" ไวแอดบอก แซทเทริน่ากล่าว "เพราะงี้แหละ เราถึงให้อภัยต่อการกระทำของนายไม่ได้อยู่ดีนี้แหละ"
"นึกหรือ ว่าพวกแกคิดจะหยุดข้าได้น่ะ ฝันเฟื่องสิ้นดี ไอ้พวกหุ่นโอหัง" กู-แลนดอนกล่าวและสาดแซทเทิร์นไลท์สปาร์คเข้า แต่ไฮแซทพาโรวเซริออไดซ์ไม่กลัว เซริออทบอก "แกต่างหากที่ฝันเฟื่อง และฝันของแกอันตรายเกินไปที่จะให้มันเป็นจริงขึ้นมาน่ะ กู-แลนดอน กอตซ์" แล้วก็จัดการสาดอาวุธทุกอย่างจนสร้างความเสียหายให้กับซูกาดีนอย่างหนัก หน่วง
"กู-แลนดอน ความผิดที่แกก่อให้กับชาวฟูรี่ทั้งหมด แม้กระทั่งเอ-เซลด้าเอง วันนี้มันควรจะต้องได้รับการชดใช้เสียที" อัล-วานกล่าวโดยที่บุกด้วยออร์กอนซอร์ดไฟนอลโหมดเข้า กู-แลนดอนบอก "กล้ามาสั่งสอนข้าหรือ อัล-วาน แกเป็นสมุนของไอ้คนทรยศ ซึ่งตอนนี้ ข้าไม่เอาแกไว้อีกแล้ว" ออร์กอนเวอติเคิ้ลแฟงค์พุ่งเข้ามาทั้งสองด้านหมายจะจัดการกับราฟท์แคลนดำ เข้า
"ไม่ให้แกได้ทำหรอก" โทวยะกล่าวและใช้อินฟินิตี้คาริเบอร์ฟาดฟันใส่แขนทั้งสองข้างทิ้ง กู-แลนดอนเลยใช้แซทเทิร์นไลท์สปาร์ค แต่คัลวีน่าก็กระโจนมาใช้ออร์กอนซอร์ดไฟนอลโหมดทำลายทิ้งตาม "เพราะความแค้นของแกที่ทำลายทุกอย่างมามากเกินพอแล้ว และตอนนี้แกก็กำลังทำลายแม้กระทั่งพวกพ้องเองแบบนี้ หมดเวลาของแกแล้วละ"
"ปากดีนักน่ะ คนรักของอัล-วาน แล้วก็บุตรแห่งเอ-เซลด้า แกสองคนคือตัวการที่ำให้การใหญ่ของข้าต้องมาพังทลาย ข้าจะส่งพวกแกไปลงห้วงความมืดแห่งวอลด้าลงซะ" กู-แลนดอนสาดออร์กอนเวฟแคนน่อนเข้า แต่แกรนทรีดดราโกเดอุส ราฟท์แคลนทั้งสองเครื่องใช้ออร์กอนคราวนด์ต้านเอาไว้ แล้วก็กระโดดเงื้อดาบขึ้น "จบสิ้นละ กู-แลนดอน กอตซ์ ดาบแห่งฟูรี่สามเล่มจะพิพากษาแกเดียวนี้แหละ" โทวยะ คัลวีน่าและอัล-วานฟาดดาบผลึกเขียวขนาดใหญ่เข้าใส่ซูกาดีนพร้อมๆกัน ซึงก็ฟันทะลุออร์กอนคราวนด์แตกในทันที และ...
"ฉั้วะ" ซูกาดีนถูกสับสามรอยพร้อมเพียงกัน จนกู-แลนดอนที่ควบคุมอยู่ก็โดนฟันไปด้วย "กะ...พวก...แก....ไอ้พวกมนุษย์...พวกแกคือตัวการที่ทำให้ ข้าต้องเป็นแบบนี้ แม้พวกแกจะพิชิตข้า แต่มันสายไปแล้ว กาว-รา ฟูเรีย เสียการควบคุม เพราะซูกาดีน ถูกทำลาย ซึ่้งนั้นจะทำให้ดวงจันทร์นี้ ลุกเป็นไฟด้วยพลัง ของออร์กอนของกาว-ราในทันที"
"ว่ายังไงน่ะ หมายความว่าดวงจันทร์ก็จะพุ่งลงมาทำลายโลกได้ละสิ" อิลูมกล่าว กู-แลนดอนบอก "เหอะๆๆๆๆๆ ข้าเห็นแล้ว โลกมนุษย์นั้นพินาศแล้ว ข้าแก้แค้นให้ท่านแล้ว องค์จักรพรรดิ์ ทุกๆคน พวกมนุษย์หน้าโง่ที่ฆ่าพวกท่าน ข้ากำจัดมันทิ้งแล้ว ว้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก"
"ตูมมมมมมมมมมมม" ซูกาดีนระเบิดที่หน้าอก ก่อนที่จะระเบิดต่อเนื่องจนแหลกเป็นจุลในทันที แม้กระทั่งชีวิตของกู-แลนดอน กอตซ์ แม่ทัพใหญ่ของอาณาจักรฟูรี่ ผู้นำกองกำลังที่ได้ร่วมสร้างกับอาแชลลี่ครอยเซล และหักหลังด้วยการทำลายแหล่งผลิตทิ้ง เพื่อนำไปรุกรานโลกเป็นการแก้แค้น แต่สุดท้าย การใหญ่เพื่อการแก้แค้น ได้พังทลายพร้อมๆกันไปแล้ว...
"จบสิ้นกันเสียที กู-แลนดอน" คัลวีน่าบอก โทวยะกล่าว "เท่านี้ ชาวฟูรี่ทั้งหมดเองก็ไม่ต้องทรมานเพราะความทะเยอทะยานและความอาฆาตแค้นต่อ โลกแล้วละ"
"แต่ยังไม่จบหรอกน่ะ" ชาน่า-เมียร์กล่าว ไวแอดนึกขึ้นทันที "จริงด้วยน่ะ ซูกาดีนนั้นเป็นแกนควบคุมยานและอยู่ในสภาพเชื่อมต่อกับแกนกลางหลักของกาว-รา ซึ่งมีพลังออร์กอนมหาศาลควบคุมไหลเวียนอยู่ เราจำเป็นต้องหยุดมันให้ได้โดยเร็วแล้วละ"
"แปลว่า เรายังเหลือของใหญ่คือ เตาพลังงานบิ้กๆของยานลำนี้ละสิ" ทาสึคุบอก วีเล็ตต้ากล่าว "เดียวก่อนน่ะ อัล-วานกับราฟท์แคลนหายไปไหนกันน่ะ"
"เฮ้ย นิหรือว่า...ไอ้อัล-วานนั้น มันจะ..." เทรอนเร็คซ์บอก คัลวีน่ากล่าว "...ไปยุติเรื่องนี้เพียงลำพังอย่างงั้นนะหรือ...."
"ไม่ได้การแล้วละครับ คุณคัลวีน่า รีบไปช่วยกันดีกว่านะครับ" โทวยะบอก แล้วราฟท์แคลนและแกรนทรีดดราโกเดอุสก็วาร์ปหายไปทันที ในจังหวะที่ซากของซูกาดีน ลูกแก้วสีเขียวได้ปลิวขึ้นไปข้างบนด้วย "ลูกแก้วเขียวนั้น อีกแล้วหรือเนี้ย" มิสต์กล่าวขึ้น และลูกแก้วนั้นก็ลอยมาอยู่ในมือของกัลโวลซอนทันที
"กู-แลนดอน กอตซ์ แม่ทัพใหญ่แห่งฟูรี่ นักรบผู้ทระนงตนและเปี่ยมไปด้วยเกียรติและศักดิ์ศรี อนิจจา เจ้าก็มีวันที่ถูกลูโคโบลครอบงำจนกลายเป็นผู้นำการรุกรานโลกไปโดยปริยายนี้ แหละ" อันเดอร์เทคเกอร์ที่มาด้วยกล่าวขึ้น ริวเซย์บอก "แสดงว่า กู-แลนดอนเองก็ถูกครอบงำมาแต่แรกงั้นสิ"
"แน่นอน และขอบใจพวกแกมากๆ ที่ทำให้เศษเสี้ยวนี้ได้พลังมาจนเต็มเปี่ยม ฉะนั้น พวกเราหมดหน้าที่กันเพียงเท่านี้แหละ" กัลโวลซอนกล่าวและหายตัวไป อันเดอร์เทคเกอร์บอก "ต่อจากนี้ไป พวกเดอะดาต้าเบสจะยกทัพมาถล่มโลกกันแล้ว ตามคำสั่งของอินเฟอร์เรนท์ที่ต้องการให้โลกถูกทำลายนี้แหละ"
"แปลว่า แอพพลีแกนท์เองก็ถูกส่งมาแล้วสิน่ะ ไปบอกนายของแกได้เลย ว่าเราจะหยุดกองรบของพวกมันให้ได้" คาสึมะบอก อันเดอร์เทคเกอร์กล่าวก่อนจากไป "...แล้วเราจะรอฟังดูเลยแล้วกัน เหอะๆๆๆๆๆๆ"
ณ.ห้องเตาพลังงานในยานกาว-รา ฟูเรีย เบื้องหน้าราฟท์แคลนของอัล-วานนั้น ก็คือ แกนพลังงานสีเขียวขนาดยักษ์ ออร์กอนเอ็กทรัคเตอร์ขนาดมโหฬารอยู่ตรงกลาง
"ข้าพเจ้าได้ร่วมทำบาปด้วยกันกับกู-แลนดอน เพราะว่าความอ่อนแอที่แม่ทัพใหญ่ได้ควบคุมเอาไว้ จนทำให้ข้าต้องเผชิญหน้ากับคนที่คิดว่าได้ตายไปแล้ว และคิดว่าเป็นศัตรูมาโดยตลอด รวมไปถึงต้องมาต่อกรกับบุตรชายของท่านเอ-เซลด้าด้วยแล้ว แม้จะโค่นกู-แลนดอนไปได้ก็จริง" อัล-วานกล่าว และทำการคีย์ข้อมูลขึ้น "ในฐานะของอัศวินแห่งฟูรี่ แม้ข้าจะรอดตายไปได้ แต่เพราะข้าร่วมมือกับแผนการรุกรานที่ท่านกู-แลนดอนริเริ่มขึ้น จนทำให้มีผู้รับเคราะห์มากมายมหาศาลเช่นนี้ ข้าต้องรับผิดชอบ ด้วยชีวิต..."
"พอเถอะ อัล-วาน แลงค์ เจ้าไม่จำเป็นต้องโทษตัวเองหรอกน่ะ" ชาน่า-เมียร์ติดต่อเข้ามาห้ามโดยเร็ว แต่อัศวินหนุ่มกลับยืนกรานคำเดิม "ท่านหญิง ต่อให้ท่านมาห้ามข้า แต่ก็..."
"ถ้าเจ้าจะลงโทษตัวเองด้วยชีิวิตแบบนี้ แล้วคนที่รักเจ้านั้นละ จะคิดยังไง" ชาน่า-เมียร์กล่าว อัล-วานได้คิด แต่ก็ยังไม่ล้มเลิก "ข้าคิดดีแล้ว และจำเป็นจริงๆที่ข้า..."
"โครมมมมมมมมมมม" ราฟท์แคลนสีดำโดนราฟท์แคลนสีน้ำเงินของคัลวีน่าโผล่มาชกด้วยออร์กอนครอว์ เข้าเต็มๆ "คัลวีน่า นิเธอ...." อัล-วานกล่าวด้วยความตกใจขึ้น คัลวีน่าเลยติดต่อมาโดยที่น้ำตานองหน้า "ทำไมคุณไม่เข้าใจความรู้สึกของฉันบ้างเลยหรือ ว่าฉันเสียใจแค่ไหนกับการกระทำของคุณน่ะ"
"แต่ ถ้าผมตายไปแล้ว อย่างน้อยก็เพื่อทำให้คุณไม่ต้องเสียใจกับผมเลยน่ะ" อัล-วานบอก โทวยะก็โผล่มาพอดี "แต่ผมเองก็ไม่เห็นด้วยเช่นกันน่ะ กับการต้องมาสละชีวิตเพื่อชดเชยความผิดได้น่ะครับ คุณอัล-วาน เพราะถ้าคุณทำแบบนั้นไป คุณพ่อผมคงไม่ดีใจแน่ๆละน่ะ"
"ถึงจะอ้างท่านเอ-เซลด้ามา ข้าเองก็ไม่มีหน้าที่จะสู้ต่อไปได้หรอกน่ะ โทวยะคุง คัลวีน่า..." อัล-วานกล่าว "...ฉะนั้น หากข้าตายไปแล้ว อย่างน้อยก็น่าจะช่วยชดเชยความผิดที่แล้วๆมาได้หมดนี้แหละ"
"แล้วทำไมไม่ให้ฉันกับโทวยะคุงร่วมแบ่งเบาด้วยละ" คัลวีน่ากล่าว จนทำให้อัล-วานตกใจมากๆ "จริงด้วยนะครับ เพราะคุณเป็นลูกน้องคนสนิทของคุณพ่อ และคุณเองก็เป็นคนเดียวที่ไม่เห็นด้วยกับแผนของกู-แลนดอน ซึ่งนี้เป็นส่วนดีที่คุณยังหลงเหลืออยู่ ฉะนั้นแล้ว คุณไม่ควรจะลงโทษตัวเองด้วยวิธีนี้เลยนะครับ"
"แต่ถ้าไม่ระเบิดพลังออร์กอนแล้ว ยานกาว-รา ฟูเรียก็ไม่มีทางหยุดลงได้หรอกน่ะ" อัล-วานกล่าว คัลวีน่าบอก "วางใจเถอะคะ อัล-วาน ให้เราจัดการเองเถอะ โทวยะคุง รวมพลังกันเลย"
"ครับ....กรานทรีดดราโกเดอุส ฟูลพาวเวอร์ ออร์กอนดราโก้สเลฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ" โทวยะกล่าว คัลวีน่าก็เตรียมพร้อมเช่นกัน "....ราฟท์แคลน ฟูลพาวเวอร์ ออร์กอนแคนน่อน ยิง"
"ซูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม" "คลืนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน" "ตรูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม" ด้วยพลังอันมหาศาลของหุ่นพลังออร์กอนทั้งสองได้เป่าเตาพลังงานออร์กอนขนาด ใหญ่ของกาว-รา ฟูเรียจนพินาศลง ส่งผลให้ยานกาว-รา ฟูเรียหมดพลังลงในทันที "ปฏิกิริยาพลังงานของกาว-รา หยุดลงแล้วละน่ะ" คัลวีน่าบอก
"เออ ว่าแต่ ข้างนอกเป็นไงบ้างละครับ" โทวยะถาม เซริออทบอก "ข่าวดี ระบบขับเคลื่อนของกาว-รา หยุดลงทันทีแล้วละ แต่เกือบจะทำให้ดวงจันทร์หลุดจากวงโคจรไปได้แล้วละน่า"
"และที่สำคัญน่ะ เขตเมืองเซราวีสเกิดโกลาหลเล็กน้อย แต่พอเธอสองคนหยุดพลังงานออร์กอนในยานลำนี้ไปแล้ว เลยทำให้ดวงจันทร์หยุดไปด้วย ทุกอย่างหายห่วงนี้แหละ" อิลูมกล่าว คัลวีน่าบอก "แบบนี้ก็โล่งไปเปราะหนึ่งแล้วสิน่ะ เพราะการรบครั้งนี้ทำให้ทุกคนวุ่นวายมากกว่าเดิมเสียอีก"
"แน่นอนละ เพราะไม่มีพลังงานออร์กอนหลงเหลืออีกแล้ว ระบบจำศิลของยานลำนี้จึงต้องหยุดทำงานลงอย่างถาวร ต่อจากนี้ไป ชาวฟูรี่เองก็คงจะ..." อัล-วานกล่าว ชาน่าติดต่อมา "แต่ว่า พวกเรายังมีความหวังอยู่อีกอย่างหนึ่งน่ะ ในฐานะผู้นำคนปัจจุบันของชาวฟูรี่น่ะ"
"หมายถึง การอาศัยอยู่ร่วมกันของพวกคุณกับชาวโลกละสิน่ะ" คัลวีน่ากล่าว ชาน่าบอก "นี้เป็นความต้องการที่ท่านเอ-เซลด้าตั้งใจให้มันบรรลุเป็นรูปเป็นร่างขึ้น มา แม้ว่าพวกเราจะเคยก่อความไม่สงบจนทำให้มนุษย์บางคนเกลียดชังพวกเราแล้วก็ จริง แต่อย่างน้อย พวกเราจะอดทนจนกว่าพวกเขาจะยอมรับพวกเราเป็นมิตรต่อกันและกันนี้แหละ"
"ยินดีด้วยน่ะ โทวยะคุง นายทำให้ความฝันของพ่อนายเป็นจริงไปแล้วละ" คาสึมะบอก มิโอะกล่าว "เท่านี้ก็คงไม่ต้องมีความขัดแย้งระหว่างฟูรี่และมนุษย์แล้วละ เพราะตัวการที่สร้างความวิบัติก็โดนโค่นเรียบร้อยไปแล้วนิ"
"แหะๆๆๆ คิดว่า ยังหรอกน่ะ" โทวยะบอก คาเทียกล่าว "คงไม่ได้บอกว่า ยังไม่ถึงเวลานั้นหรือ"
"ลืมไปแล้วหรือไงจ๊ะ ว่า เรายังเหลือ...อินเวเดมิเนชั่น อีดิกซ์ เดอะดาต้าเบสกันอยู่เลยน่ะ" คัลวีน่าย้ำเตือนให้ทุกๆคนฟัง เฟสเทเนียบอก "เกือบลืมไปเสียสนิทเลยนะเนี้ย กับคำเตือนของไอ้หุ่นสัปเหร่อบ้านั้นน่ะ"
"จริงด้วย เพราะปัญหาเรื่องฟูรี่ เราได้ยุติมันลงไปเรียบร้อยแล้ว การกวาดล้างกลุ่มผู้รุกรานนั้น หากไม่ยุติลงหรือโลกยังไม่สงบสุข วันที่เราจะได้เห็นชาวฟูรี่กับมนุษย์โลกอยู่ด้วยกันนั้น ก็คงไม่เกิดขึ้นมาแน่ๆหรอกน่ะ" โทวยะบอก คาสึมะกล่าว "และตอนนี้ พวกเดอะดาต้าเบสมันก็บุกมาอีกรอบแล้ว ถึงเวลารับมือและหยุดแอพพลีแกนท์แล้วก็อินเฟอร์เรนท์นั้นเลยดีกว่า"
"เห็นด้วยนะคะ และพวกเราเองจะร่วมมือกับทุกๆคนในการต่อสู้ครั้งนี้ให้ได้เลยนะคะ" เมลัวบอก เซโอล่ากล่าว "ขอเพียงแค่เราไม่ท้อ ก็สามารถไล่พวกมันไปได้แล้วน่า"
"แล้ว จะเอาไงกับอัล-วานกันดีละ คุณคัลวีน่า" แองเจลิก้าถาม อควอบอก "นั้นสิ เพราะแม้เขาจะร่วมมือในการรุกราน แต่เขาก็เป็นนักรบคนหนึ่งเหมือนกันน่ะ"
"โทวยะคุง คัลวีน่า ยานลำนี้ให้ฉันแล้วก็ท่านหญิงชาน่า ดูแลและรับผิดชอบดีกว่านะ" อัล-วานกล่าว คัลวีน่าถาม "อัล-วาน แต่ว่า..."
"อย่าห่วงไปเลย คัลวีน่า บางที นี้อาจจะเป็นภาระหน้าที่อันหนักอึ้งที่ฉันควรจะชดใช้กับความผิดที่ได้ร่วม ก่อด้วยกันกับท่านกู-แลนดอนก็ได้ แต่อย่าห่วงไปน่ะ เพราะ หากที่นี้อยู่ในสภาพที่พร้อมแล้ว ฉันจะกลับมาหาพวกเธอนี้แหละ" อัล-วานกล่าว แม้ว่าคัลวีน่าจะไม่เห็นด้วย แต่โทวยะบอกไปว่า "คุณคัลวีน่าครับ เชื่อใจคุณอัล-วานจะดีกว่า เพราะว่าันี้คือการตัดสินใจของเขาเอง และเขาได้ฝากหน้าที่ปกป้องโลกนี้ไว้ให้เราด้วยนะครับ"
"อัล-วาน รักษาตัวด้วยน่ะ" คัลวีน่ากล่าว และไปพร้อมๆกับโทวยะ เพื่อไปรวมพลกับทุกๆคน อัล-วานบอก "คัลวีน่า โทวยะคุง เธอสองคนคือ ผู้ที่ช่วยนำพาพวกเรามายังแสงสว่างของชาวฟูรี่ ใช่ วันพรุ่งนี้ของพวกเราที่ได้อยู่บนโลกอย่างสงบสุขกันแล้วละน่ะ"
ดวงจันทร์ที่แอบแฝงเร้นสิ่งที่ถูกฝังลืมมานานถึงหลายล้านปีมาก่อน บัดนี้ นาวาขนาดยักษ์ใหญ่อันเป็นพาหนะโดยสารของชนเผ่าอวกาศอันเก่าแก่ 1 ในสามอารยธรรมอวกาศ ฟูรี่ ซึ่งถูกกู-แลนดอน แม่ทัพใหญ่ของชาวฟูรี่ ผู้ซึ่งถูกอำนาจแห่งความแค้นครอบงำ จนกลายเป็นทรราช ชักจูงทหารและพวกพ้องร่วมเผ่าเข้ามาร่วมมือ ส่วนคนที่ต่อต้านหรือไม่เห็นด้วย ต่างถูกกำจัดทั้งสิ้น บัดนี้ กองกำลังฟูรี่ที่นำโดยกู-แลนดอน ผู้นำพาหายนะด้วยพลังผลึกเขียวออร์กอน ถูกพิชิตลงเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เหลือภัยคุกคามที่ทำให้โลกสั่นไหว เพียง 4 อย่างเท่านั้น
โปรดติดตามตอนต่อไป ในตอนที่ 35 อสูรแมลงคลั้ง ยมฑูตทมิฬ และเทวฑูตวิหคยักษ์
ตอนหน้า ยุทธการสกัดกั้นเดอะดาต้าเบสได้เริ่มขึ้น อาแรคราด้าได้ออกไปแสดงฝีมือเพื่อหยุดยั้งพวกกองกำลังสหพันธ์ ในเวลาเดียวกันที่ กาซูมนำทัพบุกมาซ้ำเติม และเทวฑูตองค์ที่สาม ได้ปรากฎตัวขึ้นอีกครั้ง
เหตุการณ์แรก คาสึมะและมิฮิโระ อาร์ดีกัน ถูกแอพพลีแกนท์จับกุมตัวไว้ แต่ด้วยความช่วยเหลือทางอ้อมของเรกิวเล็ทในการเปิดทางให้พวกเมคูเลี่ยมทั้ง หก ลอบเข้ามาในฐานทัพจนสามารถช่วยเหลือสองพี่น้อง และได้เรกิวเล็ทและอาเรียติดตามมาด้วยกัน โดยที่เรกิวเล็ทนำพาความจริงเกี่ยวกับเดอะดาต้าเบสให้ทุกๆคนรับทราบ
เหตุการณ์ที่สอง ศัตรูระดับตัวเป้ง 2 ตัว คือกู-แลนดอน กอตซ์ ผู้นำแห่งฟูรี่ และเฟลเลนเครด ตัวแทนของอาร์ซเบเรียส นำทัพมาปรากฎตัวในบริเวณดวงจันทร์ โดยที่แอพพลีแกนท์นำทัพพวกเดอะดาต้าเบสบุกเข้ามาเป็นมือที่สาม แม้ว่า กู-แลนดอนเองได้แต่ล่าถอยกลับไปก็ตาม และกำลังจะเริ่มต้นความโกลาหลครั้งใหญ่ขึ้นมา
และเหตุการณ์ที่สาม พลังอันยิ่งใหญ่สองอันปรากฎ นั้นคือ วาลซาการ์ด ไพ่ตายสุดยอดของครอบครัวอาร์ดีกันที่เบลสฟิลด์ อาร์ดีกัน บุรุษเนตรเหยี่ยวผู้หายสาปสูญและถูกส่งมายังอดีตกาลอันไกลโพ้นสร้างขึ้นมา เพื่อขัดขวางเดอะดาต้าเบสที่พวกเขาสร้างขึ้นมาแต่เกิดแปรเปลี่ยนเป้าหมายและ ก่อความเดือดร้อนมาจนถึงบัดนี้ และ ไคลซาร์ทอวาทรัล ร่างรวมสุดยอดของพี่น้องไซเคร็ท ซึ่งเป็นกุญแจแห่งชัยชนะไขประตูแห่งความพ่ายแพ้อย่างเฟลเลนเครดลงได้เป็นผลสำเร็จ
หลังจากที่พวกริวเซย์และเซริออทสามารถแก้ไขสถานการณ์ไปได้แล้ว จุดเริ่มต้นการรบใต้โลกพระจันทร์และวาระสุดท้ายของพวกฟูรี่ ที่นำโดยกู-แลนดอน ก็เปิดฉากขึ้นมาทันที เมื่อ... "เจ้าหญิงแห่งฟูรี่นะหรือ..." คาสึมะกล่าวอย่างอึ้งๆ ไมบอก "ราชทายาทของฟูรี่อย่างงั้นนะหรือ" ชาน่า-มีอา เอเทลน่า-ฟูร่าได้ปรากฎตัวขึ้นมา
"เดียวก่อนน่ะ ตะกี้คุณบอกว่า คุณคือเจ้าหญิงราชทายาทของฟูรี่ ถ้าเช่นนั้นก็แสดงว่า..." มิสต์บอก โจซกล่าว "...ที่พวกกู-แลนดอนยกทัพมา ไม่ได้คิดจะกรีฑาทัพบุกโลก แต่เป็น ตามล่าคุณนะหรือ"
"ใช่ ทั้งหมดที่เกิดขึ้นมานั้น เพราะว่า ฉันได้หลบหนีออกมาจากฟูรี่ และมาซ่อนตัวอยู่ในเขตเมืองที่อยู่ใกล้ๆนี้ จนทำให้พวกคุณทั้งหมดต้องมาเดือดร้อนกันทั้งหมดนี้แหละ" ชาน่ากล่าว ไฮแวริแอทบอก "ถึงว่าสิ ว่าทำไม ท่าทีของกู-แลนดอนถึงแปล่งๆไป ไม่เหมือนกับพวกที่นำทัพรุกรานโลกเลยน่า"
"แสดงว่า ที่คุณรอดมาได้นั้น เพื่อมาแจ้งกับพวกเราให้มาหยุดกู-แลนดอนอย่างงั้นสิน่ะ" ฟลาแน็กซ์บอก ชาน่าพยักหน้า โทแพไซท์บอก "แต่ แม้ว่าเราจะสัมผัสถึงพลังอันสูงส่งที่ติดตัวมาแต่กำเนิด เมื่อหลายล้านปีก่อนได้ แต่การรักษาความปลอดภัยที่กู-แลนดอนตั้งขึ้นมานั้น คงจะมีดักทางเพื่อไม่ให้คุณหนีได้ง่ายๆนิน่า"
"ที่ฉันสามารถรอดมาได้นั้น ส่วนหนึ่ง เพราะอัล-วานเป็นคนช่วยฉันไว้นะคะ" ชาน่ากล่าว คัลวีน่าบอก "อัล-วานอย่างงั้นหรือ ถ้าเช่นนั้น ตอนนี้เขาก็คง..."
"คิดว่าน่าจะอยู่ในยานกาว-รา ฟูรี่นะคะ และกำลังหลบซ่อนอยู่ที่ส่วนลับของยาน โดยที่กู-แลนดอนเอง ไม่ทราบเช่นกัน เพราะส่วนลับๆนั้นมีแต่เชื้อพระวงศ์ที่รู้" ชาน่ากล่าว เทเดียร์บอก "และกู-แลนดอนเอง คงไม่มีทางเสียเวลาและลูกน้องหมดไปกับการควานหาอัล-วานในยานนั้นแน่ๆเลยละ"
"ว่าแต่ ฉันยังประหลาดใจอยู่ไม่น้อยนะคะ คุณรู้จักชื่อฉันได้นั้น คงไม่ใช่..." คัลวีน่าถาม ชาน่าบอก "อัล-วานได้เล่าเรื่องของคุณให้ฉันฟังแล้วละคะ เลยทำให้รู้ว่าเขาเองก็เจ็บปวดไม่น้อย ที่รู้ว่าคุณยังไม่ตายและยังเห็นเขาเป็นศัตรูที่อยู่เบื้องหลังการทำลายอาแช ลลี่ครอยเซล บริษัทสำคัญที่เป็นผู้ที่ปลุกพวกเราตื่นเป็นครั้งที่สอง ซึ่งแต่เดิมนั้น..."
"เรื่องนี้ เรารู้มาแล้วละครับ เจ้าหญิงชาน่า เพราะเรามีคนเล่าให้ฟังแล้ว" คาสึมะบอก รูเบียสกล่าว "เมื่ออดีตกาลอันไกลโพ้น เผ่าพันธุ์ของพวกคุณ เป็นหนึ่งในสามอารยธรรมอวกาศ ซึ่งมีเอส ต้นกำเนิดของเดอะดาต้าเบส แพลนท์ยูนิตเก็บบันทึกข้อมูลจากระบบอวกาศ และคุสต์ อารยธรรมบรรพบุรุษของอัสทรีมและเบซาร์ด อารยธรรมของคุณเดิมนั้นสูญสิ้นเพราะ ลูโคโบล มารอวกาศเข้ามาทำลายล้างอารยธรรมของพวกคุณจนทำให้พวกคุณส่วนหนึ่งนั้นต้อง ลี้ภัยมายังระบบสุริยะจักรวาลที่พึ่งถือกำเนิดมา หลังจากนั้น คุณก็มีส่วนทำให้โลก ดาวดวงที่สามพัฒนาจนมีอารยธรรมโบราณเกิดขึ้น และนำพากลุ่มคณะส่วนหนึ่งลงมา เพื่อขออยู่ร่วมอาศัยในฐานะผู้ร่วมเผ่าพันธุ์ด้วยกันอย่างสันติสุข"
"แต่คุณมาผิดจังหวะ เพราะเผ่าพันธุ์ทางตอนใต้นั้นได้สร้างประตูมิติ ซึ่งก็คือฟราบร้าฟอเรส ชักนำพาเพลเพคติโอ้ จอมราชันย์แห่งหายนะ ครอบงำอารยธรรมจนกลายเป็นอารยธรรมรุยน่า และสร้างความวุ่นวายให้กับโลกมนุษย์จนถึงขนาดผนึกโลกให้อยู่ในความวิบัติและ หายนะทั้งปวง ส่งผลให้พวกคุณในตอนนั้นต้องประสบเหตุจนต้องรีบหนีกลับมาที่ดวงจันทร์ และเป็นสาเหตุหลักที่ทำให้พวกคุณต้องมารุกรานโลกขึ้นนี้แหละ" ฟลาแน็กซ์บอก เซริออทกล่าว "และหลังจากนั้น คุณก็ถูกปลุกขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง และกำลังจะเอาคืนโลกที่ทำให้พวกคุณเจ็บปวด ด้วยการหลอกใช้อาแชลลี่ครอยเซล สร้างอาวุธขึ้นมา แต่...อัล-วานและเอ-เซลด้า พ่อของโทวยะคุง ไม่เอาด้วยกับเรื่องนี้ จนกู-แลนดอนสั่งให้จัดการกับเอ-เซลด้า และบีบให้อัล-วานเข้ามาเป็นพวก เพื่อที่จะนำกำลังมารุกรานโลกละสิน่ะ"
"ที่พวกคุณว่ามานั้น ล้วนแล้วเป็นเช่นนั้นจริงๆ และฉันซึ่งไม่สามารถทำอะไรได้เลยในตอนนั้น เลยได้แต่ภาวนาขอร้องให้มีใครรับรู้สิ่งที่ฉันขอไป ซึ่งในที่สุด คำขอก็สัมฤทธิ์ผลจนได้" ชาน่าบอก โทวยะบอก "หมายความว่า คุณก็คือคนที่สวดอ้อนวอนในฝันของผมอย่างงั้นสินะ่"
"และที่คุณขอร้องผ่านโทวยะนั้น ก็เพื่อที่จะหยุดยั้งฟูรี่ไม่ให้สร้างความเดือดร้อนไปมากกว่านี้แล้วสิน่ะ" คัลวีน่าบอก ชาน่ากล่าว "ไม่เลยคะ ฉันต้องการให้ พวกคุณสองคน ช่วยพวกเราต่างหาก"
"ว่า ว่ายังไงน่ะ" ไลเกรแท็คซ์บอก พาโรวไดซ์กล่าว "ชะ ช่วยพวกฟูรี่ อย่างงั้นหรือ"
SUPER ROBOT TAISEN Z-OG
ตอนที่ 34 นาวานิรันดร์ที่หลับไหลใต้ดวงจันทร์ คำพิพากษาแห่งความยุติธรรม
"เดียวก่อนน่ะ คุณบอกว่าช่วยพวกฟูรี่อย่างงั้นนะหรือ มันเป็นไปไม่ได้หรอกน่ะ เพราะว่าพวกฟูรี่กำัลังจะยกทัพบุกโลกมนุษย์ และกวาดล้างมนุษยชาติแบบนี้ ยังจะช่วยเหลือพวกเขา..." คัลวีน่าบอก ชาน่ากล่าว "ไม่หรอก ที่ช่วยนั้น ก็คือ ชาวฟูรี่จำนวนมากที่ยังอยู่ในสภาพจำศิลในผลึกออร์กอนด้วยระบบลาสเอเลม ซึ่งหลับไหลอยู่ในกาว-รา ฟูรี่ ยานอวกาศลี้ภัยขนาดใหญ่ของพวกเรา ที่ฝังลึกอยู่ในดวงจันทร์ของพวกคุณเมื่อครั้งอดีตกาลมาก่อนนะคะ"
"ชาวฟูรี่อย่างงั้นนะหรือ..แต่ ลาสเอเลมนั้น มันคือระบบที่ใช้ในราฟแคลนมิใช่หรือไง" ริวเซย์บอก ชาน่ากล่าว "แต่เดิมนั้น ลาสเอเลมคือระบบแช่แข็งสิ่งของหรือมนุษย์ให้อยู่ในผลึกออร์กอน โดยทำให้สิ่งที่ถูกแช่แข็งและตกผลึกนั้น อยู่ในสภาพที่เวลาหยุดนิ่งไปอย่างถาวร จนกว่าระบบนี้จะถูกปิดลง พวกเราใช้ระบบนี้เพื่อทำให้พวกเราอยู่ในสภาพจำศิล รอวันที่เราสามารถปรากฎขึ้นมาและโลกพร้อมต้อนรับการมาของพวกเราอย่างมิตร ขึ้น"
"แต่กู-แลนดอน กลับนำระบบนี้มาใช้ในการรุกรานโลก โดยใส่ระบบผ่านราฟแคลนละสิน่ะ" เคียวสุเกะบอก ชาน่ากล่าว "ใช่ เพราะกู-แลนดอนเห็นว่า หากพวกมนุษย์ไม่สามารถต่อต้านหรือขยับตัวได้แล้วละก็ เขาจะสามารถได้ชัยชนะและยึดโลกมาได้ ซึ่งฉันเองไม่ต้องการให้มีการนองเลือดไปมากกว่านี้แล้วน่ะ"
"แต่ในเมื่อคุณขอร้องให้พวกเรามาช่วยพวกฟูรี่ ทำไมกู-แลนดอนถึงอยากจะรุกรานโลกขนาดนั้นละ" คัลวีน่าถาม โทวยะบอก "หรือว่า จะเป็นเพราะ เขาเป็นผู้รอดชีวิตจากการถูกพวกรุยน่าเล่นงานสิน่ะ"
"ใช่ ที่คุณบอกมานั้น คือความจริง และเป็นจุดเปลี่ยนที่ทำให้กู-แลนดอนเปลี่ยนไปเป็นคนละคน" ชาน่าบอก "นับแต่ตอนที่เราลี้ภัยจากดาวแม่ที่ล่มสลายไปแล้ว ท่านกู-แลนดอนเองก็ยังเป็นนักรบที่ซือสัตย์และมีเกียรติยศ เต็มเปี่ยมไปด้วยความหวังที่อยากจะปกป้องพวกเราทุกๆคนด้วย หลังจากที่เราพัฒนาดาวโลกของพวกคุณจนถึงเวลาที่เหมาะสม เราจึงเดินทางลงมาที่โลก เพื่อเจรจาพูดคุยกับเหล่ามนุษย์โลกในการอาศัยอยู่ร่วมโลกกับพวกเราด้วยกัน ซึ่งท่านกู-แลนดอนเองก็ยังเป็นนักรบที่ปกติอยู่มาจนถึงบัดนี้"
"ฟังดูแล้วก็ไม่น่ามีเรื่องที่ผิดแปลกอะไรเลยนิน่า" ทาสึคุกล่าว ชาน่าบอก "แต่ในช่วงนั้น พวกเราในฐานะผู้มาจากดวงจันทร์นั้น ได้รับการต้อนรับจากชนเผ่าอารยธรรมในยุคนั้นเป็นอย่างดี แต่ก็มีส่วนหนึ่งที่รังเกียจและมีอคติ มองพวกเราว่าเป็นพวกมาจากต่างโลกและมีเป้าหมายที่ไม่ประสงค์ดี แม้ว่าพวกเราจะต้องอดทนเพราะไม่อยากจะมีเรื่อง แต่กู-แลนดอน ผู้ซึ่งเข้มแข็งและมีเกียรติสูงส่ง กลับเป็นฝ่ายที่ไหวหวั่นกับการกระทำของพวกไม่หวังดีเหล่านั้นไป"
"ไม่น่าเชื่อเลยน่ะ ว่าแค่คนที่แข็งแกร่งทั้งทางกายและใจ กลับเป็นฝ่ายตกอยู่ในห้วงแห่งความโกรธไปซะได้น่ะ" หยางหลงบอก โทแพไซท์กล่าว "ทุกอย่างดีหมด แต่มาเสียกับเรื่องภายนอกไปเลยน่า"
"หลังจากนั้น เราก็เดินทางไปทั่วโลกเพื่อดูอารยธรรมที่มนุษย์โลกในยุคนั้นสร้างขึ้นมา จนมาถึงอารยธรรมทางตอนใต้สุดของโลกของพวกคุณนั้น ก็คือจุดเปลี่ยนอันเลวร้ายที่เกิดขึ้นกับพวกเรา อารยธรรมทางตอนใต้ ถูกอำนาจแห่งความชั่วร้ายที่มาจากต่างมิติ ครอบงำชนเผ่าเกือบทั้งอาณาจักรจนกลายเป็นพวกรุยน่า ผู้ซึ่งสร้างความหายนะให้กับอารยธรรมอื่นที่ย่างกร่ายเข้ามา พวกเราในตอนนั้นจึงต้องปกป้องตัวเองด้วยอาวุธที่มีอยู่ ซึ่งใช้พลังของออร์กอนระดับสูงส่งไว้ได้" ชาน่ากล่าว "แต่...น้ำน้อยย่อมแพ้ไฟ รุยน่าีมีกำลังเหนือกว่าพวกเรา ท่านพ่อกับทหารส่วนใหญ่ต้องเสียชีวิตกับการปะทะกับรุยน่าที่ไ่ล่ล่าพวกเรา เคราะห์ดีที่กู-แลนดอนสามารถนำพาพวกเราซึ่งข้าเป็นหนึ่งในผู้รอดตายในครั้ง นั้น กลับสู่ยานกาว-ร่า ฟูรี่ที่อยู่ใต้ดวงจันทร์ไปได้..."
"และเพราะเหตุนี้ เลยทำให้กู-แลนดอนนั้น..." ริวเซย์กล่าว ชาน่าบอก "ใช่... จากการสูญเสียท่านพ่อและทหารส่วนมากรวมไปถึงราชฑูตของพวกเราที่ติดตามไปด้วย นี้เอง ทำให้กู-แลนดอนเกิดความแค้นต่อโลกมนุษย์อย่างมาก ที่ปล่อยให้อำนาจเลวร้ายครอบงำจนหันกลับมาทำร้ายพวกเรา ซึ่งเป็นผู้ที่ทำให้โลกที่แต่เดิมเป็นแค่ดาวภูเขาไฟไร้ชีวิต กลับมาเป็นโลกที่อุดมสมบูรณ์เหมือนดั่งเช่นทุกวันนี้เข้า ถึงขนาดที่ว่า ต้องกำจัดให้สิ้นซาก เพื่อเป็นการลงโทษที่ก่อไว้เมื่ออดีตกาล และเพื่อเป็นการนำพาพวกเรากลับมาอาศัยอยู่บนโลกใบนี้ในฐานะดาวดวงที่สองของ เผ่าฟูรี่ แต่เนื่องจากว่า พวกเรามีแต่เครื่องมือพลังออร์กอนกับอาวุธที่ไม่สามารถไปต่อกรกับรุยน่าได้ เลย แม้ว่าจะมีแค่แกรนทรีดและราฟท์แคลนไว้ก็ตาม...บวกกับว่าโลกถึงคราวหายนะด้วย แล้ว เราจึงตัดสินใจที่จะจำศิลไปจนกว่า ภัยที่เกิดกับโลกนั้นจะยุติลงอย่างสมบูรณ์"
"แปลว่า พวกคุณเองก็หลับไหลจนกระทั่งรอให้เหตุการณ์นั้นจบลงเลยสิน่ะ" คัลวีน่ากล่าว "ถ้าเช่นนั้น บริษัทอาแชลลี่ครอยเซลเองก็ไปค้นพบพวกคุณเลยสินะคะ"
"ใช่ ประธานฟรานซ์กับคณะสำรวจของทางบริษัทเป็นคนค้นพบพวกเราเอง และได้ปลุกพวกเราตื่นขึ้นมา ซึ่งเราได้เห็นโลกที่สงบสุขไปแล้ว แต่...เรายังรับรู้ถึงการมีตัวตนของรุยน่าอยู่ และรู้ว่า แอร์โรเกเตอร์ อินสเปคเตอร์ ไอนสท์ และเผ่าชูร่าได้เข้ามารุกรานโลกไปแล้ว ซึ่งรวมไปถึงรุยน่าที่ยังถูกผนึกอยู่ เราจึงเล่าเรื่องของพวกเราให้ฟัง โดยมอบเทคโนโลยี่ออร์กอนให้พวกเขารับไปจัดการสร้างอาวุธเพื่อที่จะนำไปให้ กองกำลังบนโลกใช้ในการรับมือ แต่...กู-แลนดอนหลอกใช้อาแชลลี่ครอยเซล สร้างอาวุธผสมระหว่างเทคโนโลยี่เพอเซอนัลทรูปเปอร์ที่ได้รับมาจากเมเทโอ-3 กับเทคโนโลยี่ออร์กอนของพวกเรา เพื่อสร้างขุมกำลังรุกรานโลกตามที่เขาตั้งเป้าไว้มานาน..." ชาน่ากล่าว โทวยะบอก "แต่คุณพ่อกับอัล-วานก็ไม่เห็นด้วยกับแผนการนี้สิน่ะ"
"ใช่ แต่กู-แลนดอนใช้ข้าเป็นตัวประกันเพื่อทำให้อัล-วานต้องยอมร่วมมือกับเขา และจัดการกับเอ-เซลด้าที่ไปมีสัมพันธ์รักกับมนุษย์จนมีทายาทขึ้นมา ข้าเลยเห็นถึงอันตรายที่กำลังจะเกิดขึ้นกับโลกมนุษย์นี้ ที่เกิดจากความแค้นของกู-แลนดอน ข้าจึงตัดสินใจที่จะสวดอ้อนวอนเพื่อขอร้องให้คนที่ได้รับคำอ้อนวอนนี้ หยุดยั้งกู-แลนดอนและช่วยพวกเราที่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับแผนการของเขาให้ ได้น่ะ" ชาน่ากล่าว เซริออทบอก "เพราะงี้สิน่ะ โทวยะคุงที่มีสายเลือดของฟูรี่ ถึงได้ยินเสียงอ้อนวอนของพวกคุณน่ะ"
"แล้วไอ้บ้ากู-แลนดอนนั้น มันเอากาว-รา ฟูรี่ออกมานิ คงไม่ได้เอาออกมาจากพื้นดวงจันทร์พร้อมกับขุมกำลังนับแสนเลยสิน่ะ" ไลเกรแท็คซ์บอก ราด้ากล่าว "มีทั้งข่าวดีและข่าวร้าย ข่าวดี กู-แลนดอนเอายานขึ้นมาจากใต้ดวงจันทร์ไม่ได้หรอก เพราะเท่าที่ฟังจากเจ้าหญิงเล่าแล้ว ยานลำนั้นหากหินที่กลายเป็นดวงจันทร์แล้วละก็ ก็คงจะถูกฝังอยู่ลึกมากที่เดียวละ"
"เฮ้อออ ถ้าเป็นเช่นนั้นก็ดีละสิ" อาราโด้กล่าว ราด้ากล่าว "แต่ข่าวร้าย แม้ยานลำนั้นติดแน่นบนดวงจันทร์ แต่ก็มีพลังขับเคลื่อนอันมหาศาล ซึ่งจะสามารถดันดวงจันทร์ออกนอกวงโคจรและพุ่งลงมาที่โลกได้น่ะ"
"แต่ ทำไมยานลำใหญ่นั้นถึงอยู่ซะลึกเลยละ" เซโอล่าถาม ชาน่าบอก "กาว-รา ฟูเรียมีระบบสนามพลังแรงดึงดูดระดับสูงนะคะ ซึ่งจะทำงานเมื่อระบบราสเอเลมเปิดขึ้นเพื่อทำให้พวกเราเข้าสู่สภาพจำศิล ข้ามผ่านกาลเวลาอันนานแสนนานไว้ โดยตัวสนามพลังนี้จะทำการดึงดูดวัตถุขึ้นเพื่อสร้างเปลือกไว้ปกป้องอันตราย ที่อาจจะเข้ามาใกล้ ซึ่งจากเวลาที่เราหลับไหลมานานแสนนาน วัตถุสารที่ดึงดูดมาก็เกาะรวมกันจนมีสภาพเหมือนดวงจันทร์ที่พวกคุณยืนอยู่ใน ทุกวันนี้นะคะ"
"และจากการที่โลกข้ามผ่านจากยุคไดโนเสาร์มาจนถึงมีอารยธรรมโบราณยุคแรกก็กิน เวลาเป็นล้านๆปี แสดงว่าสนามพลังแรงดึงดูดนั้นคงทำงานมานานเลยสิน่ะ แล้วพลังงานของยานเองไม่หมดเลยหรือ" แซทเทริน่าถาม ชาน่าบอก "ยานกาว-รา ฟูเรียของพวกเรานั้น เราออกแบบให้ใช้พลังงานกับระบบสำคัญในปริมาณที่น้อยถึง 1 ในแสนหน่วยจากเตาพลังงานหลักที่สามารถหมุนเวียนพลังงานสลับไปมาได้ไม่มีวัน จบสิ้น เพราะแน่ใจว่า เราอาจจะต้องร่อนเร่ในอวกาศแบบไร้จุดหมายและหาดวงดาวที่เหมาะสมไม่ได้อย่าง แน่นอน แม้พวกเราจะหาดวงดาวได้ แต่หากเกิดเหตุอันตรายขึ้นมา เราก็ต้องให้ระบบนั้นทำงานอยู่ดี" ชาน่าบอก มิสต์ถาม "ถ้าเช่นนั้น กู-แลนดอนก็คงควบคุมยานลำนี้แล้วสิน่ะ"
"ใช่ และเวลาไม่มีแล้ว กู-แลนดอนได้ติดตั้งระบบควบคุมอัตโนมัติที่จะทำให้ยานกาว-รา ฟูเรียขยับได้ ซึ่งมีด้วยกันทั้งหมด 4 ยูนิตด้วยกัน" ชาน่าบอก รูเบียสกล่าว "4 ยูนิตหรือ ตรงไหนบ้างละ"
"มีควบคุมตรงหัวเรือ ท้ายเรือ สะพานเดินเรือ และสมอ ตอนนี้กู-แลนดอนได้ถอนระบบสะพานเดินเรือออกไปแล้ว เหลือแต่สามหน่วยเท่านั้น ซึ่งไม่ใช่เรื่องดีเอาเสียเลย" ชาน่ากล่าว เท็ตสึยะบอก "ไม่ใช่เรื่องดีนิ หมายความว่าไงกันนะครับ"
"เพราะว่า กู-แลนดอน ติดตั้งระบบควบคุมยานสามหน่วยไว้ในราฟท์แคลนที่เหลืออีกสามตัวแล้วนะสิ ยูนิตควบคุมสมอและสะพานเดินเรือหลักพังไปแล้ว เหลืออีกสอง ซึ่งทำหน้าที่ควบคุมหัวเรือและท้ายเรืออยู่" ชาน่ากล่าว มิโอะถาม "แล้วยูนิตควบคุมสะพานเดินเรือและสมอนิ มันเสียไปตั้งแต่เมื่อไหร่ละ"
"ยูนิตควบคุมสะพานเดินเรือ ถูกทำลายไปพร้อมๆกับชีวิตของเอ-เซลด้า ยูนิตควบคุมสมอนั้นพังในช่วงที่อัล-วานยกทัพไปสู้กับพวกเธอครั้งล่าสุด ดังนั้น กู-แลนดอนจึงคิดจะใช้ยูนิตอีกสองหน่วยออกมาอย่างแน่นอน" ชาน่าบอก ฟลาแน็กซ์กล่าว "ถ้าเช่นนั้น เราคงหนีไม่พ้นต้องทำลายยูนิตที่ติดตั้งในราฟท์แคลนของจัวร์-มูกับฟู-ลู แน่ๆ"
"แต่ เรายังพอมีเวลาน่ะ เพราะ ลำพังยานลำใหญ่ขนาดนี้ กู-แลนดอนคงไม่มีวิธีที่จะควบคุมยานได้ทั้งลำในเวลาอันสั้นๆหรอกน่ะ" ไวแอดกล่าว เรฟิน่าบอก "ว่าแต่ พอจะมีแบบแปลนยานของพวกคุณหรือเปล่าคะ"
"นี้ไงคะ และตำแหน่งของมันนั้น ก็อยู่ห่างจากมูนเครดอลไปถึง 45 กิโลเมตรด้วยกันนะคะ" ราด้าบอก และส่งแบบแปลนมาให้กับเรฟิน่าตรวจสอบดู แซทเทริน่าเลยรับมาเปิดภาพโฮโลแกรมขึ้นมา "โอ้โฮ ลำบิ้กๆน่าดูนะเนี้ย" มาซากิกล่าว
"ไม่แปลกแล้วละ ว่าทำไมถึงอยู่รอดข้ามผ่านกาลเวลาอันนานแสนนานไปได้ หากขนาดไม่บิ้กหรือไม่มีภาชนะที่ควบคุมพลังงานปริมาณเท่านี้ละน่า" เจดเมเดี่ยนกล่าว เวลอิลคราน่าบอก "ว่าแต่ คุณสามารถเปิดประตูพาพวกเราเข้าไปได้มั้ยละ"
"ได้สิคะ แม้ว่ากู-แลนดอนจะตั้งระบบรักษาความปลอดภัยไว้ เพื่อไม่ให้ฉันเปิดช่องทางให้เลยก็ตามนะคะ" ชาน่าบอก ไฮแวริแอทกล่าว "แต่...ถ้าเป็นราฟท์แคลนล่ะ..."
"มันก็ได้อยู่หรอก แต่ราฟท์แคลนนั้นเป็นของเอ-เซลด้า ซึ่งเป็นไปไม่ได้เลยที่จะใช้เพื่อเปิดประตูให้เราบุกเข้าไปได้น่ะ" แซทเทริน่าบอก ไฮแวริแอทกล่าว "...ไม่....หากว่า เราแปลงสัญญาณข้อมูลนักรบให้เป็นของจัวร์-มู และฟู-ลูขึ้นมาละ"
"คงจะยากน่า เพราะทั้งคู่น่าจะอยู่ที่ตัวยานขนาดใหญ่อยู่แล้วนิ" ไรกอร์แฟนซ์บอก ไดมอร์เดียสกล่าว "แต่หากเราใช้อุบายหลอกทหารแนวหน้าให้เข้าใจอย่างงั้น เวลาบีบให้เราต้องรีบลงมือด่วนแล้วน่ะ"
"ได้ งั้นอีก 2 นาทีข้างหน้า ให้ทุกๆคนเตรียมตัวไว้สำหรับการบุกกาว-รา ฟูเรียเดียวนี้เลย และดูจากขนาดของยานลำนี้ คงต้องพึ่งเธอแล้วนะ คาสึมะคุง" เท็ตสึยะกล่าว คาสึมะกล่าว "เข้าใจแล้วละครับ"
"แน่ใจน่ะ ว่านายคิดที่จะหยุดยั้งพวกฟูรี่กันจริงๆน่ะ" โคตะถาม โทวยะบอก "แน่นอน แม้ว่าพวกเขาจะทำผิดพลาดไปบ้าง แต่ก็เป็นแค่ส่วนหนึ่ง ไม่ใช่ทั้งหมด ดังนั้น การจัดการกับกู-แลนดอนและพวกที่หลงผิดนั้น คือสิ่งที่ฉันควรกระทำ โดยที่คุณพ่อเองก็ฝากฝังเอาไว้ด้วย"
"รวมไปถึง การตามหาอัล-วาน ที่คิดว่าน่าจะมีชีวิตอยู่ด้วย ถ้าบุกเข้าไปแล้ว อาจจะได้เจอแน่นอนละ" คัลวีน่าบอก เลโอน่ากล่าว "แล้วเรื่องความแค้นเอง เธอทิ้งมันไปแล้วจริงๆน่ะ"
"เรื่องที่แล้วๆมานั้น ฉันไม่ใส่ใจแล้วละ เพราะฉันเข้าใจความรู้สึกของเขาแล้ว ว่าเขาเจ็บปวดแค่ไหนน่ะ" คัลวีน่ากล่าว เฟสเทเนียบอก "เพราะรู้เรื่องจากลุงฟรานซ์เล่ามาแล้วสินะคะ"
"แล้วเราจะเอายังไงกับชาวฟูรี่คนอื่นๆที่ยังจำศิลอยู่ละ" คาเทียบอก เมลัวกล่าว "นั้นสิคะ เพราะพวกเขาคงไม่รู้เรื่องว่า พรรคพวกของเขาได้ก่อเรื่องเลวร้ายมาบ้างเลยละ"
"ฉันจะเป็นคนอธิบายเรื่องราวให้พวกเขารับทราบเอง หากว่า ระบบราสเอเลมของกาว-รา ฟูเรียยังทำงานได้เป็นปกติอยู่น่ะ" ชาน่ากล่าวรับรองให้ "และต้องขอโทษด้วย ที่ทำให้พวกคุณเข้ามาเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้เข้านะคะ"
"ไม่เป็นไรหรอกคะ ถึงฉันจะไม่ได้ยินเสียงคำขอร้องของคุณ แต่ก็ต้องนึกดีใจซะมากกว่า ที่ตัวเองดวงแข็งและรอดมาจนรับรู้เรื่องนี้ขึ้นมาน่ะ" คัลวีน่ากล่าว โทวยะบอก "ผมเองก็เช่นกันนะครับ หากไม่ได้เจอกับแกรนทรีดก็คงไม่ทราบเรื่องของคุณพ่อแล้วก็ตัวตนของตัวเอง ด้วยนะครับ"
"ยังไงเสีย ก็ต้องระวังตัวด้วยนะคะ เพราะกู-แลนดอนใช้จักรกลพระจักรพรรดิ์ ซูกาดีนที่ทรงพลังขึ้น ฉันเองยังไม่รู้ว่า กู-แลนดอนคิดการที่คาดไม่ถึงแน่ๆเลยละคะ" ชาน่ากล่าว ซึ่งอีกด้านหนึ่งนั้น... พวกเซริออทกับฟลาแน็กซ์ก็จัดการซ่อมแซมวาลซาการ์ดด้วย "เอาละ ส่วนนิ้วสามารถใช้ทั้งฟูลแอคเซลอิมแพคและบีมลันเชอร์ได้แล้วนะ" พาโรวไดซ์บอก
"แบบนี้ก็สามารถเตะต่อยได้ตามปกติแล้วสิน่ะครับ" คาสึมะบอก เอเฟเซียร์บอก "แต่ก็ต้องระวังหน่อยนะ กับการควบคุมหุ่นตัวโตสูงเป็นร้อยๆ การโจมตีของเธอจะทำให้พรรคพวกเจ็บตัวเอาง่ายๆน่า"
"แหง่ละ เพราะนายชอบทำอะไรบ้าๆอยู่แล้วนิน่า" อาเรียบอก จนทำให้คาสึมะโมโหขึ้นมา เรกิวเล็ทเลยต้องห้ามไว้ "พอกันทั้งคู่นี้แหละน่า เฮ้ออออ"
"แต่ ทำไมต้องให้วาลซาการ์ดเข้าร่วมรบในครั้งนี้ด้วยน่ะ เพราะดูจากรูปการณ์แล้ว แค่ซูกาดีนเครื่องเดียวไม่น่ามีปัญหาอะไรเลยนิ" อากาเนะถาม ไฮแวริแอทบอก "แต่ ถึงกัปตันเท็ตสึยะจะไม่เอาวาลซาการ์ดลง การรบกับกู-แลนดอนที่มีแผนที่เก็บงำเอาไว้นั้น งานนี้คงต้องเจอศึกหนักมากขึ้นเป็นทวีคูณแน่นอน"
"หมายความว่า การสู้กับพวกฟูรี่ จะมีพวกอินเวเดมิเนชั่นเข้าแทรกแซงด้วยสิ" ชิโฮมิกล่าว เซริออทบอก "และคงจะหนีกัลโวลซอนและอันเดอร์เทคเกอร์ไม่ได้แน่ๆ แถมยานลำนี้ก็มีแหล่งพลังงานเยอะมากพอให้พวกมันแอบมาสูบในเวลาที่เรารับมือ กับกู-แลนดอนอยู่แน่นอน"
"ถ้าเช่นนั้น ฉันขอตัวไปประจำที่อัลม์อาร์คุสก่อนดีกว่าน่ะ นายเองก็อย่าช้าเสียละ" อาเรียกล่าวและเดินจากไป ซึ่งก็ทำหน้าบึ้งตึงเล็กๆให้ไปด้วย ก่อนจะหันมาขอบคุณตอบไป จนทำให้คาสึมะบอก "ยัยบ๊องนิ เวลาแบบนี้ก็น่ารักไปอีกแบบน่า"
"คาสึมะ ขอบอกไว้ก่อนน่ะ ว่าอาเรียเป็นเหมือนก็อปปี้ของเธอนี้แหละ" เรกิวเล็ทบอก คาสึมะกล่าว "ไ่ม่เอาน่า อย่าพูดเหมือนกับคุณแม่ได้มั้ยละครับ"
"ช่วยไม่ได้นิ เพราะว่าเบลสฟิลด์เตรียมการไว้ก่อนแล้วนี้แหละน่ะ แหะๆๆๆๆๆ" พาโรวไดซ์บอก ไฮแวริแอทบอก "ต่อจากนี้ไป ศึกครั้งหน้านี้จะเขี้ยวเป็นสิบเท่าตัวแน่นอน"
"แต่ตอนนี้ คุณพ่อฝากความหวังให้พวกเราได้สานต่อเป็นที่เรียบร้อยแล้วละครับ" คาสึมะบอก โดยที่มองไปยังวาลซาการ์ดที่ปรับแต่งกันอยู่ "พ่อครับ ต่อจากนี้ไป ผมซึ่งเป็นแค่ลูกเหยี่ยวจะกลายเป็นเหยี่ยวหนุ่มที่เติบโตอย่างภาคภูมิกัน เสียที รอดูต่อไปนะครับ แล้วก็...ผมจะหยุดคุณให้ได้เลย แอพพลีแกนท์ แม้ว่าคุณจะมีหน้าตาเหมือนกับคุณพ่อก็ตาม"
"ว่าแต่ ยุทธการนี้เราจะบุกเข้าไปยังไงกันดีละ" อิลูมถาม วีเล็ตต้าบอก "งานนี้เราคงต้องให้เจ้าหญิงชาน่าทำหน้าที่เปิดประตูทางเข้าโถงส่วนกลางขนาด ใหญ่ให้พวกเราเข้าไป โดยที่เราจะให้ยานคุโรงาเนะเป็นยานรบหลักสำคัญ เพื่อนำกองกำลังบุกเข้าไปข้างใน ซึ่งแน่นอนว่า ปราการสุดท้ายก็คงจะหนีไม่พ้น จัวร์-มูและฟู-ลู กับกองกำลังส่วนหนึ่งคอยเป็นยามเฝ้าประตู ซึ่งมีกู-แลนดอนเป็นคนสั่งการข้างในสุด"
"แต่ที่น่ากังวลน่าจะเป็น แผนเด็ดของกู-แลนดอนที่มีต่อยานลำนี้ซะมากกว่าน่า" เจดเมเดี่ยนกล่าว ทุตตี้บอก "ฉันรู้สึกไม่ค่อยดีเกี่ยวกับไพ่ตายนี้เสียแล้วน่า กับยานขนาดยักษ์ใหญ่ที่ถูกฝังในดวงจันทร์มานานแสนนานน่ะ"
"ถ้าเช่นนั้น เรามีเวลาน้อยมากแล้วน่ะ งานนี้ หากหยุดกู-แลนดอนได้ ก็จะเท่ากับหยุดยานกาว-รา ฟูเรียลงได้แน่นอน" ฮิวโก้บอก หยางหลงบอก "แต่เราคงต้องระวังการต่อกรกับพวกฟูรี่ด้วยน่ะ ยกนี้มันเอาจริงขึ้นมาแล้ว"
"แต่ปัญหามันไม่ใช่เพราะ พวกฟูรี่หรอกน่ะ แต่ที่กังวลน่าจะเป็น ตัวกู-แลนดอนมากกว่า" ไดมอร์เดียสบอก บราเทอไดน่ากล่าว "อย่าบอกน่ะ ว่าที่หมอนั้นเปลี่ยนไป คงมาอีหรอบเดิมกับเพลเพคติโอ้น่ะ"
"งานนี้คงมีแต่ต้องออกรบกันเท่านั้นแหละ ว่าผลลัพธ์จะเป็นเช่นไร" แซพเพิ่ลล่าบอก อเควแมเรนกล่าว "แต่ถ้าผลลัพธ์ออกมาเหมือนอย่างที่เห็นละก็ แสดงว่า เรากำลังจะต้องเจอกับศัตรูที่อันตรายกว่า ซึ่งอยู่เบื้องหลังองค์กรอีดิกซ์ที่ออกก่อความไม่สงบในอวกาศอย่างแน่นอน"
".....ไม่เอาน่า อย่าเครียดไปหน่อยเลย เรามีงานที่ต้องทำอยู่น่ะ" ซีเบนท์เตือนสติเอาไว้ ฟลาแน็กซ์บอก "หัวหน้าวีเล็ตต้า จะเตรียมบุกกาว-รา ฟูเรียเลยมั้ยละ"
"ได้ทุกเมื่อ หากว่าพวกเธอทั้งหมดพร้อมลุยได้น่ะ" วีเล็ตต้ากล่าว อายะถาม "และตอนนี้ โทวยะและคัลวีน่าพร้อมลุยแล้ว ให้ทุกคนประจำหุ่นแต่ละตัวไว้ให้พร้อมทันที"
"เยี่ยม ถึงเวลาจะกระเทาะผลึกเขียวของพวกกู-แลนดอนให้แตกกระจุยแล้วละ" บุลฟลาซอนกล่าว เวลอิลคราน่าบอก "ผลึกเขียวพวกนี้ มันไร้ค่าไม่พอ ยังเป็นอันตรายต่อพวกมนุษย์แบบนี้ ทำลายทิ้งซะก็ดีแล้วน่ะ"
"พวกเราพลาดประชุมแล้วสิน่ะ" เทเดียร์บอก ซีเบนท์กล่าว "แต่พวกนายไม่พลาดการรบอย่างแน่นอนเลยละ"
"เยี่ยม เพราะเราพึ่งเสร็จกิจจากการปรับแต่งเจ้ายักษ์ใหญ่มามาดๆ ได้เวลายืดเส้นยืดสายด้วยการออกไปบดขยี้ไอ้พวกฟูรี่กันแล้วละ" ไฮแวริแอทบอก พร้อมกับดึงอาวุธออกมา ริวเซย์บอก "เปลี่ยนเรื่องไวจริงๆเลยน่า ลุง"
ยานคุโรงาเนะและวาลซาการ์ด พร้อมๆกับกองกำลังสหพันธ์มุ่งหน้าไปยังหลุมดวงจันทร์ทางทิศตะวันออกที่เจ็ด ซึ่งมีเจ้าหญิงชาน่านำทางมาให้ "โว้วววว หลุมใหญ่มากเลยนะเนี้ย" โคตะบอก เอ็กเซเลนบอก "ข้างล่างนั้น กาว-รา ฟูเรียตั้งอยู่ในนั้นสิน่ะ"
"และมันคงไม่มีกับดักอะไรอีกแล้วละสิ" เมลัวกล่าว โดยในเวลานี้ โทวยะกับเฟสเทเนียควบคุมเบลเซรูทบริกันดี้ ส่วนคัลวีน่าและคาเทียควบคุมคุสต์เวลบราเคี่ยมเตรียมพร้อมรบไว้แล้ว ชาน่าบอก "ไม่มี เพราะกู-แลนดอนเองคงสั่งการให้ลูกน้องที่เหลืออยู่นั้น คุ้มกันประตูโถงใหญ่แล้วละ"
จริงอย่างที่เจ้าหญิงชาน่าพูดไว้ จัวร์-มูและฟู-ลูถูกสั่งให้นำกองกำลังมาคุ้มกันหน้าประตูโถงใหญ่ของยานกาว- รา ฟูเรียอยู่ "ท่านกู-แลนดอนคิดยังไงกันแน่ ถึงให้พวกเรานำกำลังส่วนหนึ่งมาคุ้มกันไว้น่ะ เพราะนี้มันเป็นชุดนำทัพหลักเลยเชียวน่า" ฟู-ลูบอก จัวร์-มูกล่าวอย่างไม่แยแสไปว่า "ช่างประไรกันละ เพราะถึงไง เราก็สั่งให้มากำจัดไอ้พวกที่มาขวางทางท่านกู-แลนดอนแล้วนิ"
"แต่ ท่านกู-แลนดอนคิดจะใช้ยานกาว-รา ฟูเรียในการบุกโลกครั้งนี้เลยน่ะ และให้พวกเราออกมาแบบนี้ ราวกับว่าท่าน..." ฟู-ลูกล่าว จัวร์-มูเลยหันมาถามกลับไปว่า "นี้คงไม่เป็นเหมือนท่านอัล-วานอีกคนแล้วหรือ ท่านฟู-ลู ท่านกู-แลนดอนหัวเสียกับการที่ท่านหญิงลอยนวลไปได้แล้ว อย่าทำให้ท่านกริ้วด้วยความกังขาบ้าๆนี้เด็ดขาดเลยน่ะ"
"ข้ากังขานะ มันเรื่องของข้าหรอกน่ะ เจ้าไม่เข้าใจก็ไม่แปลกอะไรเลยนิ เพราะว่าเจ้าถูกดัดแปลงให้เป็นแค่จักรกลสังหารในคราบอัศวินของฟูรี่เท่านั้น เองน่ะ" ฟู-ลูกล่าว "และที่สำคัญ ฉันไม่ได้รายงานกู-แลนดอนเกี่ยวกับนักโทษหายไปเสียด้วย แม้จะส่งคนออกไปตามหากันทั่วยานแล้ว แต่คงจะต้องเรียบร้อยก่อนที่การเตรียมการของท่านกู-แลนดอนสำเร็จบ้างน่ะ"
"หวออออออออออออออออออออออ" เสียงสัญญาณเตือนภัยดังขึ้นมาทันที ฟู-ลูถาม "เกิดอะไรขึ้นน่ะ" นายทหารชั้นสูงกล่าว "แย่แล้วละครับ ประตูทางเข้าหลักยานกาว-รา ฟูเรียได้ถูกเปิดโดยท่านชาน่า และพวกมนุษย์โลกแล้วละครับ"
"มาจนได้สิน่ะ ไอ้พวกมดปลวกหน้าโง่ คราวนี้แหละ ฉันจะได้กำจัดพวกมันให้แหลกคามือไปข้างนั้นเลย" จัวร์-มูกล่าวโดยที่เปลี่ยนชิลด์เป็นกงเล็บไว้พร้อมแล้ว ฟู-ลูบอก "เตรียมการปกป้องคุ้มกันเอาไว้ สกัดกั้นอย่าให้พวกมันเข้ามาใกล้ประตูเป็นอันขาด"
แล้วกองรบของพวกฟูรี่ก็บุกเข้ามาตั้งด่านสกัดเอาไว้โดยเร็ว ซึ่งมาในจังหวะที่พวกริวเซย์บุกเข้ามาพอดี "ดูเหมือนว่า พวกมันจะรอต้อนรับเรามาดีแล้วสิ" ฮิวโก้บอก โดยที่เอาเซอเวรัสอิคไนท์กราดยิง HO มิไซล์ถล่มนำไปก่อน อาราโด้บอกโดยที่กราดระดมยิงใส่พวกรูวน์บีไปด้วย "แต่แค่นี้ไม่ครานามือเราไปได้หรอกน่ะ"
"ว้ากกกกกกกกกก" เซริออทประจัญบานใส่พวกกันจาร์ลที่ใช้กงเล็บออร์กอนระดับต่ำเข้าจู่โจมด้วย เอสทริคเบลดแทงใส่ที่ท้องเต็มๆ จากนั้นก็กรีดตัดร่างและสับอีกตัวที่บุกเข้ามาจนขาดสะบั้นทันที ซีเบนท์ เทเดียร์และพาโรวไดซ์บุกเข้ามาหนุนเสริมเข้าไปอีกด้วย ส่วนกองรบโดน่ารูวน์บีเองก็โดนพวกฟลาแน็กซ์ไล่บดขยี้ไปตามลำดับ "คิดหรือว่าจะตีฝ่าแนวป้องกันของพวกเราไปได้น่ะ" หัวหน้าทหารกล่าวและควบคุมวอลเลนบุกเข้าใส่
"แน่ใจหรือ ออร์กอนบราเคี่ยมสแลช" คัลวีน่าระดมโจมตีด้วยเพลงหมัดของคุสต์เวลบราเคี่ยมเข้าจนทำให้วอลเลนชำรุดในระดับหนึ่งก่อนที่จะโดน "ออร์กอนแรกน่าไรเฟิ่ลนอร์มอลโหมด ยิงในระยะเผาขน" โทวยะนำเบลเซรูทบริกันดี้บุกโจมตีเข้าใส่ไปอีกที
"แนวป้องกันด่านแรกพังไปแล้วละครับ" ทหารรายงานต่อ ฟู-ลูกล่าว "แนวรบที่สองและสาม อย่าปล่อยให้พวกมันเข้ามาได้เป็นอันขาด"
"แย่หน่อยนะ ที่ขวางเราไปก็เท่านั้นแหละ" อิลูมกล่าวและใช้ดริลแอทแทคตีฝ่าแนวรบให้ทันที โดยที่พวกมาซากิเองก็บุกเข้าด้วยแวนิตี้ริปเปอร์ เฟลมคัตเตอร์ ดีไวน์เบลด กูลนิลและไฮเปอร์พลาสม่าซอร์ดจนเสียขบวนทัพไปตามๆกัน แล้วก็... "เอาไปเลย วาลซาการ์ดพันช์" คาสึมะชกหมัดลงพื้นเป่าพวกฟูรี่จนกระเจิงไปอีกที
"หลีกไปๆๆ" มิสต์ใช้โซลวาเรียสเร็กซ์ประจัญบานเข้าใส่แนวป้องกันของฟูรี่อย่างหนักหน่วง ราอูว์ ฟิโอน่า ไอบีสและสเลย์ต่างก็ลุยแบบสายฟ้าแลบไปด้วย "เครื่องเริ่มร้อนแล้วสิน่ะ" ไดมอร์เดียสบอก
"ใช่ เพราะพวกเราเองต้องหยุดยั้งกู-แลนดอนไว้ให้ได้แล้วละน่า" โจซกล่าวและใช้เบลดบิทโจมตีจากระยะห่างเข้าใส่วอลเลนของแนวรบกองที่สี่โดย เร็ว ต่อด้วยแอคทีฟบิทที่ริมโจมตีใส่ไปด้วย "เวลาไม่คอยใครอีกต่อไปแล้วนะคะ ไม่ว่ายังไง เราจะปล่อยให้กู-แลนดอนควบคุมยานแม่ขนาดใหญ่นี้ไม่ได้หรอกคะ" คุสุฮะกล่าว โดยที่เธอใช้ราสตาบัลบีมยิงพร้อมๆกับแมกม่าวาซาลแผดเผาใส่กันจาร์ลและโดน่า รูวน์บีไปด้วย
"แนวป้องกันที่ห้าโดนพวกสัตว์ประหลาดถล่มแล้วละครับ" นายทหารกล่าว อีกนายบอก "เราเสียกำลังพลไปเยอะมากแล้ว ต้านพวกมันไม่อยู่แล้วครับ"
"ทุกหน่วย ถอยกลับมาคุ้มกันทวารประตูหลักเดียวนี้เลย" ฟู-ลูสั่งการโดยเร็ว จนพวกฟูรี่รีบถอยกลับไปทันที อายะที่โจมตีด้วยเลเซอร์แคนน่อนก็กล่าวขึ้น "พวกนั้นเริ่มจะเสริมแนวป้องกันขั้นสุดท้ายแล้วสิน่ะ"
"เพราะการบุกถล่มของพวกเรา ทำให้พวกมันเริ่มเสริมแนวป้องกันให้แข็งพอที่จะต้านพวกเราไม่ให้เข้าไปข้าง ในได้น่ะ" เซนเกอร์กล่าวและชักดาบออกจากร่างกันจาร์ลหลายๆตัวออก โทแพไซท์บอก "แต่พวกนั้นมันน่าจะมีเยอะอยู่มิใช่หรือ ทำไมพวกมันมีน้อยกว่าที่เราคิดเสียอีกน่ะ"
"กู-แลนดอนคงจะเอากองกำลังส่วนใหญ่ไปรวมไว้ในโถงใหญ่ก็ได้น่ะ พอเรากำจัดลูกน้องตรงนี้เสร็จ เราจะเจอกองกำลังฟูีรี่ชุดใหญ่รอต้อนรับไว้แน่นอน" แองเจลิก้าบอก ไฮแวริแอทกล่าว "ชักเป็นการต้อนรับที่ดูแย่ แต่ยังไงเสีย ไอ้นายพลเฮงซวยนิ มันต้องโดนจัดหนักเข้าเสียบ้าง"
"ระวังปากหน่อยนะ ลุงแกลบ เจ้าหญิงชาน่าอยู่บนยานคุโรงาเนะเลยน่า" แซทเทริน่าบอก เอ็กเซเลนกล่าว "ภาวนาว่า คงไม่มีมือที่สามโผล่มาหรอกน่ะ"
"โครมมมมมมมมมมมม" วาลซาการ์ดชกทำลายประตูเหล็กด้วยกำปั้นหนักๆจนกระจุย "ต้องขอโทษสักกี่ทีมั้ยละครับ ที่พังประตูในยานแม่ของพวกคุณน่ะ" โฮรีสถาม ชาน่าบอก "ฉันไม่ถือสาอะไรหรอกคะ เพราะว่ามันจำเป็นจริงๆที่ต้องทำเช่นนั้นนะคะ"
"ไวแอด เรดาห์ตรวจจับอะไรได้บ้างหรือยังละ" ซีเบนท์กล่าวโดยที่เปลี่ยนเป็นไลเกอร์ฟอสรอเอาไว้ ไวแอดบอก "ไม่ได้น่ะ อนุภาคออร์กอนแผ่ออกมาครอบคลุมภายในยานมีมากจนทำให้ระบบสแกนตรวจจับอะไรไม่ ได้เลยน่ะ"
"พลังออร์กอนในนี้ แรงขนาดทำให้ระบบเรดาห์จับไม่ได้เลยหรือกระนี้" เอเฟเซียร์กล่าว มัลแด็กซ์บอก "ต้องเป็นฝีมือกู-แลนดอนไปเร่งพลังงานทำให้เครื่องยนต์ในยานขับเคลื่อนแน่ๆ"
"และถ้าอานุภาคแรงถึงขนาดนี้ คงจะเอายานออกจากโลกพระจันทร์ได้แน่ๆแหละ" ไรกอร์แฟนซ์กล่าว บราเทอไดน่าบอก "ลืมไปแล้วหรือ...ยานลำนี้มันติดแหงกใต้แกนดวงจันทร์มาหลายล้านปีแล้วน่า"
"แย่แล้ว คาสึมะคุง ป้องกันโดยด่วนเร็ว" เจดเมเีดี่ยนกล่าว ทันใดนั้น ก็มีการโจมตีระดมเข้าใส่วาลซาการ์ดทันที ซึ่งคาสึมะรีบทำตามโดยเร็ว เคียวสุเกะบอก "ศัตรูแอบซุ้มอย่างงั้นนะหรือ"
"ไม่เชิงหรอกน่ะ พวกแกทุกๆคน" จัวร์-มูกล่าว และนำทัพออกมาพร้อมๆกับฟู-ลูที่เตรียมอาวุธไว้แล้ว ที่สำคัญไปกว่านั้นก็คือ "รีส สโตม่า อัลม์อาร์คุส อัลม์สโตร่า มาได้ไงกันเนี้ย" โฮรีสกล่าว
"ซันน่าร์สตาร์ เซอเวชั่นแบทเทอเรี่ยน เชร็ดดาร์ซ ไม่ต้องแปลกใจแล้ว ว่าอาร์ซเบเรียสส่งมาแน่นอน" เทเดียร์บอก และที่แย่ไปกว่านั้นคือ "กองรบพวกรุยน่าก็ด้วยหรือเนี้ย" ริมกล่าวด้วยความตกใจ
"เหอะๆๆๆๆๆๆ ตกใจละสิ ที่เห็นกองรบที่พวกแกเจอมา และปรากฎตัวกันที่นี้เลยนะ แหะๆๆๆๆๆๆ" จัวร์-มูบอก รูเบียสถาม "อธิบายมาสิ ว่ามันหมายความว่าไงกัน"
"คงไม่ต้องปิดบังอะไรมากอีกแล้วละ พวกเราร่วมมือกับทางอินเวเดมิเนชั่นในการขอกำลังเสริมมาสกัดกั้นพวกแกทุกคน แม้กระทั่งความช่วยเหลือจากเดอะดาต้าเบสนี้แหละ" ฟู-ลูกล่าว "ซึ่งท่านกู-แลนดอนได้ทำสัญญากับอินเฟอร์เรนท์ ผู้นำของเดอะดาต้าเบส เพื่อเป็นพันธมิตรในการทำลายล้างโลกครั้งนี้ ดังนั้น เราจึงมีกองกำลังที่ทรงพลังไว้หยุดพวกแกไม่ให้เข้ามาขัดขวางท่านกู-แลนดอน นี้แหละ"
"แล้วพวกแกไม่คิดเลยหรือ ว่าการใช้ขุมกำลังของพวกศัตรูที่พวกนายเกลียดชังมานานแสนนาน จะทำให้พวกแกเสียเกียรติถึงเพียงนี้ได้น่ะ" เซนเกอร์บอก จัวร์-มูกล่าว "ถ้าเป็นเมื่อก่อนนะใช่ แต่ตอนนี้ พวกมันก็แค่ ตุ๊กตาที่พวกเราจะเอาไปให้พวกแกบดขยี้ทิ้งก็ได้อยู่แล้วแหละ ฮะๆๆๆๆๆ พวกกองรบเสริม หยุดไอ้ยักษ์บ้านั้นเดียวนี้เลย" แล้วกองรบเสริมของฟูรี่ก็หันอาวุธมายังเจียนชูวาเรียร์ เดียบรันชูเนจและวาลซาการ์ดในทันที
"บ้าชะมัดเอ้ย" คาสึมะกล่าวและรีบเรียกอาเรียให้ควบคุมอัลม์อาร์คุสมาเป็นโลห์ป้องกันโดย เร็ว "เอาไงกันดีละ เซริออท จะให้ช่วยพวกคาสึมะเลยมั้ยละ" ฟลาแน็กซ์กล่าว
"เรื่องอะไรจะให้พวกแกช่วยพวกยักษ์กันเล่า" จัวร์-มูกล่าวและยิงออร์กอนแคนน่อนเข้าใส่ทันที กองรบเดอะดาต้าเบส กองรบเมคูเลี่ยมต่างก็บุกเข้าใส่พวกพี่น้องไซเคร็ทไปด้วย "มีแต่ต้องหยุดจัวร์-มูและฟู-ลูโดยเร็วแล้วละ" วีเล็ตต้าบอกโดยที่ระดมยิงแบล็คโฮลแคนน่อนเข้าใส่กองรบรุยน่าจนแหลกไปส่วน หนึ่งเข้า
"คิดจะกำจัดพวกเราได้นะ มันไม่ง่ายนักหรอก อีก 10 นาทีข้างหน้านี้ ท่านกู-แลนดอนจะควบคุมยานกาว-รา ฟูเรียให้บินได้โดยสมบูรณ์ข้างหน้า เราจะัขัดขวางพวกแกไม่ให้ทำลายการใหญ่ของท่านลงได้หรอก" ฟู-ลูกล่าว โทวยะกล่าว "ความจงรักภักดีของคุณกำลังจะช่วยให้ความมักใหญ่ใฝ่สูงของกู-แลนดอนเป็นจริง แบบนี้ ผมไม่ยกโทษให้เด็ดขาด"
"ยกโทษให้นะหรือ พวกแกคิดว่าจะส่งพวกเราลงนรกความมืดของวอลด้าได้หรือ ถึงไงเสีย พวกแกทั้งหมดก็ต้องตายตรงนี้แหละ ฮะๆๆๆๆๆๆ" จัวร์-มูบอก คัลวีน่ากล่าว "เธอพูดแบบนี้ ระวังจะโดนซะเองบ้างน่ะ จัวร์-มู"
"สทูเดี่ยมบีมมมมมมมมมมม" "รีแอคเตอร์แฟลชชชชช" "รีแอคเตอร์สแมชชชชชชช" "โชลเดอร์แคนน่อน ยิง" พวกหุ่นรบฟูรี่โดนพวกมิสต์เล่นงานจนยับเยิ่นโดยเร็ว ในขณะที่... "T-Link นัคเคิ้ล" "บังเกอร์ ทะลวงไปเลย" "สแตคบีทเทิ้ลแคลชเชอร์" "คาตาฟัลด์คิกกกกกกกก" "สไปรัลแอทแทคคคคค" "แวริเอเบิ้ลดริล" กองรบฝั่งของฟู-ลูเองก็โดนด้วยเช่นกัน
"ไปให้ไกลๆพวกคาสึมะเลยไป" พาโรวไดซ์กราดยิงปืนกลเล่นงานรีสและสโตม่าเข้า แต่อัลม์อาร์คุสสีดำ 2 ตัวนั้นบุกเข้ามา ซึ่งก็ได้เซริออทและไฮแวริแอทใช้สมอเรือติดสลิงและลูกตุ้มติดโซ่มัดเข้ามา กำจัดทิ้งเสียทั้งคู่เข้า อัลม์สโตร่าเองก็ปล่อยกระสุนพลังเข้าสาดใส่ จนทั้งหมดต่างก็รีบหลบโดยเร็ว "พวกนี้คงถูกโปรแกรมให้มาเล่นงานเราด้วยสิน่ะ" ไมกล่าวโดยที่โจมตีด้วยไฮทวินลันเชอร์เข้าใส่
"ยังไง คงต้องรีบจัดการพวกนี้ไปพร้อมๆกับพวกจัวร์-มูกันก่อนน่ะ" กีเลียมกล่าวโดยที่ช่วยยิงไฮเมก้าแคนน่อนเข้าใส่เรดซันนาร์เข้า บุลฟลาซอนบุกเข้ากวาดพวกฟูรี่และกองรบซันน่าร์สตาร์เข้าไปด้วย "เห็นด้วย เวลามีน้อย ลงมือให้จบเรื่องไปเลยดีกว่า"
"งั้นก็ได้เลย ร็อกไซล์ลันเชอร์ ยิง" "แฟลชเวฟแคนน่อน ทำลายเป้าหมายทั้งหมดเลย" "ฟูลอิมแพคแคนน่อน ยิง" "ฮาวลิ่งลันเชอร์โหมดเอ็กซ์ ไปเลยจ้า" ไฮแวริแอท แซทเทริน่า เรียวโตะ และเอ็กเซเลนระดมโจมตีใส่อัลม์สโตร่าสี่ลำจนพัง ซึ่งมันก็โดนกวาดด้วย "ไฮโปรตอน สแมชเชอร์ เอาไปเลย" ในทันที
"พวกรุยน่ามันบุกเข้ามาแล้วน่ะ" ริโอะบอก เมื่อเห็นแองเกลัส เบลแกรนด์ สคัลพลูมบุกเข้ามา ซึ่งก็ต้องโดน "เนโอบีมเบลด" "การ์เดี่ยนเบลด" โจซและริมพุ่งเข้าถล่มใส่พวกรุยน่าจนกระเจิงไปด้วย ส่วนที่เหลือก็โดนไฮโซลลันเชอร์ สไตร์คชิลด์ อวาแลนช์เครย์มอลและมิไซล์สปีเกลถล่มใส่ไปอีก
"คิดหรือว่ากวาดกองรบเสริมแล้วพวกเราจะสู้พวกแกไม่ได้น่ะ" ฟู-ลูกล่าวและโจมตีด้วยออร์กอนไรเฟิ่ลไฟนอลโหมดเข้าใส่โจซและริม แต่โดนมาซากิและมิโอะเล่นงานด้วย "อากาิชิคบัสเตอร์" "โชวชินโดวเคน" จนเสียหลักไปตามๆกัน แถมด้วย "แฟนท่อมฟินิกซ์" "โฮมิงค์เลเซอร์ ยิง" เล่นงานซ้ำเข้าไปด้วย
"ไอ้พวกขวางทางเอ้ย" จัวร์-มูบุกเข้าใส่ด้วยออร์กอนครอว์ไฟนอลโหมดบ้าง แต่ถูกสกัดด้วย "เมเบียสเจด ครอสสแมชเชอร์" "ไฮโดรเพรชเชอร์ โยเซนเฮม" "เมกิโด้เฟลม กาโรริคสแมช" เข้าเต็มๆ ต่อด้วย "ดับเบิ้ลสไปรัลนัคเคิ้ล" "ออร์กอนบราเคี่ยมช็อต" ซ้ำเติมอีกที
"กล้ามากเลยนะ ที่คิดเล่นงานพวกเราได้น่ะ" ฟู-ลูกล่าวและใช้ออร์กอนครอว์เล่นงานพวกมาซากิ ส่วนจัวร์-มูเองก็ระดมยิงออร์กอนไรเฟิ่ลใส่พวกแอคเซลและเซนเกอร์ที่กวาดพวก เมคูเลี่ยม ที่กำลังเล่นงานวาลซาการ์ดกันอยู่ แต่พวกฟลาแน็กซ์เองก็ไม่ปล่อยเอาไว้ด้วยเช่นกัน "พิค็อกเฟเซอร์" "มัลติเปิ้ลแอทแทค" "แฟลชเชอร์แมนท์" "รัมเบิ้ลเชสท์นอยน์" "อิเล็คทริคอิลวิปไปกินซะสิ"
"งี่เง่าน่า" จัวร์-มูและฟู-ลูใช้ออร์กอนคราวนด์วาร์ปหลบการโจมตีของพวกฟลาแน็กซ์หายไป อย่างรวดเร็ว และมาโผล่ข้างหลังโดยใช้ออร์กอนซอร์ดเข้าเล่นงาน "ไอ้พวกสัตว์นรก พวกแกกล้าดีมากเลยนะที่ต่อกรกับอัศวินของฟูรี่ จงตายเสียเหอะ"
"ไม่มีทางให้แกได้ทำหรอกน่า" รูเบียสกล่าว และพุ่งเข้าใช้ดาบปริซึมเซเบอร์ฟันสกัดดาบออร์กอนซอร์ดเข้า ไดมอร์เดียส แซพเพิ่ลล่าก็บุกเข้ามาฟาดฟันตัดจังหวะของฟู-ลูและจัวร์-มู ช่วยพวกฟลาแน็กซ์ไว้ได้ทัน อเควแมเรนกล่าว "มุขหายตัวมันใช้กับเราไม่ได้ผลหรอก ยอมแพ้และเปิดทางให้เราเดียวนี้เลย" และใช้ปริซึมไทรเดนท์ระดมแทงใส่ราฟท์แคลนของฟู-ลูเช้าจนทำให้โลห์พัง ในขณะที่เจดเมเดี่ยนสกัดจัวร์-มูด้วยปริซึมบูมเมอแรง ตามด้วยโทแพไซท์ฟาดใส่ออร์กอนซอร์ดจนพังด้วยปริซึมวอร์แฮมเมอร์เข้าไปเต็มๆ
"ถึงทำลายอาวุธของเรา แต่เราไม่ยอมให้พวกแกได้ใจไปมากกว่านี้หรอก" ฟู-ลูกล่าว แล้วก็วาร์ปไปข้างหน้าและโผล่มาข้างหลังเพื่อยิงออร์กอนไรเฟิ่ลแบบคลื่นพลัง หมายจะจัดการกับพวกพี่น้องไซเคร็ท แต่โทวยะต้านด้วยออร์กอนแรกน่าไรเฟิ่ลทั้งสองข้างยิงใส่พร้อมๆกันโดยเร็ว ส่วนจัวร์-มูที่แยกร่างเพื่อใช้ไม้ตายเองก็ต้องโดนคัลวีน่าใช้ออร์กอนบรา เคี่ยมโบลว์สกัดไว้ "ขวางไว้ทำไมกันพี่คัลวีน่า ถึงจะหยุดยั้งไป ยังไงเสีย พี่เองก็ต้องถูกผมกำจัดทิ้ง เพื่อล่อให้ท่านอัล-วานโผล่มานี้แหละ"
"อัล-วานงั้นหรือ แสดงว่า เขาหลบหนีไปได้ละสิน่ะ" คัลวีน่ากล่าวโดยที่เธอไม่สับสนต่อคำพูดของอีกฝ่ายที่มากวนใจอีกแล้ว ฟู-ลูบอก "ในช่วงที่ท่านชาน่าหลบหนีไปนั้น เป็นเวลาเดียวกันกับที่อัล-วานแหกคุกและขโมยราฟท์แคลนออกไปพอดี แต่ก็ยังหลบหนีอยู่ในยานลำนี้แหละ ซึ่งเราจะจัดการลงโทษคนทรยศนี้ หลังจากที่กำจัดพวกแกไปแล้ว" และระดมยิงออร์กอนไรเฟิ่ลเข้าใส่เบลเซรูทบริกันดี้ แต่โทวยะก็ใช้ออร์กอนคราวนด์หลบออกมาได้ทัน
"งั้นก็แสดงว่า อัล-วานคอยช่วยเจ้าหญิงให้หลบหนีออกมาแล้วสิน่ะ" เอเฟเซียร์กล่าวโดยที่ระดมยิงเรฟซิกซ์ไรเฟิ่ลเข้าใส่พวกซันน่าร์สตาร์เข้า ริวเซย์เลยยิงบูสเต็ดไรเฟิ่ลเป่าหัวบูลซันน่าร์ไปด้วย "และไม่แปลกใจแล้วละ ที่พวกนั้นจะเปลี่ยนท่าทีได้เร็วถึงเพียงนี้เลยน่า" เซโอล่ากล่าว
"และแน่นอน พวกเราเองจะขวางพวกแกจนถึงที่สุดนี้แหละ" จัวร์-มูกล่าวและยิงออร์กอนแคนน่อนเข้าใส่ไปอีก ซึ่งก็โดนทาสึคุเล่นงานด้วย "กิก้าไวด์บลัสเตอร์" จนทำให้ส่วนหน้าอกราฟท์แคลนของจัวร์-มูพังในทันที ในขณะที่ฟู-ลูเองก็โดน "โค้ดคิริน" ของโซลเกนเล่นงานเข้าเช่นกัน
"เลวมาก พี่สาว ได้เวลาตายแล้ว ฮะๆๆๆๆๆๆๆๆๆ" จัวร์-มูใช้ออร์กอนครอว์ไฟนอลโหมดเข้าเล่นงานคุสต์เวลบราเคี่ยมอย่างรวดเร็ว พร้อมๆกับแยกร่างเป็นห้าร่างโดยใช้สี่ร่างแยกเข้าเกาะร่างคุสต์เวลบราเคี่ยม เข้า และบุกเข้าเผด็จศึกด้วย แต่คัลวีน่าใช้ออร์กอนคราวนด์หลบออกมาในจังหวะที่โดนเกาะเข้า และใช้ออร์กอนบราเคี่ยมโบลว์บุกเข้าโจมตีใส่จัวร์-มูอย่างหนักหน่วง "แพ้ชนะ หากไม่ถึงวินาทีสุดท้าย ก็ยังไม่รู้ผลหรอก" คัลวีน่ากล่าว
"มาจบเรื่องกันเลยดีกว่า ฟู-ลู เราไม่มีเวลาที่จะต้องมาเสียโดยเปล่าประโยชน์แล้วละ" โทวยะกล่าว ฟู-ลูบอก "ใช่ เจ้าไม่มีเวลาที่จะมาหยุดยั้งท่านกู-แลนดอนไปได้หรอก บุตรของเอ-เซลด้าผู้ทรยศ" และยิงออร์กอนไรเฟิ่ลไฟนอลโหมดเข้าใส่เบลเซรูทบริกันดี้เข้า ซึ่งทั้งคู่ก็ยิงต้านด้วยลำแสงตกผลึกออร์กอนพร้อมๆกัน และเป่าระเบิดสะเก็ดออร์กอนออกมา ในจังหวะที่ฟู-ลูเชื่อมต่อปืนไรเฟิ่ลเอาไว้ "จบสิ้นกัน..." ฟู-ลูกล่าวไม่จบ
"แชดๆๆๆๆ" เฟนเนลบิทที่หัวไหล่ของบริกันดี้พาร์ทยิงสกัดเอาไว้ จนทำให้ออร์กอนไรเฟิ่ลที่อยู่ตรงหน้าจนพัง โดยมาในจังหวะเดียวกันกับที่โทวยะสร้างคมดาบออร์กอนเอาไว้แล้ว และคัลวีน่าเองก็เช่นกัน เธอใช้แมกซิมั่มโหมดเร่งพลังของออร์กอนบราเคี่ยมโบลว์ขึ้นในทันที "ลงมือเลย โทวยะคุง" "ครับ ว้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก"
"ฟ้าววววววววววววววววว" "ซูมมมมมมมมมมมมมมมมมมม" "ฉึกกกกกกกกกกก" "โครมมมมมมมมมมมมมมมม เพล้งงงงงงงงงงงง" ราฟท์แคลนของฟู-ลูโดนคมดาบออร์กอนของเบลเซรูทบริกันดี้ทิ้มแทงทะลุเข้าเต็มๆ ในขณะที่ราฟท์แคลนของจัวร์-มูนั้น แม้จะใช้กงเล็บรับเอาไว้ แต่ก็ต้านไม่อยู่ จนกงเล็บและเกราะลำตัวราฟท์แคลนของจัวร์-มูพังพินาศทันที
"ไม่น่าเชื่อ ข้าคิดว่าข้าแข็งแกร่งยิ่งกว่าท่านอัล-วาน และเหนือกว่าพี่สาวแล้วแท้ๆ ทำไม ทำไมข้าต้องแพ้กันด้วยนะ" จัวร์-มูบอก คัลวีน่ากล่าว "ที่เธอแพ้นั้น เพราะว่าเธอแพ้ให้กับความบ้าคลั้งของตัวเองต่างหากละ ถึงทำให้ตัวเองปราชัยลงได้นี้แหละ"
"สมแล้ว ที่เจ้าเป็นบุตรของเอ-เซลด้า ยอดนักรบผู้ทรงเกียรติแห่งฟูรี่ แม้ว่าเอ-เซลด้าจะเป็นคนทรยศและได้ตายจากไปแล้ว แต่อย่างน้อย ข้าก็ภูมิใจ ที่ได้สู้กับบุตรชายยอดนักรบที่ข้าอยากจะประลองฝีมือบ้าง" ฟู-ลูบอก โทวยะกล่าว "แสดงว่า ท่านเองก็อยากจะเก่งเหนือกว่าคุณพ่อสิน่ะ แต่ว่า นั้นก็ไม่น่าต้องเอาชีวิตไปทิ้งนิ"
"การตายของพวกเรานั้น จะทำให้กาว-รา ฟูเรียขยับได้สมบูรณ์แบบ ฉะนั้น ถึงพวกเจ้าจะเจอตัวท่านกู-แลนดอน ทุกอย่างก็สายไปแล้ว วะฮะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ" จัวร์-มูบอกและหัวเราะอย่างสะใจ ฟู-ลูกล่าว "ฉะนั้น หากพวกเจ้าคิดจะหยุดยั้งกาว-รา ฟูเรียละก็ ถึงมันจะเป็นไปไม่ได้ แต่ข้าเชื่อว่า เจ้าสองคนต้องทำได้แน่นอน บุตรของเอ-เซลด้า แล้วก็...คนรักของอัล-วาน แลงค์ ขอให้โชคดี"
ราฟท์แคลนของจัวร์-มูและฟู-ลูล้มคว้ำกับพื้นและระเบิดแหลกเป็นจุลทันที สองอัศวินผู้คุ้มกะลาหัวของกู-แลนดอนตายไปพร้อมกันด้วย ชาน่าบอก "จัวร์-มู ดัลบี ฟู-ลู มูลู ถ้าพวกท่านไม่คล้อยตามกู-แลนดอนแล้ว ก็คงไม่ต้องลงเอยเช่นนี้หรอกน่ะ" ชาน่าบอก ริมกล่าว "ตอนนี้ ไม่มีใครมาขัดขวางแล้ว เรารีบไปหยุดกู-แลนดอนดีกว่า"
"นั้นสิ เราเสียเวลาไปเยอะมากแล้ว ก่อนที่กาว-รา ฟูเรียจะกลับมาทำงานได้อย่างสมบูรณ์น่ะ" เซริออทบอก คัลวีน่ากล่าว "เห็นด้วยน่ะ เพื่อไม่ให้กาว-รา ฟูเรียถูกใช้เพื่อสนองความชั่วร้ายของกู-แลนดอน เราต้องรีบทำแล้ว"
"ไปกันเถอะครับ ทุกๆคน เพื่อความสงบสุขของโลกในภายภาคหน้า ทั้งทุกคนบนโลกและชาวฟูรี่ทุกๆคนที่ยังอยู่ในยานลำนี้ด้วยนะครับ" โทวยะกล่าว แล้วชาน่าก็ทำการเปิดประตูห้องโถงขนาดยักษ์ใหญ่ในยานกาว-รา ฟูเรียออกให้เหล่าผู้กล้าเข้าไปต่อกรกับศัตรูตัวสุดท้าย ผู้นำของกองกำลังฟูรี่ กู-แลนดอนกับจักรกลจักรพรรดิ์ ซูกาดีน
ต่อช่วงที่ 2
ช่วงที่ 2
"โครมมมมมมมม" ประตูบานใหญ่ถูกเปิดออก ยานรบคุโรงาเนะและวาลซาการ์ดก้าวเข้ามาพร้อมๆกับกองรบเพอเซอนัลทรูปเปอร์ ทั้งหมด อยู่ในสภาพพร้อมรบกันแล้ว "คุณคัลวีน่า ตื่นเต้นมั้ยละครับ" โทวยะกล่าวโดยที่ควบคุมแกรนทรีดดราโกเดอุส ซึ่งให้คาเทียเป็นนักรบร่วม ส่วนคัลวีน่าควบคุมราฟท์แคลนพร้อมกับเฟสเทเีนีย "มีหรือที่ฉันจะไม่ตื่นเต้นน่ะ ในเมื่อเรามาเพื่อยุติความเลวร้ายของพวกฟูรี่แล้วนิ"
"หือออออออออออ จัวร์-มู และฟู-ลู หยุดยั้งพวกเจ้าไม่ได้แล้วสิน่ะ มันไม่แปลกใจอะไรเลย ที่พวกเจ้ามันเป็นตัวปัญหาเหมือนๆกับพวกมนุษย์โลกที่ข้าต้องการจะกำจัดให้ สิ้นซากไปซะให้รู้แล้วรู้รอดไปนี้แหละ" กู-แลนดอนเอ่ยด้วยความไม่สะทกสะท้าน หลังจากที่เห็นพวกโทวยะบุกเข้ามาถึงห้องโถงขนาดยักษ์ใหญ่ ฟลาแน็กซ์บอก "ที่ำแกคิดเช่นนี้ เพราะว่าแกมันเจ้าคิดเจ้าแค้นและไม่ยอมปล่อยวางในสิ่งที่แกเป็นอยู่เลยน่ะ"
"รุยน่าพินาศไปนานแล้ว แกเองก็น่าจะยุติการรุกรานกันเพียงเท่านี้บ้างสิ อย่างน้อยก็น่าจะเห็นแก่เจ้าหญิงชาน่าด้วยน่ะ" โจซบอก กู-แลนดอนกล่าว "ต่อให้เป็นองค์หญิงมาห้าม ยังไงก็หาได้หยุดข้าไม่แล้วละ เพราะตอนนี้ แผนการของข้านั้นเดินมาไกลมากพอที่พวกแกจะยับยั้งได้อีกต่อไปแล้ว"
"ท่านกู-แลนดอน นี้แปลว่า ต่อให้เป็นข้าเอง ท่านก็ยังยืนกรานที่จะนำกาว-รา ฟูเรียรุกรานโลกตามความตั้งใจที่จะแก้แค้นละสิน่ะ" ชาน่าบอก กู-แลนดอนบอก "ถูกต้อง ข้าพเจ้าต้องทำลายโลกนี้ให้สิ้นซากไปซะ เพราะชาวโลกในเวลานี้ ต่อให้เราญาติดีหรือพยายามเป็นมิตรกันสักแค่ไหน พวกเขาซึ่งเห็นแก่ตัว ทะเยอทะยาน โอ้อวด ฉลาดแกมโกง หักหลังได้แม้กระทั่งพวกพ้องเดียวกันเอง จนถึงขนาดสามารถฆ่าให้ตายได้แล้ว ต่อให้พวกนี้ไม่ได้ถูกพวกรุยน่าครอบงำ คนพวกนี้สมควรจะแหลกเป็นจุลไปพร้อมกับโลกใบนั้นซะ"
"ท่านพูดเหมือนกับว่าเห็นพวกนี้มากับตัวแล้วละสิ และคิดเตรียมการแก้แค้นนี้มาแต่แรกเลยสิน่ะ" เซริออทบอก กู-แลนดอนกล่าว "ถูกต้อง แม้ว่าท่านชาน่าจะเล่าให้พวกเจ้าฟังหรือไม่ก็ตาม ข้าซึ่งต้องการที่จะสั่งสอนให้พวกมนุษย์หน้าโง่พวกนี้เห็นถึงอำนาจของพวกเรา ชนเผ่าฟูรี่ ผู้ซึ่งมีส่วนทำให้โลกพัฒนาจนมาถึงยุคของพวกเจ้าไว้ และเพราะว่าโลกของพวกเจ้านั้นอุดมแต่สิ่งเลวร้ายทุกอย่าง ซึ่งเป็นต้นตอแห่งความชั่วร้ายที่ทำให้รุยน่าปรากฎขึ้นมา ดังนั้น แผนการรุกรานโลกของพวกเราจึงต้องเริ่มขึ้นมา โดยที่ข้าคิดว่าแผนการนี้มันต้องสมบูรณ์แบบอยู่แล้ว หากว่าเอ-เซลด้า คนที่ข้าไว้วางใจมากที่สุดนั้น กลับหักหลังข้าจนทำให้ทุกอย่างต้องลงเอยเช่นนี้"
"นั้นเพราะว่า ท่านพ่อรู้ว่าการกระทำของท่านนั้น มันเข้าข่ายทำลายความสงบสุขของโลกใบนี้ ซึ่งไม่ใช่สิ่งที่ท่านพ่อหรือชาวฟูรี่คนอื่นๆต้องการเลยสักหน่อยน่ะ" โทวยะกล่าว กู-แลนดอนบอก "อุดมการณ์งี่เง่าของเอ-เซลด้าที่ยังเชื่อถือต่อองค์พระจักรพรรดิ์เมื่อ ครั้งมีชีวิตอยู่นั้น จะเป็นอุปสรรค์ในการรุกรานของข้า การที่ข้าต้องกำจัดพ่อของเจ้านั้น คือการลงโทษที่มันสมควรจะได้รับอยู่แล้วนิ"
"แม้กระทั่งอัล-วานเองก็คิดที่จะกำจัดทิ้งด้วยสิ" คัลวีน่าบอก กู-แลนดอนกล่าว "...ใช่ เพราะว่าข้าได้ฟังจากจัวร์-มู ซึ่งข้าส่งเขาไปเป็นหูเป็นตาให้ข้ารับรู้พฤติกรรมของคนที่ข้าส่งไป จนทำให้ข้ารู้ถึงความเปลี่ยนแปลงของนายทหารของเอ-เซลด้าที่ข้าดึงตัวมาใช้ งานได้สำเร็จอย่างชัดเจน ฉะนั้น ข้าจึงตัดสินใจวางแผนที่จะกำจัดเจ้าทิ้ง เพื่อทำให้อัล-วานจำต้องยอมทำตามคำสั่งข้าโดยสมบูรณ์ ไปพร้อมๆกับทำลายแหล่งผลิตอาวุธของพวกมนุษย์ที่เราหลอกใช้ไปด้วยกัน ไม่นึกเลย ว่าเจ้ามันดวงแข็ง พอๆกันกับการแอบเอาอาวุธที่แอบสร้างและดัดแปลงอย่างลับๆ 3 อันไปหลบซ่อนไว้ของฟรานซ์ด้วยนี้แหละ"
"นี้หมายความว่า แกเองวางแผนจะฆ่าพวกเราทั้งหมดอย่างงั้นสิ" เมลัวบอก เฟสเทเนียกล่าว "...แสบและเลวร้ายอย่างแรงเลยจริงๆนะ ตาลุงบ้า"
"แต่แย่หน่อยนะ ที่พวกเรารอดตายมาได้ เพราะถูกส่งมาพร้อมๆกับอาวุธลับทั้งสามอันด้วยกัน ซึ่งพวกแกไม่รู้ และทั้งหมดนี้ ลุงฟรานซ์ คุณเอ-เซลด้า พ่อของโทวยะคุง ล้วนแล้วเตรียมไว้เพื่อหยุดการกระทำของแกนี้แหละ" คาเทียบอก คาสึมะกล่าว "ที่จริง ลุงคิดแผนมาได้สมบูรณ์แบบมากๆเลยน่า แต่สุดท้ายก็ยังมีช่องโหว่บะเร่อเท้อจนให้พวกเรามาเจอหน้าเฮงซวยของลุงนี้ แหละ"
"สามหาวมากเลยน่ะ แต่วาจาของเจ้าเอง ไม่ทำให้ข้าสะทกสะท้านมากพอหรอก" กู-แลนดอนบอก และเรียกกองรบออกมาเป็นจำนวนมาก แถมด้วยกองรบสนับสนุน ซันน่าร์สตาร์ เซอเวชั่นแบทเทอเลี่ยน เดอะดาต้าเบสและรุยน่า "ต่อให้พวกเจ้าได้อาวุธจากอารยธรรมทั้งสาม(เอส,คุสต์และฟูรี่)มารวมๆกันแล้ว แต่ถึงไงเสีย พวกเจ้าหยุดข้ามิให้ใช้กาว-รา ฟูเรียไม่ได้หรอก"
"ที่พูดเช่นนี้ แสดงว่า ท่านมั่นใจมากสิน่ะ ที่การใหญ่ของท่านจะต้องบรรลุโดยสมบูรณ์แบบน่ะ" รูเบียสบอก
"กู-แลนดอน ความมักใหญ่ใฝ่สูงของเจ้าได้ทำให้ใครต่อใครเจ็บปวดมามากเกินพอแล้ว มันถึงเวลาที่เจ้าจะต้องเจ็บปวดกับกรรมที่ก่อไว้แล้วละ" คัลวีน่ากล่าวโดยที่ชักดาบออร์กอนซอร์ดออกมา โทวยะบอก "ด้วยราฟท์แคลนของพ่อและแกรนทรีดดราโกเดอุสที่ชนเผ่าฟูรี่หลงเหลือไว้เพื่อ ใช้หยุดยั้งความชั่วร้ายทุกรูปแบบ เริ่มต้นการพิพากษาโทษของเจ้าแล้ว ด้วยการส่งเจ้าไปยังความมืดแห่งวอลด้านี้แหละ" แล้วก็สร้างอินฟินิตี้คาริเบอร์ออกมาพร้อมรบทันที
"โอหังนักนะ...เจ้าสองคนทำให้ข้าโกรธาได้ถึงเพียงนี้ คงอยากจะเจอกับสุดยอดพลังของจักรกลจักรพรรดิ์ซูกาดีนของข้าแล้วสินะ ได้ งั้นพวกเจ้าสองคนเองต่างหากละ ที่ควรจะลงไปยังวอลด้าแห่งความมืดซะเอง" กู-แลนดอนกล่าวและสั่งให้กองกำลังทั้งหมดบุกเข้าโจมตีใส่พวกโทวยะทันที
"แจ๋ว ได้เวลาลุยกันให้กระเจิงไปข้างหนึ่งแล้วละ" ไฮแวริแอทกล่าวและกราดอาวุธหนักถล่มใส่พวกซันน่าร์สตาร์จนลงไปกองกับพื้น ในขณะที่เอเฟเซียร์จัดการกับโดน่ารูวน์บีด้วยการส่องยิงเข้าปืนใหญ่ของพวก มัน เซริออท เทเดียร์ พาโรวไดซ์และซีเบนท์บุกเข้าจัดการกับกันจาร์ลช่วยหน่วย ATX ที่ถูกสโตม่าและรีสล้อมเอาไว้ "นึกหรือว่าพวกเราจะให้แกได้ใจมากกันน่ะ" กู-แลนดอนใช้ไวเปอร์ไรเฟิ่ลสาดเข้าใส่ ซึ่งซีเบนท์ต้องใช้ไซคิกเกอร์ฟอสสร้างบาเรียพลังจิตต้านเอาไว้
"ตอนนี้แหละครับ คุณเซริท คุณเทเดียร์ ลุงพาโรว คุณซีเบนท์" โทวยะกล่าวและสาดพลังออร์กอนดราโก้บัสเตอร์และออร์กอนดราโก้สเลฟเข้าใส่ซูกา ดีนแบบเต็มๆ ส่วนคัลวีน่าเองก็ยิงออร์กอนแคนน่อนถล่มใส่ด้วยเช่นกัน เซริออทเลยรีบกระโจนเข้าแทงใส่หัวของสโตม่าด้วยเอสทริคเบลด พาโรวไดซ์ถีบทำลายปืนใหญ่พลังงานของรีสจนพังไปสอง เปิดช่องให้เทเดียร์หมุนตัวฟันดาบตัดคอทิ้ง จากนั้นซีเบนท์ก็ใช้ไวเดรกฟอสพ่นไฟและพลังสายฟ้าถล่มใส่ไปด้วย แต่ยังเหลือให้พวกเคียวสุเกะโต้กลับเข้า "หวิดไปแล้วสิน่ะ" แอคเซลกล่าวอย่างไม่ตลกนิดๆ เพราะใช้ท่าไมซุซาคุตัดร่างสโตม่าขาดช้าไปนิดหน่อย
"กิก้าบลัสเตอร์" "เกาน์เจโนไซเดอร์" "ไฟนอลบีมมมมมมม" "เทอมินัสบลัสเตอร์ ยิง" โจซ ริวเซย์ อิลูมและฮิวโก้ต่างก็ถล่มใส่พวกรุยน่าที่แห่บุกกันเข้ามา ซึ่งก็เป่าได้ส่วนหนึ่งเท่านั้น ที่เหลือก็โดนสตอร์มเบลด Z.O.ซอร์ด เคย์โทวราโกวเคนและโรวกะแคลชเชอร์ฟันทิ้งเข้า "ไปให้พ้นๆเลยไป้" คาสึมะฟาดฝ่ามือเข้าเล่นงานหุ่นรบรุยน่าที่บุกมาหมายจะเกาะตัววาลซาการ์ด เข้า แต่พวกมันก็มาเยอะกันเกินไปเสียด้วย
"ให้เป็นหน้าที่เราดีกว่านะ คาสึมะ" ไอบีสกล่าวและระดมกราดอาวุธที่มีในไฮเพริอ้อนถล่มใส่ ต่อด้วย "ไซแฟลช" "ไซโครบลัสเตอร์" "เคลวินบริซซาร์ด" "เรโซแนนท์เควก" กวาดพวกที่เหลือลงอย่างรวดเร็ว
"ว้ากกกกกกกกกกก" หยางหลงบุกเข้าโจมตีใส่วอลเลนที่บุกเข้ามาจนพังด้วยเฟลมคัตเตอร์ เทรอนเร็คซ์ บราเทอไดน่าและไรกอร์แฟนซ์รุกคืบโจมตีด้วยไทแรนโนแอ็คซ์คิก ครอกโคเกเตอร์ซิสเซอร์และเอเลเฟนท์เพรชเชอร์เข้าบดขยี้พวกศัตรูอย่างหนัก หน่วง แซทเทริน่าเองก็ระดมยิงลำแสงเข้าใส่พวกศัตรูจนราบคาบในทันที "กู-แลนดอน ถึงขนมากี่หน่วยๆ ก็ไม่ทำให้อะไรดีขึ้นมาหรอก ยอมจำนนเสียจะดีกว่า" เรเชลกล่าว
"หน้าโง่ ยอมจำนนนะหรือ ข้ามาถึงขั้นนี้แล้ว ข้าจะต้องบรรลุเป้าหมายให้จงได้เลย" กู-แลนดอนกล่าวแล้วก็วาร์ปหายไปอยู่ด้านหลังกรุนกัสต์นิชิกิของริโอะ และใช้ออร์กอนแบนิชชิ่งซอร์ดเข้าฟาดฟัน แต่ก็โดนโทวยะและคัลวีน่าสกัดไว้ได้ "กู-แลนดอน แพทเทิร์นการโจมตีของแกใช้ไม่ได้ผลหรอก" คัลวีน่ากล่าว แล้วก็ปัดการโจมตีพร้อมๆกัน
"คุณคัลวีน่า ตอนนี้แหละ" "ได้เลย" โทวยะและคัลวีน่าโจมตีด้วยฟิงเกอร์ดราโก้แคลชเชอร์และออร์กอนครอว์เข้าใส่ หน้าอกของซูกาดีนแบบเต็มๆดอก แต่มันก็ไม่สิ้นฤทธิ์และสาดออร์กอนเวฟแคนน่อนเข้าใส่ จนทั้งคู่ต้องกางบาเรียออร์กอนคราวนด์ต้านไว้ "พวกเจ้าสองคนกับอาวุธต่อต้านแผนการของข้านั้น ถึงจะกันซะหนาแน่น แต่ข้าจะทำลายมันให้ได้เลยสิ"
"ความมักใหญ่ใฝ่สูงของแกต่างหากละ ที่ควรจะถูกทำลายน่ะ" ฮิวโก้บอก มิสต์กล่าว "หยุดใช้พลังของฟูรี่ไปในทางที่ผิดเสียที" แล้วทั้งคู่ก็โจมตีด้วยโรวกะแคลชเชอร์และคริสตัลฮาร์ทซอร์ดเข้าใส่ซูกาดีนพ ร้อมๆกัน แต่กู-แลนดอนก็หลบออกมาในจังหวะที่โดนฟันไปถึงสองดอก และโผล่มาใช้ออร์กอนแมเทเรียลเกเซอร์เล่นงานการ์มเหรดเบรซและโซลวา เรียสเร็กซ์แบบไม่ให้ตั้งตัว
"อีกทีเป็นไง ไอ้พวกจักรกลต่อต้านพวกรุยน่า" กู-แลนดอนหันมาเล่นงานฟอลเต้กิกัสเข้า แต่ต้องมาเจอกับไดเซนเกอร์และไวซาก้าที่โจมตีด้วยท่า "โอวกิ โควจินเซน" ฟาดฟันดาบแบบสายฟ้าแลบเข้าทำลายดาบขนาดใหญ่ของซูกาดีนจนพัง และต่อด้วย "ซันคันโตว ชิปปูโดวโตว"
"โครมมมมมมมมม" ซูกาดีนที่กางสนามพลังออร์กอนต้านไว้ ก็ต้องถูกดาบพิฆาตแห่งความชั่วซึ่งขึ้นชื่อว่าไม่มีอะไรตัดขาดได้นั้น ทำลายทิ้งอย่างรวดเร็ว "แก....คิดว่าดาบที่ฟันเรือรบของแกซึ่งขึ้นชื่อว่าไม่มีอะไรฟันขาดได้นั้นมา ทำลายการป้องกันสุดแกร่งของข้าได้น่ะ คิดผิดถนัดเลย" กู-แลนดอนกล่าวและเสกดาบออกมาใช้ใหม่อีกครั้ง พร้อมๆกับสาดออร์กอนไวเปอร์ไรเฟิ่ลเล่นงานไดเซนเกอร์อย่างจังๆ
"กล้าเล่นงานหัวหน้าเซนเกอร์ได้นะ ยอมให้ไม่ได้แล้ว โคโอเรนเกคิ ไทแรนท์โอเวอร์เบรค" บริทประจัญบานด้วยการระดมโจมตีกระบวนท่าจ้าวเสือจู่โจม ซึ่งก็ระดมชกจนทำให้กู-แลนดอนเสียจังหวะในการใช้ดาบปัองกัน ต่อด้วยโซนิคจาเบรินที่ใช้ปัดดาบยักษ์ของกู-แลนดอนกระเด็น จากนั้นก็รั่วแทงด้วยโซนิคจาเบริน ปิดท้ายด้วยวาริเอเบิ้ลดริลแทงเข้าที่หน้าเต็มๆดอก จนซูกาดีนปลิวไปให้ "เอานี้ไปเลย โอเวอร์ไกเซอร์ซอร์ดดดดดดดดดดดดดดด"
"โครมมมมมมมมมมมมมมมมม" ซูกาดีนโดนฟันเข้ากลางหลังเต็มๆ ก่อนที่จะโดนพี่น้องไซเคร็ทบุกเข้ามาโจมตีด้วยอาวุธปริซึมล้อมรอบถึงหกทิศ เข้าซ้ำไปอีก "บัดซบเอ้ยยยยยย" กู-แลนดอนกล่าว รูเบียสบอก "ต่อให้มีจักรกลที่ทรงพลังระดับจักรพรรดิ์มาอยู่ตรงหน้า แต่เจ้าอยู่เพียงลำพังต่อกรกับพวกเราที่มีเยอะกว่า ถึงไงก็ไม่มีทางชนะหรอกนะ กู-แลนดอน"
"เหมือนเช่นเคยนะ กู-แลนดอน ลงจากจักรกลตัวนี้และหยุดการทำงานของกาว-รา ฟูเรียเสียแต่ตอนนี้เลย" ฟลาแน็กซ์บอก เซริออทกล่าวโดยที่ดึงเอาฮาร์ดโบล์ทพิสตอลออกมา "อย่าหาว่าเราเล่นแรงแล้วกันน่ะ เพราะการตัดสินใจบ้าๆของคุณทำให้ใครต่อใครตายมาเยอะแล้ว"
"หึ พวกนั้นน่ะ ยอมตายเพื่อช่วยให้การใหญ่ของข้าบรรลุผลมาถึงขั้นนี้แหละ ซึ่งพวกเจ้าทั้งหมดนั้น จะได้เห็นถึงสุดยอดไพ่ตายที่ข้าจะนำมาใช้กำจัดพวกเจ้าให้สิ้นซากไปซะ" กู-แลนดอนบอก อควอบอก "สุดยอดไพ่ตาย นิ แพ้แล้วยังไม่ยอมรับอีกหรือไงกันน่ะ"
"เปล่าเลย อควอคุง ที่กู-แลนดอนมีไพ่ตายแบบนี้ แสดงว่า คงจะรู้มานานแล้ว ว่าจักรกลจักรพรรดิ์ซูกาดีนนั้น มีความสามารถอย่างหนึ่งที่เราคาดไม่ถึงเลยน่ะ" อเควแมเรนบอก ไรกล่าว "อย่าบอกนะ ว่าซูกาดีนนั้น คิดจะใช้มันโดยที่มีกาว-รา ฟูเรียเป็นตัวกลางน่ะ"
"แน่นอน นี้คือพลังขั้นสุดท้ายที่ข้าจะใช้กับพวกเจ้าทั้งหมดนี้แหละ" กู-แลนดอนกล่าวและใช้ฝ่ามือทาบไปยังคอนโซลลับที่ถูกเปิดขึ้นมา ซึ่งก็ทำให้ซูกาดีนนั้นเปล่งพลังอันมหาศาลออกมา จนทำให้ส่วนแขนและขาแยกออกไป ส่วนหัวไหล่นั้นยืดสปริงสีแดงออกมา หัวไหล่นั้นแผ่ออกกว้างแยกออก ส่วนตาบนหัวนั้นส่องสว่างขึ้นมา จากนั้นก็ไปอยู่ตรงกำแพงขนาดยักษ์ใหญ่ตรงหน้าด้วย "ไม่น่าเชื่อ พลังออร์กอนนั้น มหาศาลมากเลยจริงๆ" เรกิวเล็ทกล่าว
"นี้นะหรือ ร่างที่แท้จริงของซูกาดีนน่ะ" คัลวีน่ากล่าว เมลัวบอก "น่ากลัวมากเลยนะคะ ไม่นึกเลยว่าร่างจริงจะน่ากลัวถึงเพียงนี้"
(เปิดเพลง Doomday ขึ้น)
"พวกเจ้าได้เห็นโฉมหน้าของมันแล้วสิน่ะ และข้ารู้สึกถึงความหวาดกลัวในใจของพวกเจ้า ใช่ ความหวาดกลัวนี้มันกำลังจะกลับมาครอบงำให้พวกเจ้าตกอยู่ในความสิ้นหวังอีก ครั้งหนึ่งนี้แหละ" กู-แลนดอนกล่าว โทวยะบอก "ความหวาดกลัว นี้แกรู้ได้ไงกันน่ะ ว่าพวกเราเคยหวาดกลัวมาก่อนแล้ว"
"ถึงข้าไม่ได้เห็นพวกเจ้าต่อกรกับราชันย์แห่งหายนะ แต่ข้ารู้ว่าพวกเจ้าเองก็สั่นเทาไม่น้อยกับอำนาจของซูกาดีนของข้านี้แหละ" กู-แลนดอนกล่าว โดยที่ตาทั้งสองข้างนั้นมีรอยขีดสีดำปรากฎอย่างชัดเจน แซพเพิ่ลล่ากล่าว "บรรยากาศแบบนี้ มันชักจะัยังไงๆซะแล้วสิ"
"ไม่ต้องสงสัยอะไรทั้งนั้นน่ะ รีบจัดการให้แล้วเสร็จไปเดียวนี้เลยดีกว่า" คาสึมะกล่าว กู-แลนดอนบอก "เหอะ คำพูดนั้นควรจะเป็นของข้าซะมากกว่า ออร์กอนแซทเทิร์นไลท์สปาร์ค กวาดพวกมันให้สิ้นซากไปซะ"
"หึมมมมมมม" "วาบบบบบ วาบบบบบบ" "ชะแว้ง แชด แชด แชด แชด" ส่วนขาของกู-แลนดอนนั้นหายไปและลอยขึ้นมาระดมยิงเลเซอร์สีเขียวเข้าใส่พวกมา ซากิ พวกมิสต์ ฮิวโก้อย่างจังๆ ในขณะที่อีกข้างนั้น "ขานั้นมันยิงเลเซอร์สาดใส่แบบไม่ให้โต้กลับได้เลยน่ะ ให้ตายสิ" แอคเซลกล่าว โดยที่เกือบโดนเล่นงานไปตามๆกัน กิเลียมกล่าว เมื่อเห็นอีกข้างหนึ่งบินมายิงลำแสงไป "แค่ข้างเดียวก็ไม่มีผลอะไรกับเราหรอก" และยิงไฮเมก้าแคนน่อนเข้า แต่กู-แลนดอนควบคุมให้มันวาร์ปหายไปโดยเร็ว
"ยังไม่หมดหรอกน่ะ ออร์กอนเวอร์ติคอลแฟงค์" กู-แลนดอนกล่าว และควบคุมส่วนแขนให้ยืดระยางค์สปริงแดงออกมา พร้อมๆกับสร้างผลึกออร์กอนจนแลดูเหมือนหัวสัตว์ประหลาดอันน่ากลัวพุ่งเข้า เล่นงานพวกบีสเทรียมและไซเครเซี่ยมอย่างจังๆ "เราไม่ยอมให้แกเล่นงานทุกๆคนไปมากกว่านี้หรอก" โทวยะกล่าวและคิดจะสาดพลังใส่
"งี่เง่า รับนี้ไปซะ ออร์กอนโกสต์เบรส" กู-แลนดอนใช้ออร์กอนเวฟแคนน่อนอานุภาพสูงสุดยิงเข้าใส่หมายจะกวาดทุกๆคนให้ ราบคาบ แต่... "กรอดดดดดดดดด ไม่ยอมให้แกกวาดพวกเราให้เป็นจุลไปหรอก" คาสึมะนำวาลซาการ์ดมาป้องกันรับเอาไว้ แล้วก็... "ฟูลแอคเซลอิมแพค"
"โครมมมมมมมมมมม" ซูกาดีนโดนชกเข้าเต็มๆ แม้จะมีส่วนขาที่เป็นตัวยิงและส่วนแขนที่ระดมโจมตีด้วยผลึกออร์กอนที่เคลือบ อยู่ ต่างก็โดนอัลม์อาร์คุสที่อาเรียควบคุมทำลายทิ้ง และเปลี่ยนเป็นเบรคเกอร์โหมดเพื่อที่จะ... "ได้เวลาส่งแกไปไกลๆจากนี้เสียที ว้ากกกกกกกกกกกกกกกกกก"
"ฉั้วะ โครมมมมมมมมม" ซูกาดีนโดนฟันเข้าดอกหนึ่งแล้วก็ถูกแทงซ้ำตามไปด้วย จนร่างระเบิดเข้าเต็มๆ "สำเร็จแล้วสิน่ะ" มิโอะบอก แต่กู-แลนดอนแสยะยิ้มขึ้น "หึๆๆๆ แน่ใจหรือ"
"ครึ้ง ครึ้ง ครึ้ง ครึ้ง" ฉับพลัน แท่นเล็กด้านหน้าทั้งสี่นั้นก็มีแท่นสีชมพูที่มีแสงสีเขียวส่องสว่างตรงกลาง ออกมา พร้อมๆกับเปล่งพลังงานขึ้น ซึ่งก็ทำให้ซูกาดีนที่คิดว่าพังเพราะระเบิดนั้น กลับมาคืนสภาพเดิมในทันที "บะ บ้าน่า" อาเรียอุทานขึ้น โทแพไซท์บอก "คืนชีพได้อย่างงั้นนะหรือ"
"จักรกลทั้งสี่นั้น....แย่แล้ว จักรกลพวกนี้น่ะ มีลักษณะเหมือนกับเครื่องยนต์ที่หุ่นของคุณคัลวีน่าและโทวยะคุงใช้อยู่เป้ะๆ เลยนะสิ" ไวแอดกล่าว มัลแด็กซ์บอก "เครื่องยนต์พลังออร์กอน งั้นไอ้เครื่องพวกนี้...คงไม่ใช่..."
"ถูกต้องแล้ว ไอ้พวกหน้าโง่ ที่อยู่ตรงหน้าแท่นเมนหลักระบบของกาว-รา ฟูเรียนั้น มันคือออร์กอนเอ็กทรัคเตอร์ เตาพลังงานออร์กอนของพวกเรายังไงละ" กู-แลนดอนกล่าว ริวเซย์บอก "แหล่งพลังงานของกาว-รา ฟูเรีย ถ้าเช่นนั้น แกเองก็คงจะใช้เครื่องพวกนี้หยุดการพังพินาศของแกเองละสิ"
"ใช่ การที่มีเครื่องเหล่านี้น่ะ มันคือสุดยอดไพ่ตาย 1 ใน 2 ที่จะทำให้ข้าสามารถควบคุมกาว-รา ฟูเรียได้โดยสมบูรณ์แบบ ด้วยพลังจากออร์กอนเอ็กทรัคเตอร์ทั้งสี่นี้ ซูกาดีนร่างสุดยอดนี้จะไม่มีทางพังพินาศ เหมือนอย่างที่เจ้าเคยอวดอ้างต่อหุ่นที่เจ้าควบคุมอยู่ ซึ่งก็คือ ซุปเปอร์โรบอทไร้เทียมทานที่สุดในใต้หล้า ละสิน่ะ แต่กับข้า คือยอดจักรพรรดิ์ผู้เป็นอมตะที่สุดในจักรวาลนี้แหละ" กู-แลนดอนกล่าว ไฮแวริแอทบอก "สุดท้ายก็มีเหนือกว่าข่มเข้าจนได้ แต่ที่แกบอกว่า 2 ไพ่ตายนั้น คงไม่ได้หมายความว่าไอ้หุ่นจักรพรรดิ์ปีศาจของแกก็เป็นใบที่สองสิน่ะ"
"ฉลาดมากเลยนะ ไอ้พวกจักรกลพูดได้ ที่เดาออกว่าอะไรเป็นอะไร ซูกาดีนเครื่องนี้น่ะ เหมือนกับราฟท์แคลนทั้งสี่ที่ทำหน้าที่ควบคุมกาว-รา ฟูเรียได้ เพียงแต่ มันคือจักรกลที่เชื่อมต่อตรงกับแกนกลางของยานลำนี้โดยตรง" กู-แลนดอนบอก เรียวโตะบอก "เชื่อมต่อกับยานลำนี้ ก็เท่ากับว่า ตอนนี้คุณเองก็สามารถควบคุมกาว-รา ฟูเรียลำนี้ได้สิ"
"ใช่ และด้วยระบบสุดท้ายที่ข้าปลดล็อกออกมาได้ในเวลานี้ เท่ากับว่าข้าสามารถควบคุมกาว-รา ฟูเรียที่ถูกฝังอยู่ใต้ดวงจันทร์ดวงนี้โดยสมบูรณ์แล้ว และด้วยกำลังเครื่องยนต์ของยานที่ไม่มีขีดจำกัดนี้เอง ซึ่งนอกจากจะทำหน้าที่เป็นตัวช่วยที่ทำให้พวกแกไม่สามารถพิชิตข้าลงได้แล้ว ข้าจะใช้กาว-รา ฟูเรียที่มีดวงจันทร์ของพวกเจ้าเป็นเปลือกขนาดใหญ่นั้น บดขยี้โลกมนุษย์ให้แหลกไปข้างหนึ่งซะ" กู-แลนดอนกล่าว จนทุกๆคนตกใจขึ้นมา แซทเทริน่ากล่าว "เข้าใจแล้วละ เพราะงั้นสิน่ะ แกถึงมั่นใจอย่างมาก ว่าการใหญ่ของแกจะสำเร็จเหมือนอย่างที่พูด ก็เพราะว่าแกมีหุ่นที่เชื่อมต่อตรงกับแกนพลังงานของยานลำนี้ไว้ในมือแล้วสิ"
"และที่หลอกให้พวกเราเล่นงานแก ก็เพื่อทำให้เราตายใจว่า แกจนมุมถึงขั้นสุดท้าย แต่จริงๆแล้ว แกกลับมีเขี้ยวเล็บที่คาดไม่ถึงซ่อนอยู่จริงๆ" เจดเมเดี่ยนบอก เวลอิลคราน่ากล่าว "โคตรโกงเสียจริงๆให้ตายสิ"
"งั้นเราก็รีบทำลายมันทิ้งเสียโดยเร็วดีกว่าน่ะ" มาซากิบอก ชาน่ากล่าว "ไม่ได้นะคะ เพราะว่ากู-แลนดอนดึงเอาพลังงานทั้งหมดของยานไปแล้ว ซึ่งก็อาจจะทำให้ระบบจำศิลของยานลำนี้ถูกทำลายและหมายรวมไปถึงชาวฟูรี่ทุกๆ คนด้วยนะคะ"
"บัดซบเอ้ย แค่การแก้แค้นก็ทำให้มีคนรับเคราะห์เพียบถึงขนาดนี้เลยหรือเนี้ย" มิสต์ถึงกับโมโหขึ้นมา ริมบอก "เลวร้ายที่สุดเลย (และน่ากลัวที่สุดด้วย)"
"แต่ถ้าแกทำเช่นนั้น แล้วชาวฟูรี่ที่ยังไม่ได้รับการปลุกละ จะทำเช่นไร..." โทวยะบอก คัลวีน่ากล่าว "จริงด้วยน่ะ แกทำแบบนี้มันก็เท่ากับว่าเสียทั้งสองฝ่ายเลยน่ะ"
"ตอนนี้เป้าหมายของข้าบรรลุไปในระดับหนึ่งแล้ว และน้ำหน้าอย่างพวกแกทั้งหมดนี้ หาหยุดข้าไม่หรอก ออร์กอนเอ็กทรัคเตอร์ ออร์กอนมิราจโหมด ทำงาน" กู-แลนดอนสั่งให้เครื่องสร้างพลังออร์กอนนั้นทำงาน โดยการสร้าง... "แม่เจ้า...แค่ราฟท์แคลนสี่ตัวก็แย่อยู่แล้ว มันเล่นผลิตมาเยอะมากกว่านายเสียอีกน่ะ มัลแด็กซ์" บุลฟลาซอนกล่าว เพราะตรงหน้าพวกเขาในเวลานี้ คือกองทัพราฟท์แคลนดำทมิฬที่มาจากออร์กอนเอ็กทรัคเตอร์สร้างขึ้นมาทั้งหมด
"แชดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ" กองทัพราฟท์แคลนถล่มด้วยออร์กอนไรเฟิ่ลอย่างหนักหน่วง แม้พวกพี่น้องไซเคร็ทจะกางบาเรียเอาไว้แล้ว แต่ยังมีฝูงราฟท์แคลนแห่มาเล่นงานวาลซาการ์ดด้วยออร์กอนซอร์ดและออร์กอ นครอว์อย่างหนักหน่วงไปด้วย "สิ้นหวังกันหรือยัง ได้เวลาที่พวกแกจะถูกถล่มยับแล้ว วะฮะๆๆๆๆๆ" กู-แลนดอนกล่าว ชาน่าถึงกับขวัญเสียขึ้น "กู-แลนดอน ทำไมท่านถึง..."
"เอาไงกันดีละ โทวยะคุง คุณคัลวีน่า" โคตะบอก แองเจลิก้าบอก "ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป พวกเราเสร็จแน่ๆเลยน่ะ"
"ก่อนที่จะจัดการกับกู-แลนดอน รีบทำลายไอ้เครื่องบ้านั้นจะดีกว่าน่ะ" คัลวีน่าบอก โทวยะกล่าว "แน่นอน ถ้าเป็นพลังของแกรนทรีดดราโกเดอุสและราฟท์แคลนแล้วละก็ น่าจะสู้กับมันได้ง่ายๆแน่ๆน่ะ"
"แต่ถ้าจะให้ดี ข้าจะช่วยพวกเจ้าเองแล้วกัน" เสียงนั้นกล่าวขึ้น พร้อมๆกับคลื่นลำแสงยิงเข้าใส่ออร์กอนเอ็กทรัคเตอร์เครื่องหนึ่งจากระยะไกล "แก..... สุดท้ายแกก็โผล่หัวออกมาจนได้ละสิน่ะ อัล-วาน แลงค์"
ซูกาดีนส่งออร์กอนแซทเทิร์นไลท์สปาร์คยิงเข้าใส่ ซึ่งก็เผยให้เห็นราฟท์แคลนสีดำปรากฎออกมา "กู-แลนดอน การกระทำของแกกำลังจะทำให้ชาวฟูรี่ที่เหลือนั้นต้องมาสังเวยเพราะความชั่ว ร้ายของแก ในนามของอัศวินของฟูรี่ ดาบของฉันจะหยุดความทะเยอทะยานของแกลงซะ"
"สามหาวนักน่ะ อัล-วาน มิแปลกใจแล้ว ที่เจ้าคิดและทำเหมือนกับเอ-เซลด้า ถ้าไม่ติดว่าตอนแรก ข้าต้องการความสามารถของเจ้าให้ไปแทรกซึมฐานการผลิตอาวุธด้วยแล้ว ข้าคงจะสั่งให้ฟู-ลูมาฆ่าเจ้าตายตามเอ-เซลด้านี้แหละ" กู-แลนดอนบอก อัล-วานกล่าว "ที่ท่านเอ-เซลด้าทำไปนั้นน่ะ เพราะรู้ว่า แกเปลี่ยนไปนับแต่เมื่อครั้งที่รุยน่าสังหารองค์จักรพรรดิ์ไปแล้วต่างหากละ ที่สำคัญ แกในเวลานี้ ไม่ต่างจากราชันย์แห่งหายนะ ผู้นำแห่งรุยน่าเลยสักนิดน่ะ ซึ่งนี้เป็นเหตุผลสำคัญ ที่ท่านเอ-เซลด้าร่วมมือกับประธานฟรานซ์เตรียมการลับไว้เพื่อหยุดแกนี้แหละ"
"ไม่ต่างจากราชันย์แห่งรุยน่า...ถ้าเช่นนั้นก็เท่ากับว่า..." ริมบอก โจซกล่าว "กู-แลนดอนเองก็ถูกครอบงำมาตั้งแต่แรกและเปลี่ยนไปหลังจากนั้นแล้วสิน่ะ"
"ข้านะหรือ จะกลายเป็นราชันย์แห่งหายนะ หน้าโง่...ข้าคือกู-แลนดอน กอต แม่ทัพเอกของอารยธรรมผลึกเขียวนิรันดร ฟูรี่ ผู้ไร้เทียมทานน่ะ ข้าไม่ได้เปลี่ยนไปตามคำโกหกของเจ้า เจ้าต่างหากละที่เปลี่ยนไป เจ้ากับเอ-เซลด้าหักหลังข้า และร่วมมือกับคนรักและบุตรของหัวหน้าคนทรยศมาจัดการกับข้า แม้กระทั่งเปลี่ยนเจ้าหญิงมาอยู่กับฝ่ายแกแบบนี้ คนทรยศทั้งหมดนี้ ต้องตายให้หมด" กู-แลนดอนกล่าวอย่างบ้าคลั้งจนเนตรเปลี่ยนเป็นสีแดงเข้มแล้ว อเควแมเรนกล่าวอย่างสิ้นหวัง "ปากไม่ได้บอกว่าตัวเองผิด แต่สุดท้ายก็มาอีหรอบเดิม เจ้าหญิงชาน่าคะ ทำใจได้หรือยังคะกับเหตุการณ์นี้"
"ทุกๆคน ช่วยปลดปล่อยกู-แลนดอนจากคำสาปที่เขาได้รับข้ามกาลเวลามานานแสนนานนี้ด้วย เถอะคะ" ชาน่าขอร้อง โทวยะได้ฟังก็กล่าวขึ้น "ได้อยู่แล้วละครับ แม้ว่าเขาจะก่อความเลวร้ายมาบ้าง แต่เพราะว่าเขาพลาดท่าให้กับรุยน่าจนมีสภาพเป็นเช่นนี้ คุณคัลวีน่า คาเทีย เฟสเทเนีย เมลัว มารวมพลังกันดีกว่าน่ะ"
"ได้อยู่แล้วละ โทวยะคุง เรามาพยายามด้วยกันเถอะ" คาเทียกล่าว เมลัวบอก "คุณโทวยะ คุณคัลวีน่า สู้เขาด้วยนะคะ"
"ไม่มีใครหน้าไหนมาหาเรื่องกับเราได้หรอกเชื่อสิ" เฟสเทเนียบอก คัลวีน่ากล่าว "พวกเรามาถึงจุดนี้เพื่อที่จะยุติความเลวร้ายที่ทำให้ฟูรี่กับชาวโลกต้องมา ต่อสู้กันเองนี้แหละ และฉันเองก็ไม่ยอมแพ้จนกว่าวินาทีสุดท้ายด้วย จริงมั้ยละคะ อัล-วาน"
"ถูกต้องแล้วละ คัลวีน่า แต่ระวังด้วยละ ซูกาดีนในเวลานี้มีพลังงานมหาศาลจากยานกาว-ราอยู่ แม้เราจะทำลายตัวส่งพลังงานไปแล้ว ความร้ายกาจก็ยังหนักหนาเหมือนเคย" อัล-วานบอก ฟลาแน็กซ์กล่าว "ถ้าเช่นนั้น เรารีบทำลายยูนิตส่งพลังงานให้ไอ้นายพลเฮงซวยนี้ แล้วช่วยกันบดขยี้กู-แลนดอนช่วยพวกฟูรี่ที่เหลือให้ได้แหละ" แล้วพวกฟลาแน็กซ์ก็รวมร่างเป็นโอสเทรย์คิไมร่า พี่น้องไซเคร็ทก็รวมร่างเป็นไคลซาร์ทอวาทรัล ส่วนพวกเซริออทประกอบร่างเป็นไฮแซทพาโรวเซริออไดซ์พร้อมลุยทันที
"กล้ามากเลยนะที่คิดจะต่อกรกับข้า กองทัพราฟท์แคลนทั้งหมด กำจัดพวกมนุษย์ที่มาขวางทางการทำลายโลกด้วยกาว-รา ฟูเรียกันให้หมดซะ" กู-แลนดอนกล่าว อัล-วานบอก "กู-แลนดอน หมดเวลาของเจ้าแล้วละ"
"แชดๆๆๆๆๆๆๆๆๆ" ราฟท์แคลนมิราจจำนวนมากระดมโจมตีแบบไม่ยั้ง เพื่อปกป้องออร์กอนเอ็กทรัคเตอร์ที่คอยสร้างพลังงานให้กับซูกาดีนอยู่ แต่ก็ต้องโดนถล่มด้วย "ฟูลอิมแพคแคนน่อน ยิง" "คริสตัลมิสต์ ไปเลยจ้า" "ไฟนอลแกรนด์ครอส" "เฟนริลแคลช" "ริวโออิซานโฮว เมาท์เทนเพรชเชอร์" ถล่มใส่แบบไม่เลี้ยงไปด้วย ซึ่งก็มีราฟท์แคลนมิราจตีฝ่าบุกเข้ามาได้อยู่
"สหาย ได้เวลาใช้ไพ่ตายของเราบ้างแล้วละ" เรเชลบอก เซนเกอร์กล่าว "ย่อมได้" แล้วไดเซนเกอร์กับอาวเซนไซเดอร์ก็พุ่งทะยานขึ้นฟ้าไป อาวเซนไซเดอร์นั้น พับส่วนแขนเข้าไปในส่วนหัวไหล่ พับส่วนขาเหยียดไปข้างหลัง จากนั้นลัสเซ่แคนโนเน่ทั้งสองก็แยกชิ้นส่วนออก จนกลายเป็นส่วนขาม้าทั้งสี่ประกอบติดกันทั้งขาหน้าและขาหลัง ส่วนหัวของอาวเซนไซเดอร์ก็หุบลงไปในส่วนหน้าอกตรงกลางที่กลายเป็นส่วนหัวและ คอม้าในทันที ไดเซนเกอร์ก็กระโดดมารับผ้าคลุมสีดำมาสวมใส่ไว้ และโดดขึ้นหลังอาวเซนไซเดอร์ร่างอาชาสีดำเข้มที่มีแผงคอม้าสีขาวโผยพุ่งขึ้น "จินบะอิตไต (คนและม้าเป็นหนึ่งเดียว)"
"คุณพระช่วย นี้นะหรือคือไพ่ตายของดับเบิ้ลจีทั้งสองน่ะ" มิสต์กล่าว คาสึมะบอก "หุ่นของคุณเรเชลเป็นม้าให้คุณไดเซนเกอร์ควบคุมเลยหรือเนี้ย เท่ห์โคตรๆจริงๆ"
"กว่าจะได้ใช้ก็ปาไปนานแล้วสิ" ไฮแวริแอทบอก โดยที่ระดมยิงอาวุธหนักเข้าใส่ เซริออทกล่าวโดยใช้เอสทริคโรเตอร์แอ็คซ์สับพวกราฟท์แคลนทมิฬจนขาดลง "ไพ่ตายดีๆ ต้องใช้ตรงจังหวะด้วยนะครับลุง"
"โว้ววววววววว ย้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกก" เซนเกอร์บุกประจัญบานด้วยซันคันโตวในมือ ปาดกวาดฟาดฟันกองกำลังราฟท์แคลนทมิฬจนราบเป็นหน้ากองในทันที "หัวหน้าเซนเกอร์กับคุณเรเชลแสดงฝีมือแบบนี้ ตาเราบ้างละ" อควอกล่าวและใช้โหมดจีเพื่อโจมตีด้วย "ทรินิตี้ เดธเอนด์" กวาดทำลายราฟท์แคลนจนเข้าถึงออร์กอนเอ็กทรัคเตอร์เข้า
"มูนเซอเคิ้ล" ริมซัดกงจักรใบมีดเข้าตัดพวกราฟท์แคลนจนพินาศไปตามๆกัน จากนั้นก็ "ดับเบิ้ลบีมแฮมเมอรรรรรรร์" ทำลายราฟท์แคลนสองตัวที่บุกเข้ามาจนกระแทกเข้ากับออร์กอนเอ็กทรัคเตอร์อย่างจังๆ "ตอนนี้แหละ อากาชิคบัสเตอร์" "ไปกันเลยยยยย โซนิคเซเบอร์" ไซบัสเตอร์และไฮเพริอ้อนพุ่งเข้าใส่ออร์กอนเอ็กทรัคเตอร์ด้วยไม้ตาย จนทำลายเครื่องส่งพลังงานออร์กอนพังในทันที
"พังไปเครื่องหนึ่งแล้วละ" ริมบอก ฟอซวูลเฟร่าบอก "เดียวเครื่องที่สองจะมาแล้วละ" บัลด์ดราเบรซ ฮาสเมดเรน จัสแกรนอทบุกเข้าโจมตีใส่พวกราฟท์แคลนอย่างหนักหน่วงด้วย "บัลด์ดราเบรซคิกกกกกกกกกกกก" "กิก้าตันทริปเปิ้ลคิกกกกกกกกกกกกก" "แฟงค์คัตเตอร์ฮาร์ปูนนนนนนคิกกกกกกกกกกก" จนกระเจิงเปิดช่องให้ "เอานี้ไปเลย ฟาร์ไซท์ฟูลฟอสไรเฟิ่ล" ยิงเข้าไปทำลายออร์กอนเอ็กทรัคเตอร์จนพังไปเป็นเครื่องที่สอง
"หึ พวกแก คิดหรือว่าจะทำลายเครื่องแล้วจะหยุดข้าได้" กู-แลนดอนกล่าวและส่งออร์กอนเวอติเคิ่ลแฟงค์และออร์กอนแซทเทิร์นไลท์สปาร์ คระดมโจมตีใส่ แถมด้วยการสาดออร์กอนโกสต์เบรซเข้าใส่ไปอีก ซึ่งวาลซาการ์ดก็ทำหน้าที่ป้องกันอีกเช่นเคย "อยู่เฉยๆ แล้วรอให้เรายำแกในภายหลังจะดีกว่า" อาเรียบอก
"ท่าไม้ตาย มัลติเซอเคิ่ลสลัคเกอร์โทรว์" ไคลซาร์ทอวาทรัลเสกกงจักรและวงแหวนออกมาสิบกว่าอันขึ้น แล้วก็ซัดเข้าใส่พวกราฟท์แคลนที่แห่แหนมาอย่างต่อเนื่อง จนถูกตัดขาดสะบั้นลง โดยที่กงจักรพุ่งตัดโดนออร์กอนเอ็กทรัคเตอร์ไปด้วย "ว้ากกกกกกกกกก ดีเมนชั่นสแลชชชชชชช" "ดับเบิ้ลสไปรัลนัคเคิ่ลลลลลลลล" "กราวิตันซอร์ดไดเวอรรรรรร์" เครื่องที่สามพังโดยราอูว โคตะและเรียวโตะในทันที
"เอาเลย สหาย ตอนนี้แหละ" เรเชลกล่าว โดยที่ไดเซนเกอร์ควบม้าพร้อมดาบซันคันโตวในมือ "โอ้ว ไปเลย ทัตสึมาคิ ซันคันโตว อิคกิโทวเซน" แล้วก็หมุนควงดาบขนาดโตๆจนเกิดพายุโหมบ้าคลั้ง ซึ่งดูดพวกราฟท์แคลนทั้งหมดปลิวตามลมและโดนคมดาบพิฆาตของไดเซนเกอร์ทั้งนั้น แม้กระทั่งออร์กอนเอ็กทรัคเตอร์ก็ด้วย ซึ่งทั้งหมดนี้ก็ถูกสับขึ้นไปกลางอากาศในทันที "ดาบของพวกเรา..." "...ตัดได้หมดทุกอย่างนี้แหละ"
"บรึมมมมมมมม ตูมๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ตรูมมมมมมมมมมมมมมมมมม" ฝูงราฟท์แคลนและออร์กอนเอ็กทรัคเตอร์ถูกเป่าระเบิดในทันที "พวกแก...." กู-แลนดอนถึงกับยั้วะและแค้นทันที คัลวีน่าบอก "กู-แลนดอน ตัวช่วยของแกพินาศไปหมดแล้ว ต่อไปก็ถึงคราวของแกบ้างละ"
"คิดหรือว่า ทำลายล้างออร์กอนเอ็กทรัคเตอร์แล้วจะหยุดข้าได้นะ ผิดถนัด ข้ามีพลังของยานกาว-ราอยู่ พวกแกไม่มีทางพิชิตข้าได้ง่ายๆหรอกน่ะ เพราะว่าข้าจะส่งพวกแกลงไปสู่ความมืดของวอลด้าด้วยพลังของซูกาดีนนี้แหละ" กู-แลนดอนยังไม่เลิกอีกเช่นเคย โทวยะบอก "กู-แลนดอน กอตซ์ ความทะเยอทะยานอันสุดยอดของแกหมดลงแล้ว มันถึงเวลา คำพิพากษาแห่งความยุติธรรมแล้วละ"
(เปิดเพลง Judgement Justice)
"กู-แลนดอน ต่อให้มีพลังของกาว-ราอยู่ในมือ แต่เราจะแสดงพลังให้แกได้เห็นเองแหละ" ริวเซย์บอก กู-แลนดอนบอก "เหอะ หุ่นรบของพวกแกที่ได้เทคโนโลยี่และโนวฮาวจากพวกเซบัลมาร์ลที่ส่งมา คิดหรือว่าจะเอาชนะพลังผลึกเขียวอันเป็นพลังที่ทรงอำนาจมาก่อนหน้าพวกนั้น ได้หรือไง"
"แม้เมเทโอ-3 จะแอบแฝงอันตรายมาพร้อมๆกับความลับที่จะช่วยมนุษยชาติได้ก็จริงอยู่หรอกน่ะ" ไรกล่าว อายะบอก "แต่พวกเราได้ผ่านพ้นอุปสรรค์ได้ทั้งหมดนี้ ไม่ใช่แค่เพียงเทคโนโลยี่ที่อดีตหัวหน้าของเราเหลือไว้อย่างเดียว หากแต่พวกเราร่วมแรงร่วมใจกันจนสามารถมาเผชิญหน้ากับแกนี้แหละ" SRX สาดอาวุธอย่างไฮฟิงเกอร์ลันเชอร์และเกาน์เจโนไซเดอร์เข้าใส่ซูกาดีนอย่างหนักหน่วง จากนั้นก็ฟาดฟันด้วย Z.O.ซอร์ดเข้าใส่ไปด้วย
"แม้ฉันจะเคยเป็นอดีตผู้นำของแอร์โรเกเตอร์มา แต่ตอนนี้ฉันได้เห็นแล้วว่า แกเองก็เลวร้ายยิ่งกว่าเสียอีกน่ะ" ไมบอก และยิงไฮทวินลันเชอร์เข้าใส่ วีเล็ตต้าบอกและระดมโจมตีเข้าไปด้วย "และพวกเราอยู่เพื่อปกป้องอนาคตที่กำลังจะมาถึงในข้างหน้านี้แหละ"
"แสบนักน่ะ..." กู-แลนดอนคิดจะโจมตีใส่ SRX ทีม แต่ก็ต้องโดนอวาแลนซ์เครย์มอล ฮาวลิ่งลันเชอร์เอ็กซ์โหมดถลุงเข้าใส่ที่หน้าเต็มๆ "โอ้ว บุรุษที่เกือบจะเป็นพวกอสูรลูกแก้วแดง หญิงที่ได้รับการคืนชีพจากพวกมัน และเด็กหญิงที่ถูกก็อปปี้ออกมา โดยมีอดีตนักรบจากพวกชาร์โดวมิลเลอร์ที่ถูกเลือก แม้กระทั่งหุ่นแอนดรอยอย่างเจ้าเอง พลังของฟูรี่นั้นแน่กว่าพลังของอสูรลูกแก้วแดงและชาร์โดวมิลเลอร์อย่างมาก เลยน่ะ"
"ที่แกรู้เรื่องพวกเรา เพราะพวกแกส่งคนแอบสังเกตุการณ์มาแล้วสิน่ะ" แอคเซลบอก ลาเมียกล่าว "แต่อดีตกับปัจจุบันนั้นเป็นคนละเรื่องแล้ว เพราะเราจะหยุดยั้งความทะเยอทะยานของคุณนี้แหละ" ทั้งคู่เลยโจมตีด้วยโค้ดคิรินและโควจินเซนเข้าใส่ซูกาดีนในทันที ซึ่งกู-แลนดอนสวนคืนด้วยออร์กอนเวอติเคิ่ลแฟงค์เข้าใส่
"ไม่มีทางหรอกน่า" อัลฟีมิ่บุกเข้ามาใช้โลห์หัวกระโหลกเข้าทำลายแขนจักรกลทิ้ง แต่ก็เกือบโดนออร์กอนแซทเทิร์นไลท์สปาร์คสาดใส่ "ที่เจ้าเองรู้เรื่องพวกไอนสท์นั้น คงจะรู้มาก่อนหน้าสิน่ะ" อัลฟิมี่บอก
"แน่นอน และพวกแกเองก็เป็นภัยอันตรายที่พวกเราต้องกำจัดทิ้งให้สิ้นซากไปพร้อมกับโลก นี้แหละ" กู-แลนดอนบอก เอ็กเซเลนท์กล่าว "แปลว่าแกเองก็คิดอยากจะกำจัดไอนสต์ให้พินาศสิน่ะ"
"แต่หากเทียบกับการที่แกคิดจะควบคุมยานลำนี้และดวงจันทร์มาชนโลกนั้น แกเป็นบุรุษที่อันตรายมากกว่าพวกไอนสท์และชาร์โดวมิลเลอร์รวมกันเสียอีก" เคียวสุเกะบอก และบุกประจัญบานพร้อมๆกับเอ็กเซเลนท์ "ซึ่งก็ไม่ยกโทษให้หรอกน่า" และโจมตีด้วยแรมเพจโกสต์เข้าใส่ซูกาดีนไปด้วย
"หมดเวลาทำซ่ากันแล้วละ กู-แลนดอน" อาราโด้บอก เซโอล่ากล่าว "...เราจะหยุดแกไม่ให้ก่อความเดือดร้อนไปมากกว่านี้แล้วละ"
"พวกเธอทำเพื่อพี่สาวที่ตายจากไปถึงสองครั้ง ซึ่งถูกฝังอยู่ใต้ดินและหลับไหลชั่วนิรันดรสิน่ะ" กู-แลนดอนกล่าวแทงใจดำอาราโด้ เซโอล่าเข้า "แต่แย่หน่อย เพราะข้าจะส่งพวกแกไปหาพี่สาวของแกนี้แหละ"
"อย่าเอาพี่โอวกะมาหลอกพวกเราให้ผิดทิศทางหน่อยเลยน่า" ลาทูนี่บอก เจ้าหญิงไชน์กล่าว "เพราะคุณส่งนายทหารลงไปขัดขวางพวกเราในการรบที่เอิร์ธเครดอลถึงได้รู้ เรื่องสิน่ะ แต่ยังไงก็ให้อภัยไม่ได้หรอก" แล้วทั้งคู่ก็ใช้รอยัลฮาร์ทแอทแทคโจมตีใส่ซูกาดีน ก่อนที่จะโดน ทวินเบิร์ดสไตร์คอัดสวนไปด้วย
"เทพสงครามจ้าวศัสตรา ไดเซนเกอร์ แล้วก็แก เซนเกอร์ ซอมโบลท์ เจ้าเป็นนักรบตัวแทนชาวโลกที่เก่งกาจไม่ใช่น้อยๆ แต่ความโอหังสำคัญตนว่าไม่มีใครโค่นลงได้นั้น เหนือฟ้าย่อมมีฟ้า เหนือดาบที่ผ่าคนชั่วก็คือข้าผู้นี้แหละ" กู-แลนดอนกล่าว เซนเกอร์บอก "ถึงแกจะแข็งแกร่งแค่ไหน แต่ถึงมีพลังที่ทรงอำนาจ แต่ก็สู้ยอดนักรบที่จิตใจกับดาบที่ถืออยู่ในมือนั้นรวมเป็นหนึ่ง ไม่ได้หรอก" แล้วก็พุ่งเข้าฟาดฟันดาบใส่กู-แลนดอนทันที ซึ่งก็เกือบโดนกงเล็บออร์กอนเวอติเคิ่ลแฟงค์เข้าเล่นงานไปเสียได้
"ย้ากกกกกกกกกกกกก ว้ากกกกกกกกกก" บริทโจมตีใส่ซูกาดีนด้วยแรนดอมสไปค์ แต่ก็ทำอันตรายซูกาดีนไม่ จนเกือบโดนยิงลำแสงเข้า "นักบินโชคิจินทั้งสอง กับเทพมังกรพยัคฆ์นั้น แม้จะมีพลังเทียบเท่ากับเทพผู้ปกป้องโลก แต่แย่หน่อย เพราะเจ้ากำลังสู้กับผู้ที่มีพลังไร้ขีดจำกัดอย่างข้าน่ะ"
"แกสบประมาทพวกเราน้อยเกินไปแล้วน่ะ กู-แลนดอน" บริทกล่าว แล้วก็รีบเปลี่ยนเป็นริวโคโอให้คุสุฮะจัดการ "พลังของคุณนั้น มันทรงอำนาจแต่แลกด้วยชีวิตนับล้านแบบนี้ ฉันจะหยุดยั้งคุณด้วยดาบผ่าขุนเขานี้แหละ ฮาซานเคน เทนมะโคฟุคุ ซานนนนนนนน" ฟาดฟันใส่ซูกาดีนผ่านสนามพลังออร์กอนคราวนด์อย่างจังๆ
"เราไม่ยอมให้แกมาทำลายความฝันของทุกๆคนกันด้วยวิธีนี้หรอกน่ะ" ไอบีสกล่าวและบุกโดยการนำไฮเพริอ้อนถล่มด้วยอาวุธหนักทั้งหมด กู-แลนดอนบอก "ถึงพวกเจ้าจะมีจักรกลที่ว่องไวแค่ไหน พวกเจ้าก็คือแมงเม่าเข้ากองไฟอยู่ดีนี้แหละ" และระดมยิงลำแสงผ่านออร์กอนแซทเทิร์นไลท์สปาร์คเข้า
"แมงเม่าที่แกพูดถึงน่ะ คือผลงานของพี่ของฉันที่หลงเหลือไว้ให้เราสานต่อเลยเชียวนะ" สเลย์กล่าวและยิงมิไซล์ลูกยาว พร้อมๆกับแยกออกเป็นอัลเทริอ้อนและเวก้าริอ้อนบินโฉบเฉี่ยวโจมตีใส่ ก่อนที่จะประกอบกลับคืนไปทันที ตามด้วยการบุกของพี่น้องเกรเดลด้วยแคลชเชอร์สไปค์และคอสมิคสไตร์คเข้าเต็มๆ "กู-แลนดอน ถึงเวลาที่แกชดใช้กับสิ่งที่ทำกับอาแชลลี่ครอยเซลกันแล้วละ" ราอูว์บอก
"ชดใช้หรือ หึ ต่อให้พวกแกมีเครื่องยนต์กระแสเวลาที่สามารถข้ามผ่านมิติได้ แต่กับพลังออร์กอนระดับสุดยอด พวกแกมันแค่ไอ้กระจอก" กู-แลนดอนกล่าวและใช้ออร์กอนเวอติเคิ่ลแฟงค์โจมตีใส่ แต่ก็หลบได้ในทันที ฟิโอน่ากล่าว "ดูถูกคนอื่นแบบนี้ คงให้อภัยไม่ได้หรอก ไฟนอลแกรนด์ครอส" เอ็กซาแลนท์เอเทอเนลสาดพลังแสงกางเขนยักษ์เข้าใส่ซูกาดีนไปแบบเต็มๆดอก ต่อด้วย "รีแอคเตอร์แคลชชชชชชชชชชชช"
"ความทะเยอทะยานของแกมันเข้าขั้นเดียวกับเพลเพคติโอ้แบบนี้ เราคงยอมให้แกทำอย่างงั้นไม่ได้แล้วละ" โจซถล่มด้วยกิก้าบลัสเตอร์เข้า แต่ซูกาดีนกางบาเรียต้านเอาไว้ กู-แลนดอนเห็นก็กล่าวขึ้น "ยอดผู้กล้าผู้พิชิตรุยน่า แกสองคนสามารถโค่นรุยน่าลงได้ แล้วนึกหรือ ว่าจะโค่นข้าที่มีพลังซึ่งสามารถโค่นรุยน่าไปพร้อมๆกับโลกได้น่ะ"
"แกมันเกินเยียวยากันไปโดยถาวรแล้วละ (ใช่ ฉันก็คิดเช่นนั้นเหมือนกันน่ะ)" ริมกล่าว แล้วก็แยกร่างเป็นกานาดูลและสเตรก้าเพื่อใช้ ออเทอร์เนจดูเอล จากนั้นก็ประกอบร่างกลับเป็นฟอลเต้กิกัสและใช้ไม้ตาย "ไรแอทบัสเตอร์" ถลุงใส่จนหัวของซูกาดีนร้าวอย่างชัดเจน
"เลวมาก พวกแก...งั้นก็เจอนี้หน่อยเป็นไง" กู-แลนดอนกล่าวและเร่งพลังให้มากขึ้น ซึ่งทำให้เกิดทุ่งผลึกเขียวออร์กอนตกผลึกคลุมแท่นส่วนกลางตรงหน้าเข้า และผลึกเหล่านั้นก็กลายเป็นฝูงราฟท์แคลนทั้งหมด ซึ่งก็ระดมโจมตีใส่พวกนักรบฝ่ายธรรมะอย่างบ้าคลั้ง "ตาย ตาย ตายซะ จงตายด้วยเจโนไซด์เบิร์นนิ่งซะ"
"อันตราย" คาสึมะเอาวาลซาการ์ดมารับแทน ซึ่งส่วนขาของซูกาดีนเข้ามาล้อมและส่งหุ่นขนาดยักษ์ออกไปข้างนอกดวงจันทร์ จากนั้นส่วนแขนก็จับลากไปยังชั้นบรรยากาศโลกและจับทุ่มลงไประเบิดกลางทะเล ทรายซาฮาร่าเข้าเต็มๆ "วาลซาการ์ดโดนแบบนี้ จะรอดมั้ยละเนี้ย" โคตะบอก
"ยังหรอกน่า" เสียงของคาสึมะดังพร้อมๆกับด้านหลังมีรอยขีดข่วนเปิดออก วาลซาการ์ดก้าวออกมาในสภาพเกราะที่เสียหายแค่รอยไหม้ไฟเท่านั้นเอง "แก...ไม่นึกเลยว่าจะใช้อาวุธที่กรีดห้วงมิติและย้อนกลับมาได้แบบนี้น่้ะ แต่ถึงแกจะมีอาวุธที่อารยธรรมเอสสร้างขึ้นเพื่อขัดขวางพวกบันทึกข้อมูลได้ แต่ก็คงสู้ซูกาดีนที่มีพลังของกาว-ราอยู่ไม่ได้หรอก" กู-แลนดอนกล่าว
"พล่ามมากอยู่นั้นแหละ เจอนี้หน่อยเป็นไง" อาเรียกล่าวแล้ววาลซาการ์ดก็ใช้ดีเมนชั่นเบรคเกอร์ฟาดฟันใส่ซูกาดีนจนได้รับ ความเสียหายในระดับหนึ่งๆ ฮิวโก้เลยบุกเข้าไปบ้าง "กู-แลนดอน พลังของแกเป็นภัยต่อโลกใบนี้ ได้เวลาปิดการใช้พลังงานในทางที่ผิดกันแล้วละ"
"การใช้พลังในทางที่ผิด เหอะ แล้วพวกเจ้าละ ใช้สิ่งประดิษฐ์ของหัวหน้าวิจัยที่หลอกใช้ใครต่อใครเพื่อบรรลุผลการทดลองของ ตัวเอง และลงเอยด้วยชีวิตนะหรือ น่าสมเพชจริงๆ" กู-แลนดอนกล่าวและใช้ออร์กอนเวอติเคิ่ลแฟงค์โจมตี แต่ก็โดนสกัดด้วยไลท์นิ่งสปินเอจจ์ "เรารู้ว่าอะไรเป็นอะไรแล้ว แต่ตอนนี้เรามีแค่อย่างเดียว คือปราบนายให้ได้โดยเร็วนี้แหละ" อควอบอก
"และถึงแกจะมีพลังอันยิ่งใหญ่มาไว้ในมือ แต่พวกเรายังอยู่ เราไม่ยอมให้ทำเช่นนั้นหรอก" หยางหลงบอก กู-แลนดอนกล่าว "เหล่ามาโซคิชินจากโลกใต้ดินละสิน่ะ ถึงพวกเจ้าจะรับหน้าที่พิทักษ์โลกเบื้องล่างมิให้เกิดความวุ่นวาย แต่สักวัน ความสงบสุขก็ต้องสั้นลงเป็นปกตินี้แหละ" แล้วก็ใช้เพลงดาบคาฟูเซย์อุนเคนโจมตีผ่านออร์กอนคราวนด์ของซูกาดีน ทำให้หุ่นอสูรไฟลุกโชนเข้าเต็มๆ
"ก็เพราะว่า มีคนอย่างลุงที่คิดเหมือนกับราเช็ต ไอ้แก่เซ็ต หรือแม้กระทั่งเจ้าชายฟิเอลและนายพลเคิร์กด้วยแหละ" มิโอะบอก ทุตตี้กล่าว "เพราะเหตุนี้แหละ พวกเราจึงไม่ยอมนิ่งเฉยและปล่อยให้คุณนำกองทัพฟูรี่รุกรานโลกได้ง่ายๆหรอก น่ะ" แล้วก็โจมตีด้วยเฟนริลแคลช ตามด้วยโกเนียวโดว มาซามุเนะของซัมซีดฟันดาบของซูกาดีนที่ส่งมาโจมตีจนพังไปด้วย
"และเพราะความคิดของแกที่เห็นตัวเองเป็นพระเจ้าแบบนี้น่ะ ล้วนแล้วตายไม่สวยทั้งนั้นแหละ" มาซากิกล่าว ริวเน่บอก "หมดเวลาความทะเยอทะยานของแกแล้วละ" แล้วไซบัสเตอร์และวาลซิโอเน่อาร์ก็โจมตีด้วย ดิสคัตเตอร์รันบูโนะทาชิและเอนเก็ตสึซัปโฟวฟันเข้าสะพายแล่งซูกาดีนไปเต็มๆ
"เหล่าทายาทแห่งอารยธรรมคุสต์...ถึงเจ้าจะสามารถใช้พลังของคริสตัลฮาร์ท ซึ่งเคยเอาชนะลูโคโบล ผู้ที่ทำลายดาวของพวกเราเมื่อครั้งอดีตกาลมาก่อน แต่พวกเจ้าเองยังใช้พลังได้ไม่เต็มที่สักนิดเลยน่ะ" กู-แลนดอนกล่าวเมื่อเขาโดนโจมตีโดยโซลวาเรียสเรกิน่าเข้า แองเจลิก้าบอก "ที่แกรู้ แสดงว่าแกเองก็เคยรู้เรื่องหุ่นเรฟเรียสและเซลเคเีรียส แม้กระทั่งคริสตัลฮาร์ทด้วยสิ"
"ใช่ น่าเสียดายเหลือเกิน ที่พวกเจ้าจะไม่ได้ใช้พลังระดับสูงสุดนี้ จัดการกับลูโคโบลลงได้แล้ว เพราะข้าจะใช้พลังของฟูรี่กำจัดพวกแกซะ" กู-แลนดอนกล่าวและสาดออร์กอนโกสต์เบลสเข้าใส่ เชลเดียเลยสร้างบาเรียคริสตัลฮาร์ทต้านเอาไว้ "แต่น้ำเสียงของแกเหมือนกับที่เรมเคยโดนครอบงำแล้วนิ" แล้วมิสต์ก็เปลี่ยนจากเรกิน่าโหมดเป็นเร็กซ์โหมดโดยเร็ว
"ครอบงำนะหรือ พูดไม่รู้เรื่องเลยหรือไง ข้า กู-แลนดอน ไม่เคยถูกอำนาจไหนครอบงำได้หรอก และไม่มีทางที่ข้าจะถูกหลอกใช้ด้วย" กู-แลนดอนยังดื้อดึงเหมือนเดิม จนมิสต์แทบระอา "อย่างลุงน่ะ ไม่ต้องพูดมากแล้ว เยียวยาด้วยคริสตัลฮาร์ทซอร์ด ซะเลยดีกว่ามั่ง" แล้วซูกาดีนก็โดนโซลวาเรียสเร็กซ์โจมตีด้วยออฟิเรียลเบรคเกอร์ ตามด้วยแอร์แอคซีเล่ แล้วก็คริสตัลฮาร์ทซอร์ดตามลำดับ
"ต่อให้แกมีพลังอันรุนแรง แต่แกก็แค่ตัวคนเดียวนี้แหละ" โคตะกล่าว กู-แลนดอนบอก "แล้วจะทำไม ซุปเปอร์โรบอทสั่วๆอย่างเจ้าเองคงต้องกลายเป็นเศษเหล็กตามพวกมันไปด้วยนี้ แหละ"
"ถึงจะต้องกลายเป็นเศษเหล็ก แต่เราจะหยุดยั้งไม่ให้แกทำลายโลกได้สมใจหรอก" โชโกะบอก ลอว์กล่าว "กู-แลนดอน คนที่ดูถูกความยุติธรรม ย่อมมีวาระสุดท้ายที่ต้องตายอย่างทรราชนี้แหละ" แล้วจีคอมแพททิเปิ้ลไกเซอร์ก็โจมตีด้วยโอเวอร์ไกเซอร์ซอร์ดฟันเข้าใส่จนทำ ให้ส่วนแขนกงเล็บมีรอยฟันไปตามๆกัน
"กู-แลนดอน พลังที่เจ้าใช้ไปนั้น กำลังจะสังเวยชีวิตนับล้านที่เป็นเพื่อนร่วมสายเลือดเดียวกับเจ้าอยู่ ชัยชนะที่เจ้ากำลังจะได้รับ ก็คือเจ้ายืนบนซากปรักหักพังเพียงลำพังเท่านั้นน่ะ" ไคลซาร์ทอวาทรัลกล่าวและปล่อยพลังแสงเข้าใส่ซูกาดีนไปเต็มๆ "พวกยักษ์จากต่างมิติ พวกเจ้าพูดเหมือนกับว่ารู้ชาตะกรรมของข้าได้เลยน่ะ แต่ถึงเจ้าจะรวมพลังและร่างไว้เป็นหนึ่งเดียว ก็ยังสู้ข้ามิได้อยู่ดี" แล้วก็สาดพลังคลื่นเข้าใส่
"ความโอหังของเจ้าจะตอบสนองด้วยการแลกชีวิตของเจ้านี้แหละ" ไคลซาร์ทอวาทรัลกล่าวแล้วก็รวบรวมพลังทั้งหมด "ลำแสงแซงทัวเรี่ยมแฟลรรรรรรรรรรร์" สาดเป็นลำแสงอัดทะลวงออร์กอนคราวนด์จนแตกและเล่นงานซูกาดีนเข้าอย่างจังๆ
"หมดเวลาทำซ่าแล้วละ กู-แลนดอน แสบมากเลยน่ะที่ใช้ไพ่ตายบ้าๆนี้มาเล่นกับเราน่ะ ได้เวลาที่แกจะเจอพลังที่จะมาบดขยี้แกกันเสียที" จัสแกรนอสระดมโจมตีด้วยหมัดเข้าหน้าซูกาดีนอย่างต่อเนื่อง พร้อมๆกับชกดีดส่วนแขนกระเด็นไปตามๆกัน "ไอ้พวกมนุษย์สัตว์ยักษ์หน้าโง่ ข้าคิดแค่ว่า พวกเจ้าเป็นแค่สัตว์ เลยไม่ได้ประมาทอะไร แต่พวกแกเป็นตัวอันตรายยิ่งยวดที่ควรจะถูกกำจัดแล้วแหละ"
"พูดเหมือนกับว่าตัวเองแน่กว่างั้นสิ ถึงแกจะจัดหนักแต่จริงๆแล้ว แกก็จนตรอกอยู่ดีนะสิ เราไม่ยอมให้แกทำได้แม้กระทั่งตะโกนโวยวายด้วยความโอหังออกมาได้หรอก" ฮาสเมดเรนระดมเตะรั่วใส่หน้าอกของซูกาดีนเข้า บัลด์ดราเบรสเองก็พุ่งเข้าใส่อย่างรวดเร็ว "โชคดีมากๆเลยน่ะ ที่พวกเรามาตรงเวลาพอดีเลยนะเนี้ย" ไลเกรแท็คซ์กล่าวขึ้น และหลบหลีกพลังแสงเข้า
"มาเอาจริงเอาจังกันหน่อยแล้วละ พวก" มัลแด็กซ์กล่าว ฟลาแน็กซ์บอก "กู-แลนดอน เวลาได้พิพากษาทุกอย่างไว้หมดแล้ว รับนี้ไปซะ บัลด์ดราเบรสคิกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก" "เปรี้ยงงงงงงงงงงงงงงงง" ซูกาดีนโดนถีบเข้าเต็มๆ จนกู-แลนดอนถึงกับกระอักไปด้วย
"โดนเข้าแบบนี้ ซ่าไม่ออกละสิ" ซีเบนท์กล่าวและระดมยิงอาวุธทุกอย่างจากโซลเยอร์ฟอสเข้าใส่กู-แลนดอนไปด้วย "ไอ้พวกจักรกลหน้าเหล็ก พวกแกไม่สมควรที่จะมีความคิดเหมือนมนุษย์ ซึ่งเป็นตัวแปรที่ทำให้ข้าต้องมาเจอกับพวกแกเอาเสียเลยน่ะ"
"ถึงเราจะมีสภาพเหมือน PT ของพวกริวเซย์ แต่พวกนี้ไม่ใช่แค่อาวุธทรงมนุษย์อย่างที่แกคิดหรอกน่ะ" ไฮแวริแอทบอก พาโรวไดซ์กล่าว "แต่มันคือตัวแทนของพวกมนุษย์ในการต่อสู้กับขั้วอำนาจเลวๆ ที่แกเป็นหนึ่งในนั้นนะสิ"
"แกไม่ได้ยินที่คุณเซนเกอร์เคยบอกหรือ ว่าหากใจรวมกันเป็นหนึ่งแล้ว ไม่มีอะไรที่แกเอาชนะได้หรอก" เอเฟเซียร์กล่าว เทเดียร์บอก "การกระทำของนายต่างหาก ที่นำพาพวกเรามาที่นี้น่ะ"
"และตอนนี้แกเองกำลังจะล้างผลาญเพื่อนพ้องของแกไปกับความทะเยอทะยานกันอยู่ แล้ว" ไวแอดบอก แซทเทริน่ากล่าว "เพราะงี้แหละ เราถึงให้อภัยต่อการกระทำของนายไม่ได้อยู่ดีนี้แหละ"
"นึกหรือ ว่าพวกแกคิดจะหยุดข้าได้น่ะ ฝันเฟื่องสิ้นดี ไอ้พวกหุ่นโอหัง" กู-แลนดอนกล่าวและสาดแซทเทิร์นไลท์สปาร์คเข้า แต่ไฮแซทพาโรวเซริออไดซ์ไม่กลัว เซริออทบอก "แกต่างหากที่ฝันเฟื่อง และฝันของแกอันตรายเกินไปที่จะให้มันเป็นจริงขึ้นมาน่ะ กู-แลนดอน กอตซ์" แล้วก็จัดการสาดอาวุธทุกอย่างจนสร้างความเสียหายให้กับซูกาดีนอย่างหนัก หน่วง
"กู-แลนดอน ความผิดที่แกก่อให้กับชาวฟูรี่ทั้งหมด แม้กระทั่งเอ-เซลด้าเอง วันนี้มันควรจะต้องได้รับการชดใช้เสียที" อัล-วานกล่าวโดยที่บุกด้วยออร์กอนซอร์ดไฟนอลโหมดเข้า กู-แลนดอนบอก "กล้ามาสั่งสอนข้าหรือ อัล-วาน แกเป็นสมุนของไอ้คนทรยศ ซึ่งตอนนี้ ข้าไม่เอาแกไว้อีกแล้ว" ออร์กอนเวอติเคิ้ลแฟงค์พุ่งเข้ามาทั้งสองด้านหมายจะจัดการกับราฟท์แคลนดำ เข้า
"ไม่ให้แกได้ทำหรอก" โทวยะกล่าวและใช้อินฟินิตี้คาริเบอร์ฟาดฟันใส่แขนทั้งสองข้างทิ้ง กู-แลนดอนเลยใช้แซทเทิร์นไลท์สปาร์ค แต่คัลวีน่าก็กระโจนมาใช้ออร์กอนซอร์ดไฟนอลโหมดทำลายทิ้งตาม "เพราะความแค้นของแกที่ทำลายทุกอย่างมามากเกินพอแล้ว และตอนนี้แกก็กำลังทำลายแม้กระทั่งพวกพ้องเองแบบนี้ หมดเวลาของแกแล้วละ"
"ปากดีนักน่ะ คนรักของอัล-วาน แล้วก็บุตรแห่งเอ-เซลด้า แกสองคนคือตัวการที่ำให้การใหญ่ของข้าต้องมาพังทลาย ข้าจะส่งพวกแกไปลงห้วงความมืดแห่งวอลด้าลงซะ" กู-แลนดอนสาดออร์กอนเวฟแคนน่อนเข้า แต่แกรนทรีดดราโกเดอุส ราฟท์แคลนทั้งสองเครื่องใช้ออร์กอนคราวนด์ต้านเอาไว้ แล้วก็กระโดดเงื้อดาบขึ้น "จบสิ้นละ กู-แลนดอน กอตซ์ ดาบแห่งฟูรี่สามเล่มจะพิพากษาแกเดียวนี้แหละ" โทวยะ คัลวีน่าและอัล-วานฟาดดาบผลึกเขียวขนาดใหญ่เข้าใส่ซูกาดีนพร้อมๆกัน ซึงก็ฟันทะลุออร์กอนคราวนด์แตกในทันที และ...
"ฉั้วะ" ซูกาดีนถูกสับสามรอยพร้อมเพียงกัน จนกู-แลนดอนที่ควบคุมอยู่ก็โดนฟันไปด้วย "กะ...พวก...แก....ไอ้พวกมนุษย์...พวกแกคือตัวการที่ทำให้ ข้าต้องเป็นแบบนี้ แม้พวกแกจะพิชิตข้า แต่มันสายไปแล้ว กาว-รา ฟูเรีย เสียการควบคุม เพราะซูกาดีน ถูกทำลาย ซึ่้งนั้นจะทำให้ดวงจันทร์นี้ ลุกเป็นไฟด้วยพลัง ของออร์กอนของกาว-ราในทันที"
"ว่ายังไงน่ะ หมายความว่าดวงจันทร์ก็จะพุ่งลงมาทำลายโลกได้ละสิ" อิลูมกล่าว กู-แลนดอนบอก "เหอะๆๆๆๆๆ ข้าเห็นแล้ว โลกมนุษย์นั้นพินาศแล้ว ข้าแก้แค้นให้ท่านแล้ว องค์จักรพรรดิ์ ทุกๆคน พวกมนุษย์หน้าโง่ที่ฆ่าพวกท่าน ข้ากำจัดมันทิ้งแล้ว ว้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก"
"ตูมมมมมมมมมมมม" ซูกาดีนระเบิดที่หน้าอก ก่อนที่จะระเบิดต่อเนื่องจนแหลกเป็นจุลในทันที แม้กระทั่งชีวิตของกู-แลนดอน กอตซ์ แม่ทัพใหญ่ของอาณาจักรฟูรี่ ผู้นำกองกำลังที่ได้ร่วมสร้างกับอาแชลลี่ครอยเซล และหักหลังด้วยการทำลายแหล่งผลิตทิ้ง เพื่อนำไปรุกรานโลกเป็นการแก้แค้น แต่สุดท้าย การใหญ่เพื่อการแก้แค้น ได้พังทลายพร้อมๆกันไปแล้ว...
"จบสิ้นกันเสียที กู-แลนดอน" คัลวีน่าบอก โทวยะกล่าว "เท่านี้ ชาวฟูรี่ทั้งหมดเองก็ไม่ต้องทรมานเพราะความทะเยอทะยานและความอาฆาตแค้นต่อ โลกแล้วละ"
"แต่ยังไม่จบหรอกน่ะ" ชาน่า-เมียร์กล่าว ไวแอดนึกขึ้นทันที "จริงด้วยน่ะ ซูกาดีนนั้นเป็นแกนควบคุมยานและอยู่ในสภาพเชื่อมต่อกับแกนกลางหลักของกาว-รา ซึ่งมีพลังออร์กอนมหาศาลควบคุมไหลเวียนอยู่ เราจำเป็นต้องหยุดมันให้ได้โดยเร็วแล้วละ"
"แปลว่า เรายังเหลือของใหญ่คือ เตาพลังงานบิ้กๆของยานลำนี้ละสิ" ทาสึคุบอก วีเล็ตต้ากล่าว "เดียวก่อนน่ะ อัล-วานกับราฟท์แคลนหายไปไหนกันน่ะ"
"เฮ้ย นิหรือว่า...ไอ้อัล-วานนั้น มันจะ..." เทรอนเร็คซ์บอก คัลวีน่ากล่าว "...ไปยุติเรื่องนี้เพียงลำพังอย่างงั้นนะหรือ...."
"ไม่ได้การแล้วละครับ คุณคัลวีน่า รีบไปช่วยกันดีกว่านะครับ" โทวยะบอก แล้วราฟท์แคลนและแกรนทรีดดราโกเดอุสก็วาร์ปหายไปทันที ในจังหวะที่ซากของซูกาดีน ลูกแก้วสีเขียวได้ปลิวขึ้นไปข้างบนด้วย "ลูกแก้วเขียวนั้น อีกแล้วหรือเนี้ย" มิสต์กล่าวขึ้น และลูกแก้วนั้นก็ลอยมาอยู่ในมือของกัลโวลซอนทันที
"กู-แลนดอน กอตซ์ แม่ทัพใหญ่แห่งฟูรี่ นักรบผู้ทระนงตนและเปี่ยมไปด้วยเกียรติและศักดิ์ศรี อนิจจา เจ้าก็มีวันที่ถูกลูโคโบลครอบงำจนกลายเป็นผู้นำการรุกรานโลกไปโดยปริยายนี้ แหละ" อันเดอร์เทคเกอร์ที่มาด้วยกล่าวขึ้น ริวเซย์บอก "แสดงว่า กู-แลนดอนเองก็ถูกครอบงำมาแต่แรกงั้นสิ"
"แน่นอน และขอบใจพวกแกมากๆ ที่ทำให้เศษเสี้ยวนี้ได้พลังมาจนเต็มเปี่ยม ฉะนั้น พวกเราหมดหน้าที่กันเพียงเท่านี้แหละ" กัลโวลซอนกล่าวและหายตัวไป อันเดอร์เทคเกอร์บอก "ต่อจากนี้ไป พวกเดอะดาต้าเบสจะยกทัพมาถล่มโลกกันแล้ว ตามคำสั่งของอินเฟอร์เรนท์ที่ต้องการให้โลกถูกทำลายนี้แหละ"
"แปลว่า แอพพลีแกนท์เองก็ถูกส่งมาแล้วสิน่ะ ไปบอกนายของแกได้เลย ว่าเราจะหยุดกองรบของพวกมันให้ได้" คาสึมะบอก อันเดอร์เทคเกอร์กล่าวก่อนจากไป "...แล้วเราจะรอฟังดูเลยแล้วกัน เหอะๆๆๆๆๆๆ"
ณ.ห้องเตาพลังงานในยานกาว-รา ฟูเรีย เบื้องหน้าราฟท์แคลนของอัล-วานนั้น ก็คือ แกนพลังงานสีเขียวขนาดยักษ์ ออร์กอนเอ็กทรัคเตอร์ขนาดมโหฬารอยู่ตรงกลาง
"ข้าพเจ้าได้ร่วมทำบาปด้วยกันกับกู-แลนดอน เพราะว่าความอ่อนแอที่แม่ทัพใหญ่ได้ควบคุมเอาไว้ จนทำให้ข้าต้องเผชิญหน้ากับคนที่คิดว่าได้ตายไปแล้ว และคิดว่าเป็นศัตรูมาโดยตลอด รวมไปถึงต้องมาต่อกรกับบุตรชายของท่านเอ-เซลด้าด้วยแล้ว แม้จะโค่นกู-แลนดอนไปได้ก็จริง" อัล-วานกล่าว และทำการคีย์ข้อมูลขึ้น "ในฐานะของอัศวินแห่งฟูรี่ แม้ข้าจะรอดตายไปได้ แต่เพราะข้าร่วมมือกับแผนการรุกรานที่ท่านกู-แลนดอนริเริ่มขึ้น จนทำให้มีผู้รับเคราะห์มากมายมหาศาลเช่นนี้ ข้าต้องรับผิดชอบ ด้วยชีวิต..."
"พอเถอะ อัล-วาน แลงค์ เจ้าไม่จำเป็นต้องโทษตัวเองหรอกน่ะ" ชาน่า-เมียร์ติดต่อเข้ามาห้ามโดยเร็ว แต่อัศวินหนุ่มกลับยืนกรานคำเดิม "ท่านหญิง ต่อให้ท่านมาห้ามข้า แต่ก็..."
"ถ้าเจ้าจะลงโทษตัวเองด้วยชีิวิตแบบนี้ แล้วคนที่รักเจ้านั้นละ จะคิดยังไง" ชาน่า-เมียร์กล่าว อัล-วานได้คิด แต่ก็ยังไม่ล้มเลิก "ข้าคิดดีแล้ว และจำเป็นจริงๆที่ข้า..."
"โครมมมมมมมมมมม" ราฟท์แคลนสีดำโดนราฟท์แคลนสีน้ำเงินของคัลวีน่าโผล่มาชกด้วยออร์กอนครอว์ เข้าเต็มๆ "คัลวีน่า นิเธอ...." อัล-วานกล่าวด้วยความตกใจขึ้น คัลวีน่าเลยติดต่อมาโดยที่น้ำตานองหน้า "ทำไมคุณไม่เข้าใจความรู้สึกของฉันบ้างเลยหรือ ว่าฉันเสียใจแค่ไหนกับการกระทำของคุณน่ะ"
"แต่ ถ้าผมตายไปแล้ว อย่างน้อยก็เพื่อทำให้คุณไม่ต้องเสียใจกับผมเลยน่ะ" อัล-วานบอก โทวยะก็โผล่มาพอดี "แต่ผมเองก็ไม่เห็นด้วยเช่นกันน่ะ กับการต้องมาสละชีวิตเพื่อชดเชยความผิดได้น่ะครับ คุณอัล-วาน เพราะถ้าคุณทำแบบนั้นไป คุณพ่อผมคงไม่ดีใจแน่ๆละน่ะ"
"ถึงจะอ้างท่านเอ-เซลด้ามา ข้าเองก็ไม่มีหน้าที่จะสู้ต่อไปได้หรอกน่ะ โทวยะคุง คัลวีน่า..." อัล-วานกล่าว "...ฉะนั้น หากข้าตายไปแล้ว อย่างน้อยก็น่าจะช่วยชดเชยความผิดที่แล้วๆมาได้หมดนี้แหละ"
"แล้วทำไมไม่ให้ฉันกับโทวยะคุงร่วมแบ่งเบาด้วยละ" คัลวีน่ากล่าว จนทำให้อัล-วานตกใจมากๆ "จริงด้วยนะครับ เพราะคุณเป็นลูกน้องคนสนิทของคุณพ่อ และคุณเองก็เป็นคนเดียวที่ไม่เห็นด้วยกับแผนของกู-แลนดอน ซึ่งนี้เป็นส่วนดีที่คุณยังหลงเหลืออยู่ ฉะนั้นแล้ว คุณไม่ควรจะลงโทษตัวเองด้วยวิธีนี้เลยนะครับ"
"แต่ถ้าไม่ระเบิดพลังออร์กอนแล้ว ยานกาว-รา ฟูเรียก็ไม่มีทางหยุดลงได้หรอกน่ะ" อัล-วานกล่าว คัลวีน่าบอก "วางใจเถอะคะ อัล-วาน ให้เราจัดการเองเถอะ โทวยะคุง รวมพลังกันเลย"
"ครับ....กรานทรีดดราโกเดอุส ฟูลพาวเวอร์ ออร์กอนดราโก้สเลฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ" โทวยะกล่าว คัลวีน่าก็เตรียมพร้อมเช่นกัน "....ราฟท์แคลน ฟูลพาวเวอร์ ออร์กอนแคนน่อน ยิง"
"ซูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม" "คลืนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน" "ตรูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม" ด้วยพลังอันมหาศาลของหุ่นพลังออร์กอนทั้งสองได้เป่าเตาพลังงานออร์กอนขนาด ใหญ่ของกาว-รา ฟูเรียจนพินาศลง ส่งผลให้ยานกาว-รา ฟูเรียหมดพลังลงในทันที "ปฏิกิริยาพลังงานของกาว-รา หยุดลงแล้วละน่ะ" คัลวีน่าบอก
"เออ ว่าแต่ ข้างนอกเป็นไงบ้างละครับ" โทวยะถาม เซริออทบอก "ข่าวดี ระบบขับเคลื่อนของกาว-รา หยุดลงทันทีแล้วละ แต่เกือบจะทำให้ดวงจันทร์หลุดจากวงโคจรไปได้แล้วละน่า"
"และที่สำคัญน่ะ เขตเมืองเซราวีสเกิดโกลาหลเล็กน้อย แต่พอเธอสองคนหยุดพลังงานออร์กอนในยานลำนี้ไปแล้ว เลยทำให้ดวงจันทร์หยุดไปด้วย ทุกอย่างหายห่วงนี้แหละ" อิลูมกล่าว คัลวีน่าบอก "แบบนี้ก็โล่งไปเปราะหนึ่งแล้วสิน่ะ เพราะการรบครั้งนี้ทำให้ทุกคนวุ่นวายมากกว่าเดิมเสียอีก"
"แน่นอนละ เพราะไม่มีพลังงานออร์กอนหลงเหลืออีกแล้ว ระบบจำศิลของยานลำนี้จึงต้องหยุดทำงานลงอย่างถาวร ต่อจากนี้ไป ชาวฟูรี่เองก็คงจะ..." อัล-วานกล่าว ชาน่าติดต่อมา "แต่ว่า พวกเรายังมีความหวังอยู่อีกอย่างหนึ่งน่ะ ในฐานะผู้นำคนปัจจุบันของชาวฟูรี่น่ะ"
"หมายถึง การอาศัยอยู่ร่วมกันของพวกคุณกับชาวโลกละสิน่ะ" คัลวีน่ากล่าว ชาน่าบอก "นี้เป็นความต้องการที่ท่านเอ-เซลด้าตั้งใจให้มันบรรลุเป็นรูปเป็นร่างขึ้น มา แม้ว่าพวกเราจะเคยก่อความไม่สงบจนทำให้มนุษย์บางคนเกลียดชังพวกเราแล้วก็ จริง แต่อย่างน้อย พวกเราจะอดทนจนกว่าพวกเขาจะยอมรับพวกเราเป็นมิตรต่อกันและกันนี้แหละ"
"ยินดีด้วยน่ะ โทวยะคุง นายทำให้ความฝันของพ่อนายเป็นจริงไปแล้วละ" คาสึมะบอก มิโอะกล่าว "เท่านี้ก็คงไม่ต้องมีความขัดแย้งระหว่างฟูรี่และมนุษย์แล้วละ เพราะตัวการที่สร้างความวิบัติก็โดนโค่นเรียบร้อยไปแล้วนิ"
"แหะๆๆๆ คิดว่า ยังหรอกน่ะ" โทวยะบอก คาเทียกล่าว "คงไม่ได้บอกว่า ยังไม่ถึงเวลานั้นหรือ"
"ลืมไปแล้วหรือไงจ๊ะ ว่า เรายังเหลือ...อินเวเดมิเนชั่น อีดิกซ์ เดอะดาต้าเบสกันอยู่เลยน่ะ" คัลวีน่าย้ำเตือนให้ทุกๆคนฟัง เฟสเทเนียบอก "เกือบลืมไปเสียสนิทเลยนะเนี้ย กับคำเตือนของไอ้หุ่นสัปเหร่อบ้านั้นน่ะ"
"จริงด้วย เพราะปัญหาเรื่องฟูรี่ เราได้ยุติมันลงไปเรียบร้อยแล้ว การกวาดล้างกลุ่มผู้รุกรานนั้น หากไม่ยุติลงหรือโลกยังไม่สงบสุข วันที่เราจะได้เห็นชาวฟูรี่กับมนุษย์โลกอยู่ด้วยกันนั้น ก็คงไม่เกิดขึ้นมาแน่ๆหรอกน่ะ" โทวยะบอก คาสึมะกล่าว "และตอนนี้ พวกเดอะดาต้าเบสมันก็บุกมาอีกรอบแล้ว ถึงเวลารับมือและหยุดแอพพลีแกนท์แล้วก็อินเฟอร์เรนท์นั้นเลยดีกว่า"
"เห็นด้วยนะคะ และพวกเราเองจะร่วมมือกับทุกๆคนในการต่อสู้ครั้งนี้ให้ได้เลยนะคะ" เมลัวบอก เซโอล่ากล่าว "ขอเพียงแค่เราไม่ท้อ ก็สามารถไล่พวกมันไปได้แล้วน่า"
"แล้ว จะเอาไงกับอัล-วานกันดีละ คุณคัลวีน่า" แองเจลิก้าถาม อควอบอก "นั้นสิ เพราะแม้เขาจะร่วมมือในการรุกราน แต่เขาก็เป็นนักรบคนหนึ่งเหมือนกันน่ะ"
"โทวยะคุง คัลวีน่า ยานลำนี้ให้ฉันแล้วก็ท่านหญิงชาน่า ดูแลและรับผิดชอบดีกว่านะ" อัล-วานกล่าว คัลวีน่าถาม "อัล-วาน แต่ว่า..."
"อย่าห่วงไปเลย คัลวีน่า บางที นี้อาจจะเป็นภาระหน้าที่อันหนักอึ้งที่ฉันควรจะชดใช้กับความผิดที่ได้ร่วม ก่อด้วยกันกับท่านกู-แลนดอนก็ได้ แต่อย่าห่วงไปน่ะ เพราะ หากที่นี้อยู่ในสภาพที่พร้อมแล้ว ฉันจะกลับมาหาพวกเธอนี้แหละ" อัล-วานกล่าว แม้ว่าคัลวีน่าจะไม่เห็นด้วย แต่โทวยะบอกไปว่า "คุณคัลวีน่าครับ เชื่อใจคุณอัล-วานจะดีกว่า เพราะว่าันี้คือการตัดสินใจของเขาเอง และเขาได้ฝากหน้าที่ปกป้องโลกนี้ไว้ให้เราด้วยนะครับ"
"อัล-วาน รักษาตัวด้วยน่ะ" คัลวีน่ากล่าว และไปพร้อมๆกับโทวยะ เพื่อไปรวมพลกับทุกๆคน อัล-วานบอก "คัลวีน่า โทวยะคุง เธอสองคนคือ ผู้ที่ช่วยนำพาพวกเรามายังแสงสว่างของชาวฟูรี่ ใช่ วันพรุ่งนี้ของพวกเราที่ได้อยู่บนโลกอย่างสงบสุขกันแล้วละน่ะ"
ดวงจันทร์ที่แอบแฝงเร้นสิ่งที่ถูกฝังลืมมานานถึงหลายล้านปีมาก่อน บัดนี้ นาวาขนาดยักษ์ใหญ่อันเป็นพาหนะโดยสารของชนเผ่าอวกาศอันเก่าแก่ 1 ในสามอารยธรรมอวกาศ ฟูรี่ ซึ่งถูกกู-แลนดอน แม่ทัพใหญ่ของชาวฟูรี่ ผู้ซึ่งถูกอำนาจแห่งความแค้นครอบงำ จนกลายเป็นทรราช ชักจูงทหารและพวกพ้องร่วมเผ่าเข้ามาร่วมมือ ส่วนคนที่ต่อต้านหรือไม่เห็นด้วย ต่างถูกกำจัดทั้งสิ้น บัดนี้ กองกำลังฟูรี่ที่นำโดยกู-แลนดอน ผู้นำพาหายนะด้วยพลังผลึกเขียวออร์กอน ถูกพิชิตลงเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เหลือภัยคุกคามที่ทำให้โลกสั่นไหว เพียง 4 อย่างเท่านั้น
โปรดติดตามตอนต่อไป ในตอนที่ 35 อสูรแมลงคลั้ง ยมฑูตทมิฬ และเทวฑูตวิหคยักษ์
ตอนหน้า ยุทธการสกัดกั้นเดอะดาต้าเบสได้เริ่มขึ้น อาแรคราด้าได้ออกไปแสดงฝีมือเพื่อหยุดยั้งพวกกองกำลังสหพันธ์ ในเวลาเดียวกันที่ กาซูมนำทัพบุกมาซ้ำเติม และเทวฑูตองค์ที่สาม ได้ปรากฎตัวขึ้นอีกครั้ง
Tags: srwzog0 Comments